ΧΑΟΣ ΣΤΑ ΒΑΛΚΑΝΙΑ ΠΡΟΒΛΕΠΕΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ
|
Από Greek American News Agency
|
|
Φεβ 21 2008, 09:09 |
|
ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ
Σύμφωνα με μυστική έκθεση ανάλυση του διεθνούς Αμερικανικού Ιδρύματος Στρατηγικών Μελετών INTERNATIONAL STRATEGIC STUDIES ASSOCIATON (από τα πλέον γνωστά think tank και αδρά χρηματοδοτούμενο από την Αμερικανική κυβέρνηση γιαυτό και πολύ ισχυρό σε επιρροή αλλά και πληροφορίες ) Defense and Foreign Affairs (αμυντικών και εξωτερικών υποθέσεων ) τους προσεχείς μήνες έρχεται μεγάλη αναταραχή και ανακατάξεις στα Βαλκάνια. Αναταραχή η οποία φαίνεται να αποτελεί τη συνέχεια όσων ξεκίνησαν το 1992 και οδήγησαν στην περιβόητη συμφωνία Ντέϊτον. Η έκθεση, και μάλιστα με τη διαβάθμιση "Comfidential" (εμπιστευτική) παρουσιάζει ιδιαίτερα μεγάλο ενδιαφέρον ειδικά για τις αναφορές της στην Ελλάδα. Σύμφωνα με τους αναλυτές που υπογράφουν το εμπιστευτικό κείμενο - ανάλυση βασισμένο πάντα σε πληροφορίες που προέρχονται από τις Αμερικανικές, και άλλες με αυτές συνεργαζόμενες μυστικές υπηρεσίες άλλων χωρών, τα Βαλκάνια δεν αποκλείεται να αιματοκυλιστούν για ακόμα μια φορά. Επίκεντρο των εξελίξεων-επιχειρήσεων το Κόσσοβο, τα Σκόπια (για την ακρίβεια αναμένεται ξεσηκωμός των αλβανόφωνων της περιοχής) και το Σερβικό Μαυροβούνιο.
Την έκθεση έφερε στο φως της δημοσιότητας ο διακεκριμένος και έμπειρος συνάδελφος Λάμπρος Παπαντωνίου σε εκτενή ανάλυση - ανταπόκριση για το συνεργαζόμενο αποκλειστικά με το Greek American News Agency παγκόσμιο δίκτυο πολιτών ΝΟΙΑΖΟΜΑΙ, ο οποίος με τις αποκαλύψεις αλλά και τις καυτές ερωτήσεις που καθημερινά υποβάλλει στους Αμερικανούς φαίνεται να έχει ενοχλήσει αρκετές φορές το κέντρο(την Αθήνα). Η έκθεση αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα και σημασία ειδικά για την Ελλάδα, διότι έρχεται σε μια στιγμή που επικρατεί ρευστή κατάσταση στην ευαίσθητη περιοχή, μετά την μονομερη ανακήρυξη της ανεξαρτησίας της περιοχής του Κοσσόβου που βρίσκεται εντός Σερβικού εδάφους, αλλά και τις διαπραγματεύσεις για την ονομασία των Σκοπίων εν όψει και της Συνόδου του ΝΑΤΟ στις αρχέ Απριλίου. Σύμφωνα με πληροφορίες μας έχει σημάνει συνεγαρμό στις Ελληνικές και Βουλγαρικές μυστικές υπηρεσίες ενώ την κατάσταση παρακολουθεί από κοντά και η Τουρκική MIT η οποία άμμεσα προσετρεξε σε υποστήριξη προς το Κόσσοβο(ήταν από τις πρώτες χώρες που έσπευσαν να αναγνωρίσουν). Τα προχθεσινά επεισόδια(αν και όλοι οι δυο πλευρές τα υποβάθμισαν και σωστά έπραξαν) στα Σκόπια εναντίον της Ελληνικής διπλωματικής αντιπροσωπείας φαίνεται να επιβεβαιώνουν την μυστική αμερικανική ανάλυση εντείνοντας τους φόβους για τις εξελίξεις στην περιοχή μας.
Τονίζεται, και αυτό δεν πρέπει να διαφεύγει της προσοχής μας, πως η εξέλιξη αυτή δεν είναι άσχετη με τις δηλώσεις του μεγάλου "αρχι-τέκτονα" και ρυθμιστή της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ Χ. Κίσιγκερ περί Βαλκανιοποίησης της Μέσης Ανατολής καθώς και με το όλο σχέδιο που έχει καταρτιστεί για το σχηματισμό βάση σχεδίου step by step του χάρτη της Νέας Μέσης Ανατολής που έγκαιρα είχε αποκαλύψει κατά αποκλειστικότητα το Greek American News Agency τον Νοέμβριο του 2006. Υπενθυμίζεται ότι με βάση το σχέδιο αυτό-που το οποίο συνδέεται με τις ανακηρύξεις των νέων κρατών-τις οποίες φοβούνται οι Ρώσσοι αφού στην επικράτεια τους μόνο υπάρχυν πολλές εστίες έντασης οι οποίες οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια σε απανωτές μονομερείς ανακηρύξεις- που θα ακολουθήσουν με τη διαδικασία του ντόμινο. Αλλαγές και ανακατάξεις που θα οδηγήσουν και στις παγκόσμιες αλλαγές των συνόρων- για τις οποίες είχε μιλήσει και η πρώην πρόεδρος της βουλής Α. Ψαρούδα Μπενάκη όταν ανακοιώνε στον Κάρολο Παπούλια το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας του 2005 που τον ανέδειξε στο ύπαττο αξιώμα- άρα και στο νέο χάρτη που σχηματίζεται στα πρώτα χρόνια του 21ου αιώνα.
ΕΝΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΟ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΤΗΣ ΑΝΑΛΥΣΗΣ ΤΟΥ Λ. ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ
«Στο χρονικό διάστημα, Μάρτιος-Απρίλιος 2008, προβλέπεται μεγάλη εξέγερση και βία στα Βαλκάνια από Αλβανούς εξτρεμιστές ( σ.σ. δεν λέει τρομοκράτες), οι οποίοι έχουν ένα οργανωμένο δίκτυο διακίνησης όπλων, τόσο στο Κοσσυφοπέδιο, όσο και στα FYROM. Πρόκειται για την Θερμή Άνοιξη των Βαλκανίων, που θα την υποκινήσουν εθνικιστές Αλβανοί εξτρεμιστές (τρομοκράτες).
Οι πληροφορίες προέρχονται από την Ελλάδα, την FYROM και από το Κοσσυφοπέδιο. Η νέα ανταρσία θα υποκινηθεί από παράνομους εξοπλισμένους Αλβανούς ηγέτες και πολιτικούς, στο Κοσσυφοπέδιο και στο FYROM. Οι ομάδες προς το παρόν κάθονται ήσυχα, αλλά, όταν φύγει η Ειρηνευτική Δύναμη (UNMIK) από το Κοσσυφοπέδιο, θα αρχίσουν οι επιχειρήσεις. Απόδειξη η εμφάνιση μιας παράνομης παραστρατιωτικής δραστηριότητας Αλβανών οπλοφόρων με μάσκες, που ήδη έχουν στήσει σημεία ελέγχου, σε χωριά του Δυτικού Κοσσυφοπεδίου»! Και αφού απαριθμεί μια σειρά ενόπλων περιστατικών, που έλαβαν χώραν πρόσφατα, συνεχίζει αποκαλυπτικά-και το τονίζουμε όλως ιδιαίτερα: «Πρόκειται για προσπάθεια αποσταθεροποίησης των Σκοπίων και του Μαυροβουνίου. Και παράλληλα υπάρχει, όμως, και μακροχρόνια στρατηγική, για την προσάρτηση και αφομοίωση μεγάλων περιοχών, που διαβιούν σε αυτές τη χώρες, για την δημιουργία μιας Μεγάλης ή Εθνικής Αλβανίας. Τα σημεία ελέγχου βρίσκονται στα χέρια της παράνομης οργάνωσης ΑΝΑ ή ΑΚSH.(Albanιan National Army)».
ΜΑΥΡΟΒΟΥΝΙΟ
Αναφερόμενη η «ανάλυση» στη διακίνηση παράνομων όπλων, γράφει μεταξύ των άλλων:
«Οι Αλβανοί εξτρεμιστές (σ.σ. τρομοκράτες), που βρίσκονται μέσα στο Κοσσυφοπέδιο, θα προσπαθήσουν, με πολιτικές πιέσεις, να αποσταθεροποιήσουν τις γειτονικές χώρες. Τον Δεκέμβριο του 2006, η KFOR είχε ανακοινώσει την κατάσχεση μιας μεγάλης ποσότητας όπλων, που κατευθυνόταν για το Μαυροβούνιο. Τους έπιασαν Ιταλοί στρατιώτες, που αργότερα συνέλαβαν 5 Αλβανούς, οι οποίοι ήσαν αναμεμιγμένοι. (Στο σημείο αυτό η Έκθεση βρίθει λεπτομερών από τους τύπους των όπλων, που κατασχέθηκαν, που δεν μπορεί να συλλάβει νους ανθρώπινος πως έφθασαν αυτά στο Κοσσυφόπεδιο και είναι πρόδηλο, με τη βοήθεια του ΝΑΤΟ και των εκεί αμερικανών στρατιωτών, που βρίσκονται γι' αυτήν ακριβώς την δουλειά και όχι ασφαλώς για την επιβολή της τάξεως). Και συνεχίζει, επικεντρωμένη η «ανάλυση» στο Μαυροβούνιο:
«Το 20% του Μαυροβουνίου είναι Αλβανοί και Βόσνιοι Μουσουλμάνοι. Είναι αδύνατοι τελείως. Το Μαυροβούνιο χωρίς πλέον την υποστήριξη από τις δυνάμεις ασφαλείας της Σερβίας, αφού ανεξαρτητοποιήθηκε, θα το κυριαρχηθεί από τους καλά εξοπλισμένους Αλβανούς εξτρεμιστές (σ.σ. τρομοκράτες). Η απειλή βρίσκεται πολύ ψηλά και θα παραμείνει έτσι μέχρι το τέλος του 2008»!!!
ΣΚΟΠΙΑ
Η Στρατηγική Αμερικανική Ανάλυση καταγίνεται στη συνέχεια με το Νότο, τα Σκόπια, όπου αναφέρει ότι οι Αλβανοί εξτρεμιστές (σ. σ. τρομοκράτες), μέχρι τώρα, έχουν κάνει θραύσεις, παραθέτοντας απίστευτες λεπτομέρειες, που μόνο μια Υπηρεσία του Intelligence, με την παρουσία δεκάδων πρακτόρων επί τόπου, θα είναι σε θέση να γνωρίζει, και υποστηρίζει το εξής απίστευτο, που θα πρέπει να εμβάλλει, αναμφισβήτητα, σε ιδιαίτερη ανησυχία τις αρμόδιες Αρχές Ασφαλείας της Ελλάδας! Συγκεκριμένα, γράφει:
«Η αλβανική οργάνωση National Liberation Army (ΝLA) είναι εκείνη η οποία ελέγχει την είσοδο και έξοδο παράνομων όπλων. Τα περισσότερα όπλα προέρχονται εκεί από οργανωμένη μαφία, που λειτουργεί στην Αλβανία, από το χωριό Veleshta, που βρίσκεται κοντά στην Στρούγκα. Ειδικά αυτό το χωριό έχει άμεσους δεσμούς με τους Αλβανούς του Κοσσυφοπεδίου, που πρόκειται βασικά για κατοίκους οι οποίοι προέρχονται από το Κοσσυφοπέδιο. Στο χωριό αυτό, περί τους 20 με 25 άνδρες, είναι υπεύθυνοι για την διακίνηση αυτών των όπλων, μέσα σε καλά σφραγισμένα φορτηγά αυτοκίνητα, που περνούν το συνοριακό φυλάκιο Kafasan, από την Αλβανία ή δια μέσου των ορέων προς τα χωριά Radolishta και Frangono και από εκεί στο Velestha, που προωθούν παράνομα όπλα προς το Τetovo, Aracinovo κοντά στα Σκόπια, και στα χωριά της περιοχής Kumanovo. Πρόκειται για 8 -10 ένοπλες ομάδες που διακινούν όπλα προς τα Σκόπια»!!!
ΟΛΟΚΛΗΡΗ Η ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΗ ΑΝΑΛΥΣΗ
|
«ΧΩΡΙΣ ΤΟ ΚΟΣΣΟΒΟ ΚΑΙ ΤΣΑΜΟΥΡΙΑ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΛΒΑΝΙΑ»…
Την ώρα πανηγυρισμών για την Ανεξαρτητοποίηση του Κοσσόβου, στην Πρίστινα εξελισσόταν το σχέδιο του επόμενου στόχου, όπως προπαγάνδιζε τεράστιο, καλοφτιαγμένο, κόκκινο σαν την αλβανική σημαία πανό, που έγραφε:
"PA KOSOVE DHE CAMERI
NUK KA SHQIPERI!
KOSOVA E PAVARUR!"
Δηλαδή
«ΧΩΡΙΣ ΤΟ ΚΟΣΣΟΒΟ ΚΑΙ ΤΣΑΜΟΥΡΙΑ
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΛΒΑΝΙΑ»!!!
Και στο κάτω μέρος «ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ ΤΟΥ ΚΟΣΣΟΒΟΥ»!
Το τεράστιο πανό που κρατούσαν δεκάδες Αλβανοί τοποθετήθηκε όλως τυχαίως μπροστά στο φακό του CNN και μάλιστα πήρε ειδική θέση όπως δείχνει το βίντεο, για να μεταδοθεί καλύτερα η εικόνα του στα πέρατα της γης!!!
(δείτε εδώ το βίντεο με την αλβανική πρόκληση στο CNN!!!)
Επίσης και το EURONEWS μετέδωσε την εικόνα πρόκληση κατά της Ελλάδος, σχολιάζοντας μάλιστα ότι «η διαμαρτυρία στην Πρίστινα έχει οργανωθεί από τους Αλβανούς που ήρθανε από νότιο Αλβανία, φωνάζοντας για την ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ ΤΗΣ ΤΣΑΜΟΥΡΙΑΣ, ένα μικρό κομμάτι στην Ελλάδα»!!!
Οι κινήσεις αυτές των Αλβανών, που έγιναν μέσα στο κέντρο της Πρίστινα και μεταδόθηκαν διεθνώς (!!!) σε όλο τον κόσμο, αποτελούν συντονισμένες κινήσεις στα πλαίσια της Μεγάλης Αλβανίας, η οποία θα στοχεύσει πλέον μετά το Κόσσοβο την ίδια την Ελλάδα!!! Τους νομούς Θεσπρωτίας, Πρέβεζας και Άρτας!!! Όπως περιλαμβάνονται στους δεκάδες χάρτες της Αλβανικής προπαγάνδας!
Μόνο που για να φτάσουν ως εκεί, πρέπει πρώτα να εξολοθρεύσουν ή να εκδιώξουν τους Έλληνες της Βορείου Ηπείρου!!! Όπως έκαναν με 250.000 Σέρβους του Κοσσόβου!
«ΧΩΡΙΣ ΤΟ ΚΟΣΣΟΒΟ ΚΑΙ ΤΣΑΜΟΥΡΙΑ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΛΒΑΝΙΑ»…
www.noiazomai.net
Τα «Σοράκια» του Παντείου έσπασαν τα μούτρα τους…
του Λεωνίδα Χ. Αποσκίτη
Στο κενό έπεσε η επιχείρηση που έγινε χτες στο Πάντειο πανεπιστήμιο να ανακινηθεί «μειονοτικό ζήτημα» Τσάμηδων από Πανεπιστημιακούς που κινούνται γύρω από την γραμμή Τζωρτζ Σόρος-ΗΠΑ στα βαλκανικά ζητήματα.
συνέχεια εδώ
Η ιστορία επαναλαμβάνεται…
του Παναγιώτη Ήφαιστου
Καθηγητής, Διεθνείς Σχέσεις - Στρατηγικές Σπουδές
Πανεπιστήμιο Πειραιώς, Τμήμα Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών
"Εμείς κάναμε το καθήκον μας και προειδοποιήσαμε έγκαιρα για το τι εκτιμούμε ότι επέρχεται. Αιτιολογήσαμε γιατί, επίσης, αυτή η παρέμβασή μας ήταν έκτακτη. Μετά τις εκλογές, ο ρόλος μας τελειώνει και επανερχόμαστε στις συνήθεις ενασχολήσεις μας. Χωρίς αυταπάτες για το πώς εξελίσσεται το νεοελληνικό κράτος και οι νεοέλληνες. Απλά, η Κύπρος προηγείται του νεοελληνικού κράτους στον κατήφορο αμφοτέρων."
Η καταψήφιση του Βενιζέλου πριν οκτώ περίπου δεκαετίες νομίζω πως επαναλήφθηκε στην Κύπρο. Την πιο κρίσιμη στιγμή της κυπριακής ιστορίας η μυωπική προσκόλληση του έλληνα στην κομματική πειθαρχία και στις κοντόφθαλμες πελατειακές σχέσεις, οδήγησε στην αποχώρηση του Τάσσου Παπαδόπουλου από την ηγεσία του κυπριακού λαού. Αν και ελπίζω ολόψυχα να διαψευστώ, οι συνέπειες θα είναι βαρύτατες αν ο ένας εκ των δύο που θα εκλεγεί μείνει προσκολλημένος στο παρελθόν, αποδεχόμενος την φιλοσοφία του σχεδίου Αναν. Σ’ αυτή την περίπτωση η κυπριακή κοινωνία μπαίνει σε πορεία εξαφάνισης.
Αυτό μόνο μπορεί να συμπεραίνει κανείς από τον βίο και την πολιτεία των δύο υποψηφίων και από τις παλινωδίες τους κατά την διάρκεια του προεκλογικού αγώνα. Αν κινηθούν στην πεπατημένη –δυστυχώς το πιο πιθανό– αργά ή γρήγορα οι Κύπριοι θα χάσουν το κράτος τους και το νεοελληνικό κράτος θα φορτωθεί την ευθύνη για την ασφάλεια εκατοντάδων χιλιάδων κατατρεγμένων ελλήνων. Τα αγγλοαμερικανικά σχέδια απονεύρωσης, διαίρεσης και διχασμού των κυπρίων θα μπουν ξανά σε εφαρμογή με σκοπό την κοινωνική αφαίμαξη και την δημιουργία συνθηκών ηγεμονικού ελέγχου επί του νησιού. Κανείς δεν πρέπει να αμφιβάλλει: Οι άνομοι και καταχρηστικοί στρατηγικοί σκοποί των Αγγλοαμερικανών στην Κύπρο είναι καταγεγραμμένοι με πολύ μεγάλη λεπτομέρεια. Όποιος δεν τους θυμάται να διαβάσει προσεκτικά το σχέδιο Αναν.
Οι συνέπειες για την ελληνική διπλωματία θα είναι αυτονόητα εξίσου καταστροφικές. Αυτές οι δυσοίωνες προβλέψεις ανατρέπονται, ασφαλώς, αν ο «ανανάνθρωπος» –εγκλωβισμένος μάλιστα σε κρατίδια υπό ηγεμονική επιτήρηση τύπου Βοσνίας– μπορεί να αποτελέσει την ανθρωπολογική βάση ενός βιώσιμου κράτους. «Good luck» για όσους θα βιώνουν κάτι τέτοιο και ας πρόσεχαν όσοι δεν πρόσεξαν και τώρα πιθανότατα θα γευτούν ένα τέτοιο διεθνοφασιστικό ανοσιούργημα.
Εμείς κάναμε το καθήκον μας και προειδοποιήσαμε έγκαιρα για το τι εκτιμούμε ότι επέρχεται. Αιτιολογήσαμε γιατί, επίσης, αυτή η παρέμβασή μας ήταν έκτακτη. Μετά τις εκλογές, ο ρόλος μας τελειώνει και επανερχόμαστε στις συνήθεις ενασχολήσεις μας. Χωρίς αυταπάτες για το πώς εξελίσσεται το νεοελληνικό κράτος και οι νεοέλληνες. Απλά, η Κύπρος προηγείται του νεοελληνικού κράτους στον κατήφορο αμφοτέρων. Η επανεκλογή του Τάσσου Παπαδόπουλου δεν θα ήταν κατ’ ανάγκη σωτήρια. Διάνοιγε όμως όποιες, ελάχιστες, ελπίδες απέμειναν. «Ο καθένας παθαίνει ότι του αξίζει», μας προειδοποιεί η λαϊκή ρήση. Οι εγχώριοι μεταπράτες του «Άλλου», βεβαίως, αναμένοντας ότι η αποχώρηση του Τάσσου Παπαδόπουλου θα εκπληρώσει τα διεστραμμένα σχέδια των ιδεολογικοπολιτικών τους πατρώνων, σίγουρα θα «επιχαίρουν». Βυθισμένοι μέσα στην «βρώμικη πολιτική χαρά τους», το ίδιο κάνουν όποτε ένας λαός υποχωρεί μπροστά σε ηγεμονικές δυνάμεις: Χαριεντίζονται σαν βρικόλακες που βλέπουν αίμα (αποσχίσεις κτλ). Επιδίδονται στο αποκρουστικό έργο της εκκόλαψης του αβγού του φιδιού της ξενοκρατίας και της ηγεμονοκρατίας. Σίγουρα οι συνήθεις εγχώριοι μεταπράτες ξένων συμφερόντων ακονίζουν τα αγγλοαμερικανικά μαχαίρια τους. Ο καθένας στον ρόλο του, λοιπόν, και η ζωή συνεχίζεται.
Καμιά προσωπική μομφή κατά των δύο άλλων υποψηφίων δεν έχω κάνει, παρά μόνο εκτίμηση ότι, βυθισμένοι στα λάθη τους και μπερδεμένοι σε παρωχημένες ιδεολογίες δεν θα πουν ΟΧΙ στις επερχόμενες ιμπεριαλιστικές επιβουλές που δεδηλωμένα σκοπό έχουν να καταργήσουν την Κυπριακή Δημοκρατία για να καταστήσουν τον λαό της υποχείριό τους. Αν αυτός που θα εκλεγεί αλλάξει στάση και διαψευστούν οι εκτιμήσεις μου, παραδόξως ταυτοχρόνως θα επιβεβαιωθώ στην πρόβλεψή μου πως οι κοινωνίες μπορούν και πρέπει να καιροφυλακτούν γιατί για κάθε λαό η εθνική ανεξαρτησία είναι θεσμός συλλογικής ελευθερίας. Έτσι, τελειώνω λέγοντας πως είναι αυτονόητο ότι, για τους λόγους που εξέθεσα στην πρόσφατη αρθρογραφία μου, εύχομαι ολόψυχα να διαψευστώ ως προς την εκτίμησή μου για την εξέλιξη της θέσης των δύο υποψηφίων μετά τον δεύτερο γύρο, όποιος και αν εκλεγεί. Αν διαψευστώ ως προς τα άτομα, και επαναλαμβάνω ότι το εύχομαι ολόψυχα, παραδόξως ταυτόχρονα επιβεβαιώνομαι στα υπόλοιπα, δηλαδή, ως προς την ανάγκη να διαφυλαχτεί η Κυπριακή Δημοκρατία. Γι’ αυτό σε κάθε περίπτωση εμμένουμε και επιμένουμε. Οι παρεμβάσεις μου όπως και όλες οι άλλες μετά το 2003 θα παραμείνουν αναρτημένες στην ιστοσελίδα www.ifestos.edu.gr. Ισχύει το scripta manent.
Πηγή: http://www.ifestosedu.gr/74Cy.htm
«Και μόνος και μετά πολλών…»
Του Φαήλου Μ. Κρανιδιώτη, Δικηγόρου – Προέδρου του Δ.Σ. του ΔΙΚΤΥΟΥ 21
20η Φεβρουαρίου 2008
Ο Τάσσος Παπαδόπουλος δεν μπόρεσε να πείσει τον λαό της Κύπρου για το πραγματικό διακύβευμα των εκλογών. Ήδη η ωχρά σπειροχαίτη της πολιτικής – δημοσιογραφικής μας ζωής τρίβει τα χέρια της. Εκείνο το 76% του ΟΧΙ στα μούτρά τους τους είχε αφιονίσει. Εκτεθήκανε και στα αφεντικά, που τους ζητήσανε τα ρέστα, γιατί τα πήραν και δεν πέτυχαν την αποστολή τους. Εξετέθη και η δική μας ενδοτική κομπανία γιατί ο Τάσσος με την στάση του τους κατέβαζε το βρακί ως τον αστράγαλο και τους έβγαζε την μάσκα. Το διάγγελμα του πριν το δημοψήφισμα πέρασε στην Ιστορία. Συγκλόνισε, όποιον έχει ψυχή. Δείτε ποιοι τον πολέμησαν και στην Αθήνα. Το παρακράτος της κατευθυνόμενης δημοσιογραφίας, τρόφιμοι των μυστικών κονδυλίων, οι κουκουλοφόροι δοσίλογοι της παράδοσης Οτσαλάν και τα παπαγαλάκια τους, οι χειροκροτητές των βομβαρδισμών της Γιουγκοσλαβίας, οι πρόθυμες πόρνες των Πρεσβειών, οι αβανταδόροι του σκοπιανού σωβινισμού και του τουρκικού φασισμού και επεκτατισμού, ο ροζ πολτός της χολερικής και μπατιρημένης ψευτοδιανόησης και οι πιο παλιές καραβάνες του πολιτικού ενδοτισμού και κυνισμού. Ο ωρυμαγδός της λυσσαλέας προπαγάνδας και κινδυνολογίας, τόσο χρήμα και πρακτοριλίκι, δεν μπόρεσαν το 2004 να φέρουν το ΝΑΙ πάνω από το 50% αλλά μπόρεσαν την περασμένη Κυριακή να στερήσουν τον Τάσσο από το κρίσιμο 1,5 – 2% που χρειαζόταν για να περάσει στον δεύτερο γύρο. Η επανάπαυση στις θετικές δημοσκοπήσεις, τα προβλήματα της εσωτερικής διακυβέρνησης, η χαμηλή συσπείρωση της ΕΔΕΚ κι η ραστώνη του ΔΗΚΟ, έπαιξαν κι αυτά το ρόλο τους. Όμως το βασικό ήταν ότι ο Πρόεδρος δεν μπόρεσε να σπάσει τις γραμμές των κομμάτων πείθοντας ότι αυτό που διακυβευόταν ήταν ο κίνδυνος της επαναφοράς του Σχεδίου Ανάν από τους δύο ανθυποψηφίους του, κάτι που οι ίδιοι φρονίμως αρνούντο έστω και έμμεσα, ενώ από την άλλη η οργανωμένη μαύρη προπαγάνδα, το παρακράτος των πληρωμένων γραφίδων, οι πρόθυμοι υπηρέτες του ξένου παράγοντα, το μπόλικο χρήμα που λάδωνε την εναντίον του πολεμική και το πελατειακό σύστημα των κυπριακών κομμάτων, έκαναν την δουλειά τους. Έβαλαν στόχο να του στερήσουν αυτό το ελάχιστο ποσοστό και το πέτυχαν.
Τώρα είναι μια άλλη μέρα. Ο Χριστόφιας ήταν υπέρ του ΝΑΙ, που μόνον το επιβιωτικό ένστικτο του συνεδρίου του ΑΚΕΛ το ανέτρεψε. Ο Κασουλίδης δεν ήταν υπέρ του ΝΑΙ, ήταν υπέρ του ΝΑΙ –ΝΑΙ –ΝΑΙ και με ολίγες ρεβεράντζες, για να είμαστε πιο πειστικοί. Είτε ο ένας είτε ο άλλος έχουν ένα δύσκολο πρόβλημα μπροστά τους. Το 76% του ΟΧΙ είναι διακομματικό, ερείδεται σε ένα αταβιστικό ένστικτο αποφυγής του θανάτου, της καταστροφής. Ο νέος Πρόεδρος που τυχόν θα θελήσει να επαναφέρει το σχέδιο, θα πρέπει να σπάσει το φρόνημα των Κυπρίων, να καθησυχάσει το φιλύποπτο και επιβιωτικό ένστικτο με το οποίο αυτό το κομμάτι του Ελληνισμού έζησε αιώνες. Δύσκολο έργο. Οι Κύπριοι, κομμουνιστές ή συναγερμικοί, πλούσιοι ή φτωχοί, είναι πεισματάρηδες και ξέρουν ότι το κράτος τους, το σπίτι τους, η ασφάλεια τους, χτίστηκε με το αίμα και τον ιδρώτα τους. Μόνον οι άσχετοι και οι αντικύπριοι = ανθέλληνες ηλίθιοι πιστεύουν ότι «ταϊζαμε» ή «ταϊζουμε» τους Κυπρίους. Η Κύπρος αναγεννήθηκε από τις στάχτες της το 1974 με τον ιδρώτα του λαού της, Έλληνες των Άκρων, της Ιστορικής Περιφέρειας, δουλευταράδες, που ξέρουν να επιβιώνουν. Η εφαρμογή στην Κύπρο ενός απαρτχάϊντ που θα τους μετατρέψει σε «μαύρους» των κεμαλικών φασιστών ή των ισλαμοφασιστών του Ερντογάν είναι χάντρες και καθρεφτάκια που οι Έλληνες της Κύπρου δεν τα ανταλάσσουν με την ασφάλεια του σπιτιού τους, το μέλλον των παιδιών τους, το κράτος που έχτισαν πέτρα τη πέτρα και με λάσπη ζυμωμένη με το αίμα τους. Ο Χριστόφιας κι ο Κασουλίδης πήραν την ψήφο των Κυπρίων, δεν πήραν την ψυχή τους, δεν πήραν επιταγή εν λευκώ. Οι Κύπριοι δεν ψήφισαν συντριπτικά υπέρ του ΟΧΙ γιατί τους το ζήτησε ο Πρόεδρος Παπαδόπουλος. Ψήφισαν ΟΧΙ, γιατί ένοιωσαν ότι κινδύνευε η ασφάλεια και η ευημερία τους, γιατί τους ζητούσαν να προσκυνήσουν τον φονιά κι ύστερα να πηδήξουν στο κενό. Τίποτε από αυτά δεν άλλαξε. Τα δύο τρίτα του Συναγερμού και τα δύο τρίτα του ΑΚΕΛ ψήφισαν ΟΧΙ στο δημοψήφισμα και οι δύο υποψήφιοι Πρόεδροι το ξέρουν.
Το καθήκον μας δεν αλλάζει, ήταν, είναι και θα είναι η σωτηρία και απελευθέρωση της Κύπρου, να μην γίνει η σημερινή γενιά η τελευταία γενιά Ελλήνων στην Κύπρο, δουλοπάροικοι ενός off shore προτεκτοράτου. Έχουμε Νέα Σμύρνη, δεν χρειαζόμαστε και Νέα Λευκωσία. Θα μπορούσε κανείς υπερβάλλοντας να παρομοιάσει τις εκλογές αυτές με τις ελλαδικές εκλογές του 1920, την ήττα του Βενιζέλου, την άνοδο μιας ηττοπαθούς ηγεσίας και την απαρχή των δεινών, που οδήγησαν τον Ελληνισμό της Μ. Ασίας στον όλεθρο, όμως δεν είναι έτσι. Οι Κύπριοι δεν άλλαξαν γνώμη, η ψήφος στον Κασουλίδη ή στον Χριστόφια δεν σημαίνει ΝΑΙ στο Σχέδιο Ανάν ή σε όποιο παρεμφερές σχέδιο και ούτε οι ίδιοι οι υποψήφιοι τόλμησαν να ερμηνεύσουν έτσι το πέρασμα τους στο δεύτερο γύρο. Ο ΔΗΣΥ θέλει να επιστρέψει στην εξουσία και το ΑΚΕΛ θέλει, για πρώτη φορά, να έχει δικό του Πρόεδρο. Δημοκρατικό δικαίωμα τους, όμως ο κόσμος τους είναι αυτοί οι ίδιοι άνθρωποι που συντριπτικά πλειοψηφικά ψήφισαν ΟΧΙ στην υποταγή, ΟΧΙ στην αυτοκτονία της Κυπριακής Δημοκρατίας. Το Κυπριακό Κράτος άντεξε το ολέθριο πραξικόπημα, την προδοσία και την εισβολή, άντεξε την προσφυγιά και την οικονομική καταστροφή και αναγεννήθηκε. Οι πολίτες της Κύπρου, οι απλοί άνθρωποι, δεξιοί κι αριστεροί ή ότι άλλο, οι πραγματικοί εργάτες της αναγέννησης της ευρωπαϊκής πια Κύπρου, δεν θα παραδώσουν το δημιούργημα τους, την γη, την ασφάλεια, την ευημερία τους, τις ελευθερίες τους, τις οικογένειες τους σε τυχοδιωκτικά πειράματα. Ο Χριστόφιας και ο Κασουλίδης θα ακούσουν λοιπόν την βάση τους όταν έρθει η ώρα ή θα αποπειραθούν να αυτοκτονήσουν πολιτικά «εκτελώντας» την Κυπριακή Δημοκρατία; Το ΑΚΕΛ είναι συντηρητικό κόμμα, δεν πήρε ποτέ στην Ιστορία του μεγάλα ρίσκα. Θα πάρει λοιπόν το ρίσκο να κάνει αυτό που δεν κατάφερε η Χούντα του Ιωαννίδη, να «δολοφονήσει» την Κυπριακή Δημοκρατία και να οδηγήσει την Κύπρο σε άλμα στο κενό; Θέλει ο Χριστόφιας να γίνει ο Γκορμπατσώφ της Κυπριακής Δημοκρατίας; Ο ΔΗΣΥ, το κόμμα που θέλει να ανεμίζει την Ελληνική Σημαία και θέλει να είναι η εκσυγχρονισμένη συνέχεια της ενωτικής παράταξης, θα βάλει πλάτη για την οριστική υποστολή της και την μετατροπή των Ελλήνων της Κύπρου σε ανδράποδα μιας υποτελούς στην Τουρκία Σιγκαπούρης; Τότε στο «την Πατρίδα ουκ ελάττω παραδώσω», που είναι νομίζω έμβλημα της φοιτητικής παράταξης του ΔΗΣΥ, ας προστεθεί «αλλά την παζαρεύω».
http://www.diktyo21.gr/item.asp?ReportID=609
Στήνεται πάλι η παγίδα για την Κύπρο
του Πανίκου Ελευθερίου
από την Άσσια - κατεχόμενη Αμμόχωστο || 5. Μαρτίου 2008 |
Οι προεδρικές εκλογές στην Κύπρο, πέρασαν ήδη στην ιστορία. Θα τις θυμούμαστε ως τις εκλογές των εκπλήξεων και των ανατροπών. Κόντρα στα προγνωστικά των δημοσκοπήσεων, το αδιαφιλονίκητο φαβορί, ο Τάσσος Παπαδόπουλος έχασε στον πρώτο γύρο των εκλογών, γεγονός που οδήγησε στην εκλογή του Δημήτρη Χριστόφια στην προεδρία της Κυπριακής Δημοκρατίας. Φαίνεται ότι στην περίπτωση της Κύπρου, άδικα γίνεται τόσος ντόρος, για τις δημοσκοπήσεις. Ξοδεύονται (χαραμίζονται τελικά) τεράστια ποσά, τα οποία αντί να γεμίζουν τα ταμεία γραφείων ερευνών, θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν με άλλους τρόπους από τα «κύτταρα της δημοκρατίας», τα κόμματα, πιθανώς και για το καλό της πατρίδας. Την κύρια ευθύνη για τις κομματικές συσπειρώσεις της τελευταίας στιγμής, την έχουν οι πανίσχυροι μηχανισμοί των κυπριακών κομμάτων, σε σημείο που μάλλον θα διεκδικούν τα παγκόσμια πρωτεία. Είναι ένα φαινόμενο που παρατηρήθηκε πλειστάκις στο παρελθόν. Παραμονές των εκλογών, οι περιλάλητες συσπειρώσεις (μαντρίσματα) των κομμάτων, ενός παντοδύναμου κομματικού κατεστημένου, είναι ικανές να γελοιοποιήσουν τους δημοσκόπους, και να αποστομώσουν τους πάντες.
Οι νικητές των εκλογών, έχουν κάθε δικαίωμα να πανηγυρίζουν. Δημοκρατία έχουμε (αυτή που θα καταργήσουμε αν δεχθούμε το έκτρωμα της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας, με πολιτική ισότητα - όπως δυστυχώς διατράνωσε και ο νέος Πρόεδρος), και ο εκλεκτός του λαού, είναι ο Δημοκρατικά εκλεγμένος πρόεδρος. Αυτό είναι απόλυτα σεβαστό. Αυτό όμως που πρέπει να μας ανησυχήσει, είναι ότι μαζί τους, πανηγυρίζουν και γνωστοί εχθροί της Κύπρου, που θεωρούν ως δεδομένο το ότι η απομάκρυνση του Τάσσου Παπαδόπουλου από την εξουσία, ανοίγει τον δρόμο για την λύση του Κυπριακού, με τις γνωστές όμως απαράδεκτες πρόνοιες, που συναντήσαμε στο σχέδιο Ανάν. Στην ουσία, σύντομα θα βιώσουμε αυτό που όλοι φοβόντουσαν: Την νεκρανάσταση του σχεδίου Ανάν, που θα έχει μεν άλλο όνομα, διαφορετικό περιτύλιγμα, αλλά ίδιο περιεχόμενο. Αυτό θα γίνει, ενώ πολλοί στην προεκλογική περίοδο, καμώνονταν ότι αυτό δεν ήταν ένα υπαρκτό σενάριο, κατηγορώντας τον πρώην Πρόεδρο, ότι έβλεπε φαντάσματα. Φαίνεται λοιπόν, ότι ο Κυπριακός Ελληνισμός ανέχεται εύκολα το δούλεμα, και το επιβραβεύει μάλιστα, διαχρονικά με την ψήφο του. Δεν εξηγείται διαφορετικά η πανηγυρική συσπείρωση που πέτυχαν τα μεγάλα κόμματα στην Κύπρο, παρά τα όσα βγήκαν στη φόρα, με το σχέδιο Ανάν. Οι θιασώτες μιας πιο «ευέλικτης πολιτικής», κύριοι υπεύθυνοι για την χρεοκοπία στο Κυπριακό, και για τον θανάσιμο κίνδυνο που διατρέξαμε με το συγκεκριμένο σχέδιο λύσης, επιβραβεύονται και πάλι, και εκτοπίζουν τον εμπνευστή του ηρωικού 76%, που βροντοφώναξε ο Κυπριακός Ελληνισμός, το 2004.
Δεν πείθουν καθόλου, οι καθησυχαστικές δηλώσεις των οποιωνδήποτε, συμπεριλαμβανομένων και αυτών του νέου προέδρου, ο οποίος προσπαθεί να γαρνίρει τη λύση που επιδιώκει, με ότι διαθέσιμο υπάρχει στο λεξιλόγιο της πολιτικής και των πολιτικών, στο Κυπριακό (Διζωνική Ομοσπονδία, με πολιτική ισότητα, αποφάσεις και ψηφίσματα των Ηνωμένων Εθνών, Κοινοτικό Δίκαιο, βασικά ανθρώπινα δικαιώματα κ.α.). Θα ήταν πιο τίμιο, κάποιοι να είναι πιο ειλικρινείς. Ο λαός δικαιούται να γνωρίζει, τις αληθινές προθέσεις, και τις πραγματικές κόκκινες γραμμές. Έχει μπουχτίσει από τις προσμίξεις θέσεων, τις «δεσμεύσεις-σαλάτα», που πρέπει να τα έχουν όλα μέσα (για να χαϊδεύουν όλα τ’ αυτιά). Για να ενισχύσω τα περί τιμιότητας, που θίγω πιο πάνω, θα δανειστώ την άποψη του αξιόλογου επιστήμονα, καθηγητή του Πανεπιστημίου Πειραιώς, Τμήμα Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών, Παναγιώτη Ήφαιστου. Στο βαρυσήμαντο άρθρο του, που τιτλοφορείται «Η πλεκτάνη Ανάν και οι παραδοχές υποδούλωσης και υποτέλειας», ανάμεσα σε άλλα, σημειώνει και τα ακόλουθα, που θα πρέπει να μας προβληματίσουν: «Θα ήταν πιο τίμιο, όσοι για ποικίλους λόγους είναι προσκολλημένοι στο τερατούργημα του σχεδίου Ανάν, αντί να το υποβάλλουν με νέες μεταμφιέσεις, να ομολογήσουν απερίφραστα αυτό που εν τέλει πιστεύουν: Έχουμε αποφασίσει να μην είμαστε ελεύθεροι άνθρωποι και εκτιμούμε ότι ως υποτελείς των Τούρκων και των Άγγλων θα περνάμε καλά και ότι η ανθρώπινη αξιοπρέπεια δεν είναι το σπουδαιότερο πράγμα στη ζωή. Εφήμερα υλικά και ωφελιμιστικά κριτήρια είναι πιο σπουδαία. Τρέφουμε ελπίδες, θα μπορούσαν ακόμη να ομολογήσουν, πως μετά την κατάρρευση του κομμουνιστικού οράματος και της δυτικής υποκρισίας περί δημοκρατίας και ανθρωπίνων δικαιωμάτων, οι λαοί μπορούν να ενώνονται και να φτιάχνουν νέες πασπαρτού ταυτότητες, έστω και αν αυτό σημαίνει υποδούλωση στους Αγγλο-αμερικανούς και νεο-οθωμανούς νεο-αποικιοκράτες».
Οι πολιτικοί, εκτός από ειλικρινείς, και έντιμοι απέναντι στο λαό, οφείλουν να είναι ρεαλιστές, και ο πραγματικός αυτός ρεαλισμός (όχι ο ρεαλισμός της ηττοπάθειας, και της προσαρμογής με τα κατοχικά δεδομένα), να βασίζεται στη γνώση. Δηλαδή, να έχουν γνώση της πραγματικότητας, μελετώντας τον αντίπαλο, και τις επιδιώξεις του, για να μπορούν να χαράξουν πολιτική, μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα, και βεβαίως να μπορούν να δώσουν κατεύθυνση στο λαό. Εξ αυτού, θα ήταν νομίζω παράλειψη αν δεν πρόσθετα και κάποια άλλα που σημειώνει ο Π. Ήφαιστος, στο ίδιο άρθρο: «Σκοπός της Βρετανίας είναι η αναίρεση της ανεξαρτησίας των Κυπρίων που «κερδήθηκε» μετά τον εθνικο-απελευθερωτικό αγώνα, η παγίωση της ιδιοκτησίας των ιμπεριαλιστικών βάσεων συμπεριλαμβανομένων θαλάσσιων πόρων και ο -συνεταιρικός με την Τουρκία- πλήρης και παντοτινός στρατηγικός έλεγχος της Κύπρου, του πλούτου της και ανθρώπων της. Σκοπός των Τούρκων είναι, όπως εξάλλου πάντα διακηρύττουν, να παγιώσουν τον στρατηγικό έλεγχο επί της Κύπρου, να καταστήσουν τους Κυπρίους υποτελή μειονότητα στην ίδια την πατρίδα τους και κατά προτίμηση αναίμακτα να τους εξαφανίσουν είτε με μετανάστευση είτε με μετατροπή τους σε αναξιοπρεπείς εξυπηρετικούς φραγκολεβαντίνους». Υπάρχει σώφρων πολίτης, χωρίς κομματικές παρωπίδες, που διάβασε έστω και την πιο απλή περίληψη του σχεδίου Ανάν, που θα διαφωνήσει με τις πιο πάνω διαπιστώσεις; Με το αυτοαναιρεθούμε ως κράτος και ως άνθρωποι, αποδεχόμενοι τον εξευτελισμό που μας προτείνουν, διασφαλίζουμε την συνέχεια του Ελληνισμού στην Κύπρο, ή υπογράφουμε την ληξιαρχική πράξη του;
Δεν ξεχνούμε την ανακούφιση που νιώσαμε, όταν η κάλπη έβγαλε εκείνο το απίστευτο 76% του ΟΧΙ στο σχέδιο Ανάν. Ήταν κι εκείνη μια ανατροπή, που ήταν όμως ευπρόσδεκτη, για εκείνους που επιμένουν να αντιστέκονται, πιστεύοντας σε αρχές και αξίες. Το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος, διέσωσε την Κυπριακή Δημοκρατία από την παγίδα που έστησαν τα ξένα κέντρα αποφάσεων (με τη μεγάλη συμβολή της διακυβέρνησης Κληρίδη, και του τότε υπουργού των Εξωτερικών, και νικητή του πρώτου γύρου των πρόσφατων προεδρικών εκλογών, Γιαννάκη Κασουλίδη - ούτε αυτά τα ξεχνούμε). Στις φετινές προεδρικές εκλογές, η ανατροπή, ήταν εις βάρος της Κύπρου και του λαού της. Είμαι εξ εκείνων που πιστεύουν ότι ο Τάσσος Παπαδόπουλος, εννοούσε αυτά που έλεγε, εκείνο το βράδυ στο διάγγελμα του, παραμονές του δημοψηφίσματος. Είχε παραλάβει κράτος, και δεν ήταν διατεθειμένος να παραδώσει κοινότητα. Είχε ορκιστεί πρόεδρος της δημοκρατίας, και σκόπευε να τηρήσει τον όρκο του, και τις δεσμεύσεις του προς το σύνταγμα. Έχασε λοιπόν ο Τάσσος την εξουσία, έχασε και η Κύπρος τον σθεναρό υπερασπιστή της Κυπριακής Δημοκρατίας. Δεν θα σηκώσουμε τα χέρια ψηλά. Θα παρακολουθούμε τις κινήσεις του νέου προέδρου, και αναμένουμε ότι, όντας ο ίδιος πλέον στο πηδάλιο, αντιμετωπίζοντας τις σκληρές πραγματικότητες, έχοντας τον Ταλάτ για συνομιλητή του, θα ορθώσει ανάστημα. Σε κάθε του βήμα, θα περιμένουμε (και θα απαιτούμε) να σέβεται τον όρκο που έδωσε, και να ενεργεί ως υπερασπιστής της Κυπριακής Δημοκρατίας, αρνούμενος να υποβιβαστεί από πρόεδρος, σε αρχηγός κοινότητας. Ευχόμαστε ότι θα εξαντλήσει τη θητεία του, με την Κυπριακή Δημοκρατία να υφίσταται, προτάσσοντας θέσεις αρχών, που θα επαναφέρουν το Κυπριακό στη σωστή πορεία.
Η ανησυχία είναι μεγάλη, ανάμεσα στους απλούς πολίτες. Δεν υπάρχει πια, καμία αμφιβολία, ότι στήνεται πάλι η παγίδα του σχεδίου Ανάν. Θα κατέλθουν πιο προετοιμασμένοι, ενθαρρυμένοι από την αποκαθήλωση του Τάσσου Παπαδόπουλου από την εξουσία. Θα μεταμφιέσουν τις προθέσεις τους, θα προτείνουν μια μεταλλαγμένη λύση (ακόμα και «ευρωπαϊκή λύση» είναι άξιοι να την ονομάσουν), και θα δουλέψουν σκληρά για να την περάσουν. Τελικός στόχος, η θανάτωση της Κυπριακής Δημοκρατίας, και η παρθενογένεση που επιδιώκουν οι εχθροί μας. Ξένοι και «δικοί» μας, θα επενδύσουν στην κόπωση που έχει επέλθει στον λαό, και σε έναν ανήθικο εκβιασμό, που άρχισε ήδη να καλλιεργείται: «Οι ξένοι έχουν χάσει την υπομονή τους μαζί μας. Ή δεχόμαστε την «λύση», όποια κι αν είναι αυτή, αφού καλύτερη δεν μπορεί να υπάρξει, ή «τσιμεντώνεται» και μονιμοποιείται η διχοτόμηση».
Παρά τις δυσκολίες, η αντίσταση, υπάρχει ακόμα, και θα είναι πάντα στις επιλογές μας. Κανείς, δεν μπορεί ποτέ να την αποκλείσει. Η ελπίδα πεθαίνει τελευταία, φτάνει «να μην βρεθεί το χέρι που θα υπογράψει». Θα έρθουν καλύτερες μέρες, φτάνει να αγωνιστούμε, και να πιστέψουμε στον ιερό σκοπό, αυτόν της διασφάλισης του Ελληνισμού, στην γη των πατέρων του. Μπορεί να κατάφεραν να «ρίξουν» τον «Mr No», αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν αποθέματα αντίστασης, στον ελληνισμό της Κύπρου, που είναι μαθημένος στα δύσκολα. Κι αν τυχόν ξανάρθουν μέρες, όπως αυτές του 2004, θα ξαναβγούμε στους δρόμους, στις γειτονιές, στις πλατείες, θα πάμε από σπίτι σε σπίτι... Δε θα τους περάσει. Δεν έχουμε άλλωστε άλλη επιλογή. Πρέπει να βγούμε πάλι νικητές, γιατί έχουμε χρέος να παραδώσουμε μια Κύπρο Ελληνική, στις γενιές που έρχονται. Δανείζομαι εδώ, την ελληνοπρεπέστατη ρήση, που είμαι σίγουρος ότι κι ο νέος Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας βλέπει καθημερινά, κάτω από τον τίτλο της εφημερίδας «Χαραυγή», εκφραστικού οργάνου του κυβερνώντος, πλέον, κόμματος της Κύπρου: «Τούτη δίψα δεν σβήνει, τούτη πάλη δεν παύει, χίλια χρόνια αν περάσουν, δεν πεθαίνουμε σκλάβοι».
Ώρα για νέους αγώνες στην Κύπρο
του Σταύρου Καρκαλέτση
ιστορικού - συγγραφέα - πολιτευτή Ευβοίας του ΛΑ.Ο.Σ. || 6. Μαρτίου 2008 | 20.19
H έξωση του Τάσσου Παπαδόπουλου από την προεδρία της Κύπρου, που πέρασε (και) μέσα από την ψήφο του κυπριακού Ελληνισμού, δεν πρέπει να αποτελέσει αφορμή για πολιτικούς επικήδειους και παραίτηση από τους συλλογικούς αγώνες. Θα ήταν το καλύτερο δώρο που θα μπορούσαμε να προσφέρουμε εμείς, οι Έλληνες πατριώτες, στους υπερατλαντικούς νεκροθάφτες των εθνικών μας δικαίων.
Στην μητροπολιτική Ελλάδα δεν κατέστη δυνατή μια ακριβής ανάλυση των αιτίων της ήττας του Τάσσου Παπαδόπουλου. Τα ελλαδικά ΜΜΕ εξ’ άλλου, πιστά στην γνωστή γραμμή, τις ημέρες των εκλογών στην Κύπρο, ασχολούνταν σχεδόν αποκλειστικά με το χιόνι στην Αττική, όσος δε χρόνος περίσσευε αφιερωνόταν στον Ζαχόπουλο. Για την μη επανεκλογή Παπαδόπουλου, τα λένε όλα οι πανηγυρισμοί σε Ουάσιγκτον, Λονδίνο και Άγκυρα. Περιττεύει να υπενθυμιστεί η δήλωση του Ταγίπ Ερντογάν την πρώτη Κυριακή των εκλογών, για το «ότι τώρα μπορούμε επιτέλους να μιλάμε για λύση του Κυπριακού».
Ο Τάσσος Παπαδόπουλος ηττήθηκε, οριακά έστω και με διαφορά 1,5% από τους δύο ανθυποψηφίους του, για μια σειρά από λόγους που δεν έχουν να κάνουν με ιδεολογίες ή προσεγγίσεις επί του Κυπριακού, αλλά σχετίζονται με επικοινωνιακά και οργανωτικά ελλείμματα.
-
Εν αντιθέσει με τα συμπαγή ΑΚΕΛ και ΔΗΣΥ, που πέτυχαν ισχυρές συσπειρώσεις των ψηφοφόρων τους, ο Τάσσος Παπαδόπουλος στηρίχθηκε από τρία μικρότερα κόμματα, με αποτέλεσμα η συσπείρωση των δικών του οπαδών να είναι καταφανώς μικρότερη.
-
Κασουλίδης και Χριστόφιας αξιοποίησαν στο maximum δοκιμασμένες επικοινωνιακές τακτικές, περιοδεύοντες συνεχώς και δεχόμενοι μαζικούς φορείς, σωματεία, συλλόγους κτλ. Αντίθετα ο Παπαδόπουλος έμοιαζε να είναι κλεισμένος σε γυάλινο πύργο, επαναπαυόμενος στις δόξες του δημοψηφίσματος και του ΟΧΙ.
-
Ο Κασουλίδης, θυμήθηκε ξαφνικά τον πατριωτισμό και το «Η Κύπρος είναι ελληνική». Η ρητορική αυτή, κράτησε εγκλωβισμένους στο γαλάζιο στρατόπεδο της Κύπρου (ο ΔΗΣΥ δεν είναι παρά η ντόπια ΝΔ) πατριωτικές πλειοψηφίες, αποτρέποντας διαρροές προς τον Τάσσο Παπαδόπουλο.
Η τακτική αυτή θα πρέπει να προβληματίσει τον ευρύτερο πατριωτικό χώρο στην κυρίως Ελλάδα. Αυτό που υπέστη ο Παπαδόπουλος, θα μπορούσε υπό προϋποθέσεις να επαναληφθεί και εδώ. Εννοώ δηλαδή, πριν από τις επόμενες εκλογές, ο Κώστας Καραμανλής να θυμηθεί, όπως ακριβώς και ο Κασουλίδης, έννοιες όπως πατρίδα, λαθρομετανάστευση, εθνική αξιοπρέπεια και ούτω καθεξής. Με μηδενικό κόστος θα αμφισβητούνταν έτσι η δυναμική του Πατριωτικού Κινήματος και τα εκλογικά του ποσοστά.
Για τον Δημήτρη Χριστόφια και το αύριο, δεν χρειάζεται να ειπωθούν πολλά. Για όσους διατηρούν την ικανότητα να θυμούνται, ο νέος πρόεδρος της Κύπρου ανέλαβε την ηγεσία του κόμματος του, παλιότερα, επιβληθείς από τρίτους, ενώ ως πρόεδρος της βουλής προώθησε σκανδαλωδώς δικούς του κοινοτάρχες και οπαδούς, σκοπεύοντας στον όσο τον δυνατόν ασφυκτικότερο έλεγχο της δημόσιας ζωής. Υποστήριξε αρχικά το τερατούργημα που λεγόταν σχέδιο Ανάν, έκανε δε πίσω μόνο όταν διαπίστωσε ισχυρές αντιδράσεις μέσα στο κόμμα του και κατάλαβε θα είχε πολιτικό κόστος.
Ο Δημήτρης Χριστόφιας εκπροσωπεί όχι μόνο ένα κόμμα, το ΑΚΕΛ, αλλά μια ολόκληρη πολιτική αντίληψη που ήθελε και θέλει την Κύπρο κάτι ξέχωρο της Ελλάδος και τους Κύπριους όχι Έλληνες αλλά αορίστως «κάτι άλλο». Η κυπριακή Αριστερά, συναγωνιζόμενη την ελλαδική σε εθνικές μειοδοσίες, πολέμησε και πολεμά κάθε τι ελληνικό, κάθε τι στην Κύπρο που παραπέμπει στο εθνικό κέντρο. Ούτε μια γαλανόλευκη δεν είδαμε στις προεκλογικές συγκεντρώσεις του κ. Χριστόφια, ο δε ανθελληνισμός του ΑΚΕΛ, έφθασε στο σημείο να ζητά το κόμμα αυτό να σταματήσει να εκπέμπει η ΕΡΤ στην Κύπρο.
Ας θεωρηθεί δεδομένο ότι ο νέος πρόεδρος θα απομακρύνει την Κύπρο από την υπόλοιπη Ελλάδα, κάτι που βεβαίως θα ανακουφίσει την εξωτερική πολιτική της χώρας μας από το «αγκάθι» που λέγεται κυπριακό. Ακριβώς γι\' αυτό χάρηκαν Καραμανλής , Παπανδρέου, Μητσοτάκης και το ALTER EGO του ΑΚΕΛ στην Αθήνα: ο ΣΥΝ. Ο ενοχλητικός Παπαδόπουλος τελείωσε. Το λόγο έχουν τώρα οι πολιτικά εύκαμπτοι και ευλύγιστοι. Για να διευθετήσουν το Κυπριακό, όπως κάποιος εθνάρχης κάποτε, κάπου στα 1960.
Υ.Γ. Στην διάρκεια της τουρκικής εισβολής του 1974, σε ένα χωριό του Πενταδάχτυλου, το Δίκωμο, δόθηκαν αιματηρές μάχες. Διμοιρίες του 361 τάγματος πεζικού αντιστάθηκαν επί δύο μέρες απέναντι σε ολόκληρο τουρκικό σύνταγμα. Επικεφαλής εκείνων των ηρώων ήταν ο υπαξιωματικός Νικηφόρος Κομίνης, από την Αθήνα. Τραυματισμένος μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο Λευκωσίας, από όπου δραπέτευσε, επιστρέφοντας στο Δίκωμο, αρνούμενος να εγκαταλείψει τους στρατιώτες του. Ξανατραυματίστηκε ακόμη πιο βαριά από τουρκικά πυρά, αλλά αρνήθηκε μεταφορά του στο νοσοκομείο, παραμένοντας στην πρώτη γραμμή και μαχόμενος με απαράμιλλο ηρωισμό. Τελικά μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο δια της βίας, βαριά πληγωμένος.
Την ίδια ώρα, κάποιος νεαρός ονόματι Δημήτρης Χριστόφιας, που μάλιστα ήταν από το Δίκωμο, δεν ήταν εκεί να υπερασπίσει το χωριό του, αφού σύμφωνα με πληροφορίες που κυκλοφορούν στο νησί και ουδέποτε διαψεύστηκαν, «έψαχνε να βρει την μονάδα του να καταταγεί, αλλά δεν μπορούσε να εντοπίσει που ήταν».
Ο Νικηφόρος Κομίνης, που υπερασπίστηκε μέχρι θανάτου ένα ελληνικό χωριό της Κύπρου, παραμένει μέχρι σήμερα ένας από τους πολλούς άγνωστους ήρωες του 1974. Από αυτούς που ο Δημήτρης Χριστόφιας και το κόμμα του έβριζαν (και βρίζουν) ανηλεώς, ως φασίστες, ακροδεξιούς και πραξικοπηματίες.
Ο Δημήτρης Χριστόφιας, που το 1974 «δεν γνώριζε» που βρισκόταν η μονάδα του, που «δεν γνώριζε» που βρισκόταν το χωριό του για να το υπερασπιστεί, είναι σήμερα ο νέος πρόεδρος της Κύπρου...
ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΓΡΑΜΜΕΣ
Ενα πρώτο σχόλιο απο το forum του Ρεσάλτο
Δημοσιεύθηκε: Κυρ Φεβ 17, 2008 7:06 pm
resaltomag-forum
Αυτή τη στιγμή οι μαυραγορίτες των ελληνικών ΜΜΕ κατακλύζουν με τον εμετό της "επικαιρότητάς" τους τα αυτιά μας σχετικά με το τόσο φλέγον ζήτημα των εγκλωβισμένων οδηγών και των Τσερόκη που τους χάρισαν τα ανεπανάληπτα χρηματιστηριακά χρόνια της διακυβέρνησης Σημίτη.
Πέρα όμως από την μαυραγορίτικη επικαιρότητα υπάρχει και η επώδυνη: Οι υπάνθρωποι του ΕυρωΝατοϊσμού ανεμίζουν λίγα χιλιόμετρα πάνω από τα κεφάλια μας τις νεοναζιστικές σημαίες της αυτοκρατορίας και όπως μεταδίδει ακόμη και η φιλοδυτική ΕΡΤ οι εκδηλώσεις για την ανεξαρτητοποίηση του Κοσσόβου θυμίζουν περισσότερο πανηγυρισμούς για την 4η Ιουλίου (εθνική γιορτή των ΗΠΑ) παρά αμιγείς αλβανικούς εορτασμούς.
Οι εικόνες που έρχονται από το Κόσσοβο δείχνουν κτηνώδεις Ουτσεκάδες να κραδαίνουν με απαράμιλλο κατσαπλιάδικο θράσσος την δολοφονική σημαία των αμερικανών που τα τελευταία είκοσι χρόνια έχει διαποτίσει την βαλκανική με το αίμα των λαών της. Οι εθνικιστικές εφημερίδες των υπανθρώπων στάζουν σιχαμερή αμερικανίλα σε βαθμό που τα πρωτοσέλιδά τους έχουν πηχιαίους τίτλους "ΦΑΚ ΓΙΟΥ"-ΓΑΜΗΣΟΥ (στα αμερικάνικα) και από κάτω φωτογραφίες σέρβων και του Μιλόσεβιτς.
Αυτοί είναι οι ΥΠΑΝΘΡΩΠΟΙ, τα υποχείρια των νατοϊκών φονιάδων. Αυτούς ΦΟΒΟΜΑΣΤΕ να καταγγείλουμε στην ΙΔΙΑ ΜΑΣ ΤΗΝ ΧΩΡΑ από τον φόβο της ελληνικής δικαιοσύνης ΤΟΥΣ που καραδοκεί να κατακεραυνώσει τον "δικό μας εθνικισμό" και να διακρίνει δικαιώματα και αδικίες στην πλευρά του ΦΟΝΙΑ, του ΥΠΑΝΘΡΩΠΟΥ, του ΥΠΟΧΕΙΡΙΟΥ του ΣΤΥΓΕΡΟΥ ΕΥΡΩΝΑΤΟΪΣΜΟΥ, ΤΟΥ ΜΑΚΕΛΑΡΗ ΤΩΝ ΒΑΛΚΑΝΙΩΝ...
Κι έχουν πέσει και οι μάσκες στους επιδοτούμενους του Σόρος...
Υπάρχουν "αντιιμπεριαλιστές","αριστεροί","αναρχικοί","αντιρατσιστές","αντιφασίστες" που υποστηρίζουν την ανεξαρτησία του Κοσσυφοπεδίου.
Τα ΣΚΟΥΛΗΚΙΑ της ροζ "αριστεράς" ήδη μιλούν για δικαίωση του αλβανικού έθνους και απάντηση στις εθνοκαθάρσεις του σέρβικου μεγαλοϊδεατισμού. Το σχέδιο του ΧΙΤΛΕΡ για το Κόσσοβο ολοκληρώνεται τώρα, το εφαρμόζουν οι φονιάδες του Μπλέρ και του Μπούς, οι "Ευρωπαϊκές Ενώσεις" τους και τα Νάτο τους, και αυτοί "ΔΙΑΤΗΡΟΥΝ" ΑΚΕΡΑΙΑ ΟΛΗ ΤΗΝ ΑΙΓΛΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΥΘΕΝΤΙΑ ΤΟΥ "ΑΡΙΣΤΕΡΟΥ"!!!!!
ΔΟΣΙΛΟΓΟΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΤΙΠΟΤΑ ΑΛΛΟ. ΜΑΥΡΑΓΟΡΙΤΕΣ ΚΑΙ ΤΑΓΜΑΤΑΣΦΑΛΙΤΕΣ ΤΗΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑΣ. ΣΤΑΘΕΙΤΕ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΤΟΥΣ ΟΠΩΣ ΘΑ ΚΑΝΑΤΕ ΚΑΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΡΟΥΦΙΑΝΟΥΣ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ...
«4ο ΡΑΪΧ» ΕΤΟΙΜΑΖΕΤΑΙ ΣΤΑ ΒΑΛΚΑΝΙΑ
Πηγή : www.NOIAZOMAI.net
ΦΑΣΜΑ ΝΕΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ ΠΛΑΝΑΤΑΙ ΣΤΑ ΒΑΛΚΑΝΙΑ
ΛΟΓΩ ΚΟΣΣΥΦΟΠΕΔΙΟΥ
Ουάσιγκτων, του Λάμπρου Παπαντωνίου, 2.1.08
ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ
Το φάσμα του Πολέμου πλανάται απειλητικά, πλέον, πάνω από τα έρημα τα Βαλκάνια, με αφορμή την επικείμενη και κατασκευασμένη από τους Αμερικανούς ανεξαρτητοποίηση του Κοσσυφοπεδίου. Καθώς πλησιάζουν οι γενικές εκλογές του Ιανουαρίου στη Σερβία και σίγουρα ο δεύτερος γύρος, του Φεβρουάριο, συνάμα, σύμφωνα με αξιόπιστες πληροφορίες, αμερικανικοί κύκλοι της ανωμαλίας, οι συνοδοιπόροι τους και ειδικά το ΝΑΤΟ, άρχισαν να απεργάζονται, πυρετωδώς, πάσης φύσεως μεθόδους, για την πρόκληση ταραχών πρώτα, στα Δυτικά Βαλκάνια, και εκείθεν ό,τι ήθελε προκύψει για ολόκληρη την Χερσόνησο της Βαλκανικής, την Ν/Α Ευρώπη και, στη συνέχεια, τα ενδότερα της Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης, που είναι και ο απώτερος και αποκλειστικός στόχος των αμερικανικών σχεδίων.
Η ΑΦΟΡΜΗ
Αφορμή η καθόλα προσεγμένη, προκλητική και σε μονομερή βάση διακήρυξη της Ανεξαρτησίας του Κοσσυφοπεδίου, που θα ανοίξει το κουτί της Πανδώρας για γεωπολιτικές εξελίξεις και μεταβολές συνόρων, έχοντας ως αιχμή του δόρατος και μπροστάρηδες τους Αλβανούς!
ΤΟ ΦΟΒΕΡΟ ΟΠΛΟΣΤΑΣΙΟ
Ήδη, με τον πιο ανήκουστο και σχολαστικά προετοιμασμένο τρόπο, με διπλωματικά τερτίπια και τα τοιαύτα, ετοιμάζεται η περιβόητη ανεξαρτητοποίηση του Κοσσυφοπεδίου, για την οποία μας «ετοιμάζουν» από τον Μάρτιο του 1999, μέχρι σήμερα, οι ΗΠΑ, δυστυχώς η ΕΕ και ο ΟΗΕ, η οποία Ανεξαρτησία μετά βεβαιότητας θα οδηγήσει σε αιματηρές εχθροπραξίες, λόγω του συνεχιζόμενου παράνομου εξοπλισμού των Κοσσοβάρων Αλβανών από κέντρα ανωμαλίας, όπως διατείνονται οι καλώς πληροφορημένοι, έχοντας μάλιστα κατά νου και την σφοδρή αντίδρασης της Μόσχας, για τα τεκταινόμενα, αλλά και τις ανοιχτές απειλές του Βελιγραδίου για αντίποινα εναντίων των Αλβανών.
