Τετάρτη 4 Φεβρουαρίου 2015

Άποψη: Οι πραγματικοί λόγοι για τους οποίους οι ΗΠΑ στηρίζουν την Ελλάδα τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή.

1) Η αναπτυξιακή πολιτική που εφάρμοσαν οι ΗΠΑ τα προηγούμενα χρόνια επιτεύχθηκε χάρις στο γεγονός ότι το δολάριο είναι παγκόσμιο αποθεματικό συνδεδεμένο με το πετρέλαιο. Το ότι οι παγκόσμιες συναλλαγές σε πετρέλαιο και φυσικό αέριο γίνονται σε δολάρια, με την τεράστια στρατιωτική, διπλωματική και γεωπολιτική δύναμη των ΗΠΑ να είναι εγγυητής του φαινομένου αυτού, έδωσε τα τελευταία 6 χρόνια τη δυνατότητα στον Αμερικανό πρόεδρο να εφαρμόσει αναπτυξιακή πολιτική δια μέσου του αδιάκοπου τυπώματος πληθωριστικών δολαρίων, χωρίς τελικά οι ΗΠΑ να υποφέρουν από πληθωρισμό Βαϊμάρης μιας και αυτός διαχέονταν με τον παραπάνω τρόπο στην παγκόσμια οικονομία.
2) Η υφεσιακή και αποπληθωριστική πολιτική που, σε αντίθεση με τις ΗΠΑ, εφαρμόζει η ΕΕ, δεν έχει να κάνει με… ιδεολογικές εμμονές της γερμανικής ηγεσίας, αλλά με τη φιλοδοξία της τελευταίας να κρατήσει το ευρώ «σκληρό», ώστε σιγά-σιγά ολοένα και περισσότερες πετρελαιοπαραγωγές χώρες να το υιοθετήσουν για τις συναλλαγές τους, ολοένα και περισσότεροι επενδυτές να το εμπιστεύονται και δυνητικά να αποτελέσει τον αντικαταστάτη του δολαρίου ως παγκόσμιο αποθεματικό. Δηλώσεις που γίνονται κατά καιρούς από ομίλους διαχείρισης διεθνών κεφαλαίων όπως ο Pimco, στις οποίες καλούν τους επενδυτές να ξεφορτωθούν όσο δολάρια είχαν στην κατοχή τους και να αποταμιεύσουν ευρώ, ενισχύσουν αν μη τι άλλο τις προσπάθειες της γερμανικής ηγεσίας προς αυτή την κατεύθυνση. Όσο όμως το ευρώ δεν έχει ακόμα κατοχυρωθεί ως
παγκόσμιο αποθεματικό και δεν έχει συνδεθεί με το πετρέλαιο, η ΕΕ δεν μπορεί να ακολουθήσει το ίδιο αναπτυξιακό μοντέλο με τις ΗΠΑ τυπώνοντας με τη σέσουλα πληθωριστικό χρήμα. Το μόνο που θα πετύχαινε με μια τέτοια πολιτική είναι πληθωρισμός Βαϊμάρης και απόλυτη οικονομική κατάρρευση.
3) Όσο κι αν ακούγεται παράξενο, αυτοί που πλήρωσαν για την ελληνική κρίση δεν είναι οι Ευρωπαίοι, αλλά οι ΗΠΑ. Οι Ευρωπαίοι (κράτη-μέλη της ΕΕ και ΕΚΤ), ό,τι λεφτά δώσανε στην Ελλάδα μέσω μνημονίων, ήταν λεφτά που οι ίδιοι είχαν δανειστεί από τις αγορές με μάλιστα χαμηλότερο επιτόκιο. Απ’ την άλλη, τα λεφτά του ΔΝΤ προέρχονταν κατά κύριο λόγο από τις ΗΠΑ (τα οποία όμως κι αυτά, δεν ήταν παρά πληθωριστικά δολάρια).
4) Δεν κρύβεται καμία ιδεολογία πίσω από την εμμονή των ΗΠΑ να υπάρξει ανάπτυξη στην Ευρώπη και κούρεμα του ελληνικού χρέους. Αυτό που επιδιώκουν οι ΗΠΑ είναι απλώς να υπερπληθωριστεί το ευρώ (μιας και οι δύο προηγούμενοι στόχοι δεν επιτυγχάνονται παρά μόνο με τύπωμα πληθωριστικών ευρώ εκ μέρους της ΕΚΤ) ώστε να μην έχει πια τις δυνατότητες να αποτελέσει εναλλακτικό αποθεματικό για το δολάριο.
5) Οι ΗΠΑ δεν θέλουν να μείνει η Ελλάδα στο ευρώ, κι αυτό επειδή το ελληνικό θαλάσσιο υπέδαφος κρύβει τεράστιες ποσότητες πετρελαίων τις οποίες θέλουν να συνεκμεταλλευτούν, και κάτι τέτοιο δεν μπορεί να επιτευχθεί όσο η Ελλάδα έχει ευρώ και βρίσκεται υπό τον οικονομικό έλεγχο της Γερμανίας. Το αν πριν από 5 χρόνια, που η χρηματοπιστωτική κρίση ήταν στην αρχή της, οι ΗΠΑ πήραν την απόφαση να ενισχύσουν μέσω ΔΝΤ τα πακέτα βοήθειας προς την Ελλάδα, δεν το έκαναν παρά για να εμποδίσουν μια πιθανή κατάρρευση του ευρωπαϊκού τραπεζικού συστήματος η οποία θα συμπαρέσυρε και το δικό τους τραπεζικό σύστημα σε κατάρρευση. Έχοντας όμως τα τελευταία 5 χρόνια θωρακίσει επαρκώς τις τράπεζές τους και βλέποντας ότι η συγκυρία στην Ελλάδα, με ένα κόμμα στην εξουσία που επιθυμεί τη σύγκρουση με την ΕΕ, είναι πλέον ιδανική, κάνουν πλέον οτιδήποτε περνάει από το χέρι τους για να πετύχουν το πολυπόθητο γι’ αυτούς GrExit.
6) Οι ΗΠΑ δεν ενδιαφέρονται για το ποια είναι η ιδεολογία του ΣΥΡΙΖΑ, ούτε για το αν ορισμένα στελέχη του έχουν κατά καιρούς εκφραστεί υπέρ των εγχώριων ομάδων ένοπλης αριστερής βίας. Όπως επίσης δεν τους ένοιαζε, σε καιρό ψυχρού πολέμου μάλιστα, το ότι το Ισραήλ είχε μαρξιστές ηγέτες και σοσιαλιστική στην ουσία οικονομία παρά έσπευσαν, για τα δικά τους συμφέροντα, να το αναγνωρίσουν από την πρώτη στιγμή και παρότι το είχε αναγνωρίσει πρώτη η ΕΣΣΔ. Δεν του ένοιαξε ούτε που στην εξέγερση στη Λιβύη το 2011 κατά του Καντάφι, ο στρατιωτικός επικεφαλής των ισλαμιστών ανταρτών ήταν ένας από τους βασικούς υπόπτους για τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου, ούτε δίστασαν πριν δύο χρόνια, να στηρίξουν και να εξοπλίσουν τον FSA (ο οποίος είχε αποδεδειγμένα διασυνδέσεις με την Αλ Κάιντα) στη Συρία το 2013 με σκοπό να ανατρέψουν τον Ασάντ.

V


Μοιραστείτε

Share/Bookmark

Η ΣΕΛΙΔΑ ΜΑΣ ΣΤΟ FACEBOOK

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου