ΕΜΠΡΗΣΜΟΙ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΩΝ - ΗΘΙΚΟΣ ΑΥΤΟΥΡΓΟΣ Ο ΣΥΡΙΖΑ

Του Παναγιώτη Δούμα

Πηγή : ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΚΟΣΜΟΣ

Όταν ένα στέλεχος κόμματος εκλεγμένου στο ελληνικό κοινοβούλιο ενθαρρύνει την βία και μάλιστα εγγράφως μέσα από την επίσημη εφημερίδα του κόμματός του, τότε είμαστε υποχρεωμένοι να το φωνάξουμε και να το γράψουμε με μεγάλα γράμματα. Όταν όμως αυτό το κήρυγμα βρίσκει ανταπόκριση την επομένη ημέρα με αποτέλεσμα να δεχθεί επίθεση αυτός που βρίσκεται στο στόχαστρο, δηλαδή εμείς, οι εθνικιστές, τότε δεν φωνάζουμε απλά. Απαιτούμε από το κράτος και την έννομη τάξη να προβεί στις απαραίτητες ενέργειες.

Το στέλεχος του Συνασπισμού

Ο Δημοσθένης Παπαδάτος - Αναγνωστόπουλος, ο οποίος υπογράφει άρθρο της "Αυγής" με τίτλο "Η βία, τα δελτία τύπου και ο σοσιαλισμός" δεν είναι απλά ένας συντάκτης της αριστερής εφημερίδας. Δεν είναι ένας αριστερός από τους πολλούς. Είναι στέλεχος του Συνασπισμού και μάλιστα πολύ δραστήριο σε όλες τις πτυχές τις δράσεως του συγκεκριμένου κόμματος. Ο Παπαδάτος είναι μέλος του Κεντρικού Συμβουλίου της Νεολαίας του Συνασπισμού, συντάκτης της Εποχής, της Αυγής, της Ενέδρας και άλλων αριστερών φυλλάδων και υπέρμαχος όλων όσων εχθρεύονται την πατρίδα, το έθνος, την σημαία αλλά και την παραδοσιακή ηθική, την οποία εμείς θέλουμε να διατηρήσουμε.

Τον είδαμε να πρωτοστατεί προ δύο εβδομάδων στις εκδηλώσεις των ομοφυλοφίλων στο κέντρο, κρατώντας το πανώ της Νεολαίας Συνασπισμού που έγραφε: "Να αγαπιόμαστε χωρίς ντροπή, χωρίς φόβο. Δικαίωμά μας!". Στην άλλη άκρη, το πανώ κρατούσε η κ. Σίσσυ Βωβού, πάλαι ποτέ κρατικοδίαιτη δημοσιογράφος, φεμινίστρια, η οποία σχετίζεται και με το Παρατηρητήριο του Δημητρά.

Μαζί με την κυρία Βωβού είναι από τους βασικούς συντελεστές της "Αντιεθνικιστικής Αντιμιλιταριστικής Πρωτοβουλίας", οργάνωσης - σφραγίδα του Συνασπισμού, που διαδήλωσε στα Σκόπια. Η συγκεκριμένη οργάνωση πρωτοεμφανίστηκε με το όνομα "Αντιεθνικιστική Αντιμιλιταριστική Συσπείρωση" το 1992, όταν και είχαν καταδικασθεί 4 μέλη της με την κατηγορία της διασποράς ψευδών πληροφοριών και το σκεπτικό ότι "Διέσπειραν ψευδείς ειδήσεις και φήμες ικανές να επιφέρουν ανησυχίες και φόβο στους πολίτες, να κλονίσουν την εμπιστοσύνη του κοινού στις ένοπλες δυνάμεις της χώρας και να επιφέρουν διαταραχή στις διεθνείς σχέσεις της χώρας". Από πρόσφατη εκδήλωση της οργάνωσης αυτής, η οποία αλωνίζει στην Ελλάδα ανενόχλητη, δεν έλειψε φυσικά και ο γνωστός "Ιός" Τάσος Κωστόπουλος.

Όσο για τις διπλωματικές ταπεινώσεις που έχει δεχθεί η χώρα μας τα τελευταία χρόνια σε επίπεδο εθνικών θεμάτων, ο Παπαδάτος τις θεωρεί "σοβαρά πλήγματα εις βάρος του ελληνικού εθνικισμού" .

Αυτές και πολλές άλλες από τις εμετικές απόψεις του συγκεκριμένου ατόμου φιλοξενούνται συχνάκις στην σελίδα των "γνωστών - αγνώστων" Indymedia και Indy.

 

Τα κείμενα στην "Αυγή"
Μία μέρα πριν την πυρπόληση του βιβλιοπωλείου του Γιάννη Σχοινά, "Νέα Θέσις", η Αυγή δημοσίευσε άρθρο του εν λόγω "κυρίου", ιδεολογικού περιεχομένου, το οποίο προσπαθούσε να νομιμοποιήσει πολιτικά όλα τα κρούσματα βίας από μέρους αριστερών ομάδων υπό ένα κυνικό και άκρως αντιδημοκρατικό λενινιστικό πρίσμα.
Το κείμενο αποτελεί την πιο τολμηρή συνέχεια ενός άρθρου του Γιώργου Κυρίτση στην "Αυγή" της 15/6, όπου ο γνωστός αρθρογράφος της Athens Voice και της Γαλέρας, χαρακτηρίζει καθωσπρεπισμό την μη παροχή πολιτικής κάλυψης στους τραμπουκισμούς των πανεπιστημίων. 
 Επαυξάνοντας, ο Δημοσθένης Παπαδάτος - Αναγνωστόπουλος στο κείμενό του παραδέχεται την άμεση σχέση Συνασπισμού και Κουκουλοφόρων λέγοντας πως ως "Κόμμα των Κουκουλοφόρων" σκαρφάλωσε ο Συνασπισμός από το 5% στο 15%. Εκείνο όμως που είναι πραγματικά επαίσχυντο είναι το εξής σχόλιο:

"Τα τελευταία χρόνια, είτε καίγεται το βιβλιοπωλείο του Γεωργιάδη στη Σόλωνος, είτε πέφτουν μολότοφ σε αστυνομικά τμήματα, είτε σπάνε τράπεζες σε μια πορεία, οι αντίπαλοί μας θεωρούν αυτονόητη υποχρέωσή μας να δηλώσουμε ότι καταδικάζουμε "τη Βία". [?] Γιατί τόσο άγχος να μας "αποπροσανατολίσουν", που θα' λεγε και το ΚΚΕ; Για να αποκατασταθούν πολιτικά οι "πληγέντες" (πρόσωπα ή θεσμοί) και να εδραιωθεί, στο πεδίο της ιδεολογίας, η άποψη πως μέσα στην κοινωνία ουδείς άλλος δικαιούται να ασκεί βία, παρά μόνο το κράτος..."

Η βία αρέσει στον κ. Παπαδάτο και απαιτεί από το σύνολο της λεγομένης "Ανανεωτικής Αριστεράς" που βρήκε σε μεγάλο βαθμό κοινοβουλευτική εκπροσώπηση υπό την σκέπη του αριστερού συνονθυλεύματος που λέγεται ΣΥ.ΡΙΖ.Α. να παράσχει ομόφωνα κάλυψη στο ρεσιτάλ βίας που βιώνουμε τα τελευταία χρόνια από πλευράς της Αριστεράς. Το πιο σημαντικό, ωστόσο, είναι ότι η πυρπόληση βιβλιοπωλείων ταυτίζεται με την λεγόμενη "αντικρατική βία". Στον Συνασπισμό έχουν κουραστεί από την δημοκρατική δεοντολογία που λέει ότι οι ιδεολογικοπολιτικές συγκρούσεις πρέπει να εξαντλούνται στον διάλογο. Θεωρούν δε όλους τους ιδεολογικούς τους αντιπάλους "κράτος", παραβλέποντας μάλλον το γεγονός ότι καθ' όλες τις επιθέσεις κατά βιβλιοπωλείων η Αστυνομία έλαμπε διά της απουσίας της, ακόμη κι από εκεί που οι κλούβες των ΜΑΤ είχαν βγάλει ρίζες.
Από το κείμενο δεν λείπει και η παραδοχή ότι η Αριστερά είναι ένα κατ' εξοχήν αντιδημοκρατικό κίνημα που στόχο έχει την κατάλυση της εννόμου τάξεως και εν γένει του κράτους, χωρίς να διστάσει να χρησιμοποιήσει οποιοδήποτε μέσο, ακόμη κι αν αυτό λέγεται βία εις βάρος πολιτών αυτής της χώρας. Γράφει λοιπόν κλείνοντας ο κ. Παπαδάτος - Αναγνωστόπουλος:
"Δεν πιστεύουμε πως "η ελευθερία μας τελειώνει εκεί που αρχίζει η ελευθερία των άλλων" [?] Αντίθετα, γνωρίζοντας ότι "ο δημοκρατικός δρόμος προς τον σοσιαλισμό δε θα είναι ένα απλό ειρηνικό πέρασμα", καταλαβαίνουμε ότι για τη στοιχειώδη κοινωνική αυτοάμυνα απαιτούνται συγκεκριμένα "ποσά" βίας, υποστηρίξιμα τουλάχιστον στα τμήματα της κοινωνίας που μας ενδιαφέρουν προνομιακά..."
Θα ήταν αφελές να πιστέψει κανείς ότι όλα τα παραπάνω αποτελούν μία προσωπική τοποθέτηση, την ώρα που η εφημερίδα "Αυγή"  αποτελεί επίσημο όργανο του Συνασπισμού. Αν ισχύει κάτι τέτοιο, νομίζουμε ότι περιμέναμε αρκετά την έμπρακτη απομόνωση του συγκεκριμένου ατόμου από το κόμμα του.

Περιμένουμε
Είναι σαφές ότι κανένας πατριώτης αλλά και ειδικότερα κανένας μικρομεσαίος βιβλιοπώλης που τολμά να διαθέτει ελληνοκεντρικά βιβλία δεν ανήκει σε αυτά τα τμήματα της κοινωνίας που ενδιαφέρουν τον Συνασπισμό. Ως εκ τούτου, δικαιούται, με βάση την κοινωνικοπολιτική ηθική των στελεχών του να δέχεται βίαιες επιθέσεις από κουκουλοφόρους, να πυρπολείται το κατάστημά του και να διώκεται με κάθε τρόπο στα πλαίσια των φιλειρηνικών, προοδευτικών, σοσιαλιστικών και φιλολαϊκών οραμάτων αυτού του συρφετού.
Εμείς, βέβαια, σ' αυτήν την λογική δεν μπαίνουμε ούτε το θελήσαμε ποτέ. Εμείς, επειδή πιστεύουμε στην έννομη τάξη και στο κράτος και απλά προσπαθούμε να διατηρήσουμε τον εθνικό του χαρακτήρα, ζητάμε τόσο από την δικαιοσύνη να ενεργήσει τα δέοντα για όσους διαπράττουν ηθική αυτουργία σε βίαιες πράξεις κατά της ζωής και της περιουσίας πολιτών αυτής της χώρας. Ζητάμε, επίσης, από τις δημοκρατικές ηγεσίες του δημοσιογραφικού συνδικαλισμού να τηρήσουν την δεοντολογία που διακηρύττουν και να βάλουν στην θέση τους όσους όχι μόνον ομολογούν ότι είναι πολέμιοι του κράτους και του πολιτεύματος αλλά και νομιμοποιούν μέσω του δημοσιογραφικού βήματος, το οποίο αποτελεί εξουσία σε αυτήν την δημοκρατική χώρα, την βία, την αλητεία και τον τραμπουκισμό εις βάρος απλών πολιτών.

Διότι για να μην ξεχνιόμαστε, η Ε.Σ.Η.Ε.Α. έχει και κώδικα δεοντολογίας, ο οποίος γράφει ότι ο δημοσιογράφος πρέπει "να υπερασπίζεται σθεναρά το δημοκρατικό πολίτευμα?" Κι αν ο κ. Δημοσθένης Παπαδάτος - Αναγνωστόπουλος δεν είναι μέλος της, μέλος της σίγουρα είναι ο αρχισυντάκτης της "Αυγής", μίας αν μη τι άλλο ιστορικής εφημερίδας, που του έδωσε βήμα να γράψει τις αθλιότητές του.

---

ΕΜΠΡΗΣΜΟΙ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΩΝ - Η ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΗ ΘΕΣΗ

Από την "Συντροφική Συσπείρωση ενάντια στην αντιεθνικιστική τρομοκρατία"

Πηγή : ΚΟΚΚΙΝΗ ΠΑΤΡΙΔΑ

Για άλλη μία φορά, στόχος εμπρηστικής επίθεσης έγινε βιβλιοπωλείο στην Αθήνα, από τραμπούκικα/φασιστικά στοιχεία. Η επίθεση αυτή έρχεται μετά από μια σειρά παρόμοιων επιθέσεων που έγιναν τον τελευταίο μήνα ενάντια σε τρία ακόμη βιβλιοπωλεία σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, με συγκεκριμένο ιδεολογικό προσανατολισμό.

Πιο συγκεκριμένα, τα βιβλιοπωλεία αυτά που δέχτηκαν την οργή και το μένος των θρασύδειλων κουκουλοφόρων, είναι τα εξής: το βιβλιοπωλείο «Γεωργιάδης» και το βιβλιοπωλείο «Πελασγός» στην Αθήνα, καθώς και το βιβλιοπωλείο «Ιερά Ελλάς» στη Θεσσαλονίκη. Το τέταρτο κατά σειρά βιβλιοπωλείο ήταν αυτό της «Νέας Θέσης», στην οδό Ιπποκράτους, πάλι στην Αθήνα. Κοινό χαρακτηριστικό όλων των παραπάνω βιβλιοπωλείων είναι ότι διακινούσαν βιβλία με εθνοκεντρικό και αρχαιολατρικό περιεχόμενο, καθώς και έργα της αρχαίας ελληνικής γραμματείας, κάτι που «ερέθισε» τα κοσμοπολίτικα συμπλέγματα των νεοφασιστών.

Η Συντροφική Συσπείρωση Ενάντια στην Αντιεθνικιστική Τρομοκρατία πέρα από υπεκφυγές του τύπου «ναι μεν, αλλά…», καταδικάζει απερίφραστα αυτού του είδους τις επιθέσεις, καθώς θεωρεί ότι έχουν καθαρά φασιστικό και προβοκατόρικο χαρακτήρα. Πρώτιστα όμως στρέφονται κατά του συνόλου του αναρχικού-αντιεξουσιαστικού χώρου, τον οποίο αφενός αποπροσανατολίζουν με λογικές τύπου “antifa” (αναπαραγωγή του χουλιγκανισμού, του μίσους και της βίας χωρίς πολιτική στόχευση), αφετέρου τον στοχοποιούν στο σύνολο της ελληνικής κοινωνίας, η οποία απεχθάνεται την φασιστική βία των πάσης φύσης παρακρατικών ομάδων.

Πιο συγκεκριμένα, οι εμπρησμοί των βιβλιοπωλείων:

1. ΠΡΟΩΘΟΥΝ την λογική της τυφλής βίας ως μέσου άσκησης πολιτικής και μεταφέρουν την πάλη κατά της Ακροδεξιάς, από το πεδίο της ταξικής/αντιφασιστικής συνειδητοποίησης των λαϊκών μαζών, στο πεδίο της χουλιγκανικής βίας, των μολότωφ και των ανοιγμένων κεφαλιών. Νικητής σ’ αυτόν τον αέναο κύκλο αίματος είναι, όχι αυτός με την πιο τεκμηριωμένη ιδεολογική θέση, αλλά αυτός που θα σπάσει τα περισσότερα κεφάλια «ιδεολογικών εχθρών», ή αυτός που θα κάψει τα περισσότερα βιβλιοπωλεία που δεν είναι… «της αρεσκείας του»!

2. ΑΠΟΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΖΟΥΝ τον χώρο της Εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς από τον πολιτικό αγώνα που, αντί να πολεμάει με νύχια και με δόντια κατά της Νεοταξικής καπιταλιστικής βαρβαρότητας, της εμπορευματοποίησης των ζωών μας, της ακρίβειας, της λεηλασίας των πολυεθνικών, της –με φασιστικό τρόπο- «πολυπολιτισμικοποίησης» της ελληνικής κοινωνίας, του εργασιακού μεσαίωνα και της καταστροφής του περιβάλλοντος, αναλώνεται σε μια στείρα αντιπαράθεση με κάποια υπολείμματα της παραδοσιακής ακροδεξιάς, η απήχηση της οποίας δεν ξεπερνάει το 1-2%.

3. ΗΡΩΟΠΟΙΟΥΝ στα μάτια του λαού την Ακροδεξιά, η οποία πλέον έχει κάθε λόγο να προβάλλεται ως η «διωκόμενη» από το «αριστερό παρακράτος», που τυγχάνει ασυλίας από το «δεξιό κράτος». Είναι χαρακτηριστικό ότι ΟΛΕΣ οι επιθέσεις έχουν γίνει μέρα-μεσημέρι, στα πιο κεντρικά σημεία της Αθήνας, με τις αστυνομικές δυνάμεις σε απόσταση αναπνοής, οι οποίες μάλιστα δηλώνουν «ανίκανες» να διεξάγουν έρευνες για τον εντοπισμό των «αγνώστων». Κι αυτό, παρότι οι καθεστωτικές δυνάμεις καταστολής γνωρίζουν ΤΑ ΠΑΝΤΑ για τους ακροκινούμενους χώρους (τόσο της άκρας αριστεράς, όσο και της άκρας δεξιάς), τους οποίους άλλωστε ελέγχουν ποικιλοτρόπως εδώ και πάρα πολλά χρόνια.

4. ΔΙΚΑΙΩΝΟΥΝ το συντηρητικό δεξιό αίτημα των μικροαστών για «περισσότερο κράτος» και «ισχυρότερη αστυνομία», για να καταστέλλει όχι πρακτικές άμετρης βίας όπως η προαναφερθείσα, αλλά οποιεσδήποτε μελλοντικές αγωνιστικές δράσεις που θα στρέφονται κατά της εξουσιαστικής αυθαιρεσίας.

5. ΑΠΟΘΕΩΝΟΥΝ την πιο καταδικαστέα εκδοχή του ιστορικού φασισμού, που είναι η βία –αναγνωρίζοντάς της (χρησιμοποιώντας την) ότι είναι η «μόνη μορφή πειθούς» ενάντια σε οποιαδήποτε ιδεολογική διαφωνία. Επομένως, οι κουκουλοφόροι εμπρηστές (είτε δρουν εντός πανεπιστημιακών ιδρυμάτων, είτε επιτίθενται σε υπαλλήλους και επισκέπτες βιβλιοπωλείων) αποδεικνύονται ως οι καλύτεροι πρεσβευτές της φασιστικής αντίληψης περί πολιτικού αγώνα και δικαιώνουν «μετά θάνατον» την λογική στην οποία τα παλαιά φασιστικά καθεστώτα στηρίχθηκαν για να εγκαθιδρυθούν.

Οι πολλαπλές επιθέσεις σε βιβλιοπωλεία δεν είναι τυχαίες. Εντάσσονται στην ιδεολογική τρομοκράτηση του ελληνικού λαού, ο οποίος αρνείται να «καταπιεί» την κοσμοπολίτικη και «πολυπολιτισμική» προπαγάνδα, επιμένοντας, παρ’ όλα τα ελαττώματά του, να εμμένει στις εθνικές και αγωνιστικές παραδόσεις του, όπως αυτές έχουν αποκρυσταλλωθεί σε μια ιστορική πορεία πολλών δεκάδων αιώνων.

Όσο εθελοτυφλούμε επαναλαμβάνοντας το εφησυχαστικό «έλα μωρέ, τρία-τέσσερα εθνικιστικά βιβλιοπωλεία κάηκαν μόνο», τότε η βία θα χτυπήσει και την δική μας πόρτα. Τα χτυπήματα κατά των «ακροδεξιών» δημιουργούν ένα ιστορικό προηγούμενο, ώστε οι στόχοι να μεταφερθούν αργά ή γρήγορα και αλλού. Αν δεν υπάρξει μια μαζική και ΔΥΝΑΜΙΚΗ αντίδραση ενάντια στην τρομοκρατία των «ταλιμπάν» του «πολυπολιτισμικώς ορθού», δεν θα αργήσει η μέρα όπου θα χτυπηθούν χώροι και βιβλιοπωλεία, τα οποία πρόσκεινται στο χώρο της πατριωτικής Αριστεράς. Ήδη, πολλά έντυπα της φασιστικής τρομοκρατικής συμμορίας “antifa”, κηρύττουν τον πόλεμο, όχι μόνο ενάντια σε ακροδεξιούς, αλλά και ενάντια σε αριστερούς που δεν προσκυνούν το παραμύθι του κοσμοπολιτισμού.

Κατόπιν όσων αναλύσαμε, προβαίνουμε στις εξής θέσεις/διαπιστώσεις:

1. Η βία γεννάει βία. Από τη στιγμή που επιλέγεις αυτόν τον τρόπο για να επιβάλεις τις όποιες ιδέες σου (ή για να αντικρούσεις άλλες), πρέπει να είσαι υπεύθυνος να δεχτείς οποιαδήποτε ώρα και στιγμή τις συνέπειες των επιλογών σου. Αν και είμαστε ενάντια στη βία -είτε αυτή προέρχεται από μαχαιροβγάλτες χρυσαυγίτες, είτε από καπήλους των αριστερών ιδεών- θεωρούμε ΑΠΟΛΥΤΑ ΘΕΜΙΤΟ ότι μετά τις παρακρατικές επιθέσεις ενάντια σε βιβλιοπωλεία, κάθε αναρχικό και αντιεξουσιαστικό στέκι που δεν καταδικάζει ρητά και ξεκάθαρα τους υποκινούμενους θρασύδειλους φασίστες, αποτελεί ΝΟΜΙΜΟ ΣΤΟΧΟ των όποιων ακροδεξιών θελήσουν να πάρουν το «αίμα τους πίσω» για τις επιθέσεις που δέχτηκαν.

2. Τις επιθέσεις αυτές οφείλουν άμεσα και χωρίς καθυστέρηση να καταδικάσουν τα δύο κόμματα της Αριστεράς, ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ και όσα έντυπα ή φορείς πιστεύουν ότι η λογική της βίας προωθεί τον εκφασισμό της κοινωνίας.

3. Κυρίως ο χώρος της πατριωτικής επαναστατικής Αριστεράς οφείλει να λάβει μια ξεκάθαρη στάση απέναντι στην παρακρατική βία, αφού είναι μαθηματικά βέβαιο ότι αποτελεί τον επόμενο στόχο των «πολυπολιτισμικών» καννιβάλων, εξαιτίας της αντινεοταξικής/πατριωτικής στάσης που κρατάει, σε πείσμα των καιρών και των συρμών…

4. Ο αγώνας ενάντια στην «αντιεθνικιστική» τρομοκρατία πρέπει πάνω απ’ όλα να επικεντρωθεί ενάντια στους ΗΘΙΚΟΥΣ ΥΠΕΥΘΥΝΟΥΣ των επιθέσεων, που δεν είναι άλλοι από τους μεγαλοδημοσιογράφους-κήρυκες του εθνομηδενισμού και της «πολυπολιτισμικοποίησης» της κοινωνίας μας. Κάθε κήρυγμα μίσους και εμπάθειας των αυτοαποκαλούμενων «προοδευτικών» εις βάρος του ελληνικού λαού, της ιστορίας του και του πολιτισμού του, αποτελεί και κάλεσμα για ωμή βία ενάντια σε όσους αντιστέκονται στο ισοπεδωτικό πνεύμα της παγκοσμιοποίησης. Επομένως, κάθε ΑΝΟΧΗ απέναντι σε ανθελληνικές και «πολυπολιτισμικές» προπαγάνδες, αποτελεί ΣΥΝΕΝΟΧΗ. Όλων μας.

Οι κοσμοπολίτες έχουν κηρύξει τον πόλεμο ενάντια στην ελληνική κοινωνία, και τα παρακρατικά τσιράκια τους έχουν επιστρατευθεί για να τον φέρουν εις πέρας. Για να καλύψουν τις φασιστικές πρακτικές τους, τα φασισταριά αυτά τολμούν να κρύβονται πίσω από τις αριστερές ιδέες για να δικαιολογήσουν τις πράξεις τους.

Όμως οι αριστερές ιδέες δεν έχουν ανάγκη τις φασιστικές πρακτικές για να επικρατήσουν!

Συντροφική Συσπείρωση
Ενάντια στην Αντιεθνικιστική Τρομοκρατία

Αθήνα, 22 Ιούνη 2008

ΠΡΩΤΗ ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ ΓΙΑ ΙΣΑΑΚ - ΣΟΛΩΜΟΥ

Πηγές : ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΚΟΣΜΟΣ - Strategy-Geopolitics

Ένοχη βρήκε το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ) την Τουρκία στις δύο υποθέσεις που αφορούν τις δολοφονίες του Τάσου Ισαάκ και του Σολωμού Σολωμού, τον Αύγουστο 1996. Η καταδίκη της Τουρκίας, από τα Ευρωπαϊκά Δικαστήρια, για τις εν ψυχρώ δολοφονίες δύο Κυπρίων αγωνιστών, κατά την διάρκεια διαμαρτυριών κατά της κατοχής του 47% του κυπριακού εδάφους από τον τουρκικό στρατό, είναι μία πολύ σημαντική εξέλιξη.

Η αναγνώριση εκ μέρους των θεσμοθετημένων αυτών οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, των ευθυνών ενός κυρίαρχου κράτους, σε μία άλλη χώρα αναδεικνύει την διάσταση της κατοχής στην Κύπρο, μια διάσταση, την οποία οι πολιτικοί τόσο στην Ελλάδα, όσο και στην Κύπρο, δείχνουν να ξεχνούν.
Το δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων επεδίκασε 80.000 ευρώ ως αποζημίωση στη χήρα του Ισαάκ και 35.000 ευρώ στη χήρα, τους γονείς και στον πατέρα του Σολωμού. Η Τουρκία θα πρέπει να καταβάλει επίσης το ποσό των 15.000 ευρώ σε κάθε ένα από τα αδέλφια των Ισαάκ και του Σολωμού. Ακόμη και τα δικαστικά έξοδα, τα οποία ανέρχονται στο ύψος των 12.000 ευρώ, θα πρέπει επίσης να καλυφθούν από την Τουρκία.
Αυτό που είναι το σημαντικό από την υπόθεση, είναι ότι το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων δικαιωμάτων, δέχθηκε ουσιαστικά, ότι οι δολοφόνοι των δύο νεαρών Κυπρίων, ήταν όργανα του τουρκικού κράτους. Και ότι λόγω αυτού, η Τουρκία δεν προέβη σε καμία ουσιαστική πράξη για τον εντοπισμό και την τιμωρία τους.

H σημασία της Ευρωπαϊκής καταδίκης
Είναι σύνηθες φαινόμενο για την Τουρκία, να καταδικάζεται από τα Ευρωπαϊκά δικαστήρια, για μια πληθώρα θεμάτων, τα οποία αφορούν θρησκευτικές και πολιτικές ελευθερίες, στο εσωτερικό της χώρας. Και από ότι φαίνεται πρόκειται για μία κατάσταση η οποία έχει γίνει αποδεκτή τόσο από τους ίδιους τους Τούρκους, όσο και από τους υποστηρικτές της «ευρωπαϊκής της προοπτικής», μέσα στους οποίους από ότι φαίνεται συμπεριλαμβάνεται και η πλειοψηφία του πολιτικού κόσμου της χώρας μας.
Αυτή όμως η καταδίκη, η οποία αφορά την δράση του τουρκικού κράτους και παρακράτους στην Κύπρο, είναι μια ιδιάζουσα περίπτωση, η οποία πρέπει να γίνει αντικείμενο βαθιάς σκέψης για την χώρα μας.

Τα ευρωπαϊκά δικαστήρια, δικαίωσαν τον Σολωμού, η Κυπριακή πολιτεία πότε;
Και ενώ το ΕΔΑΔ δικαίωσε τους συγγενείς των θυμάτων της τουρκικής βαρβαρότητας, από ότι φαίνεται το επίσημο Κυπριακό κράτος, διατηρεί ακόμη τις επιφυλάξεις του. Πολλές προσπάθεις ανθρώπων, να τιμήσουν ως ήρωες τους νέους αυτούς που έπεσαν, πέφτουν στο κενό. Χαρακτηριστική η περίπτωση με το άγαλμα του Σολωμού, το οποίο έχει κατασκευαστεί με έξοδα του καλλιτέχνη Νότη Σφακιανάκη, αλλά παραμένει αποθηκευμένο σε μία αποθήκη, καθώς το Κυπριακό Κράτος - δεν θέλει, δεν μπορεί; - να βρει ένα χώρο για να τοποθετηθεί.
Το ίδιο έχει συμβεί και με άλλες παρόμοιες πρωτοβουλίες πολιτών, οι οποίες συνεχώς αντιμετωπίζουν την άρνηση του Κυπριακού κράτους για την ολοκλήρωσή τους.
Σύμφωνα με παλαιότερες δηλώσεις του Σπύρου Σολωμού, αυτή η τακτική οφείλεται στο δόγμα «να μην προκαλούμε τον τουρκικό Στρατό».
Είναι πραγματικά λυπηρό, την ίδια στιγμή που ο έλληνας πρωθυπουργός και έλληνες υπουργοί κλίνουν το γόνυ μπροστά στον Κεμάλ, οι Κύπριοι να μην τιμούν τους νεώτερους ήρωες τους, για να μην προκαλέσουν.
Μόνο σε προεκλογικές περιόδους φαίνεται ότι οι διάφοροι πολιτικοί θυμούνται τους Σολωμού και Ισαάκ, ενώ τον υπόλοιπο καιρό προτιμούν να χαριεντίζονται με τα όργανα της Αγκυρας...

ΔΟΛΟΦΟΝΙΕΣ ΤΑΣΟΥ ΙΣΑΑΚ ΚΑΙ ΣΟΛΩΜΟΥ ΣΟΛΩΜΟΥ

Στις 11 Αυγούστου 7.000 μοτοσικλετιστές ανάμεσα τους και 200 Ευρωπαίοι θα πραγματοποιούσαν την αντικατοχική πορεία προς την Κερύνεια.
Οι Τούρκοι είχαν εξαγριωθεί. Μπροστά στον κίνδυνο νέας τούρκικης προέλασης ο πρόεδρος της ΚΟM υποχώρησε στις πιέσεις του τότε προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας Γλαύκο Κληρίδη και ακύρωσε τη πορεία. Οι μοτοσικλετιστές ξέφυγαν από το οργανωμένο πλαίσιο αποφασισμένοι για μια ειρηνική πορεία και άρχισαν να κινούνται προς διάφορες κατευθύνσεις. Στη Δερύνεια άρχισαν οι συγκρούσεις. Μοτοσικλετιστές και άλλοι διαδηλωτές βρέθηκαν αντιμέτωποι με τους πάνοπλους Τούρκους και τους Γκρίζους Λύκους. Ο πετροπόλεμος δεν άργησε να αρχίσει.Ο Τάσος Ισαάκ στην προσπάθεια του να βοηθήσει έναν άλλο Ελληνοκύπριο, τον οποίο κτυπούσαν οι Τούρκοι, δέχτηκε επίθεση και έπεσε στο χώμα. Γύρω του μαζεύτηκαν και άλλοι λυσσασμένοι Τούρκοι και άρχισαν να τον κτυπούν αλύπητα με πέτρες και ρόπαλα, ενώ μέλη της Ειρηνευτικής Δύναμης παρακολουθούσαν αμέτοχοι. Μετά από λίγο ο ήρωας Τάσος Ισαάκ άφηνε την τελευταία του πνοή. Καθοδηγητής της άνανδρης δολοφονίας του ήταν ο αρχηγός του παραρτήματος των Γκρίζων Λύκων στα Κατεχόμενα, Μεχμέτ Αρσλάν. Ο Τάσος Ισαάκ άφησε πίσω του έγκυο σύζυγο η οποία έφερε στον κόσμο ένα κοριτσάκι που πήρε το όνομα του, Αναστασία. Την Αναστασία βάπτισε η Ελληνική Κυβέρνηση ως ένδειξη αναγνώρισης της θυσίας του ήρωα.

Τη μέρα της κηδείας του Τ. Ισαάκ, στις 14 Αυγούστου 1996, επέτειο της κατάληψης της Αμμοχώστου, ξεκινούσε για την αθανασία ένας άλλος Ήρωας. Είχε ορκιστεί για εκδίκηση και τίποτα δεν τον σταματούσε. Ομάδες από διαδηλωτές κατευθύνθηκαν προς το οδόφραγμα της Δερύνεια για να εναποθέσουν στεφάνια και λουλούδια στο χώρο της θυσίας του Τ. Ισαάκ. Ξαφνικά ξεπετάχτηκε μπροστά από τους διαδηλωτές ο Σολωμός Σολωμού και ξεφεύγοντας από τα χέρια των ειρηνευτών, ανέβηκε στον ιστό για να κατεβάσει τη τουρκική σημαία. Oι Τούρκοι τον πυροβολούν στο κεφάλι, το λαιμό και το στήθος. Ο Σολωμός Σολωμού έπεφτε νεκρός, αλλά και περήφανος και ελεύθερος...Ένας από τους δολοφόνους του, είναι ο Κενάν Ακίν, "υπουργός γεωργίας" του ψευδοκράτους, έποικος, πρώην αξιωματικός του τουρκικού στρατού και πράκτορας της ΜΙΤ, για τον οποίο εκκρεμεί ένταλμα της Interpol.

Αρχισε η νέα εμπρηστική επίθεση.

Πηγές : ANTI WEBLOG - resaltomag-forum

Χίλια στρέμματα δάσους κάηκαν σύμφωνα με τις πρώτες εκτιμήσεις, στον Υμηττό. Σύμφωνα με μαρτυρίες κατοίκων, κατά την έναρξη της πυρκαγιάς ακούστηκαν εκρήξεις... Η πυρκαγιά που ξεκίνησε στις παρυφές των Γλυκών Νερών, ήταν το επιστέγασμα της οργανωμένης προσπάθειας εμπρηστών που έπειτα από ΤΡΕΙΣ απόπειρες, πέτυχαν τελικά το σκοπό τους.

Το 2007 ζήσαμε τον ολοκληρωτικό εμπρηστικό πόλεμο εναντίον της Ελλάδας. Τώρα αρχίζει ο η νέα εμπρηστική ΕΦΟΔΟΣ!!! Όπως και πέρυσι, έτσι και σήμερα τα κόμματα και οι ποικίλοι απατεώνες των ΜΜΕ εμπορεύονται τη φρίκη και με φλύαρες ανοησίες κερδοσκοπούν πολιτικά... ΟΥΔΕΙΣ θέτει το ερώτημα: ΓΙΑΤΙ μας καίνε και ποιοι μας καίνε!!!

---

Η εμπρηστική επίθεση του 2007

Η ΕΠΙΘΕΣΗ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΩΡΑ: "ΣΤΟΧΟΣ Η ΕΛΛΑΔΑ" - Η ΜΕΘΟΔΟΣ , ΤΑ ΥΛΙΚΑ ΚΑΙ ΓΕΝΙΚΟΤΕΡΑ ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΤΩΝ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΩΝ ΜΕ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΚΑΤΕΚΑΨΑΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

ΠΟΙΟΙ ΚΑΤΕΣΤΡΕΨΑΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ; ΠΟΥ ΟΦΕΙΛΕΤΑΙ Η ΕΘΝΙΚΗ ΜΑΣ ΤΡΑΓΩΔΙΑ;

 

Νεοταξική τρομοκρατία και πολυπολιτισμός

Του ΚΩΝ/ΝΟΥ Π. ΡΩΜΑΝΟΥ - Πανεπιστήμιο Αιγαίου

Πηγή : TO ΠΑΡΟΝ

Εάν το άρθρο μου "Ελληνικό έθνος ή πολυπολιτισμός;" ("Το Παρόν" 1/6/08) δημιούργησε στον Γιώργο Καραμπελιά τυχόν εντύπωση ότι δεν εκτιμώ τους αγώνες και τη μεγάλη συμβολή του στον σύγχρονο ελληνικό διαφωτισμό, λυπούμαι ιδιαίτερα.
Γι' αυτό, τιμώντας τον εκλιπόντα πατέρα μου, ο οποίος πίστευε ότι το χειρότερο είδος ανθρώπου ήταν ο "αγνώμων", σπεύδω να δηλώσω με κάθε ειλικρίνεια ότι έχω πολλά διδαχθεί από τον Γιώργο Καραμπελιά.

Όμως το στοίχημα είναι να αποδείξουμε ότι στην Ελλάδα μπορούμε να κάνουμε διάλογο ακόμα και ιδίως όταν διαφωνούμε, διάλογο καλής πίστης, όπως είπε και ο Γιώργος Καραμπελιάς. Να μη χάνουμε τον στόχο δηλαδή, τώρα μάλιστα που ο εχθρός δεν είναι μόνο προ των πυλών, αλλά και μέσα στα τείχη. Να χαίρουμε όταν επιτυγχάνουμε συμφωνία με τους συναγωνιστές μας και να λυπούμεθα όταν δεν γίνεται δυνατόν να γεφυρωθούν οι απόψεις.

Με την έγνοια αυτή να επανέλθω στα ζητήματα της λαθρομετανάστευσης-πολυπολιτισμού, με κίνδυνο να ενισχύσω στον Γιώργο Καραμπελιά την εντύπωση ότι κυριαρχούμαι από "έμμονη ιδέα" και "τυφλή ξενοφοβία". Η αλήθεια είναι ότι κυριαρχούμαι από μια έμμονη οργή όχι εναντίον των λαθρομεταναστών, αλλά των (Ελλαδιτών) πραξικοπηματιών, οι οποίοι χωρίς ίχνος πρόβλεψης για μια εθνική μεταναστευτική πολιτική, χωρίς ίχνος δημοκρατικής ευαισθησίας (εφόσον απαγορεύουν κάθε δημόσιο διάλογο για τα θέματα αυτά και ασκούν τρομοκρατία ιδεολογική, η οποία σταδιακά μετεξελίσσεται σε ωμή βία - και δεν υπερβάλλω καθόλου) επέβαλαν με δόλο στον ελληνικό λαό τον μεγαλύτερο εποικισμό αλλοεθνών των νεώτερων χρόνων. Και μάλιστα με τη δεδηλωμένη πρόθεση να μεταλλάξουν το ελληνικό έθνος σε πολυεθνικό κρατικό μόρφωμα, εκμηδενίζοντας έτσι την εθνική κυριαρχία του ελληνικού γένους επί του ελλαδικού χώρου. Γι' αυτό και ο υπουργός Δικαιοσύνη είπε προσφάτως μέσα στη Βουλή ότι δεν πρέπει να υπερασπιζόμεθα την έννοια της εθνικής κυριαρχίας, διότι αντίκειται στα ανθρώπινα δικαιώματα και στην έννοια του δικαιώματος καθ' εαυτού! (Παγκόσμια πρωτοτυπία αυτή να αμφισβητεί εν ενεργεία υπουργός μιας κυβερνήσεως την ίδια τη θεμελιακή προϋπόθεση υπάρξεως κάθε κυβερνήσεως - χωρίς να παραιτείται!)

Το ότι οι κυβερνώντας γνωρίζουν άριστα τις συνέπειες της λαθρομετανάστευσης σε συνδυασμό με την ακραία ελληνική υπογεννητικότητα φαίνεται καθαρά από τα καταπελτικά πορίσματα και προτάσεις της Διακομματικής Κοινοβουλευτικής Επιτροπής της Βουλής των Ελλήνων, τα οποία ήδη τον Φεβρουάριο του 1993 είδαν το φως της δημοσιότητας. Εδώ τονίζεται ότι μόνο οι ομογενείς πρόσφυγες αφομοιώνονται με ευεργετικό αποτέλεσμα στην ελληνική κοινωνία, ενώ οι λαθρομετανάστες δημιουργούν "σοβαρά κοινωνικοοικονομικά προβλήματα". Εν όψει της ελληνικής υπογεννητικότητας υπάρχει κίνδυνος να καλύψουν τα πληθυσμιακά κενά, εκτός των άλλων στα νησιά του Αιγαίου και του Ιονίου, με εξαιρετικά δυσμενή απώτερα επακόλουθα. Η δε μείωση των γεννήσεων "απειλεί πλέον σοβαρά", κατά τη διακομματική επιτροπή, "την ανανέωση και διαιώνιση της ελληνικής μας φυλής". Η επιτροπή καταλήγει ότι "πρέπει να γίνεται αυστηρός έλεγχος για τη νομιμότητα της εισόδου στη χώρα μας και για τη νόμιμη παραμονή και απασχόληση. Βεβαίως δεν ήταν ούτε κατά διάνοια στο πνεύμα της εισήγησης της εν λόγω επιτροπής αυτό που εν πλήρη γνώσει των συνεπειών γίνεται σήμερα, δηλαδή η εκ των υστέρων επιβράβευση των παρανόμων μέσω νομιμοποιήσεως… Ούτε βέβαια μπορούσε το 1993 να προβλέψει η επιτροπή, η οποία γνώμονα είχε τη διαιώνιση του γένους των Ελλήνων ότι λίγα χρόνια αργότερα οι κυβερνώντες θα εστρέφονται κατά του έθνους που εντέλλονται να υπερασπίσουν, παραδίδοντάς το συνειδητά στην εξαφάνιση διά της υπογεννητικότητας (ο δείκτης είναι 0,9) και του μαφιόζικου πολυπολιτισμού.

Οι δηλώσεις σημαντικών πολιτικών προσώπων εντός και εκτός Βουλής κατά του έθνους και υπέρ ενός πολυπολιτισμικού κράτους είναι πολλές και συγκλίνουσες με τις πολιτικές πρακτικές που ακολουθούνται. Η αθόρυβη μετάλλαξη της εκπαίδευσης από εθνική σε πολυπολιτισμική είναι σημαντικός πυλώνας ενός πολυεπίπεδου σχεδίου. Στόχος είναι, όπως μας λέει ο θεωρητικός της εκπαίδευσης καθηγητής Γεώργιος Λεοντσίνης (συνεργάτης της καθηγήτριας Ρεπούση), η "πολιτική αναγνώριση του πολιτικού πολυπολιτισμικού κράτους" (Λεοντσίνη "Πολυπολιτισμικότητα και Σχολική Ιστορία", Εκδόσεις Ατραπός, Αθήνα 2007, σελ. 75.) Η κριτική του εθνομηδενισμού στα σχολικά βιβλία, με επίκεντρο το βιβλίο Ιστορίας ΣΤ΄ Δημοτικού, που έγινε το 2006-'07, απέφυγε επιμελώς να αναδείξει το πρόβλημα του πολυπολιτισμού, που είναι το δεύτερο σκέλος της στοχοθεσίας των συγγραφέων και υποστηρικτών αυτών των βιβλίων. Εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων, ο πατριωτικός χώρος δεν ανέλυσε και κατέδειξε τους τρόπους με τους οποίους η νεοταξική στρατηγική καταλύει το έθνος (και στην παιδεία την εθνική συνείδηση) για να εγκαθιδρύσει στο κενό που δημιουργείται νέο καθεστώς πολιτικού πολυπολιτισμού. Είναι σαν να διαμαρτύρεσαι εναντίον αυτών που επιδιώκουν την κατεδάφιση ενός ωραίου παραδοσιακού κτιρίου, αποφεύγοντας όμως να αναφέρεις ότι στη θέση του θέλουν να ανεγείρουν μοντέρνο πολυώροφο υπερκατάστημα.

Δυστυχώς, ακόμα και πολιτικοί διανοητές του μεγέθους Γιώργου Καραμπελιά ως τώρα αρνήθηκαν (ευελπιστούμε ότι αυτό θα αλλάξει) να συνδέσουν εθνομηδενισμό - λαθρομετανάστευση - πολυπολιτισμό. Ο λόγος πρέπει κατά πάσα πιθανότητα να αναζητηθεί στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της ιδεολογικής τρομοκρατίας του καθεστωτικού "αντιρατσισμού".

Ακόμα και το πολιτικό κόμμα του ΛΑΟΣ υπέκυψε σ' αυτήν, θεωρώντας ότι πρέπει να δώσει διαπιστευτήρια, καλώντας τους βουλευτές του να υπογράψουν δήλωση κατά του "ρατσισμού" και ιδρύοντας αντιρατσιστική επιτροπή! Ακόμα και το μικρό νεοϊδρυθέν κόμμα ΕΑΡ των "αρχαιολατρών" θεώρησε αναγκαίο να συμπράξει σε "αντιρατσιστικό" φεστιβάλ του ΣΥΡΙΖΑ! Ειδικά αυτοί που κηρύσσουν την απόλυτη ανωτερότητα του ελληνικού ανθρωπιστικού ιδεώδους να προωθούν εμπράκτως την ξετσίπωτη ύβρη του "ρατσισμού" κατά του ελληνικού λαού!

Ο ελληνικός λαός έχει ανεχθεί τη μεγαλύτερη λαθρομετανάστευση της Ευρώπης. Αν μπορεί κανείς να του προσάψει κατηγορία, αυτή δεν είναι ο "ρατσισμός", αλλά η φαινομενική έλλειψη ευθύνης ως πολίτη και εθνικού υποκειμένου. Αυτό μας φέρνει και στο ζήτημα της "τυφλής ξενοφοβίας", που αβασάνιστα μου προσάπτει ο Γιώργος Καραμπελιάς ("Το Παρόν" 8/6/08). Σχολιάζοντας την κατηγορία αυτή να επισημάνω ότι αυτό που ο νεοταξικός σχεδιασμός επιδιώκει με την ανενδοίαστη χρήση του όρου "ξενοφοβία" είναι η εγκαθίδρυση στις συνειδήσεις μιας πολύ χρήσιμης οικειοφοβίας, ήτοι ενός "αντίστροφου ρατσισμού", μιας απέχθειας προς τους ομογενείς και ομοεθνείς μας, η οποία σκοπό έχει να παραλύσει τα ανακλαστικά αυτοσυντήρησης της ελληνικής συλλογικότητας. Αυτό είναι προϋπόθεση για την αυτοκατάργηση της συλλογικότητας και την αντικατάστασή της από τον λαθρομεταναστευτικό πολυεθνοτισμό.

Από τους διανοητές μας θα περίμενε κανείς μεγαλύτερη διείσδυση στην πολιτική λειτουργία των εννοιών και όχι την αβασάνιστη χρήση τους ως εργαλείων καταστολής.

Λίγα τώρα περί αριθμών. Είναι κατ' αρχάς κέρδος ότι ο Γιώργος Καραμπελιάς έθεσε μετά τις προτροπές μας το ζήτημα της ποσότητας αυτών που μας προτρέπει να εντάξουμε στην εθνική μας κοινότητα. Αυτό είναι ένα βήμα προς την κατεύθυνση συγκρότησης μιας θεωρίας εθνικής μεταναστευτικής πολιτικής (immigration policy) όπως αυτή υπάρχει σε όλα τα πολιτισμένα έθνη εκτός της Ελλάδας. Μας λέει λοιπόν σχετικά ο Γιώργος Καραμπελιάς ότι οι μετανάστες στην Ελλάδα, ακόμα και με τις πιο ανησυχητικές μετρήσεις, δεν ξεπερνούν το ενάμισι εκατομμύριο… Όμως η "Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία" (29/10/07) δημοσίευσε εκτίμηση της ΕΥΠ (η οποία απ' όσο γνωρίζω δεν διεψεύσθη) ότι οι μετανάστες είναι 2,5 εκατομμύρια! Περαιτέρω αφήνει η αριθμητική του Γιώργου Καραμπελιά να εννοηθεί ότι εξ αυτών οι παλιννοστούντες ομογενείς είναι 500.000. Όμως, σύμφωνα με την έκθεση του ΙΜΕΠΟ, που συμπίπτει με αυτήν του ΕΛΙΑΜΕΠ, ο πραγματικός αριθμός των παλιννοστούντων ομογενών είναι 200.000 από την Αλβανία και 150.000 από τη Σοβιετική Ένωση. Πηγές εδώ είναι το υπουργείο Εσωτερικών και η Γενική Γραμματεία Επαναπατριζόμενων Ομογενών ("Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία" 13/4/08).

Περαιτέρω μου προσάπτει ο Γιώργος Καραμπελιάς ότι εγώ βεβαίωσα ότι ο πραγματικός αριθμός των μεταναστών είναι 4 εκατομμύρια, πράγμα το οποίον μόνο η "Χρυσή Αυγή" θα μπορούσε να ισχυρίζεται! Η αλήθεια εν τούτοις είναι ότι εγώ στην ερώτηση "πόσοι είναι αυτοί;" απάντησα με το υποθετικά τιθέμενο παράδειγμα. "Προφανώς άλλο είναι να απορροφήσεις μισό εκατομμύριο και άλλο να απορροφήσεις τέσσερα εκατομμύρια", δηλαδή απέφυγα -με σεβασμό προς την επιστημονική δεοντολογία- να θέσω ως βέβαιο έναν οποιοδήποτε αριθμό εν όψει των αντιφατικών εκτιμήσεων, ηθελημένων αποκρύψεων και της γενικότερης σύγχυσης που επικρατεί στο εν λόγω θέμα. Αυτό εν τούτοις που μπορώ να πω είναι ότι ενώ δεν γνωρίζω τις σχετικές εκτιμήσεις της "Χρυσής Αυγής" (να μου τις γνωστοποιήσει παρακαλώ ο Γιώργος Καραμπελιάς, αν τις γνωρίζει αυτός), όμως έχω λάβει υπ' όψιν μου μια κατά τη γνώμη μου πολύ σοβαρή μελέτη με τον τίτλο "Λαθρομετανάστευση και λαθρομετανάστες", έκδοση της Ένωσης Αποστράτων Αξιωματικών Στρατού (ΕΑΑΣ), Αθήνα 2002. Στο κεφάλαιο 10 σελ. 30 εκτιμάται για το έτος 2002 ο αριθμός των μεταναστών στα τρία εκατομμύρια. Περαιτέρω υποθέσεις που αφορούν στο έτος 2008 μπορεί να κάνει ο καθένας, όπως και να τοποθετηθεί απέναντι στα πολύ κριτικά ζητήματα που αναλύονται στην εν λόγω μελέτη (αφού τη διαβάσει φυσικά).

Λυπούμαι που ο Γιώργος Καραμπελιάς αισθάνθηκε ότι διαστρέφω τις θέσεις του λέγοντας ότι προτείνει να εντάξουμε όλους όσοι είναι ήδη εδώ, ενώ αυτός είχε προτείνει να εντάξουμε μόνο… "όσους το επιθυμούν". Ομολογώ ότι δεν αντιλαμβάνομαι τη διαφορά. Θα πει ο λαθρομετανάστης που έχει περάσει τα σαράντα κύματα για να μπει στην Ελλάδα και που ενδεχομένως χρωστάει στη μαφία που τον έφερε, ότι "δεν επιθυμεί" να ενταχθεί και προτιμάει την απέλαση; Αλλά το πιο βαρύ πρόβλημα σ' αυτήν τη γραμμή σκέψης είναι η παράκαμψη της αρχής της εθνικής κυριαρχίας και αυτοδιάθεσης: εννοώ μ' αυτό ότι το ερώτημα που πρωτεύει είναι αν το έθνος υποδοχής, με βάση το εθνικό συμφέρον, έχει δικό του λόγο ή όχι να δεχθεί τους μετανάστες που το επιθυμούν. Αλλά φαίνεται ότι μάλλον λησμόνησα εδώ ότι σιωπηλή προϋπόθεση της συζήτησης για το εθνικό αυτό ζήτημα (όπως και για τα λοιπά εθνικά ζητήματα) οφείλει να είναι η αποδοχή μιας μειωμένης εθνικής κυριαρχίας για την Ελλάδα.