Συγκεκριμένα, δεν πάει καιρός που ανακαλύφθηκαν δύο φορτία με σύγχρονο οπλικό υλικό, το οποίο προορίζονταν για τους Αλβανούς Κοσσοβάρους! Τόσο η μεταφορά του, όσο και η αποθήκευσή του, σε σύγχρονες εγκαταστάσεις, κόστισε εκατομμύρια δολάρια. Τα όπλα αυτά, σύμφωνα με πηγές της Ουάσιγκτον, αλλά και των Ηνωμένων Εθνών ήσαν αρκετά, για να σπείρουν το χάος στον άμαχο πληθυσμό, σε μια περιοχή όπου οι 17.000 άνδρες του ΝΑΤΟ και οι 1.600 Αμερικανοί στρατιώτες παραδέχονται, ότι δεν επαρκούν για την προστασία «κάθε σερβικής κατοικίας!!».
ΑΜΥΝΑ ΣΕΡΒΙΚΗΣ «ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΑΣ» ΣΤΗ ΜΙΤΡΟΒΙΤΣΑ
Οι Σέρβοι Κοσσοβάροι έχουν, επίσης, πρόσβαση σε παλιές αποθήκες όπλων, ενώ ,τους τελευταίους μήνες, σύσφιξαν ακόμη περισσότερο τις σχέσεις τους με τη Σερβία, η οποία άνοιξε στη Mitrovica, το Δεκέμβριο, γραφείο επαφής. Έχει, επίσης, γίνει γνωστό ότι διενεμήθησαν και στολές της σερβικής αστυνομίας, για την αντιμετώπιση κάθε ενδεχομένου.
ΘΑ ΦΕΡΟΥΝ ΤΟΥΡΚΙΚΟ ΣΤΡΑΤΟ ΣΤΑ ΒΟΡΕΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ
Κατά πληροφορίες μας, η επικείμενη κρίση στα Βαλκάνια θα απασχολήσει και τις συνομιλίες του Προέδρου Μπους και του Προέδρου της Τουρκικής Δημοκρατίας, Αμντουλά Γκιουλ, στις 8 Ιανουαρίου, στο Λευκό Οίκο. Θα είναι μάλιστα ένα από τα καυτά θέματα της ατζέντας, γιατί η Τουρκία, σε μια τέτοια ανάφλεξη, θα κληθεί να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο, στην διεκπεραίωση των αμερικανικών επιθυμιών και σχεδίων.
ΣΧΕΔΙΟ ΕΜΠΛΟΚΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ (ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΣΕΡΒΙΑΣ & ΡΩΣΙΑΣ)
Ταυτόχρονα, όπως λένε στρατιωτικοί κύκλοι, Ηνωμένες Πολιτείες και ΝΑΤΟ θα επιστρατεύσουν και την Ελλάδα από πλευράς παροχής διευκολύνσεων, σε διμερή πλαίσια και όσα απορρέουν από τις υφιστάμενες συμφωνίες και συνθήκες, τις οποίες επικαλούνται, για τον καλύτερο δήθεν έλεγχο της όλης κατάστασης, για λόγους ασφαλείας!!!
Η Αθήνα, όπως υποστηρίζουν, θα βρεθεί ενώπιον τεραστίου διλήμματος για την πολιτική που πρέπει ν’ ακολουθήσει περί του πρακτέου, γιατί θα πρέπει να ικανοποιήσει τόσο τις αντιμαχόμενες παρατάξεις, που αυτό σημαίνει πολιτικό κόστος, όσο και τις θελήσεις και επιταγές των Βρυξελλών και της Ουάσιγκτων.
ΣΕΡΒΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΟ ΒΟΡΕΙΟ ΣΕΡΒΙΚΟ ΚΟΣΣΟΒΟ
Σε περίπτωση ανακήρυξης της Ανεξαρτησίας του Κοσσυφοπεδίου, από τους Αλβανούς Κοσσοβάρους, που προβλέπεται μετά σιγουριάς πλέον, στις αρχές του 2008, η Σερβία απείλησε, ότι θα διακόψει την τροφοδότηση της περιοχής με νερό και ηλεκτρικό ρεύμα και ότι θα κλείσει τα σύνορά της, οριστικά και αμετάκλητα, μέχρις διευθέτησης του προβλήματος. Ουάσιγκτων και Ηνωμένα Έθνη δεν αναμένουν εισβολή της Σερβίας στο Κοσσυφοπέδιο. Άλλωστε, το διατύπωσε ξεκάθαρα σε πρόσφατη δήλωσή του ο Σέρβος Υπουργός Εξωτερικών. Φοβούνται, όμως, την απόσχιση του βόρειου τμήματος του Κοσσόβου, όπου κατοικεί το 40% από τους 100.000 περίπου Σέρβους του Κοσσυφοπεδίου, που αναγκαστικά θα το κάνουν οι Σέρβοι για λόγους αυτοάμυνας, για να προστατεύσουν τον σερβικό πληθυσμό από την μήνιν των Αλβανών εξτρεμιστικών και εγκληματικών στοιχείων, και όπως λένε ξεκάθαρα, για να τους γλυτώσουν από μια μαζική σφαγή και γενοκτονία, κάτι που δεν θα επιτρέψει το Βελιγράδι, όποιοι και να βρίσκονται επιμελώς κρυμμένοι πίσω από τους Αλβανούς. Οι Σέρβοι, την φορά αυτή, θα το αποτρέψουν δια πυρός και σιδήρου.
ΠΡΟΒΟΚΑΤΣΙΑ
Ουάσιγκτων και ΟΗΕ ισχυρίζονται, ότι δεν γνωρίζουν την ύπαρξη σχεδίων, στα δύο αντιτιθέμενα στρατόπεδα, για ανάφλεξη των εχθροπραξιών, φοβούνται όμως προκλητικές κινήσεις εξτρεμιστικών στοιχείων, καθώς η ρίψη χειροβομβίδων σε ένα σχολείο ή σε ένα μπαρ, θα μπορούσε να πυροδοτήσει τη βία. Άλλωστε, αυτό μπορεί να το κάνουν άνετα όλων των ειδών οι πράκτορες, που έχουν κατακλύσει τα Βαλκάνια, ιδιαίτερα το Κοσσυφοπέδιο, για να δοθεί το έναυσμα της ανάφλεξης.
ΕΚΠΑΙΔΕΥΜΕΝΟΙ ΑΛΒΑΝΟΙ ΚΟΣΣΟΒΑΡΟΙ ΕΞΤΡΕΜΙΣΤΕΣ ΘΑ ΣΠΕΙΡΟΥΝ ΤΟΝ ΟΛΕΘΡΟ
Εκείνο που γνωρίζει ο γράφων, από πρώτο χέρι, είναι ότι Αλβανοί Κοσσοβάροι εξτρεμιστές, κοινώς άτομα του κοινού ποινικού δικαίου, έχουν εκπαιδευθεί κατάλληλα, σε ειδικό στρατόπεδο του Αμερικανικού Πενταγώνου, στη γειτονική Βιρτζίνια, για βρώμικες δουλειές και, ήδη, βρίσκονται στο Κοσσυφοπέδιο, για να δράσουν, σε πλήρη και αγαστή συνεργασία, με αμερικανικές ορατές και αόρατες δυνάμεις, αλλά και του ΝΑΤΟ, που κατάντησε North Atlantic «Terrorist» Organization…
Η ΔΥΝΑΜΗ ΟΗΕ ΣΤΟ ΚΟΣΣΟΒΟ
Στο μεταξύ, η αποστολή του ΟΗΕ στο Κοσσυφοπέδιο προετοιμάζεται κυρίως για την αντιμετώπιση ενός πιθανού κύματος προσφύγων από τις περιοχές με σερβικούς θύλακες ή ακόμη και για την εκκένωση του προσωπικού της, στην περίπτωση που υπάρξουν ενορχηστρωμένες επιθέσεις εναντίον της από τους αμερικανοκίνητους Αλβανούς τρομοκράτες-εξτρεμιστές, κάτι που θεωρούν σίγουρο και είναι καλά οργανωμένο, βάσει εκπονημένου σχεδίου από επιτήδειους για τέτοιες δουλειές Αμερικανούς.
ΚΑΘΟΔΟΣ ΡΩΣΙΚΟΥ ΠΟΛΕΜΙΚΟΥΣ ΣΤΟΛΟΥ
Αεροπλανοφόρο, 47 Πολεμικά Αεροσκάφη, 11 Πολεμικά Πλοία
Ηνωμένα Έθνη και Ουάσιγκτων ανησυχούν, και μάλιστα στα σοβαρά, για τις στρατιωτικές ασκήσεις του Ρωσικού Πολεμικού Ναυτικού, το οποίο ανακοίνωσε, στις αρχές Δεκέμβρη, ότι ξεκινά την ανάπτυξή του στη Μεσόγειο, για πρώτη φόρα μετά την πτώση του σοβιετικού καθεστώτος, σαν μια νέα «Κόκκινη Αρκούδα», όπως αποκαλείτο η πάλαι ποτέ διαλάμψασα πρώην Σοβιετική Ένωση. Έντεκα (11) πολεμικά πλοία θα αναπτυχθούν στη Μεσόγειο, μεταξύ των οποίων και το Αεροπλανοφόρο Amiral-Kouznetsov, τα οποία θα υποστηρίζονται από 47 αεροπλάνα, πολλά εξ αυτών βομβαρδιστικά!!!
ΟΗΕ και Ουάσιγκτων πιστεύουν ακόμη, ότι ο Ρωσικός Στόλος θα βρίσκεται, στα ανοιχτά των Βαλκανίων, γύρω στις 6 Ιανουαρίου, ενώ ανησυχούν σφόδρα από την προοπτική βομβαρδισμού, από ρωσικά καταδιωκτικά - με υπερπτήσεις μάλιστα - μέσω του εναέριου χώρου του Μαυροβουνίου-, νατοϊκών στόχων ή αλβανικών πόλεων στο Κοσσυφοπέδιο!!
ΣΕΡΒΙΚΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗ ΣΤΑΣΗ
Συνάμα, η Σερβία ενωμένη έχει σκληρύνει την στάση της και έχει ανεβάσει τους τόνους. Ο Π/Θ της Σερβίας, Vojislav Kostunica, καταδίκασε τις ΗΠΑ για την υποστήριξή τους στην ανεξαρτητοποίηση του Κοσσυφοπεδίου, κατά τη διάρκεια συνεδρίασης του σερβικού κοινοβουλίου, όπου συζητήθηκε η διακοπή διπλωματικών σχέσεων με τις δυτικές χώρες, που θα αναγνώριζαν ενδεχόμενη ανεξαρτητοποίηση της περιοχής.
Εάν υιοθετηθεί το μέτρο που προτάθηκε από την Σερβική Κυβέρνηση, αναμένεται η περαιτέρω ψύχρανση των σχέσεων τόσο με την Ευρωπαϊκή Ένωση, όσο και με τις ΗΠΑ. Το ψήφισμα απειλεί, στην περίπτωση αναγνώρισης της ανεξαρτησίας του Κοσσυφοπεδίου, να διακόψει την πορεία ενσωμάτωσης της Σερβίας στην ΕΕ, ενώ καταγγέλλει το ΝΑΤΟ και τη Δύση για τη στήριξη των Κοσσοβάρων αυτονομιστών.
ΑΜΕΡΙΚΑΝΟ-ΑΛΒΑΝΙΚΟ ΡΑΪΧ!
Τέλος, κατά τις ίδιες πληροφορίες, έχουν καταφθάσει Αμερικανοί «εμπειρογνώμονες» σε Βουλγαρία και Σκόπια, πανέτοιμοι για την αντιμετώπιση κάθε ενδεχομένου, που θα έθετε σε κίνδυνο τα υποχείριά τους στα Βαλκάνια, τους Αλβανούς στο σύνολό τους, ακολουθώντας φτυστά τα σχέδια του Αδόλφου Χίτλερ, σε σημείο που να λέγεται, ότι βρίσκεται σε άγρια εξέλιξη το αποκαλούμενο Τέταρτο Αμερικανικό Ράιχ, με στόχο την καρδιά της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
_
Κόσοβο: μία νέα Ημέρα Ονείδους στον νέο αιώνα
του Σέργιου Τρίφκοβιτς
από το αμερικανικό περιοδικό Chronicles || 21. Φεβρουαρίου 2008
Το κακόγουστο θέατρο στην Πρίστινα την Κυριακή 17 Φεβρουαρίου έστεψε
μιάμιση δεκαετία αμερικανικής πολιτικής στην πρώην Γιουγκοσλαβία που υπήρξε
εξίσου ανειλικρινής και φαύλη. Ενθαρρύνοντας τους Αλβανούς πελάτες να
προχωρήσουν στην μονομερή ανακήρυξη της ανεξαρτησίας που συντάχθηκε στο
αμερικανικό Υπουργείο Εξωτερικών, η κυβέρνηση των ΗΠΑ έκανε ένα μεγάλο άλμα στο
άγνωστο. Αυτό το άλμα είναι πιθανώς ίσης σημασίας με το τελεσίγραφο της Αυστρίας
στην Σερβία τον Ιούλιο του 1914. Οι καρποί του θα είναι εξίσου πικροί. Αν και το
ακριβές μέγεθος και η γεύση τους είναι δύσκολο να προβλεφθούν τώρα, το ότι με το
πλήρωμα του χρόνου οι ΗΠΑ θα μετανιώσουν για την εγκληματική αφροσύνη των
σημερινών ηγετών τους είναι σίγουρο. Η βαλκανική τους πολιτική είναι χειρότερη
από έγκλημα: είναι λάθος.
