Παρασκευή 3 Ιουλίου 2015

Από τις εκλογές στο δημοψήφισμα: 5 μήνες μετά, οι μάσκες πέφτουν

"Fool me once, shame on you; fool me twice, shame on me"

Η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ορκίστηκε στις 27 Ιανουαρίου 2015. Προχθές 27 Ιουνίου 2015, ακριβώς πέντε μήνες αργότερα, έφερε στη Βουλή πρόταση δημοψηφίσματος για την Κυριακή 5 Ιουλίου. Το ερώτημα του δημοψηφίσματος αφορά μια πρόταση των δανειστών, την οποία η κυβέρνηση εισηγείται στο λαό να απορρίψει, χωρίς καν να διατυπώνει τη δική της αντιπρόταση. Ελλείψει κυβερνητικής αντιπρότασης, το «Όχι» που εισηγείται η κυβέρνηση στον ελληνικό λαό ισοδυναμεί με λευκή επιταγή για ρήξη της Ελλάδας με την Ευρωζώνη, και ενδεχομένως την Ευρωπαϊκή Ένωση. Οι μάσκες έπεσαν και οι περιστάσεις είναι κρίσιμες.


Λίγες ημέρες πριν τις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου, είχαμε δημοσιεύσει ένα άρθρο με τίτλο «Η οργή και η ευθύνη», προειδοποιώντας για τις συνέπειες της ανόδου του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία. Το άρθρο συζητήθηκε πολύ, και πολλοί φίλοι το τίμησαν με τα σχόλιά τους. Σήμερα ήρθε η ώρα για έναν απολογισμό της πεντάμηνης κυβερνητικής θητείας, που είναι πραγματικά θλιβερός. Γιατί η επιβεβαίωση των κακών μας προβλέψεων δεν φέρνει κανένα αίσθημα δικαίωσης – μόνο απόγνωση για το μέλλον της χώρας.

Οικονομία


Στην οικονομία ο απολογισμός της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ είναι κυριολεκτικά δραματικός, καθώς οι τράπεζες παραμένουν από σήμερα κλειστές και για τις αναλήψεις από τα ΑΤΜ έχει τεθεί ημερήσιο όριο 60 Ευρώ. Η εξέλιξη αυτή, που θα έχει ανυπολόγιστες συνέπειες στην ήδη καθημαγμένη ελληνική οικονομία, ήταν αναπόφευκτη λόγω του πυρετού αναλήψεων που προκάλεσε το διάγγελμα Τσίπρα περί δημοψηφίσματος τα ξημερώματα της 27ης Ιουνίου. Η συνέχεια, εάν δεν αλλάξει κάτι, θα είναι ακόμα χειρότερη: με τη λήξη του ελληνικού προγράμματος στις 30 Ιουνίου, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα θα είναι υποχρεωμένη να αποσύρει εντελώς την παροχή ρευστότητας στις ελληνικές τράπεζες μέσω του μηχανισμού Emergency Liquidity Assistance (ELA), την οποία χθες διατήρησε στάσιμη.

Όχι βέβαια ότι πριν από το διάγγελμα Τσίπρα περί δημοψηφίσματος πήγαινε καλά η οικονομία. Ήδη από το πρώτο τρίμηνο του 2015 η ελληνική οικονομία επέστρεψε στην ύφεση, η οποία υπολογίζεται ότι έχει επιδεινωθεί σοβαρά στο δεύτερο τρίμηνο που λήγει αύριο. Έτσι χάθηκε το κεκτημένο της δειλής ανάπτυξης που είχε εμφανιστεί το 2014 για πρώτη φορά μετά από έξι χρόνια, και η ελπίδα που έδιναν οι προβλέψεις της Κομισιόν για ανάπτυξη 2,9% το 2015 και 3,7% το 2016. Ομοίως αντιστράφηκε και η πορεία μείωσης της ανεργίας το 2014, που άρχισε και πάλι να αυξάνεται το 2015. Και δεν είναι περίεργη αυτή η εξέλιξη, καθώς η -κατ” ουσίαν- στάση πληρωμών προς τους προμηθευτές του Δημοσίου που κήρυξε η κυβέρνηση έχει στερήσει την αγορά από κάθε ρανίδα ρευστότητας.