Τέλος, να πω ότι όπως το έτος 2006-'07 αυθόρμητα υπερασπίστηκα, το ίδιο ο Γιώργος Καραμπελιάς και τόσοι άλλοι στο μέτρο των δυνάμεών του ο καθείς, την ελληνική ιστορική μνήμη ενάντια στην παραποίησή της από τους εθνομηδενιστές (και για όσο αφορά εμένα, τους θιασώτες του "πολυπολιτισμού"), έτσι και τώρα ελεύθερα υπερασπίζομαι το ελληνικό έθνος και γένος από την πολυεθνοτική υποδούλωσή του που απεργάζεται το κράτος. Γνώμονάς μου τώρα, όπως και τότε, είναι η αλήθεια, η επιστημονική δεοντολογία και η αγάπη προς την πατρίδα. Στο πλαίσιο αυτό και μόνον αυτό εντάσσεται και η συγγραφή εκ μέρους μου προλόγου για το βιβλίο του Γιάννη Κολοβού "Το τέλος μιας ουτοπίας - η κατάρρευση των πολυπολιτισμικών κοινωνιών στη Δυτική Ευρώπη", Εκδόσεις Πελασγός, Αθήνα 2008. Το έργο αυτό είναι η πρώτη κριτική θεώρηση του αντικειμένου αυτού από έλληνα ερευνητή και εμπεριέχει μια μεγάλη, επιμελημένη συλλογή εμπειρικών στοιχείων, αλλά και κοινωνιολογικών θεωρήσεων που στοιχειοθετούν τον σχετικό ευρωπαϊκό διάλογο. Ούτε είναι αναγκαίο, για εμένα, ως συγγραφέα του προλόγου, να συμφωνώ με όλες τις απόψεις του συγγραφέα του βιβλίου. Αν ο Γιώργος Καραμπελιάς βρίσκει το εν λόγω πόνημα κακό, επειδή τάχα "εκφράζει την ιδεολογική θέση του ΛΑΟΣ", να του θυμίσω ότι πλείστα όσα αυτονόητα στην Ευρώπη αποδίδονται στη συριζοκρατούμενη, απομονωμένη Ελλάδα, στον μπαμπούλα του ΛΑΟΣ. Επίσης να του θυμίσω ότι και πέρυσι προσπάθησαν τα ΜΜΕ να αποδώσουν -ψευδώς- τη σύνολη αντίδραση στο βιβλίο Ιστορίας ΣΤ΄ Δημοτικού στον ΛΑΟΣ. Η κριτική όμως του "πολυπολιτισμού" είναι καθήκον του πατριωτικού χώρου και της ελληνικής επιστημονικής κοινότητας και η ύπαρξη του ΣΥΡΙΖΑ ή του ΛΑΟΣ δεν αποτελεί δικαιολογία για την αθέτηση αυτού του καθήκοντος.

Με όλον τον σεβασμό ζητώ από τον Γιώργο Καραμπελιά να παύσει να απονέμει εύσημα δημοκρατικότητας. Ας εμπιστευτεί περισσότερο το κριτήριο του κόσμου να αντιλαμβάνεται ποιος είναι δημοκράτης, πατριώτης και ποιος δεν είναι.

Και να μην ξεχνάμε ότι υπάρχει πραγματικός νεοταξίτικος φασισμός αυτήν την περίοδο στην Ελλάδα: στις 5 Ιουνίου 2008 θρασύδειλοι κουκουλοφόροι έκαψαν ολοσχερώς τις Εκδόσεις Πελασγός (δεν αναφέρθηκε στα κυρίαρχα ΜΜΕ), φειδόμενοι ευτυχώς της ζωής του εκδότη κ. Γιαννάκενα, ο οποίος μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο με αναπνευστικά (λόγω του καπνού) προβλήματα.

Η «πολυπολιτισμικοποίηση» της Ελλάδος

 

---

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΕΘΝΟΣ Ή ΠΟΛΥΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ;

Του ΚΩΝ/ΝΟΥ Π. ΡΩΜΑΝΟΥ - Πανεπιστήμιο Αιγαίου

Πηγή : TO ΠΑΡΟΝ

Με αφορμή τις απόψεις Γιώργου Καραμπελιά για το μεταναστευτικό και τις πρόσφατες ειδήσεις περί συνωστισμού των λαθρομεταναστών στα νησιά του αφύλακτου Αιγαίου, είναι χρήσιμο να τονωθεί ολίγον πάλι ο εξαιρετικά αναιμικός διάλογος περί το μεταναστευτικό πρόβλημα, όπως και περί την προγραμματιζόμενη μετάλλαξη της Ελλάδος σε πολυεθνοτικό κρατικό μόρφωμα.
Όπως είχα επισημάνει παλαιότερα, ο Γιώργος Καραμπελιάς αναλύει μεν με ενάργεια τους κινδύνους (όχι όλους) που απορρέουν από τη λαθρομετανάστευση για το έθνος και την κοινωνία, αλλά απογοητεύει στο «διά ταύτα» με την πρόταση να σταματήσει μεν η ανεξέλεγκτη λαθρομετανάστευση (ορθόν), αλλά να νομιμοποιήσουμε και να εντάξουμε «όσους είναι ήδη εδώ» (λάθος). Είναι γνωστόν τοις πάσι ότι η νομιμοποίηση των παρανόμων αποτελεί ανοικτή πρόσκληση προς το παγκόσμιο δουλεμπόριο της «παγκοσμιοποίησης» να κατευθύνει ακόμα μεγαλύτερους αριθμούς παρανόμων προς την Ελλάδα. Ιδιαίτερα τώρα που όχι μόνο τα άλλα ευρωπαϊκά κράτη κλείνουν τα σύνορά τους, αλλά και πολλά μη ευρωπαϊκά κράτη κάνουν το ίδιο. Παράδειγμα η Ινδία, η οποία κατά τον «Economist» («Η Καθημερινή», Μάρτιος 2008, τεύχος 49) ολοκληρώνει ένα σιδηρούν παραπέτασμα ύψους 2,5 μέτρων και μήκους 4.100 χλμ. κατά μήκος των συνόρων της με το Μπαγκλαντές, αρνούμενη έτσι στους ομοφύλους της -αλλά μουσουλμάνους το θρήσκευμα- λαθρομετανάστες τη στέγη που καλείται στην άλλη μεριά του κόσμου να τους χορηγήσει («με πλήρη δικαιώματα») ποιος; Η… Ελλάδα!

Επομένως, είναι απολύτως αντιφατικό να ζητάει κανείς ένταξη των παρανόμων και ταυτόχρονα διακοπή της λαθρομετανάστευσης. Προϋπόθεση της διακοπής της μεταναστευτικής ροής είναι βεβαίως μέτρα όπως αυτά της Γαλλίας, τα οποία προβλέπονται στον νόμο όλων των πολιτισμένων χωρών, δηλαδή επαναπροώθηση των λαθρομεταναστών στις πατρίδες τους. Στην Ελλάδα συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Αν η Ελλάδα είχε την πολιτική βούληση να φυλάξει τα σύνορά της από τις παραβιάσεις των παρανόμων, δεν θα είχε αντιστοίχως τη βούληση να τιμωρήσει -και όχι να επιβραβεύσει- τους παράνομους που παρά τη θέλησή τους προσπαθούν να επιβάλλουν εαυτούς στο εσωτερικό της; Η ίδια βούληση που δημιουργεί έναν νόμο τιμωρεί και την καταστρατήγησή του στα πολιτισμένα κράτη.

Πέραν όμως από την εν προκειμένω αντιφατική και συνάμα αντιπαραγωγική περί Δικαίου αντίληψη του Γιώργου Καραμπελιά, οφθαλμοφανής είναι η πλήρης απουσία στην επιχειρηματολογία του της παραμέτρου της ποσότητας. Να εντάξουμε, λέει, όλους όσοι είναι ήδη εδώ, αλλά πόσοι είναι αυτοί; Προφανώς άλλο είναι να απορροφήσεις μισό εκατομμύριο και άλλο να απορροφήσεις τέσσερα εκατομμύρια. Όλα τα οικονομικά, κοινωνιολογικά, ιστορικά και δημογραφικά δεδομένα μεταβάλλονται άρδην με την ποσότητα, γι' αυτό καμία κρίση δεν λογίζεται επιστημονική ή ακόμα πολιτική εάν δεν συνυπολογίζει την ποσότητα. Δεδομένου π.χ. ότι στα τάδε σχολεία των Αθηνών το ποσοστό ελληνοπαίδων - αλλοδαπών είναι αντιστοίχως 25% έναντι 75%, δεν δυσχεραίνεται ως εξ αυτού η ένταξη των δεύτερων στην κουλτούρα των πρώτων; Όταν σύντομα οι γεννήσεις Ελλήνων (με τον χαμηλότατο δείκτη γεννητικότητας 0,9) θα έχουν ισοσκελιστεί με τις γεννήσεις αλλοδαπών (για να γίνουν από τότε και μετά ανεπιστρεπτί μειοψηφικές - δεδομένου και του σημιτικού νόμου υπέρ της συνένωσης των οικογενειών των αλλοδαπών) δεν θα έχουν καμία επίδραση άραγε οι αριθμοί αυτοί στην προοπτική ένταξης των αλλοδαπών στον εθνικό κορμό;

Για να επιστρέψουμε μετά από αυτά στον ποιοτικό παράγοντα του οποίου σημαντικές συνισταμένες επίσης αποσιωπώνται από τον Γιώργο Καραμπελιά και πολλούς πατριώτες, οι οποίοι δικαιολογούν την αδράνειά τους περί το μέγιστο αυτό πρόβλημα με την καραμέλα δήθεν «ελληνοποίησης» των υπεράριθμων λαθρομεταναστών, θα πούμε τούτο: α) Δεν έχουν διαβάσει τον ελληνικό μεταναστευτικό νόμο και β) δεν λαμβάνουν υπ' όψιν τη συντελούμενη μετάλλαξη της ελληνικής παιδείας (πρωτοβάθμιας, δευτεροβάθμιας και τριτοβάθμιας) από εθνική-ελληνοκεντρική σε πολυπολιτισμική-αλλοκεντρική.

Ο μεταναστευτικός νόμος Σημίτη αποβλέπει στην εφαρμογή μαξιμαλιστικού πολυπολιτισμού στην Ελλάδα. Οι υποστηρικτές του επαίρονται ότι είναι ο πλέον… προοδευτικός μεταναστευτικός νόμος της Ευρώπης, ακριβώς επειδή δεν αποσκοπεί στη θεωρούμενη ως αυταρχική ενσωμάτωση των μεταναστών στον εθνικό κορμό, αλλά αντιθέτως προτάσσει τη «διαφορετικότητα» όλων των εθνοτήτων που διαβιούν στην Ελλάδα. Προσβλέπει δε ο μεταναστευτικός νόμος στην πραγμάτωση μιας ουτοπίας πολυπολιτισμικής ειρηνικής συνύπαρξης των εθνοτήτων (πραξικόπημα καραμπινάτο κατά του ελληνικού έθνους) σε μια δημοκρατία. Εννοείται ότι ούτε κατά διάνοια δεν συνυπολογίζεται η ορατή εν τούτοις πιθανότητα μιας εγγενώς συγκρουσιακής κοινωνίας με τις εξ αυτού μειωμένες ελευθερίες.

Οι αρνητικές εμπειρίες ακόμα και των πλέον φιλελεύθερων ευρωπαϊκών εθνών με τον πολυπολιτισμό, τα οποία εν τω μεταξύ απαιτούν από τους -νόμιμους πάντα- μετανάστες πλήρη αποδοχή της κουλτούρας και του νομικού πλαισίου της χώρας υποδοχής, δεν έφτασαν για να αλλάξουν τον ελληνικό νόμο, το αντίθετο μάλιστα. Τι εγκληματικότητα, η διάρρηξη του κοινωνικού κεφαλαίου, οι κίνδυνοι εκπαραθύρωσης των ολοένα ολιγότερων Ελλήνων από εθνότητες με ίσα πολιτικά δικαιώματα, αυτά και άλλα πολλά δεν εμποδίζουν την ξενοκίνητη πολιτική και επιστημονική ελίτ να επιβάλει στον ελληνικό λαό (τον οποίο μισεί βαθύτατα) πραξικοπηματικά (αφού εκποιούν αντί αργυρίου την πατρίδα, θα νοιαστούν για τη δημοκρατία;) πολυεθνική κατοχή.

Η κυρίαρχη τάση της εκπαίδευσης σε όλες τις βαθμίδες είναι πια πολυπολιτισμική. Η αλλοίωση και η σύμπτυξη των περιεχομένων της γνώσης που έχουν ελληνική προέλευση, ιστορία, λογοτεχνία, γλώσσα κ.λπ. προχωρεί ραγδαία με παράλληλη ενίσχυση των γλωσσών και των παραδόσεων των εθνικών πολιτισμών των μεταναστών. Όχι Έλληνες αποσκοπεί να παράξει αυτή η εκπαίδευση, αλλά απροκάλυπτα «πολίτες του κόσμου», όχι την ελληνική γλώσσα να ενισχύσει αλλά την πολυγλωσσία. [Δες τα καινούργια προγράμματα (ΕΠΕΑΕΚ) του υπουργείου Παιδείας, ολοσέλιδη διαφήμιση στο «ΠΑΡΟΝ» 18 Μαΐου 2008].

Με μια τέτοια εκπαίδευση όχι μόνο η ενσωμάτωση στον ελληνικό πολιτισμό αποκλείεται εκ των προτέρων, αλλά και αυτή η αναπαραγωγή της ελληνικής κοινωνίας στο επίπεδο της ιδεολογίας γίνεται ανέφικτη.

Η δεύτερη γραμμή επιχειρηματολογίας του Γιώργου Καραμπελιά υπέρ της «ενσωμάτωσης» όλων των μεταναστών βασίζεται σε ένα υποτιθέμενο καθήκον μας να κρατήσουμε στη χώρα αυτούς που «εκμεταλλευτήκαμε», τα «θύματα», δηλαδή στη δημιουργία ενοχικού συνδρόμου στον ελληνικό λαό. Να παρατηρήσουμε ωστόσο ότι η έννοια «εκμετάλλευση» είναι εξαιρετικά ασαφής, εφόσον κάθε σχέση εργασίας στον καπιταλισμό εμπεριέχει καταστατικά την έννοια της εκμετάλλευσης.

Σε τι διαφέρει, ας μας πουν, η «γενιά των 700 ευρώ» των νέων και διπλωματούχων Ελλήνων από τους αλλοδαπούς στη φράουλα της Ηλείας, οι οποίοι έπαιρναν 20 ευρώ την ημέρα Χ 30 ημέρες = 600 ευρώ; Και ας μην επαίρεται ο μισθωτός Έλληνας ότι έχει υπό τη δούλεψή του Αλβανούς, εφόσον οι αποταμιεύσεις των τελευταίων ήδη προ τετραετίας εκτιμήθηκαν από τον πρόεδρο των ελληνικών τραπεζών διπλάσιες του μέσου Έλληνα. Επίσης ο πρόεδρος Κτηματομεσιτών Αττικής προ τριετίας ανέφερε ότι το 1/3 των συνολικών αγορών ακινήτων Αττικής έγινε από Αλβανούς.

Αν έξω από τη συναισθηματική-προπαγανδιστική χρήση του όρου «εκμετάλλευση» θελήσουμε να θέσουμε το ζήτημα της αλλοδαπής εργασίας στη σωστή του βάση, θα πρέπει να διακρίνουμε ανάμεσα στους όρους immigration policy (εθνική μεταναστευτική πολιτική) και immigrant policy (πολιτική επιλύσεως προβλημάτων των -νομίμων- μεταναστών). Η ύπαρξη εθνικής μεταναστευτικής πολιτικής ρυθμίζει ποιοτικά και ποσοτικά τη μεταναστευτική ροή με βάση το εθνικό συμφέρον και εγγυάται στους νόμιμους μετανάστες την ισονομία εκείνη που εμπεριέχεται στον νομικό πολιτισμό της χώρας υποδοχής. Επομένως, είναι η καλύτερη εγγύηση για να μη γίνει ο ξένος «θύμα», αλλά βεβαίως ούτε θύτης του πολίτη της χώρας υποδοχής (π.χ. συμπίεση του μεροκάματου, ανεργία, εγκληματικότητα κ.λπ.). Είναι επομένως αντίφαση να ζητάει κανείς την εφαρμογή της ισονομίας σε παράνομους μετανάστες!

Στην Ελλάδα δεν υπάρχει εθνική μεταναστευτική πολιτική, αλλά μόνο πολιτική επιλύσεως των προβλημάτων των μεταναστών και μάλιστα των παρανόμων! Κυριαρχεί παντού το σύνθημα «νομιμοποιήστε τους όλους»! Κάθε έννοια δικαίου καταπατείται, η ελληνική κοινωνία θυματοποιείται (αυτήν τη φορά πραγματικά), αφήνεται έρμαια στις δυνάμεις που διαρρηγνύουν την κοινωνική συνοχή.

Η τρίτη και τελευταία προσπάθεια του Γιώργου Καραμπελιά να υπερασπίσει το σαθρό αίτημα της ενσωμάτωσης των παρανόμων βασίζεται στην προειδοποίηση να μη «σύρεται» ο πατριωτικός χώρος πίσω από τη συνθηματολογία του ΛΑΟΣ (λίκνο εθνικισμού, ρατσισμού και ξενοφοβίας) ή ακόμα της θέσης του ΣΥΡΙΖΑ (εθνομηδενισμός). Όποιος δεν συμφωνεί με τον Γιώργο Καραμπελιά δεν μπορεί παρά να είναι το θύμα μιας ανίερης έλξης. Βεβαίως διαφεύγει στον Γ. Κ. ότι με το δικό του κριτήριο ο ίδιος φαίνεται να «σύρεται» πίσω από τον ΣΥΡΙΖΑ, εφόσον και όλους τους υπεράριθμους παράνομους θέλει να φορτώσει στην πατρίδα του και το νεοταξικό μαστίγιο της «εκμετάλλευσης», του «ρατσισμού» και της «ξενοφοβίας» δεν έχει ενδοιασμούς να χρησιμοποιεί κατά των Ελλήνων.

Πέραν αυτού αποσιωπά ο Γ. Κ. ότι οι δύο πόλοι δεν είναι κατά κανέναν τρόπο ισοβαρείς, εφόσον ο μεν ΣΥΡΙΖΑ κατέχει το μονοπώλιο της ελληνικής εκπαίδευσης και κουλτούρας (εποικοδόμημα) με τεράστιες προσβάσεις στα μεγάλα κόμματα και στις επιχορηγήσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ενώ ο ΛΑΟΣ είναι ένα μικρό τμήμα της άλλοτε κραταιάς και νυν ξεδοντιασμένης Δεξιάς, το οποίο αναγκάζεται να κινείται πότε «αριστερά» πότε «δεξιά» για να επιβιώσει (η ΡΗΞΗ του Καραμπελιά στοιχειοθετεί τους τακτικούς ελιγμούς του ΛΑΟΣ).

Ως γνωστόν, η Δεξιά και ο αντικομμουνιστικός της εθνικισμός έπαψαν να θεωρούνται από το 1989 και μετά χρήσιμοι σύμμαχοι του υπερπόντιου προστάτη. Τώρα επιδοτούνται και στηρίζονται πολιτικά οι αριστεροί εθνομηδενιστές, διότι μόνο αυτοί μπορούν να κάνουν την Ελλάδα χυλό σε πολιτικό επίπεδο (ενδοτισμός) και σε κοινωνικό επίπεδο (far west πολυεθνοτισμός, πολυπολιτισμική = ανθελληνική υποπαιδεία).

Ο μπαμπούλας του ΛΑΟΣ δεν θα αποτρέψει τη λαϊκή κατακραυγή η οποία θα πυροδοτηθεί από τις αντιφάσεις του ακραίου πολυεθνοτισμού στο χωρίς προηγούμενο ελλαδικό πείραμα. Όταν αυτό συμβεί, ο Γιώργος Καραμπελιάς θα νιώσει μια απέραντη μοναξιά.

Οι Πομάκοι και...οι «γκρίζοι συμβουλάτορες»

Πηγή : politis-gr

Ενώ εμείς είχαμε στρέψει τα φώτα της επικαιρότητας και την προσοχή μας στα εσωτερικά του κόμματος της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης και στην συνέχεια στις εξελίξεις του σκανδάλου της Siemens, κάποιοι βρήκαν την ευκαιρία δημιουργίας προπαγανδιστικών εντάσεων και προβλημάτων.

Επιβεβαιώνοντας την ρήση « ο λύκος και δη ο γκρίζος, στην αναμπουμπούλα χαίρεται» η αυτοαποκαλούμενη «Συμβουλευτική Επιτροπή Τουρκικής Μειονότητας Δυτικής Θράκης» ….ξαναχτύπησε.

Με επιχειρήματα που μοιάζουν να βγήκαν από το στόμα του Δημητρά και των συνοδοιπόρων του στο Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι, επιτέθηκαν κατά του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, επειδή αυτό τόλμησε να μιλήσει για μουσουλμάνους Πομάκους από την Θράκη.

Όλα άρχισαν όταν ο Πρύτανης του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας ζήτησε να πληροφορηθεί από τις γραμματείες του Πανεπιστημίου αναλυτικά στοιχεία για τον αριθμό των μουσουλμάνων φοιτητών που φοιτούν σε αυτές , συμπεριλαμβανομένων και των Πομάκων της Θράκης .

Όλα αυτά προκειμένου να ρυθμιστούν διάφορα ζητήματα και προβλήματα των μουσουλμάνων φοιτητών, όπως το πρόβλημα σίτισης, διαμονής, υγείας, θρησκευτικών αναγκών κ.ά

Έτσι προκύπτει μια περίεργη ανακοίνωση που εστάλη στα ΜΜΕ και όπου εγκαλείται λίγο ή πολύ ο κ. πρύτανης για το σχετικό έγγραφο.

Το σημείο που ενόχλησε προφανώς τους κυρίους της «Συμβουλευτικής» επιτροπής, ήταν το ότι ο Πρύτανης μίλησε για Πομάκους της Θράκης και όχι για «Τούρκους».

Αυτός ήταν ο πραγματικός λόγος που η συμβουλευτική επιτροπή διαμαρτυρήθηκε, μιλώντας για «φακέλωμα» των μουσουλμάνων φοιτητών.

Οι κύριοι αυτοί που λειτουργούν σε επίπεδο παρακράτους στην Θράκη στην ανακοίνωσή τους μιλούν αρχικά για προσωπικά δεδομένα.

Στην συνέχεια όμως μπαίνουν στο ….ζουμί της διαμαρτυρίας τους: «χαρακτηρισμοί της μειονότητας όπως «Πομάκοι της Θράκης» ΧΩΡΙΣ ΟΙ ΙΔΙΟΙ ΝΑ ΑΥΤΟΠΡΟΣΔΙΟΡΙΖΟΝΤΑΙ κατά αυτό τον τρόπο και η προσπάθεια «φακελώματός» τους, είναι εντελώς αντιδημοκρατικό και παραβιάζει κάθε έννοια ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ελεύθερης βούλησης και έκφρασης των Ελλήνων πολιτών».

Ορίστε που φτάσαμε… Οι….γκρίζοι «συμβουλάτορες» να εγκαλούν το ελληνικό κράτος διότι χρησιμοποιεί τον προσδιορισμό «Πομάκοι»!
Το θράσος αυτών των ανθρώπων που συνθέτουν το άτυπο αυτό όργανο με τον βαρύγδουπο τίτλο, που συνεχίζουν να κινούνται με απόλυτη ελευθερία χωρίς να λογοδοτούν πουθενά…δεν περιγράφεται!

Προς απάντηση λοιπόν των κυρίων αυτών θα παραθέσω ένα μικρό απόσπασμα της επιστολής του Πολιτιστικού Συλλόγου Πομάκων Ν. Ξάνθης , προς την Βουλή και τους πολιτικούς αρχηγούς που εστάλη προ δύο μηνών περίπου και έχει ως εξής:

«Με ιδιαίτερη έκπληξη πληροφορηθήκαμε την επερώτηση του βουλευτή νομού Ξάνθης του ΠΑΣΟΚ, κ. Τσετίν Μάντατζη, προς τον υπουργό Παιδείας, σχετικά με τον εορτασμό της εθνικής επετείου της 25ης Μαρτίου στην περιοχή του Δήμου Μύκης.
Ο κ. Μάντατζη αναφέρει πως κατά τον φετινό εορτασμό κάποιος δάσκαλος «ανέθεσε στους μαθητές να χορέψουν βουλγάρικους σκοπούς».
Η πραγματικότητα, απ' όσο είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε, είναι εντελώς διαφορετική. Στον εορτασμό της 25ης Μαρτίου 2008 μαθητές χόρεψαν μπροστά στο Ηρώο της Σμίνθης παραδοσιακούς ελληνικούς χορούς και έναν πομάκικο χορό (παραλλαγή του χασάπικου από την ορεινή Ξάνθη).
Οι παρευρισκόμενοι Πομάκοι, μικροί και μεγάλοι, συμμετείχαν με ιδιαίτερο ενθουσιασμό στον εορτασμό της απελευθέρωσης της Ελλάδας από την Τουρκία, καταχειροκρότησαν τα μαθητικά χορευτικά συγκροτήματα και χάρηκαν ιδιαίτερα που στα δημοτικά τραγούδια που ακούστηκαν συμπεριλήφθηκε και ένα τραγούδι της περιοχής τους, το οποίο δεν είναι βέβαια «βουλγάρικο», αλλά πομάκικο.
Με ποιο δικαίωμα ο κύριος Μάντατζη μας αμφισβητεί το δικαίωμα να μιλάμε τη γλώσσα μας, να γιορτάζουμε με τον δικό μας τρόπο την εθνική γιορτή απελευθέρωσης της πατρίδας μας, της Ελλάδας, από τον τουρκικό ζυγό;
Πολύ περισσότερο αφού οι πρόγονοί μας θυσιάστηκαν για την Ελλάδα μας.
Αν εκείνος επιθυμεί να αυτοπροσδιορίζεται ως «Τούρκος», όταν εμείς συμμετέχουμε σε τέτοιες εθνικές γιορτές εκείνος οφείλει να μας αφήσει κι εμάς να αυτοπροσδιοριζόμαστε ως μουσουλμάνοι, ως Έλληνες και ως Πομάκοι.

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ

Ταχήρ Κόντε

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ

Ιρφάν Μεχμεταλή»

Η καλύτερη απάντηση προς την προπαγάνδα και τους …γκρίζους «συμβουλάτορες» .

Πηγές: xronos.gr-ekosmos-toparon

---

ΣΕΜΠΑΪΔΙΜ ΚΑΡΑΧΟΤΖΑ: ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΟΥΝ ΤΟΥΣ ΠΟΜΑΚΟΥΣ ΠΟΥ ΑΙΣΘΑΝΟΝΤΑΙ EΛΛΗΝΕΣ!

O Ελληνόψυχος Πομάκος δημοσιογράφος Σεμπαϊδίμ Καραχότζα μιλάει έξω από τα δόντια...

Πηγή : Ελεύθερος Κόσμος:: 2007

Σε νέα ανθελληνικά όργια προέβησαν τις τελευταίες ημέρες οι εγκάθετοι του Τουρκικού Προξενείου στον Νομό Ξάνθης, με αφορμή την πρόσφατη ίδρυση του "Πολιτιστικού Συλλόγου Πομάκων Ξάνθης".  Tα μέλη του Συλλόγου δέχθηκαν καταιγισμό υβριστικών επιθέσεων και ανοιχτών απειλών από τον τοπικό Τουρκόφωνο Τύπο, ο οποίος έφτασε να τους αποκαλεί "δίποδους σατανάδες", "μισθοφόρους του Ελληνικού Κράτους", "πουλημένους", "διαμελιστές του Τουρκικού Έθνους", "προδότες του Ατατούρκ" και άλλα παρόμοια.
Και ποιο είναι παρακαλώ το έγκλημα αυτών των Ελλήνων πολιτών Πομακικής καταγωγής; Ότι αισθάνονται Έλληνες, θέλουν να διασώσουν τον Πομακικό Πολιτισμό και αρνούνται να δηλώσουν Τούρκοι, όπως επιθυμεί η Τουρκική Προπαγάνδα στην Ξάνθη! Η οποία δεν δέχεται  καν την ύπαρξη των Πομάκων, θεωρώντας τους 100% Τούρκους. Πρόκειται για μια ξεκάθαρη ανθελληνική άποψη που προπαγανδίζει ανοιχτά και η διαβόητη Υπερνομάρχης του ΠΑΣΟΚ Γκιουλμπεγιαζ Καραχασάν…
Την περασμένη Πέμπτη, ο "Ελεύθερος Κόσμος" μίλησε με τον γνωστό Ελληνόψυχο Πομάκο κ. Σεμπαϊδίμ Καραχότζα, δημοσιογράφο της μηνιαίας Πομακικής εφημερίδας «Ναπ - πρες» και δραστήριο μέλος του νεοιδρυθέντος "Πολιτιστικού Συλλόγου Πομάκων Ξάνθης". Τα όσα μας είπε, πρέπει να βάλουν σε βαθιά ανησυχία το Ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών που κοιμάται μακαρίως, ενώ η Θράκη χάνεται για την Ελλάδα…

Πρόσφατα η Γκιούλ Καραχασάν ψήφισε στις εκλογές της "Τουρκικής Eνωσης Ξάνθης" που έχει κηρυχτεί παράνομη από τον Aρειο Πάγο
Από τις δικές σας καταγγελίες έγινε πανελληνίως γνωστό κύριε Καραχότζα ότι η πρώην υποψήφια Υπερνομάρχις του ΠΑΣΟΚ και νυν νομαρχιακή Σύμβουλος Ξάνθης Γκιουλμπεγιάζ Καραχασάν γυρίζει τα πομάκικα χωριά της Ξάνθης και ζητεί από τους Πομάκους να δηλώνουν Τούρκοι. Συνεχίζονται αυτές οι περιοδείες;
Δεν ξέρω αν η κυρία Καραχασάν συνεχίζει αυτές τις δραστηριότητες. Εμείς στην μικρή μηνιαία εφημερίδα που εκδίδουμε ("Ναπ - Πρες") δημοσιεύσαμε τις πληροφορίες που μας έδιναν οι κάτοικοι των ορεινών αυτών περιοχών. Εξάλλου, πριν λίγες ημέρες ο τοπικός Τύπος εδώ είχε ως πρώτο θέμα την κυρία Καραχασάν να ψηφίζει στην παράνομη με βάση την απόφαση του Αρείου Πάγου "Τουρκική Ένωση Ξάνθης"!

Δηλαδή την είχαν φωτογραφία την ώρα που ψήφιζε;
Ναι, με φωτογραφία πρωτοσέλιδη όλες οι τοπικές εφημερίδες. Εμείς στην "Ναπ- πρες" δεν το προλάβαμε στο φύλλο Απριλίου που κυκλοφορεί. Θα το έχουμε όμως στο επόμενο φύλλο του Μαϊου.

Οι τουρκόφωνοι απειλούν μέσα στην Ελλάδα

Μαθαίνουμε ότι πρόσφατα ιδρύθηκε στην Ξάνθη "Σύλλογος Πομάκων" και ένα από τα ιδρυτικά μέλη είσθε και εσείς. Πότε έγινε αυτό και ποίοι είναι οι σκοποί του Συλλόγου;
Ο Σύλλογος των Πομάκων Ξάνθης ιδρύθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 2007. Πρόκειται για ανθρώπους που θέλουν να διαφοροποιηθούν από την κατεστημένη εικόνα των Πομάκων που θεωρούνται Τούρκοι. Θέλουν απλώς να λέγονται Πομάκοι, γιατί αυτό είναι και να διακηρύσσουν την ελληνική τους συνείδηση. Από κει και πέρα σκοπός του Συλλόγου είναι με διάφορες εκδηλώσεις και δραστηριότητες να δείξουμε τον Πολιτισμό μας. Είτε αυτό λέγεται μουσική, είτε χοροί και λοιπά. Κάνουμε διάφορες προσπάθειες για την διάσωση της Πομακικής γλώσσης, για την έκδοση βιβλίων και λοιπά. Για παράδειγμα, τώρα έχουμε ξεκινήσει την έκδοση ενός βιβλίου με τις παραδοσιακές στολές των Πομάκων του νομού Ξάνθης.

Οι ιδρυτές του Συλλόγου δέχονται απειλές;
Φυσικά και έχουν δεχτεί απειλές, μάλιστα αρκετοί διεγράφησαν! Αρχικά ιδρυτικά της μέλη είμασταν 36. Οι τουρκοφωνες εφημερίδες εδώ δημοσίευσαν παράνομα τα ονόματα όλων των μελών, με διάφορα υβριστικά σχόλια από κάτω. Με αποτέλεσμα πέντε ή έξι μέλη που φοβήθηκαν για την οικογένειά τους, ζήτησαν να διαγραφούν για να βρουν την ησυχία τους! Λίγο αργότερα όμως 10 - 15 Πομάκοι ζήτησαν να εγγραφούν στον Σύλλογο κι έτσι τα μέλη μας αντί να μειωθούν αυξήθηκαν. Και συνεχώς αυξάνονται!…

Οι Ελληνόψυχοι Πομάκοι ζουν ένα καθημερινό μαρτύριο

Τον περασμένο Μάρτιο στην εκπομπή του Μάκη Τριανταφυλλόπουλου είχατε πει ότι δέχεστε απειλές από εγκάθετους του Τουρκικού Προξενείου, επειδή τολμάτε να δηλώνετε ότι είσθε Έλληνας πομακικής καταγωγής και ότι οι Πομάκοι είναι Έλληνες. Συνεχίζονται αυτές οι απειλές, κύριε Καραχότζα;
Για το θέμα της κυρίας Καραχασάν δεν έχω δεχθεί κάποιες απειλές. Γενικότερα όμως δέχομαι απειλές, όπως άλλωστε και οι υπόλοιποι Πομάκοι που αγωνίζονται για την διάσωση της Πομακικής Γλώσσας και του Πομακικού Πολιτισμού, δηλώνοντας ανοιχτά Έλληνες. Μερικές φορές μάλιστα δεχόμαστε αυτές τις απειλές εν ψυχρώ, κατάμουτρα, στην μέση του δρόμου: Απειλές, βρισιές, πρόκειται για ένα καθημερινό μαρτύριο που ζουν όλοι αυτοί οι άνθρωποι, μεταξύ των οποίων είμαι κι εγώ.

Από τότε που βγήκατε στην εκπομπή του Τριανταφυλλόπουλου τον περασμένο Μάρτιο, οι απειλές εναντίον σας αυξήθηκαν;
Περιέργως, τώρα τελευταία με έχουν αφήσει λίγο πιο ήσυχο. Ίσως έχουν πάρει απόφαση πλέον πως ό,τι και να μου κάνουν δεν αλλάζω απόψεις. Πιθανόν έπαιξε ρόλο η δημοσιότητα, η οποία αν μη τι άλλο είναι μια ασπίδα προστασίας…

Δηλαδή, σταματήσανε οι τηλεφωνικές απειλές ότι θα βρεθείτε σε κανένα χαντάκι;
Δεχόμουν συνέχεια τέτοιες απειλές για ένα διάστημα, αλλά τώρα έχουν σταματήσει. Όμως συνεχίζονται οι απειλές όταν περπατώ στο κέντρο της Ξάνθης. Καθημερινά δέχομαι φραστικές επιθέσεις όταν κυκλοφορώ στο κέντρο της πόλης.

Το ελληνικό κράτος τουρκοποίησε την Θράκη

Τελικά ποιος είναι ο μεγάλος υπεύθυνος για την τουρκοποίηση των Πομάκων της Θράκης;
Μοναδικός υπεύθυνος για όλη αυτή την απαράδεκτη κατάσταση που υπάρχει εδώ είναι το Ελληνικό Κράτος. Από το 1954 και μετά κάνει συνέχεια λάθη. Το 1954 το Ελληνικό Κράτος ήταν αυτό που κατέβασε τις πινακίδες "Μειονοτικά Σχολεία" και τα ονόμασε "Τουρκικά Σχολεία". Ποτέ το Ελληνικό Κράτος δεν έδωσε την κατάλληλη προσοχή και την αναγκαία στήριξη σε αυτούς τους ανθρώπους, ώστε να νιώθουν υπερήφανοι που είναι Έλληνες και όχι να αναγκάζονται να δηλώνουν Τούρκοι για να επιβιώσουν.

Αυτά τα λάθη συνεχίζονται, κύριε Καραχότζα;
Δυστυχώς ναι, δεν βλέπω να έχει αλλάξει τίποτα. Και μόνο ότι κανένας από το Ελληνικό Κράτος δεν βγαίνει επίσημα να πάρει θέση γι' αυτό το θέμα και να πει: ξέρετε κάτι; Ναι κύριοι, εμείς ως Κράτος αναγνωρίζουμε την ύπαρξη αυτών των ανθρώπων, οι οποίοι έχουν το δικαίωμα να είναι αυτό που είναι και να το δείχνουν προς τα έξω. Και μόνο ότι δεν γίνεται αυτό, είναι ένα λάθος. Έχουν αφήσει αυτούς τους ανθρώπους απροστάτευτους, στο έλεος των όποιων θέλουν να τους τουρκοποιήσουν.

Κατά την γνώμη σας, πόσο ποσοστό από τους Πομάκους του Νομού Ξάνθης αισθάνονται Έλληνες και πόσοι αισθάνονται Τούρκοι;
Κατά την γνώμη μου τα πράγματα είναι  μοιρασμένα, οι μισοί αισθάνονται Έλληνες και οι άλλοι μισοί Τούρκοι. Όμως αυτοί που αισθάνονται Έλληνες δηλώνουν Πομάκοι, ενώ οι άλλοι δηλώνουν μόνο Τούρκοι!

Και τι γλώσσα μιλάνε αυτοί οι άνθρωποι;
Το 99% μιλάνε πομάκικα, αρκετοί μιλάνε και τουρκικά, ενώ ελληνικά μιλάνε ελάχιστοι. Μόνο τώρα η νέα γενιά που σπουδάζει, ξέρει καλύτερα τα ελληνικά. Οι μεγαλύτεροι μιλάνε ελάχιστα ελληνικά, ίσα - ίσα για να συνεννοούνται για τα στοιχειώδη.

Εδώ στην Αθήνα μαθαίνουμε ότι υπάρχει και ποδοσφαιρική ομάδα "Εχίνος Σπόρ".
Βεβαίως υπάρχει. Δεν ξέρω τι ρόλο παίζει αυτή η ομάδα, αλλά σίγουρα το χωριό Εχίνος είναι από τα πιο σκληρά τουρκικά χωριά της περιοχής μας.

Ευχαριστώ θερμώς κύριε Καραχότζα για όσα μας είπατε.
Κι εγώ σας ευχαριστώ.

---

Το δεύτερο βήμα

του Γιάννη Κουριαννίδη
εκδότη του περιοδικού «Ενδοχώρα»
μέλους της Κεντρικής Επιτροπής του ΛΑ.Ο.Σ. || 19. Ιουνίου 2008 | 20.46

Πηγή : Xanthi News

Πριν μερικά χρόνια, ο αλήστου μνήμης «ανεξάρτητος» βουλευτής Ροδόπης, Αχμέτ Σαδίκ, δήλωνε κομπορρημονώντας: «Βρείτε έναν, έστω έναν, μουσουλμάνο της Θράκης, που να δηλώνει οτιδήποτε άλλο εκτός από Τούρκος»! Δεν είχε άδικο... Η τρομοκρατία του τουρκικού προξενείου, που συνεχίζεται προκλητικά και στις μέρες μας, είχε βρει την ιδανική πολιτική αντιστοίχισή της στο πρόσωπο του χαρισματικού ομολογουμένως τότε πολιτικού ηγέτη Αχμ.Σαδίκ. Ήταν πράγματι αδιανόητο τότε να τολμήσει κάποιος από τους πολλές χιλιάδες Έλληνες Πομάκους, να πάει κόντρα στο ρεύμα. Απλά ... σιωπούσαν.

Τα χρόνια όμως πέρασαν, ο Αλλάχ πήρε κοντά του πρόωρα τον Σαδίκ, οι νέοι Πομάκοι άρχισαν σιγά – σιγά να αντιδρούν στο χυδαίο σχεδιασμό της πολιτιστικής γενοκτονίας τους και με τη συμπαράσταση μερικών συνειδητοποιημένων χριστιανών συμπατριωτών τους (εξέχουσα μορφή ανάμεσα σ’ αυτούς αποτελεί σίγουρα ο πρόεδρος της εταιρείας «ΜΗΧΑΝΙΚΗ Α.Ε.» Πρόδρομος Εμφιετζόγλου, χωρίς βεβαίως να θέλω να μειώσω την σπουδαία προσφορά πολλών άλλων λιγότερο γνωστών μαχητών της «πρώτης γραμμής»), έθεσαν στέρεες βάσεις για την καλλιέργεια της πολιτισμικής τους αυτοσυνειδησίας.

Σήμερα, εκδίδονται ήδη δύο πομακικές εφημερίδες στη Θράκη (η «Ζαγάλισα» και η «Νατπρές»), ενώ ιδρύθηκε στην Ξάνθη και πομακικός λαογραφικός σύλλογος. Οι πρωτοβουλίες αυτές συσπειρώνουν γύρω τους εκατοντάδες νέους Πομάκους, που θαρραλέα υψώνουν το λάβαρο της αντίστασης στον επιχειρούμενο εκτουρκισμό τους. Οι εγκάθετοι της Άγκυρας τους βρίσκουν παντού μπροστά τους (όπως στην πρόσφατη σύναξή τους στο Ευρωκοινοβούλιο μαζί με τους Σκοπιανούς), με αποτέλεσμα να ανατρέπονται όλες οι επίβουλες προσπάθειές τους.

Η παρορμητικότητα και ο ενθουσιασμός, όμως, που διακρίνει τους Έλληνες, δεν θα μπορούσε να απουσιάζει και από αυτήν την προσπάθεια. Αφού λοιπόν, «λύθηκαν» όλα τα προβλήματα των Πομάκων με την έκδοση των εφημερίδων και την ίδρυση του συλλόγου, άρχισε να αναπτύσσεται στο εσωτερικό του πομακικού πολιτιστικού κινήματος μία συζήτηση για το σε ποιο αλφάβητο πρέπει να γραφεί η μέχρι σήμερα προφορική γλώσσα τους! Σίγουρα σημαντικό το θέμα και θεμελιώδες θα λέγαμε για την συνέχεια. Αλλά μία τέτοια συζήτηση αυτή τη στιγμή μάλλον σε τίποτε δεν ωφελεί. Αντιθετως, βλάπτει.

Κατ’ αρχήν, η πρώτη καταγραφή της πομακικής γλώσσας πραγματοποιήθηκε με τη χρήση του ελληνικού αλφαβήτου. Αναφέρω ενδεικτικά το πρώτο πομακικό αναγνωστικό που προοριζόταν για χρήση από τους μαθητές των πρώτων τάξεων του δημοτικού σχολείου, αρκετά βιβλία με πομακικά παραμύθια, η εφημερίδα «Ζαγάλισα» κ.α. Όταν παρέστη η ανάγκη για χρήση κάποιων συμβόλων για τη φωνητική αποτύπωση ορισμένων φθόγγων της πομακικής, τότε προστέθηκαν μερικά νέα ελληνικά γράμματα με ιδιαίτερα σύμβολα (τόνους) προς διευκόλυνση του αναγνώστη. Σήμερα, οι σκέψεις (που δυστυχώς δεν παρέμειναν απλά σκέψεις) για την χρήση του λατινικού αλφαβήτου, ανατρέπει όλη την προηγούμενη δουλειά επί του θέματος και δημιουργεί σύγχιση.

Το πρόβλημα, όμως, δεν περιορίζεται σ’ αυτό το σημείο. Πριν μερικές μέρες βρέθηκα στο χωριό Κάτω Θέρμες της Ξάνθης. Πρόκειται για ένα ορεινό πομακοχώρι, λίγες εκατοντάδες μέτρα από την ελληνοβουλγαρική μεθόριο. Το νυχτερινό αγιάζι οδηγούσε βιαστικά τους λιγοστούς κατοίκους στο μοναδικό ανοιχτό καφενείο του χωριού, όπου τους περίμενε και η μοναδική διασκέδασή τους: μία lcd τηλεόραση, που έπαιζε τουρκικά προγράμματα! Σε ερώτησή μου, γιατί προτιμούν τα τουρκικά κανάλια από τα ελληνικά, μου απάντησαν αποστομωτικά: «Δεν πιάνει εδώ κανένα ελληνικό κανάλι. Ούτε καν η ΕΤ3, δυστυχώς». Αυτό το «δυστυχώς» μου τρυπάει ακόμη την καρδιά.

Αυτοί οι άνθρωποι, που δεν έχουν καμμία πολιτισμική και ιστορική ή φυλετική σχέση με τον τουρκισμό και τους Τούρκους, αναγκάστηκαν από το ελλαδικό κράτος να διδάσκονται τα τουρκικά στα σχολεία τους, να ενημερώνονται από τουρκικά κανάλια, να διαβάζουν τουρκικές εφημερίδες, να υφίστανται καθημερινώς την προπαγάνδα των πρόθυμων εγκαθέτων του τουρκικού προξενείου της Κομοτηνής. Είναι λοιπόν, τουλάχιστον άστοχο να ξεκινήσει μία προσπάθεια καταγραφής της γλώσσας τους με το αλφάβητο που γράφεται και η τουρκική γλώσσα. Αυτή δηλαδή, στην οποία τους έχει μάθει να μιλούν και να γράφουν, η ελλαδική αβελτηρία. Έτσι, η πομακική περνά στο υποσυνείδητο των Πομάκων ως μία μορφή της τουρκικής και όχι ως μία γλωσσική ιδιαιτερότητα μιας ελληνικής πληθυσμιακής ομάδας.

Πριν λίγες ημέρες, ο Σεμπαεδήν Καραχότζα (εκδότης της «Νατπρές») και ο Ταχήρ Κόντε (πρόεδρος του Πολιτιστικού Συλλόγου Πομάκων νομού Ξάνθης) ήταν καλεσμένοι ως ομιλητές στην πόλη της Λαμίας. Εκεί, λοιπόν, βρέθηκαν μερικοί τουρκόφρονες μουσουλμάνοι της Θράκης, οι οποίοι δήλωσαν ότι είναι «Τούρκοι Πομάκοι». Αυτό και μόνο δείχνει ότι η Τουρκία, νοιώθοντας ότι χάνει το παιχνίδι στο πομακικό, προσπαθεί να οικειοποιηθεί τον όρο «Πομάκος» και από εκεί που μέχρι σήμερα προσπαθούσε να τον απαξιώσει ως «βρισιά» και προσβλητικό, τώρα τον ταυτίζει με τον τουρκισμό!

Απαιτείται, λοιπόν, ιδιαίτερη προσοχή στις ενέργειες όλων μας. Είναι πραγματικά κρίμα να οδηγηθεί αυτή η ομολογουμένως συγκλονιστική πομακική μορφωτική επανάσταση στο δέσιμό της πίσω από το άρμα του τουρκικού επεκτατισμού. Συνήθως είναι πολύ πιο δύσκολο να κρατήσεις κάτι απ’ όσο αγωνίστηκες για να το κερδίσεις. Μπορεί η γραφή της πομακικής να είναι για μερικούς πιο εύκολη με τη χρήση του λατινικού αλφαβήτου, αλλά η χρήση του ελληνικού αλφαβήτου είναι για πολλούς λόγους επιβεβλημένη. Και, πιστέψτε με, αδέλφια μου Πομάκοι, ότι ήταν πολύ πιο δύσκολο απ’ αυτό, εκείνο το πρώτο βήμα που κάνατε, όταν αποφασίσατε να πείτε όχι στο φόβο, στην αλλοτρίωση, στον εμπαιγμό και στις προκλήσεις κάθε είδους.

Το Ισραήλ πίσω από τη δημιουργία ανεξάρτητου κουρδικού κράτους;

Πηγή : Strategy-Geopolitics

Στις 20/09/2006, στο πρόγραμμα του BBC Newsnight, παρουσιάστηκε ένας πρώην Ισραηλινός στρατιωτικός, ο οποίος δήλωσε ότι συμμετείχε από το 2004 σε πρόγραμμα στρατιωτικής εκπαίδευσης Κούρδων στην πόλη Αρμπίλ του βόρειου Ιράκ. Στην ίδια εκπομπή αναφέρθηκε επίσης ότι η ισραηλινή ιδιωτική εταιρεία ασφάλειας Interop και δυο θυγατρικές της, οι Kudo και Colosiam, ήταν μεταξύ των εταιρειών που εξόπλιζαν με συστήματα ασφαλείας το υπό κατασκευή αεροδρόμιο του Αρμπίλ. Πληροφορίες που εμφανίστηκαν στον τουρκικό Τύπο τους τελευταίους μήνες, φέρουν τον πρώην αρχηγό της Mossad Ντάνι Γίατομ να έχει αναλάβει την εκπαίδευση κουρδικών δυνάμεων σε στρατόπεδο στο Β. Ιράκ με την κωδική ονομασία «Ζ». Ο Ντάνι Γίατομ είναι από τους ιδρυτές της Interop και πρόεδρος της εταιρίας έως και το 2003. Κατά την περίοδο 2004-5, οι εταιρίες Interop και Kudo, διευθύνονταν από ένα πρώην στέλεχος ισραηλινής αντιτρομοκρατικής μονάδας, τον Σλόμι Μίκαελ.
Τον Ιούλιο του 2006 το επίσημο περιοδικό των Ενόπλων Δυνάμεων των ΗΠΑ, "Armed Forces Journal", παρουσίασε χάρτη της Μέσης Ανατολής με νέα προτεινόμενα σύνορα τα οποία αλλάζουν δραματικά τον χάρτη όλης της περιοχής. Τον χάρτη συνέταξε ο απόστρατος συνταγματάρχης της DIA, Ralph Peters, στα πλαίσια μελέτης για τη Νέα Μέση Ανατολή.
Η τουρκική αντιπολίτευση αντέδρασε άμεσα, ζητώντας την παρέμβαση του πρωθυπουργού Ταγίπ Ερντογάν. Λίγες εβδομάδες αργότερα, στις 15/09/2006, κρίση ξέσπασε στις σχέσεις Άγκυρας και Ουάσινγκτον, όταν στην διάρκεια σεμιναρίου του ΝΑΤΟ στην Ρώμη, Αμερικανός Συνταγματάρχης παρουσίασε τον χάρτη του Ralph Peters, με αποτέλεσμα την αποχώρηση των Τούρκων αξιωματικών από την αίθουσα. Η Τουρκία ζήτησε εξηγήσεις από τις ΗΠΑ, οι οποίες δήλωσαν ότι: «… κατανοούν τις Τουρκικές ανησυχίες, όμως εξετάζουν κάθε σενάριο στο πλαίσιο ακαδημαϊκών εργασιών».
Τον Αύγουστο και τον Σεπτέμβριο του 2006 η Τουρκία ανέπτυξε ισχυρές στρατιωτικές δυνάμεις στις κουρδικές επαρχίες της χώρας για να αντιμετωπίσει την ραγδαία αυξανόμενη δράση των Κούρδων ανταρτών του PKK, εκφράζοντας παράλληλα τις προθέσεις της για εισβολή στο Βόρειο Ιράκ, με σκοπό την εξουδετέρωση των στρατοπέδων του PKK. Στα τέλη Απριλίου και τις αρχές Μαΐου του 2006, τουρκικές και ιρανικές δυνάμεις πραγματοποίησαν πάνω από 80 επιθέσεις εναντίον θέσεων του PKK στο Βόρειο Ιράκ, με επίκεντρο το όρος Καντίλ, όπου βρίσκεται το αρχηγείο των Κούρδων ανταρτών.
Οι ΗΠΑ αντέδρασαν έντονα ενώ η εισβολή των τουρκικών ΕΔ στο Βόρειο Ιράκ τον Σεπτέμβριο-Οκτώβριο του 2006, απετράπη ύστερα από προσωπική παρέμβαση του Προέδρου Μπους προς τον Τούρκο πρωθυπουργό, ο οποίος σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες, ζήτησε ανταλλάγματα για το Αιγαίο και την Κύπρο.

Ο πρώην Τούρκος πρωθυπουργός Μπουλέντ Ετζεβίτ, λίγους μήνες πριν πεθάνει, ομολόγησε ότι «ποτέ δεν κατάλαβε γιατί του παρέδωσαν πακέτο τον Οτσαλάν!» Υποστήριξε πως ξένες μυστικές υπηρεσίες είχαν αναλάβει το έργο απαγωγής του Κούρδου ηγέτη και τον παρέδωσαν στις τουρκικές μυστικές υπηρεσίες, οι οποίες τον παρέλαβαν από το Ναϊρόμπι. Δημοσιεύματα του τουρκικού και του διεθνούς Τύπου έχουν αναφερθεί εκτεταμένα στην ανάμιξη της Mossad στην απαγωγή του Οτσαλάν. Οι Ισραηλινοί φαίνεται πως εξασφάλισαν έτσι σοβαρά ανταλλάγματα από την Τουρκία, προκαλώντας παράλληλα τεράστιο πρόβλημα στην Τουρκία, η οποία δεν γνώριζε, ούτε είχε σχεδιάσει τι θα έκανε σε περίπτωση σύλληψης του «Άπο»!
Η τουρκική επιθεώρηση «Αϊντιλίκ» υποστηρίζει ότι οι Ισραηλινοί γνώριζαν για την μελλοντική επέμβαση των ΗΠΑ στο Ιράκ και το κυρίαρχο ρόλο που θα διαδραμάτιζαν οι Κούρδοι του Ιράκ, στα σχέδια για την περιοχή. Ο Οτσαλάν αποτελούσε σοβαρό εμπόδιο για τα Ισραηλινά σχέδια, καθώς δεν ήταν υπό τον έλεγχο τους, και προβάλλονταν ως ο μελλοντικός ηγέτης όλων των Κούρδων της περιοχής. Τον Σεπτέμβριο του 2003, το τουρκικό εβδομαδιαίο περιοδικό «Aκσιόν» κάνει λόγο για μυστική συνεργασία του Κούρδου ηγέτη Μασούντ Μπαρζανί με τους Ισραηλινούς από την δεκαετία του ’60!

Οι τουρκικές μυστικές υπηρεσίες ΜΙΤ και JITEM της Στρατοχωροφυλακής, από την δεκαετία του ’70 είχαν δημιουργήσει ισχυρά δίκτυα πρακτόρων στο Βόρειο Ιράκ, εκμεταλλευόμενες τον Τουρκομανικό πληθυσμό, με σκοπό την υπονόμευση της προοπτικής δημιουργίας ενιαίου κουρδικού πολιτικού φορέα και την αποδυνάμωση των προσπαθειών για αυτονομία των Κούρδων του Β. Ιράκ. Οι Τούρκοι δημιούργησαν μάλιστα υπηρεσία πληροφοριών (αποτελούμενη από Τουρκομάνους), μέσα στο βόρειο Ιράκ με την επωνυμία I.T.C. Επίσης, Τουρκμάνοι εκπαιδεύτηκαν από το Τμήμα Ειδικού Πολέμου του Τουρκικού Γενικού Επιτελείου κοντά στο Αρμπίλ του Β. Ιράκ και στην κωμόπολη Αλτίν Κιοπρού δημιουργώντας ένοπλα τμήματα οργανωμένα, υπό την διοίκηση της αποκαλούμενης «Τουρκμενική Ομάδα Ασφαλείας» με τα διακριτικά TGD.
Οι τουρκικές υπηρεσίες, μετά την εισβολή των ΗΠΑ, χρησιμοποίησαν ως κάλυψη της υπονομευτικής και ανατρεπτικής τους δράσης, την γνωστή οργάνωση Ερυθρά Ημισέληνο και διάφορες εταιρείες, κυρίως κατασκευαστικές. Κύρια κέντρα δράσης της ΜΙΤ και της JITEM, ήταν κυρίως οι περιοχές Ζάχο, Μπεντιχάν, Ντοχούκ και Νατζέφ.
Από τον Ιούνιο του 2003, Αμερικανοί της CIA σε συνεργασία με Κούρδους ξεκίνησαν την εξάρθρωση των κατασκοπευτικών και ανατρεπτικών δικτύων της Τουρκίας στο Β. Ιράκ.
Αποκορύφωμα της κοινής δράσης Κούρδων και Αμερικανών, ήταν η σύλληψη στις 4 Ιουλίου 2003, 11 ανδρών των Ειδικών Δυνάμεων της Τουρκίας, στην περιοχή της Σουλεϋμανιγιέ, οι οποίοι προετοίμαζαν την δολοφονία του στρατιωτικού ηγέτη του ΡΚΚ, Τζεμίλ Μπαγίκ και του Κούρδου εκλεγμένου διοικητή της πόλης Κιρκούκ, Αμπντουλ Ραχμάν Μουσταφά.
Οι 11 Τούρκοι υπέστησαν διαπόμπευση και ταπεινωτική μεταχείριση από τους Αμερικανούς, οι οποίοι τους μετέφεραν στην Βαγδάτη, δεμένους πισθάγκωνα και με κουκούλες, μπροστά στα διεθνή τηλεοπτικά συνεργεία. Χρειάστηκε η επικοινωνία του Τ. Ερντογάν με τον G. Bush, για να απελευθερωθούν μετά από λίγες μέρες οι Τούρκοι πράκτορες.
Στις 14 Σεπτεμβρίου του 2003, μέλη της Τουρκομανικής TGD και άνδρες των Ειδικών Δυνάμεων της Τουρκίας συνελήφθησαν και πάλι, κοντά στο Αρμπίλ και απελάθηκαν στην Τουρκία. Στις αρχές Οκτωβρίου του 2003, ακολούθησαν μαζικές συλλήψεις Τουρκμάνων των ITC και TGD, καθώς και Κούρδων συνεργατών της ΜΙΤ, σε μια τεράστια επιχείρηση αντικατασκοπίας, σε όλο το Β. Ιράκ.
Ανάμεσα στους συλληφθέντες ήταν και ο Ιμάμης της συνοικίας Μιτζέμι του Ζάχο, Mele Yeyas Ahmed, και ο Mele Idris Seyid Ali, ιμάμης του μεγάλου τζαμιού του Ζάχο. Αρκετοί μουλάδες συνελήφθησαν, ενώ στο Ντοχούκ συνελήφθησαν άλλοι 11 Τούρκοι Στρατιωτικοί και οι διοικητές τους, αξιωματικοί της ΜΙΤ, Emit Kucer και Kasim Xeri.
Στο Ζάχο και πάλι τις επόμενες ημέρες, μόλις 6 χιλιόμετρα από την πόλη, στις αποθήκες ενός γκαράζ με την επωνυμία Loji, κατασχέθηκαν μεγάλες ποσότητες όπλων και εκρηκτικών, τα οποία προορίζονταν για τα μέλη των ITC και TGD, στις πόλεις Μοσούλη και Κιρκούκ. Στην ίδια περιοχή συνελήφθησαν όλα τα ηγετικά στελέχη μιας άλλης Τουρκμανικής οργάνωσης με την επωνυμία «Εθνικό Τουρκομανικό Μέτωπο». Μέσα σε 6 μήνες, Αμερικανοί και Κούρδοι, εξάρθρωσαν σχεδόν όλα τα δίκτυα των Τουρκικών μυστικών υπηρεσιών στο Βόρειο Ιράκ.

Ο κουρδικός παράγοντας στην ευρύτερη περιοχή έχει αναδειχθεί σε ρυθμιστικό γεωστρατηγικό στοιχείο, ο οποίος και θα καθορίσει τα τεκταινόμενα και τις γεωπολιτικές εξελίξεις σε όλη την περιφέρεια και την Μέση Ανατολή. Τα 6 εκατομμύρια Κούρδων του Β. Ιράκ, ήδη λειτουργούν υπό συνθήκες αυτόνομου κράτους. Το μόνο που απομένει είναι η ανεξαρτησία του. Οι παρενέργειες μιας τέτοιας προοπτικής είναι τεράστιες, καθώς στην ΝΑ Τουρκία ζουν πάνω από 14 εκατομμύρια Κούρδοι, ενώ οι Κούρδοι της Συρίας, και του Ιράν ξεπερνούν τα 5 εκατομμύρια. Η πληθυσμιακή ομοιογένεια των περιοχών τους, η συνέχεια τους, από την Συρία–Β. Ιράκ–Τουρκία–Ιράν, δίνουν την μελλοντική προοπτική της δημιουργίας ενός Μεγάλου Κουρδικού Κράτους, με συντριπτική ομοιογένεια (εθνική, φυλετική και θρησκευτική) και πληθυσμό άνω των 25 εκατομμυρίων, χωρίς να συμπεριληφθούν τα υπόλοιπα 7 εκατομμύρια Κούρδων, τα οποία βρίσκονται διάσπαρτα στην Τουρκία.
Η περιοχή ολόκληρης της ΝΑ Τουρκίας, έχει γίνει στόχος των Ισραηλινών από την δεκαετία του ’80. Δημιουργώντας μικτές τουρκοϊσραηλινές εταιρίες, οι Ισραηλινοί έχουν επενδύσει στην περιοχή πάνω από 3 δισεκατομμύρια δολάρια στους τομείς των τηλεπικοινωνιών, βιομηχανίας, βιοτεχνολογίας, αγροτικής καλλιέργειας, παραγωγής γεωργοκτηνοτροφικών προϊόντων κλπ., κυρίως όμως η σοβαρή δραστηριότητα επικεντρώνεται στον κατασκευαστικό τομέα. Σύμφωνα με την «Χουριέτ» 14 μικτές τουρκοϊσραηλινές εταιρίες, δραστηριοποιούνται με συνολικό εργατικό δυναμικό, 4.500 ανθρώπους και οι επενδύσεις τους, φτάνουν το ύψος των 650 εκατομμυρίων δολαρίων.

Στις αρχές Σεπτεμβρίου του 2004, διέρρευσε στα τουρκικά περιοδικά "Νοκτά" και "Αϊντινλικ", μυστική αναφορά του ισραηλινού πράκτορα της Mossad Αμπραχάμ Τιλμέν, που κατέγραφε την αγορά μιας τεράστιας έκτασης 450 χιλιάδων στρεμμάτων στην περιοχή Ούρφας (Urfa) στην ΝΑ Τουρκία, για λογαριασμό του Ισραήλ. Επίσης γίνεται αναφορά για την κατοχή 75,358 τετραγωνικών χιλιομέτρων στις περιοχές των ποταμών Τίγρη και Ευφράτη και αναλόγου μεγέθους εκτάσεις στις επαρχίες, Αντιγιαμάν, Μπατμάν, Ντιγιαρμπακίρ, Γκαζιαντέπ, Κίλις, Μαρντίν, Σιϊρτ, και Σιρνάκ.
Την ίδια περίοδο το περιοδικό "Αϊντινλικ" επιβεβαίωσε την ανοικοδόμηση ισραηλινού πολιτιστικού κέντρου, συναγωγής και βοηθητικών χώρων, στην επαρχία της Ούρφα, σε έκταση 186 χιλιάδων τετραγωνικών μέτρων, επένδυσης ύψους 20 εκατομμυρίων δολαρίων. Ο ισραηλινός πράκτορας, αναφέρει στην έκθεση του ότι έχει επέλθει μυστική συμφωνία του Ταγίπ Ερντογάν με τους Ισραηλινούς, για την εγκατάσταση του "Νέου Ισραήλ" στην περιοχή. Ο Δήμαρχος της Ούρφα Αχμέτ Μπαχτσιβάν από τον Μάρτιο του 2004, που ανέλαβε καθήκοντα, πουλάει συνεχώς τεράστιες δημόσιες εκτάσεις στους Ισραηλινούς. Σημειώνεται ότι είναι στενός φίλος του Ταγίπ Ερντογάν. Ο προηγούμενος Δήμαρχος της Ούρφα είχε καταγγείλει πολλές φορές δημόσια, τις δραστηριότητες ισραηλινών αποστολών και ΜΚΟ στην περιοχή, ότι υπονομεύουν την τουρκική κυριαρχία.
Το θέμα ήρθε και στην Τουρκική Εθνοσυνέλευση με πρωτοβουλία των βουλευτών Βεντάτ Μελίκ και Μουχαρέμ Ντογάν. Οι δυο βουλευτές ήταν πολύ αποκαλυπτικοί στις τοποθετήσεις τους, υποστηρίζοντας ότι το κολοσσιαίο πρόγραμμα ανάπτυξης της ΝΑ Τουρκίας, με την γνωστή ονομασία GAP, είναι ισραηλινής έμπνευσης με σκοπό τον έλεγχο των υδάτων των ποταμών Τίγρη και Ευφράτη, και κατ’ επέκταση όλων των υδάτων της Μέσης Ανατολής. Υπενθυμίζεται ότι το Ισραήλ μετέχει ενεργά στα προγράμματα γεωργικών εφαρμογών και υδροδότησης της GAP από το 1999. Παράλληλα, παρουσίασαν στοιχεία σύμφωνα με τα οποία τεράστιες περιοχές της ΝΑ Τουρκίας βρίσκονται σε ισραηλινά χέρια. Στα μέσα Αυγούστου του 2004, ο αδελφός του Κούρδου ηγέτη, Οσμαν Οτσαλάν τασσόταν υπέρ της αμερικανικής επέμβασης στο Ιράκ. Λίγες μέρες αργότερα η γερμανική εφημερίδα “Der Tagesspiegel” ανέφερε ότι ο Οσμάν Οτσαλάν διατηρεί άριστες σχέσεις με τους Ισραηλινούς. Από την έναρξη του αγώνα των Κούρδων στην ΝΑ Τουρκία στα μέσα της δεκαετίας του ΄80, ο τουρκικός στρατός έχει ισοπεδώσει πάνω από 4.500 Κουρδικά χωριά και έχει εκτοπίσει εκατοντάδες χιλιάδες Κούρδους προς το εσωτερικό της Τουρκίας. Σύμφωνα με πληροφορίες το 1994 οι μισές από αυτές τις εκτάσεις πωλήθηκαν με διαφόρους τρόπους στους Ισραηλινούς.