Έχοντας αφιερώσει το τελευταίο έτος επτά άρθρα μου στο
περιοδικό Chronicles στο Κόσοβο, έχω λίγα να προσθέσω στην οικτρή ιστορία
Δυτικής απάτης, σε συμμαχία με την Αλβανική βαρβαρότητα, που κορυφώθηκε με το
θέαμα στην Πρίστινα. Θα αρκεστώ να πω ότι η σύγκρουση Βελιγραδίου με την
Ουάσινγκτον, σε αυτό το πρόβλημα, είναι η χαρακτηριστικότερη περίπτωση
σύγκρουσης του καλού με το κακό στις σημερινές διεθνείς εξελίξεις.
Μερικοί επιφανείς Αμερικανοί χωρίς κανένα πολιτιστικό ή
προσωπικό συμφέρον προσπαθούν, ακόμα και αυτήν την ύστατη στιγμή, να ελέγξουν
τον παραλογισμό. Γράφοντας στην συνήθως παρεμβατική Wall Street Journal στις 9
Φεβρουαρίου η Ρουθ Γουέντγουντ, από τις κορυφαίες διεθνολόγους στην Αμερική,
προειδοποίησε για το «επικίνδυνο προηγούμενο της απόσπασης του εδάφους μίας
χώρας μέλους των Ηνωμένων Εθνών», μία κίνηση που μπορεί να προκαλέσει μία
περιττή κρίση όταν οι ΗΠΑ έχουν υπερεμπλακεί αλλού. «Η καλύτερη (και πιθανότατη
η μόνη) πιθανότητα του Κοσόβου να ενταχθεί στην Ευρωπαϊκή οικονομία είναι ως
μέρος της Σερβίας» είπε, αλλά αντιθέτως είναι πολύ πιθανότερο να ενταχθεί στο
Οργανισμό Ισλαμικής Συνδιάσκεψης. Επιπλέον, προειδοποιεί η Γουέντγουντ, η
ανακήρυξη του Κοσόβου μπορεί να αποσταθεροποιήσει την Παλαιά Ήπειρο, από την
Βοσνία και την ΠΓΔΜ μέχρι την Αμπχαζία και την Νότια Οσσετία.
«Μία επιβληθείσα λύση του ζητήματος του Κοσόβου και η
επιδίωξη του διαμελισμού του κυρίαρχου εδάφους της Σερβίας χωρίς την συναίνεσή
της δεν είναι προς το συμφέρον των ΗΠΑ». Αυτή η άποψη, που την έχω εκφράσει
πολλές φορές, διατυπώθηκε με μεγαλύτερη δημοσιότητα από τον Τζον Μπόλτον, τον
Πίτερ Ρόντμαν και τον Λώρενς Ίγκλμπεργκερ. Γράφοντας στους Washington Times, οι
τρεις «μεγάλοι» κάλεσαν για μία επείγουσα επανεξέταση της πολιτικής των ΗΠΑ στο
Κόσοβο και συνέστησαν στην κυβέρνηση Μπους να ξεκαθαρίσει ότι, εν αναμονή των
αποτελεσμάτων μίας τέτοιας επανεξέτασης, θα αρνηθεί την αναγνώριση κάθε
διακήρυξης ανεξαρτησίας:
«Η σημερινή αμερικανική πολιτική στηρίζεται στην μη-πειστικό
επιχείρημα ότι η περίπτωση του Κοσόβου είναι μοναδική και δεν αποτελεί
προηγούμενο για άλλα προβλήματα. Οι εθνικές και θρησκευτικές μειονότητες σε
άλλες χώρες ήδη έχουν εκδηλώσει την πρόθεσή τους να ακολουθήσουν το παράδειγμα
του Κοσόβου. Σε αυτές περιλαμβάνονται οι Αλβανικές κοινότητες στις γειτονικές
περιοχές της Νότιας Σερβίας, του Μαυροβουνίου και ειδικά της ΠΓΔΜ, όπως και το
Σερβικό τμήμα της Βοσνίας - Ερζεγοβίνης. Η αναγνώριση θα αποτελέσει προηγούμενο
με σημαντικές και απρόβλεπτες συνέπειες για πολλές άλλες περιοχές του κόσμου. Το
μοντέλο του Κοσόβου έχει ήδη αναφερθεί από υποστηρικτές της αποσχιστικής κίνησης
των Βάσκων στην Ισπανία και από την κατεχόμενη από την Τουρκία περιοχή της
Βόρειας Κύπρου. Ούτε το Συμβούλιο Ασφαλείας, ούτε κανένα άλλο διεθνές σώμα έχει
την δύναμη ή την εξουσία να επιβάλλει την αλλαγή των συνόρων οποιασδήποτε
χώρας».
Επιπλέον η τριάδα των ειδικών προειδοποιεί ότι η σημερινή
πολιτική των ΗΠΑ χαρακτηρίζεται από περιφρόνηση προς τις επιδιώξεις της Ρωσίας:
οι ΗΠΑ δεν πρέπει να προκαλέσουν μία περιττή κρίση στις ρωσο-αμερικανικές
σχέσεις, από φόβο μήπως η Ρωσία αποσύρει την υποστήριξή της στις ΗΠΑ σε ζητήματα
όπως τα πυρηνικά προγράμματα του Ιράν και της Βόρειας Κορέας. Αυτή η υποστήριξη
θα υπονομευθεί από Αμερικανικές ενέργειες που σκοπεύουν να εξουδετερώσουν τις
νόμιμες ανησυχίες της Μόσχας σχετικά με το Κόσοβο. Σε ένα ζήτημα ελάσσονος
σημασίας για τις ΗΠΑ, αναρωτιούνται: «είναι αυτό μία χρήσιμη δαπάνη
σημαντικού πολιτικού κεφαλαίου με την Ρωσία;»
Οι Μπόλτον, Ρόντμαν και Ίγκλμπεργκερ προβλέπουν ότι το
αυτο-ανακηρυχθέν «ανεξάρτητο κράτος» του Κοσόβου θα είναι «ένα δυσλειτουργικό
κράτος και υπό την εποπτεία της διεθνούς κοινότητας για απροσδιόριστο χρονικό
διάστημα». Επισημαίνουν ότι μαστίζεται από την αχαλίνωτη διαφθορά και το
οργανωμένο έγκλημα και μία μη-βιώσιμη οικονομία. Η επιβολή του νόμου, η
ακεραιότητα των δικαστηρίων, η προστασία των προσώπων και της ιδιοκτησίας και
άλλες προϋποθέσεις για την ύπαρξη ενός κράτους είναι «πρακτικώς ανύπαρκτες».
Μονομερής ανακήρυξη της ανεξαρτησίας αναγνωρισμένη από μερικές χώρες και
μη-αναγνωρισμένη από πολλές άλλες θα κάνει τα πράγματα χειρότερα, μετατρέποντας
το Κόσοβο σε μία ακόμα «παγωμένη σύγκρουση».
Οι τρεις καταλήγουν προβλέποντας ότι «αντιμέτωπη με την
επιλογή μεταξύ της συνεργασίας με την Δύση και της υπεράσπισης του κυρίαρχου
εδάφους της και του Συντάγματός της», η Σερβία θα προτιμήσει την δεύτερη και
αναπόφευκτα θα μετακινηθεί πιο κοντά στην Ρωσία ως την μόνη της προστάτιδα
δύναμη.
Το ότι η Σερβία είναι χαμένη για την Δύση είναι πλέον σίγουρο.
Η οριακή νίκη του Προέδρου Μπόρις Τάντιτς (51%) στον δεύτερο γύρο των προεδρικών
εκλογών στην Σερβία στις 3 Φεβρουαρίου οφειλόταν εξ ολοκλήρου στον ισχυρισμό του
ότι, ως ένας ενθουσιώδης φιλοδυτικός μεταρρυθμιστής, θα αποκτούσε λιγότερο
βάναυση αντιμετώπιση της Σερβίας από τις Βρυξέλλες και την Ουάσιγκτον από ότι ο
«υπερεθνικιστής» αντίπαλός του.
Στην Ουάσινγκτον η νίκη του Τάντιτς ερμηνεύθηκε ως η
ασφαλέστερη ένδειξη ότι οι Σέρβοι εγκαταλείπουν τον αγών και συνεπώς το σενάριο
της ανεξαρτησίας μπορεί να προχωρήσει. Βέβαια ακόμα και αν είχε κερδίσει ο
Τόμισλαβ Νίκολιτς του Σερβικού Ριζοσπαστικού Κόμματος, θα είχαν πει ότι το
σενάριο πρέπει να εφαρμοστεί άμεσα γιατί η Σερβία είναι αθεράπευτα εθνικιστική
και πρέπει να πάρει ένα μάθημα.
Ωστόσο αντί να δείχνει την ετοιμότητα της Σερβίας να «αποδεχθεί
το αναπόφευκτο» και «να μπει στο σφαγείο», η νίκη του Τάντιτς ήταν η τελευταία
ελπίδα για τις ΗΠΑ και την ΕΕ να σταματήσουν τον εκτροχιασμό. Ο θυμός ενάντια
στις ΗΠΑ και την ΕΕ θα μεταφραστεί στην επάξια εκλογική συντριβή του
Δημοκρατικού Κόμματος του Τάντιτς (Demokratska Stranka, DS) στις επόμενες
κοινοβουλευτικές εκλογές που αναμένονται τους επόμενους μήνες.
Η διάθεση της Σερβίας ήταν προφανής στον μελαγχολικό λόγο του
πρωθυπουργού Βόισλαβ Κοστούνιτσα προς το έθνος, που μεταδόθηκε αμέσως μετά την
ανακήρυξη της ανεξαρτησίας στην Πρίστινα. Είπε ότι «η μονομερής ανακήρυξη ενός
ψευδοκράτους στο Κόσοβο αντιπροσωπεύει την τελική πράξη μία πολιτικής που
ξεκίνησε το 1999 με την επίθεση του ΝΑΤΟ» και κατηγόρησε τις ΗΠΑ ότι
«παραβιάζουν αδίστακτα το Διεθνές Δίκαιο». Η Αμερική εξευτέλισε και υποχρέωσε
την ΕΕ να εγκαταλείψει τις βασικές αρχές της. Η Ευρώπη υποκλίθηκε στις ΗΠΑ και
θα θεωρηθεί υπεύθυνης για τις όλες τις συνέπειες που θα προκύψουν από την
ανεξαρτησία του Κοσόβου.
Είναι δύσκολο να γίνουν προβλέψεις για την επερχόμενες
αντιδράσεις του Βελιγραδίου, τουλάχιστον επειδή θεωρούνται προσεκτικά φυλαγμένα
μυστικά, αλλά το ακόλουθο σενάριο εξελίξεως είναι, κατά την γνώμη μου το
λιγότερο απίθανο από κάθε άλλο:
α) Η εσωτερική σχιζοφρένεια που χωρίζει τον κυβερνητικό
συνασπισμό στην Σερβία θα υποβληθεί σε αφόρητες πιέσεις τις επόμενες εβδομάδες,
κυρίως επί του θέματος του πως θα απαντήσει στην αναμενόμενη αναγνώριση του
Κοσόβου από τις ΗΠΑ και τις μεγάλες χώρες της ΕΕ. Ο Κοστούνιτσα υποστηρίζει
σοβαρά αντίμετρα, ενώ ο Τάντιτς και οι υπουργοί του επιμένουν σε κενές
περιεχομένου χειρονομίες (π.χ. απόσυρση πρεσβευτών από τις Δυτικές πρωτεύουσες)
που απέχουν πολύ από την διακοπή διπλωματικών σχέσεων.
β) Οι επερχόμενες εκλογές θα σημάνουν την επί μακρόν
καθυστερούμενη διάλυση του DS, με την φθαρμένη ευρω-ρητορική του που δεν έχει
αποδώσει τίποτα τα τελευταία 8 χρόνια. Οι κερδισμένοι θα είναι οι Ριζοσπάστες
(SRS) και το Δημοκρατικό Σερβικό Κόμμα (DSS) του Κοστούνιτσα. Θα σχηματίσουν
είτε έναν επί μακρόν καθυστερούμενο συνασπισμό ή ο Κοστούνιτσα θα προσπαθήσει να
σχηματίσει μία κυβέρνηση εθνικής ενότητας στην οποία οι Ριζοσπάστες θα
αντιπροσωπεύονται (και από την οποία ο Τάντιτς και το DS θα απέχουν καθώς οι
«φίλοι» τους στις Βρυξέλλες και την Ουάσινγκτον θα τους επέτρεπαν ποτέ να είναι
στο ίδιο δωμάτιο με τον Νίκολιτς).