Από τον Αύγουστο του 2004, λειτουργεί στην Βαγδάτη το «Ισραηλινό Κέντρο Ερευνών Μέσης Ανατολής» με προσωπικό πάνω από 400 άτομα. Το κέντρο αποτελεί κάλυψη για τη βάση της Mossad στη περιοχή, σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες της Τουρκικής εφημερίδας «Γενί Σαφάκ». Από τις αρχές του 2005, οι Ισραηλινοί έχουν αγοράσει ολόκληρα τετράγωνα και τεράστιες εκτάσεις στις κουρδικές πόλεις Κιρκούκ, Μοσούλη, Αρμπίλ και Σουλεϊμανίγια. Αποκορύφωμα και επιβεβαίωση όλων των πληροφοριών, ήταν οι δηλώσεις στις 3 Ιουλίου του 2004, του ίδιου του Αριέλ Σαρόν ότι οι σχέσεις του Ισραήλ με τους Κούρδους ηγέτες, Τζελάλ Ταλαμπανί και Μασούντ Μπαρζανί, είναι άριστες και προωθούνται στρατηγικές συνεργασίες για το μέλλον.
Από τις 22 Ιουνίου του 2004, οι μεγαλύτερες τουρκικές εφημερίδες ξεκίνησαν μια άνευ προηγουμένου δημοσίευση στοιχείων, στα οποία καταδείκνυαν ότι το Ισραήλ χρησιμοποιεί τους Κούρδους στο Ιράκ και την Τουρκία, για να προωθήσει τα συμφέροντα του. Τον Ιανουάριο του 2004 το πανίσχυρο Εθνικό Συμβούλιο Ασφαλείας της Τουρκίας σε έκθεσή του έκανε λόγο για μεγάλες αλλαγές στο ζήτημα των ενεργειακών αγωγών, τονίζοντας ότι η επαναλειτουργία του αποκαλούμενου «Υπερισραηλινού Αγωγού» (Trans Israel Pipeline - TIP) Κιρκούκ –Χάιφας, θα πλήξει καίρια τα τουρκικά συμφέροντα.
Στις 05/08/2006 ο Ταγίπ Ερντογάν εγκαινίασε το φράγμα Ιλίσου του Ποταμού Τίγρη, μόλις 45 χιλιόμετρα από την Συρία και ένα τεράστιο υδροηλεκτρικό εργοστάσιο, στα πλαίσια του φιλόδοξου προγράμματος GAP, ύψους 1,9 $δισ., προκαλώντας τις αντιδράσεις του Αραβικού Συνδέσμου, ο οποίος έκανε λόγο για μεγάλους μελλοντικούς κινδύνους για την Μέση Ανατολή από το πρόγραμμα GAP, το οποίο ουσιαστικά θα ελέγχει την διαχείριση των υδάτων του Τίγρη και του Ευφράτη, των μοναδικών πηγών υδροδότησης ολόκληρης της περιοχής.

Διπλωματικές εκτιμήσεις θεωρούν βέβαιο, ότι με την αποχώρηση των δυνάμεων των ΗΠΑ από το Ιράκ, θα υπάρξει ταυτόχρονη ανακήρυξη ανεξάρτητου Κουρδικού κράτους στο Βόρειο Ιράκ. Σύμφωνα με εκτιμήσεις διεθνών ινστιτούτων επίκειται διαμελισμός της Τουρκίας και δημιουργία ενός ανεξάρτητου Μεγάλου Κουρδικού Κράτους, το οποίο θα ελέγχει τα ύδατα της Μέσης Ανατολής. Η προοπτική αυτή ανησυχεί ιδιαιτέρως το κεμαλικό κατεστημένο της Τουρκίας, μέρος του οποίο όμως, ελέγχεται από τους Ισραηλινούς. Ένας μελλοντικός διαμελισμός της Τουρκίας, υπέρ ενός Κουρδικού Κράτους υπό την απόλυτη επιρροή των ΗΠΑ και του Ισραήλ, θα σημάνει πλήρη έλεγχο των υδάτων (αλλά και των πετρελαίων του Ιράκ) της Μέσης Ανατολής, με σοβαρές επιπτώσεις, για τον γεωπολιτικό χάρτη ολόκληρης της περιοχής και της Κεντρικής Ασίας.

---

ΤΟΥΡΚΙΑ - Η.Π.Α. - ΕΛΛΑΔΑ: ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ, ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Ο χάρτης με τα νέα σύνορα για τη νέα Μέση Ανατολή που θέλουν οι ΗΠΑ!
Αποκαλυπτικό άρθρο του Ralph Peters

Πολεμική άσκηση του Ισραήλ εναντίον του Ιράν πάνω από τον εναέριο χώρο της Ελλάδας!

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΑΠΌ ΤΟΥΣ "THE NEW YORK TIMES"

Πηγή : Greek American News Agency

Την ώρα που ο λαός  στην Ελλάδα πλήρως αποπροσανατολισμένος,  κυριολεκτικά πεινάει, το πετρέλαιο έχει πάρει την άγουσα για τα 250$ το βαρέλι και  οι πολιτικοί μας "χαριαιτίζονται" με τα  πάσης φύσεως σκάνδαλα και την εν γένη πολιτική κατάπτωση και απόπτωση της χώρας, την ίδια στιγμή οι Ισραηλινοί αλωνίζουν πάνω από τον εναέριο χώρο της Ελλάδος στα νότια ανατολικά της χώρας κάνοντας ασκήσεις θανάτου εν όψει πιθανής επίθεσης εναντίον του Ιράν! Ενδεχομενο που αν τελικά συμβεί θα έχει τραγικές επιπτώσεις και για την Ελλάδα! Πολεμική άσκηση πρόβα τζενεράλε εν όψει ενδεχόμενης επίθεσης  εναντίον του Ιράν - κάτι που εδώ στις ΗΠΑ φημολογείται εδώ και μήνες-πραγματοποιήσε το Ισραήλ την πρώτη εβδομάδα του Ιουνίου  πετώντας πάνω από τον εναέριο χώρο στα ανατολικά της Ελλάδας! 

Στην άσκηση έλαβαν μέρος περόπου 100 οπλισμένα και επανδρωμένα αεροσκάφη F-16 και F-15 ενώ συμετείχαν και ειδικά ελικόπτερα διάσωσης επίσης πλήρως επανδρωμένα. Η άσκηση σύμφωνα με ανώτερο στρατιωτικό του Ισραήλ ήταν ένα σαφές μήνυμα "προς το  Ιράν αλλά και προς Αμερική και Ε.Ε. ότι το Ισραήλ είναι έτοιμο να διεξάγει επιχειρήσεις εναντίον του Ιράν αν δεν σταματήσει ο εμπλουτισμός ουρανίου από την χώρα αυτή"   Τα  κρίσημα ερώτηματα που τίθενται είναι  αν και κατά πόσο γνώριζε το ελληνικό πεντάγωνο για την διεξαγωγή αυτής της άσκησης; Αν υποβλήθηκαν σχέδια πτήσεων και αν παρείχαμε οποιδήποτε διευκόλυνση(στάθμευση, παροχή καυσίμων κτλ) στα αεροπλάνα και τα ελικόπτερα που έλαβαν μέρος. Αν είχε ενημεωρθεί το αρχηγείο του ΝΑΤΟ στην περιοχή; και έχει σημασία αυτό για τις μελλοντικές εξελίξεις...  Η άσκηση σύμφωνα με ανώτερο αξιωματικό του αμερικανικού πενταγώνου ήταν σε πλήρη γνώση της Ουάσιγκτον και αποτελεί  μέρος ενός στρατιωτικού σχεδίου αιφνιδιαστικής επίθεσης εναντίον του Ιράν. Επίθεση από αέρος εκ μέρους του Ισραήλ (το οποίο αισθάνεται την απειλή του Ιράν) όπως λέγεται δεν αποκλείεται να συμβεί το προσεχές διάστημα ίσως και πριν τις αμερικανικές εκλογές...Κάτι που μετ επιτάσεως ακούγεται και γράφεται σε αρκετά αμερικανικά ΜΜΕ εδώ και μήνες...    Διαβάστε την είδηση σχετικά με την άσκηση που δημοσιεύεται - την παραθέτουμε αυτούσια παρακάτω - σήμερα στο φύλλο των New York Times για να καταλάβεται πολύ περισσότερα από όσα γράφονται στο συγκεκριμένο άρθρο.

 U.S. Says Exercise by Israel Seemed Directed at Iran

By MICHAEL R. GORDON and ERIC SCHMITT Published: June 20, 2008 

WASHINGTON - Israel carried out a major military exercise earlier this month that American officials say appeared to be a rehearsal for a potential bombing attack on Iran's nuclear facilities.

Times Topics: Iran's Nuclear Program

Several American officials said the Israeli exercise appeared to be an effort to develop the military's capacity to carry out long-range strikes and to demonstrate the seriousness with which Israel views Iran's nuclear program.

More than 100 Israeli F-16 and F-15 fighters participated in the maneuvers, which were carried out over the eastern Mediterranean and over Greece during the first week of June, American officials said.

The exercise also included Israeli helicopters that could be used to rescue downed pilots. The helicopters and refueling tankers flew more than 900 miles, which is about the same distance between Israel and Iran's uranium enrichment plant at Natanz, American officials said.

Israeli officials declined to discuss the details of the exercise. A spokesman for the Israeli military would say only that the country's air force "regularly trains for various missions in order to confront and meet the challenges posed by the threats facing Israel."

But the scope of the Israeli exercise virtually guaranteed that it would be noticed by American and other foreign intelligence agencies. A senior Pentagon official who has been briefed on the exercise, and who spoke on condition of anonymity because of the political delicacy of the matter, said the exercise appeared to serve multiple purposes.

One Israeli goal, the Pentagon official said, was to practice flight tactics, aerial refueling and all other details of a possible strike against Iran's nuclear installations and its long-range conventional missiles.

A second, the official said, was to send a clear message to the United States and other countries that Israel was prepared to act militarily if diplomatic efforts to stop Iran from producing bomb-grade uranium continued to falter.

"They wanted us to know, they wanted the Europeans to know, and they wanted the Iranians to know," the Pentagon official said. "There's a lot of signaling going on at different levels."

Several American officials said they did not believe that the Israeli government had concluded that it must attack Iran and did not think that such a strike was imminent.

Shaul Mofaz, a former Israeli defense minister who is now a deputy prime minister, warned in a recent interview with the Israeli newspaper Yediot Aharonot that Israel might have no choice but to attack. "If Iran continues with its program for developing nuclear weapons, we will attack," Mr. Mofaz said in the interview published on June 6, the day after the unpublicized exercise ended. "Attacking Iran, in order to stop its nuclear plans, will be unavoidable."

But Mr. Mofaz was criticized by other Israeli politicians as seeking to enhance his own standing as questions mount about whether the embattled Israeli prime minister, Ehud Olmert, can hang on to power.

Israeli officials have told their American counterparts that Mr. Mofaz's statement does not represent official policy. But American officials were also told that Israel had prepared plans for striking nuclear targets in Iran and could carry them out if needed.

Iran has shown signs that it is taking the Israeli warnings seriously, by beefing up its air defenses in recent weeks, including increasing air patrols. In one instance, Iran scrambled F-4 jets to double-check an Iraqi civilian flight from Baghdad to Tehran.

"They are clearly nervous about this and have their air defense on guard," a Bush administration official said of the Iranians.

Any Israeli attack against Iran's nuclear facilities would confront a number of challenges. Many American experts say they believe that such an attack could delay but not eliminate Iran's nuclear program. Much of the program's infrastructure is buried under earth and concrete and installed in long tunnels or hallways, making precise targeting difficult. There is also concern that not all of the facilities have been detected. To inflict maximum damage, multiple attacks might be necessary, which many analysts say is beyond Israel's ability at this time.

But waiting also entails risks for the Israelis. Israeli officials have repeatedly expressed fears that Iran will soon master the technology it needs to produce substantial quantities of highly enriched uranium for nuclear weapons.

Iran is also taking steps to better defend its nuclear facilities. Two sets of advance Russian-made radar systems were recently delivered to Iran. The radar will enhance Iran's ability to detect planes flying at low altitude.

Mike McConnell, the director of national intelligence, said in February that Iran was close to acquiring Russian-produced SA-20 surface-to-air missiles. American military officials said that the deployment of such systems would hamper Israel's attack planning, putting pressure on Israel to act before the missiles are fielded.

For both the United States and Israel, Iran's nuclear program has been a persistent worry. A National Intelligence Estimate that was issued in December by American intelligence agencies asserted that Iran had suspended work on weapons design in late 2003. The report stated that it was unclear if that work had resumed. It also noted that Iran's work on uranium enrichment and on missiles, two steps that Iran would need to take to field a nuclear weapon, had continued.

In late May, the International Atomic Energy Agency reported that Iran's suspected work on nuclear matters was a "matter of serious concern" and that the Iranians owed the agency "substantial explanations."

Over the past three decades, Israel has carried out two unilateral attacks against suspected nuclear sites in the Middle East. In 1981, Israeli jets conducted a raid against Iraq's nuclear plant at Osirak after concluding that it was part of Saddam Hussein's program to develop nuclear weapons. In September, Israeli aircraft bombed a structure in Syria that American officials said housed a nuclear reactor built with the aid of North Korea.

The United States protested the Israeli strike against Iraq in 1981, but its comments in recent months have amounted to an implicit endorsement of the Israeli strike in Syria.

Pentagon officials said that Israel's air forces usually conducted a major early summer training exercise, often flying over the Mediterranean or training ranges in Turkey where they practice bombing runs and aerial refueling. But the exercise this month involved a larger number of aircraft than had been previously observed, and included a lengthy combat rescue mission.

Much of the planning appears to reflect a commitment by Israel's military leaders to ensure that its armed forces are adequately equipped and trained, an imperative driven home by the difficulties the Israeli military encountered in its Lebanon operation against Hezbollah.

"They rehearse it, rehearse it and rehearse it, so if they actually have to do it, they're ready," the Pentagon official said. "They're not taking any options off the table."

Διαβάστε σχετικά:
- Το Ισραήλ "σχεδιάζει" επίθεση κατά του Ιράν
- Συνεκπαίδευση Ελληνικής και Ισραηλινής Αεροπορίας
- Το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν και η ελληνική ασφάλεια
- Ολοκληρώθηκε η άσκηση "Glorious Spartan 2008"

---

ΠΟΙΟΣ ΜΑΣ ΕΜΠΛΕΞΕ ΣΤΗ ΒΛΑΚΩΔΗ ΑΣΚΗΣΗ GLORIOUS SPARTANS?

Πηγή : taxalia.blogspot.com

Η Ελληνική κυβέρνηση και κάποιοι σχολιαστές θέλησαν να υποβαθμίσουν το θέμα της άσκησης GLORIOUS SPARTAN.

To taxalia, που ανησυχεί πολύ για την ανόητη εμπλοκή της Ελλάδας, σε μια άσκηση απολύτως ασύμβατη με το αμυντικό μας δόγμα, άκουσε και διάβασε με προσοχή, τη συνέντευξη τύπου του εκπροσώπου του Λευκού οίκου Son McCORMACK (δείτε την ολόκληρη στο βίντεο).

Τα σημαντικότερα σημεία της, απομαγνητοφωνημένα από το state department παρακάτω. Όπως θα διαβάσετε, οι δημοσιογράφοι (μεταξύ αυτών ο Λάμπρος Παπαντωνίου), μιλούν για την "Αποκάλυψη", για "3ο παγκόσμιο πόλεμο" και εμάς δε μας φαίνονται καθόλου αστεία αυτά! ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΜΑΘΟΥΜΕ ΠΟΙΟΣ ΜΑΣ ΕΜΠΛΕΞΕ ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΑΣΚΗΣΗ!


Πριν διαβάσετε το κείμενο, πάρτε κι αυτό:
Πανηγυρίζει η μεγαλύτερη εφημερίδα του Ισραήλ, Jerusalem Post στις 10-6-2008, με θέμα: "Εβραίος στρατηγός ο νέος αρχηγός της USAF" (United States Air Force - το αντίστοιχο Γ.Ε.Α., δηλαδή ο Αρχηγός της Αμερικανικής Αεροπορίας).





QUESTION: On the news today of a large Israeli operation – air operation training exercise that may be a demonstration project for future endeavors in Iran?

QUESTION: Sean, would the U.S. support Israeli air strikes against Iran?
MR. MCCORMACK: Well, we’ve made clear what our focus is.

QUESTION: You actually seem to think that this joint Israeli/Greek exercise is a harbinger of the coming apocalypse, right?
MR. MCCORMACK: (Laughter.) Again, I would not – I would not --
QUESTION: (Inaudible) coming of apocalypse, World War Three here?
MR. MCCORMACK: I would not put it that way.
QUESTION: You mentioned early on that Israel views Iran as an existential threat?
MR. MCCORMACK: Mm-hmm. That’s my --
QUESTION: Maybe I’m wrong, but I think they regard it as more than an existential threat. And does the U.S. regard Iran as an existential threat or --
MR. MCCORMACK: I don’t know --
QUESTION: -- or an actual tangible threat to Israel?
MR. MCCORMACK: Well, existential as in meaning – threatening their existence, so I’m not sure that that --
QUESTION: That’s what you mean by existential?
MR. MCCORMACK: Yes. I’m not being philosophical here.
QUESTION: No --
MR. MCCORMACK: No, as in a very real threat to their existence, and certainly we understand that.
Okay. Anything else on this?
QUESTION: Yes.
MR. MCCORMACK: Lambros.
QUESTION: Yes. According to New York Times, the –
MR. MCCORMACK: I want to see how you (inaudible).
QUESTION: -- Israeli plane used the Greek airspace target in Iran in full cooperation --
MR. MCCORMACK: Ah, yes.
QUESTION: -- with Athens. Since you’re concerned for Iran, the matter is political. And what countries are allied to the U.S.? I would like you to comment on that.
MR. MCCORMACK: You know, to the extent that there was, in fact, some military exercise involving Greek airspace in Greek territory, I think you can talk to the Greek Government about that.
QUESTION: I know, but does the U.S. Government, since you are very concerned for Iran, both are allies, I would welcome your comment. It’s not a hypothetical question, it’s a fact.
MR. MCCORMACK: It’s a fact, and having nothing to do with us, in terms of being involved in the military exercise involving Israel and Greece.
QUESTION: Did you hear the (inaudible)?
MR. MCCORMACK: No.