γ) Το κράτος που ανακηρύχθηκε στην Πρίστινα θα αναγνωριστεί από
τις ΗΠΑ, από τον περισσότερο ισλαμικό κόσμο (ο οποίος θα ευθυγραμμιστεί ξανά με
τις ΗΠΑ στην προώθηση του Ισλάμ και την μάχη κατά του Χριστιανισμού στα
Βαλκάνια) και από περίπου τις μισές από τις 27 χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η
Ουάσινγκτον θα ισχυριστεί ότι έχει την «διεθνή κοινότητα» μαζί της, αλλά για να
συμβεί αυτό πολλές μικρές και αδύναμες χώρες από την Αϊτή μέχρι την Τόνγκα και
το Βανουάτου θα εξαγορασθούν, θα καλοπιαστούν ή θα εκφοβιστούν να αναγνωρίσουν
το Κόσοβο.
δ) Το Κόσοβο ΔΕΝ θα αναγνωριστεί από την Ρωσία, την Κίνα, την
Ινδία, την Βραζιλία, την Ινδονησία (την πιο πολυάνθρωπη μουσουλμανική χώρα), τις
περισσότερες χώρες της μαύρης Αφρικής και τουλάχιστον από μισή ντουζίνα
χώρες-μέλη της ΕΕ. Ο πληθυσμός των χωρών που δεν θα το αναγνωρίσουν θα ξεπερνάει
σε αναλογία δύο προς ένα αυτών που θα το αναγνωρίσουν. Η «διεθνής κοινότητα» θα
φανεί τελικώς ως αυτό που είναι: ένα κενό σύνθημα, εφεύρεση των ηγεμονιστών της
Ουάσινγκτον και των Ευρω-παγκοσμιοποιητών, χωρίς ουσία ή εξουσία.
ε) Το Κόσοβο θα φθίνει για τα επόμενα χρόνια, ως ένα ακριβό
αλμπατρός που στοιχίζει στους Αμερικανούς φορολογουμένους δισεκατομμύρια
δολλάρια ετησίως. Θα συνεχίσει να αναπτύσσεται, όχι ως λειτουργική οικονομία
αλλά ως μαύρη τρύπα εγκληματικότητας και ισλαμικής τρομοκρατίας. Οι συνεχώς
αυξανόμενες και διαρκώς ανεκπλήρωτες προσδοκίες των άνεργων μαζών θα στραφούν
τελικώς σαν το τέρας του Φράνκεσταϊν εναντίον του δημιουργού του κράτους, των
ΗΠΑ. Θα υπάρξουν πολλές επιθέσεις σαν αυτές στο Φορτ Ντιξ το 2007 τόσο στην
αμερικανική βάση Camp Bondsteel στο Κόσοβο, όσο και στο έδαφος των ΗΠΑ.
στ) Το προηγούμενο του Κοσόβου θα αποσταθεροποιήσει πολλές
χώρες με «ανήσυχες» και αποσχιστικές μειονότητες, συμπεριλαμβανομένου φίλων των
ΗΠΑ όπως η Τουρκία (Κούρδοι), το Πακιστάν (Παστούν) και κυρίως η πάντα
δυσλειτουργική Βοσνία των συμφωνιών του Ντέιτον, χωρίς καμία ευγνωμοσύνη του
ισλαμικού κόσμου προς τις ΗΠΑ για την υπεράσπιση των μουσουλμανικών συμφερόντων
στα Βαλκάνια.
Η πολιτική που προωθούν οι ΗΠΑ στο Κόσοβο στο τέλος θα
αποδειχθεί μία κρυφή ευλογία για την Σερβία. Μόνο με το να ΜΗΝ ενταχθεί στην ΕΕ
θα κατορθώσει να διατηρήσει την ταυτότητά της, τις παραδόσεις της και την πίστη
της. Μόνο με το να ΜΗΝ ενταχθεί στο αμερικανικό ηγεμονικό σύστημα στρατιωτικών
συμμαχιών θα αποφύγει να σταλούν χωρίς κανένα αντάλλαγμα οι στρατευμένοι νέοι
της σε κάποιες μακρινές εχθρικές άνυδρες περιοχές. Μόνο σχηματίζοντας μία όλο
και πιο στενή πολιτική, οικονομική και τελικώς στρατιωτική συμμαχία με την Ρωσία
θα ξεφύγει η Σερβία από τα νύχια μίας μεταμοντέρνας «αμερικανικής» αυτοκρατορίας
χωρίς κανένα εξιλεωτικό χαρακτηριστικό.
Ο Θεός μερικές φορές δρα με μυστήριους τρόπους και σε αυτή την
Ημέρα Ονείδους* του 21ου αιώνα, την 17η Φεβρουαρίου, πρέπει να ζητήσουμε την
ελεημοσύνη Του και να Τον ευχαριστήσουμε για τις ευλογίες τους. Το Κόσοβο είχε
μείνει Σερβικό κατά την διάρκεια 5 αιώνων Οθωμανικού σκότους για να
απελευθερωθεί το 1912. Δεν είναι λιγότερο Σερβικό σήμερα, παρά την άσχημη φάρσα
στην Πρίστινα. Θα ξαναγίνει χειροπιαστά Σερβικό όταν το σημερινό πείραμα της
Νέας Τάξης Πραγμάτων θα καταρρεύσει και όταν τα ονόματα των κυρίων Μπους, Μακ
Κέιν και Κλίντον θα έχουν δικαίως παραδοθεί στον σκουπιδοτενεκέ της Ιστορίας.
* Ημέρα Ονείδους (Day of Infamy): έτσι αποκάλεσε ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Φράνκλιν Ρούσβελτ την επίθεση της Ιαπωνίας στο Περλ Χάρμπορ στις 7 Δεκεμβρίου 1941, επειδή έγινε χωρίς επίσημη κήρυξη πολέμου από την Ιαπωνία.
Συγγραφέας: Παλαίμαχος - Δημοσιεύθηκε: Κυρ Φεβ 10, 2008 12:40 am
resaltomag-forum
Ομολογώ, ότι πίεσα υπερβολικά τον εαυτό μου να ακούσει μέχρι το τέλος το λόγο του Τσίπρα. Είμαι 48 χρόνια (από τα 16 μου) στο αριστερό κίνημα. Τέτοιες αρλούμπες, φλύαρες, ασυνάρτητες και σύνθετες σοφιστείες πρώτη φορά άκουσα. Ούτε ένας ξεπεσμένος κεντρώος δεν θα μίλαγε έτσι: Τόσο άχρωμα, τόσο άγευστα, τόσο αφυδατωμένα, τόσο φροντισμένα ηλίθια.
Και ο Αβραμόπουλος ακόμα που πήγε κι αυτός να κατασκευάσει το κόμμα-εικόνα, ήταν πιο «πολιτικός». Τα ίδια ακριβώς με τον Τσίπρα έλεγε, αλλά πιο συγκροτημένα. Σε ένα μόνο διέφερε ο Τσίπρας: Αυτός στις ίδιες σοφιστείες και φλύαρες ηθικολογίες κόλλαγε την ετικέτα της «αριστεράς», της «ριζοσπαστικής αριστεράς»!!!
Σε μια απλή ετικέτα διαφέρει ο Τσίπρας από τις καθεστωτικές δυνάμεις. Ο λόγος του ούτε γεύση αριστερή δεν είχε!!!
Ακόμα και σαν λέξεις ο «καπιταλισμός», ο «σοσιαλισμός» κ.λπ, ήταν εξαφανισμένες από τον «αριστερό» Τσίπρα. Από αυτή την άποψη βρίσκεται πιο πίσω και από το σημερινό ΠΑΣΟΚ!!!
Η διαφορά; Η απάτη του ΠΑΣΟΚ δοκιμάστηκε στην πράξη.
Η απάτη του ΣΥΡΙΖΑ (ακόμα πιο αποκρουστική) έχει το προνόμιο του περιθωρίου...
Για πρώτη φορά στην ιστορία θα γίνει ένας «αρχηγός», αριστερού υποτίθεται κόμματος, που θα είναι τόσο θεωρητικά και πολιτικά ανεπαρκής. Θα στερείται στοιχειώδους θεωρητικής γνώσης, ανύπαρκτος πολιτικά, με μόνες «αγωνιστικές» εμπειρίες την απουσία εμπειριών. Για πρώτη φορά στην αριστερή ιστορία γίνεται αρχηγός ενός κόμματος ένα ΤΙΠΟΤΑ. Ένας άνθρωπος που ούτε στοιχειωδώς δεν αποκαλύπτει, ούτε κρίνει τη λειτουργία της εκμετάλλευσης, αλλά θέτει το όλο ζήτημα ηθικολογκικά, αχαλίνωτα ηθικολογικά: Μια διαδικασία ολοκληρωτικού αποχρωματισμού της σκέψης!!!
Αυτός είναι ο λόγος του νεοταξικού σκοταδισμού: του νέου "αριστερού" Μεσαίωνα!!!
Αυτός ο πλαστικός άνθρωπος, πλαστικές «ιδέες» ξερνούσε: «χρησμούς» για «θέαμα» χωρίς κανένα περιεχόμενο. Επένδυε τις καραμπινάτες βλακείες του και ανυπόφορες σοφιστείες του με την ίδια γλοιώδη ηθικολογία που έχει αναπτυχθεί από τη σήψη και διαφθορά. Στηλίτευε τα συμπτώματα της σήψης, αλλά οι κοινωνικές εστίες της σήψης μένανε στο απυρόβλητο. Σήκωνε την γροθιά του εναντίον των οικονομικών δυναστών και «νταβατζήδων» (αυτό που κάνουν όλοι, και πιο επιθετικά ο Καρατζαφέρης) αλλά το σύστημα που γεννάει το κέρδος και τους δυνάστες έμεινε στο απυρόβλητο. Γι’ αυτό και η λέξη «καπιταλισμός» είχε καταργηθεί από το λεξιλόγιό του. «Ντρεπόταν» αυτός ο σιδερωμένος νέος «αριστερός ηγέτης» να τον καταγγείλει ακόμα και φραστικά.
ΕΤΣΙ μιλούσε με σοφίσματα και επιδιδόταν σε αλχημείες. Ακούστε δύο καραμπινάτες ηλιθιότητες:
Πρώτη. Δεν υπάρχει μόνο κρίση του δικομματισμού, αλλά και του εργαλείου»!!! Χρησμός που δεν εξηγεί ποιο είναι το εργαλείο. Προφανώς το πολιτικό σύστημα. Κοινότοπη διαπίστωση!!! Γιατί βρίσκεται σε κρίση το «πολιτικό σύστημα», ΚΑΜΙΑ εξήγηση. Δηλαδή η πολιτική κρίση είναι μετέωρη, δεν αντανακλά την κοινωνική κρίση, το αδιέξοδο ενός οικονομικού συστήματος σε παρακμή: Του καπιταλισμού!!!
ΟΧΙ! Γι’ αυτόν τον «αριστερό» δεν είναι το καπιταλιστικό σύστημα που γεννάει τα φαινόμενα της σήψης και παρακμής…
ΔΕΥΤΕΡΗ: Μια λοιπόν και ο καπιταλισμός δεν φταίει, ο Τσίπρας οδηγείται στο δεύτερο σόφισμα: «Φταίνε οι σχέσεις κράτους και πολιτικής»!!! Ναι καλά ακούσατε: αυτή την αρλούμπα ξεστόμισε ο «ριζοσπάστης αριστερός», Τσίπρας!!!
Αγωνίζεται, λοιπόν, ο ΣΥΡΙΖΑ, μας το είπε κι αυτό, να ανατρέψει τις δοσμένες σχέσεις κράτους και πολιτικής, να απαλλάξει το κράτος από την υποταγή του στο μεγάλο κεφάλαιο!!!
Ο Καρατζαφέρης, λέει, ακριβώς τα ίδια πράγματα. Απλώς αυτός αντιλαμβάνεται πιο καλά το ρόλο του κράτους, ότι είναι το «εργαλείο» της πολιτικής, και ζητάει «ισχυρό κράτος» για να χτυπήσει το κεφάλαιο!!!
Το τι είναι το κράτος και μάλιστα σήμερα στην υπερεθνική ιμπεριαλιστική εποχή δεν μας εξήγησε ο Τσίπρας. Τι θα μπορούσε βεβαίως να πει ένας θεωρητικά αδαής και πολιτικά αναλφάβητος.
Δεν μας είπε όμως και πώς συγκεκριμένα θα το κατορθώσει αυτό ο ΣΥΡΙΖΑ. Η απάντηση και εδώ ήταν ένας «χρησμός»: Με την αλλαγή των συσχετισμών υπέρ της αριστεράς. Φυσικά κι εδώ έπρεπε να μας εξηγήσει το γιατί η αριστερά του Ανδρέα, η οποία ήταν παρασάγγες πιο επαναστατική από την «αριστερά» του ΣΥΡΙΖΑ και μάλιστα καταλυτικά ηγεμονική, όχι μόνο δεν κατάφερε αυτές τις «ανατροπές», αλλά γέννησε το έκτρωμα Σημίτη και τον Τσίπρα: Το υπό-έκτρωμα…,
Ο νέος, λοιπόν, «αρχηγός» της «ριζοσπαστικής αριστεράς» δεν έδωσε τίποτα:
ΟΥΤΕ ιδεολογικές θέσεις.
ΟΥΤΕ πρόγραμμα
ΟΥΤΕ καν μια αριστερή πολιτική και οργανωτική πλατφόρμα.
ΜΟΝΟ πολιτικούς χρησμούς, φλυαρίες σοφισμάτων, ρητορικές καταναλωτικές «ατάκες»
συνέχεια εδώ
| 