Ακόμα και ο τουρισμός, η πλέον αξιόπιστη πηγή εσόδων και εργασίας, διανύει μια πολύ κακή χρονιά λόγω της αβεβαιότητας που προκάλεσε η πολύμηνη «διαπραγμάτευση» ΣΥΡΙΖΑ. Την άνοιξη σημειώθηκε μεγάλη μείωση κρατήσεων από το εξωτερικό και τον Ιούνιο υπήρξε κύμα ακυρώσεων, ενώ η κατάσταση επιδεινώθηκε από την εικόνα των λαθρομεταναστών που κατακλύζουν τα νησιά. Σήμερα, μετά την επιβολή περιορισμών στις αναλήψεις και την αρνητική δημοσιότητα σε όλο τον κόσμο, η τουριστική περίοδος μπορεί να θεωρηθεί ως καταστροφική για τον κλάδο.

Εξωτερική πολιτική

Είχαμε προβλέψει ότι μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ θα απομόνωνε την Ελλάδα από τις συμμαχίες της, αλλά δεν μπορούσαμε να προβλέψουμε την τραγική απομόνωση στην οποία περιήλθε η χώρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Το σχέδιο «συσπείρωσης του ευρωπαϊκού Νότου κατά της γερμανικής λιτότητας» είχε τα αντίθετα αποτελέσματα: η Ελλάδα συσπείρωσε και τις 18 υπόλοιπες χώρες της Ευρωζώνης εναντίον της. Η αποπομπή του υπουργού Οικονομικών Γ. Βαρουφάκη από τη συνεδρίαση του προχθεσινού Eurogroup προκειμένου να συζητηθεί ερήμην της Ελλάδας το λεγόμενο «Plan B» των υπόλοιπων 18 κρατών της Ευρωζώνης, ήταν η πιο χαρακτηριστική εικόνα.

Στο πεντάμηνο διάστημα της «διαπραγμάτευσης» δοκιμάστηκαν (και διαψεύστηκαν ο ένας μετά τον άλλον) όλοι οι μύθοι σχετικά με το «γεωπολιτικό χαρτί» που θα μπορούσε να παίξει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.

Ο υπουργός Π. Λαφαζάνης υποδέχεται τον επικεφαλής της Gazprom Αλεξέι Μίλλερ. Η υπόκλιση δεν έφερε τα ποθούμενα 5 δις…
Ο υπουργός Π Λαφαζάνης υποδέχεται τον επικεφαλής της Gazprom Αλεξέι Μίλλερ. Η υπόκλιση δεν έφερε τα ποθούμενα 5 δις…

Η περίφημη συστράτευση με τη Ρωσία, στην οποία τόσες ελπίδες επενδύθηκαν από όσους αιώνια προσβλέπουν στο «Μόσκοβο που θα φέρει το σεφέρι», δεν έφερε κανένα αποτέλεσμα. Ούτε η περίφημη «προκαταβολή 5 δις Ευρώ για τον αγωγό» ήρθε, ούτε το εμπάργκο στις εισαγωγές ελληνικών προϊόντων χαλάρωσε, ούτε άλλη χρηματοδότηση δόθηκε παρά τις απεγνωσμένες επισκέψεις Τσίπρα στον Βλ. Πούτιν. Αντιθέτως η Ρωσία, όπως ακριβώς είχε κάνει το 2013 με την Κύπρο, προέτρεψε την Ελλάδα να συμφωνήσει με την Ευρωζώνη.

Αντίστοιχα, η Κίνα περιορίστηκε σε μια συμβολική αγορά ελληνικών εντόκων γραμματίων αξίας 100 εκ. Ευρώ και σε γενικές δηλώσεις υπέρ της παραμονής της Ελλάδας στο Ευρώ. Όσο για τις ΗΠΑ, που για ανεξήγητους λόγους κάποιοι θεωρούσαν φιλικές προς τον ΣΥΡΙΖΑ, αποξενώθηκαν από την Ελλάδα λόγω της επιεικώς ηλίθιας επιλογής της νομοθετικής ρύθμισης για την αποφυλάκιση του Σ. Ξηρού, που έθεσε σε σοβαρή δοκιμασία τις ελληνοαμερικανικές σχέσεις. Και παρά τη γεωπολιτική σημασία που αδιαμφισβήτητα προσδίδουν στην Ελλάδα, και οι ΗΠΑ προέτρεψαν την ελληνική κυβέρνηση «να πάρει δύσκολες αποφάσεις» συμβιβασμού με την Ευρωζώνη.

Πριν τις εκλογές του Ιανουαρίου είχαμε επίσης προβλέψει ότι μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ θα έθετε σε κίνδυνο τη στρατηγική συμμαχία Ελλάδας – Ισραήλ, λόγω των ιδεοληψιών της ελληνικής Αριστεράς, που συνοψίζονται στο σύνθημα «λευτεριά στην Παλαιστίνη». Και πράγματι, ήδη ο ΥΠΕΞ Ν. Κοτζιάς πρωτοστατεί στη δημιουργία «Ομάδας Φίλων της Παλαιστίνης» στην ΕΕ…

Είχαμε επίσης προβλέψει ότι η γενικότερη «διαλλακτική» στάση του ΣΥΡΙΖΑ θα οδηγούσε σε υποχωρήσεις στα εθνικά θέματα. Και ήδη η Ελλάδα στηρίζει τα Σκόπια συμφωνώντας «Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης», την ώρα που η γειτονική χώρα κλονίζεται από τα σκάνδαλα της κυβέρνησης Γκρούεφσκι και τις μαξιμαλιστικές απαιτήσεις του αλβανικού στοιχείου.

Τέλος, είχαμε προβλέψει ότι μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ θα έθετε σε αμφισβήτηση τη συμπαράταξη της Ελλάδας με το δυτικό στρατόπεδο στην αντιπαράθεσή του με τον ριζοσπαστικό ισλαμισμό, που είναι αναγκαία λόγω της γειτνίασης της χώρας μας με τις πηγές του και της ύπαρξης μουσουλμανικών πυρήνων εντός Ελλάδος, αλλά και γεωπολιτικά χρήσιμη. Και πράγματι, υπουργοί της κυβέρνησης έφτασαν στο πλαίσιο της «διαπραγμάτευσης» να απειλούν την Ευρώπη με πλημμυρίδα τζιχαντιστών. Και η αλήθεια είναι ότι σε αυτούς τους πέντε μήνες σώρευσαν στην Ελλάδα αρκετή πρώτη ύλη…

Λαθρομετανάστευση και δημόσια ασφάλεια

Είχαμε προβλέψει ότι μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ θα καταργούσε τις επιχειρήσεις «Ξένιος Δίας» και θα άνοιγε τα κέντρα κράτησης μεταναστών, δίνοντας το σινιάλο για την έξαρση της λαθρομετανάστευσης. Και πράγματι, η αρμόδια αν. υπουργός κ. Τασία Χριστοδουλοπούλου επέβαλε στο Αρχηγείο της Αστυνομίας την έκδοση διαταγής, βάσει της οποίας οι λαθρομετανάστες που συλλαμβάνονται στα σύνορα δεν κρατούνται αλλά αφήνονται ελεύθεροι για τουλάχιστον επτά μήνες, ενώ οι ήδη κρατούμενοι στα κέντρα κράτησηςλαθρομετανάστες αφέθηκαν ελεύθεροι, πλην όσων κατηγορούνταν για ποινικά αδικήματα.

Τα αποτελέσματα της νέας πολιτικής δεν άργησαν να φανούν: σύμφωνα με τα επίσημα στατιστικά στοιχεία της Ελληνικής Αστυνομίας κατά το πρώτο πεντάμηνο του 2015 οι αφίξεις λαθρομεταναστών υπερτριπλασιάστηκαν σε σύγκριση με το πρώτο πεντάμηνο του 2014 (59.669 έναντι 18.257!)

Είχαμε επίσης προβλέψει ότι μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ θα έβαζε στόχο την χορήγηση της ελληνικής ιθαγένειας σε μετανάστες, και ότι σε αυτόν τον τομέα θα έβρισκε πεδίο συνεννόησης με το Ποτάμι και το ΠΑΣΟΚ. Και πράγματι, την προηγούμενη εβδομάδα ο νέος νόμος της κ. Χριστοδουλοπούλου για την ιθαγένεια ψηφίστηκε από τη Βουλή με τις ψήφους του ΣΥΡΙΖΑ, του Ποταμιού, του ΠΑΣΟΚ και του βουλευτή των ΑΝΕΛ Κώστα Ζουράρι. Η αντίδραση του Π. Καμμένου, που προεκλογικά υποσχόταν ότι θα «συγκρατούσε τον μηχανοδηγό Αλέξη», αγνοείται – είναι γλυκιά η υπουργική καρέκλα δυστυχώς…

Εθνική Άμυνα

Είχαμε προειδοποιήσει για το ενδεχόμενο εκτροχιασμού κρίσιμων προγραμμάτων που είχαν «ξεκολλήσει» μετά το 2013, και η πρόβλεψη αυτή επιβεβαιώνεται πλήρως. Η οικονομική ασφυξία έχει «παγώσει» κάθε προμήθεια, ενώ η πρόθεση του Π. Καμμένου να χειριστεί πολλές συμβάσεις ως σκάνδαλα εκτροχιάζει ακόμα και τα εν εξελίξει προγράμματα. Συγκεκριμένα:

Με την εξαίρεση του αμφιλεγόμενου εκσυγχρονισμού των αεροσκαφών Ρ-3 Orion που προχωρά, τα 42 άκρως απαραίτητα προγράμματα που είχαν εγκριθεί στις 30 Ιουλίου 2014 από τη Βουλή έχουν παγώσει. Τα προγράμματα αυτά στην πραγματικότητα δεν είναι «εξοπλιστικά» καθώς δεν αφορούν αγορές νέου υλικού, αλλά προμήθειες πυρομαχικών και αναλωσίμων (~650 εκ. Ευρώ), εκσυγχρονισμό και αναβάθμιση υφιστάμενων μέσων (~900 εκ. Ευρώ), καθώς και συντήρηση και επισκευή υφιστάμενων μέσων και υποδομών (~400 εκ. Ευρώ). Πρόκειται δηλαδή για προγράμματα απολύτως κρίσιμα για την εύρυθμη λειτουργία και την επιχειρησιακή ετοιμότητα των Ε.Δ., όπως για παράδειγμα η επισκευή και υποστήριξη κινητήρων των φρεγατών και πυραυλάκατων του ΠΝ. Απλά: η μη υλοποίησή τους σημαίνει καθήλωση μέσων.
Επιπλέον επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ πάγωσαν όλα τα προγράμματα απόκτησης μεταχειρισμένου υλικού που είχαν δρομολογηθεί, όπως αυτά των 10 πρόσθετων ελικοπτέρων Chinook, των ελαφρών επιθετικών ΟΗ-58 Kiowa και πολλών άλλων.
Στα υποβρύχια, τα «Πιπίνος», «Ωκεανός» και «Ματρώζος» συνεχίζουν τις δοκιμές, αλλά η μη συνεργασία με την κατασκευάστρια εταιρία θέτει σε κίνδυνο τη μεσοπρόθεσμη υποστήριξή τους και την ολοκλήρωση του τέταρτου υποβρυχίου της σειράς (Κατσώνης), που απαιτεί εκτεταμένες εργασίες.
Στα ελικόπτερα ΝΗ-90, η υπουργική εντολή διακοπής της παραλαβής τους (χωρίς τουλάχιστον επίκληση τεχνικών ατελειών, όπως ορθά εισηγήθηκε ο Α/ΓΕΣ Χ. Μανωλάς) φέρνει το ελληνικό Δημόσιο σε θέση αμυνόμενου απέναντι στην κατασκευάστρια εταιρία, καθώς συνεπάγεται υπερημερία δανειστή. Η δε άρνηση υπογραφής σύμβασης FOS εγγυάται ότι η διαθεσιμότητα των ελικοπτέρων θα μειωθεί κι άλλο…
Είχαμε επίσης προειδοποιήσει για όργιο κομματισμού στις Ένοπλες Δυνάμεις. Και επιβεβαιωνόμαστε, με τις πρόσφατες καταγγελίες για «ρουσφετομάγαζο» της νεολαίας του ΣΥΡΙΖΑ μέσω του γραφείου του ΑΝΥΕΘΑ Κ. Ήσυχου, που δεν έχουν διαψευστεί. Αλλά δεν είχαμε φανταστεί ότι η κύρια ζημιά θα ερχόταν από τον ίδιο τον ΥΕΘΑ Π. Καμμένο, που αποστράτευσε πρόωρα τον άξιο Α/ΓΕΣ Χ. Μανωλά λόγω της διαφωνίας του στο θέμα των ελικοπτέρων ΝΗ-90. Ίσως ο κ. Καμμένος δεν ανέχεται γύρω του Αξιωματικούς που κέρδισαν τις πουλάδες τους με την αξία τους, γιατί η σύγκριση μαζί τους δείχνει ακόμα πιο γελοία τα διακριτικά που φοράει ο ίδιος χωρίς να τα έχει κερδίσει…
Η «περήφανη διαπραγμάτευση»
Η μόνιμη απάντηση των οπαδών της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ είναι ότι «τουλάχιστον αυτοί διαπραγματεύτηκαν». Αλλά τι είδους «διαπραγμάτευση» είναι αυτή, που ήδη στις 20 Φεβρουαρίου έφερε αποδοχή των δύο Μνημονίων και της αποπληρωμής όλου του χρέους; Τι είδους «διαπραγμάτευση» είναι αυτή, που έχει φέρει τους πάντες απέναντί μας; Τι είδους διαπραγμάτευση γινόταν επί τέσσερις μήνες, όταν ο ίδιος ο Α. Τσίπρας στις 16 Ιουνίου δήλωσε ότι «η πραγματική διαπραγμάτευση τώρα αρχίζει»; Τι είδους διαπραγμάτευση είναι αυτή, που στις 22 Ιουνίου ο κ. Τσίπρας προτείνει βαρύτατο πακέτο μέτρων ύψους 8 δις Ευρώ και στις 26 Ιουνίου τα τινάζει όλα στον αέρα για κλάσμα αυτού του ποσού; Τι είδους διαπραγμάτευση είναι αυτή, που η ελληνική πλευρά αποσύρει βραδιάτικα τον διαπραγματευτή της καθηγητή Χουλιαράκη από τη συζήτηση και καταγγέλλει το προηγούμενο σχέδιο ως «τελεσίγραφο»;

Και πάνω απ” όλα: Τι είδους «διαπραγμάτευση» είναι αυτή, που επί πέντε μήνες επικεντρώνεται στη διέγερση στου θυμικού του λαού με δημόσιες αντιπαραθέσεις και δε μπαίνει στην ουσία; «Τους τα είπε ωραία ο Βαρουφάκης», έλεγαν μερικοί – αλλά ποιο το αποτέλεσμα; Έχουν και οι «απέναντι» πολιτικοί ψηφοφόρους, στους οποίους λογοδοτούν. Πώς επηρέασαν τα περιθώρια ελιγμών τους τα καραγκιοζιλίκια Βαρουφάκη και οι υψηλοί τόνοι του Τσίπρα; Διευκόλυναν ή δυσχέραναν τη θέση τους; Όσοι έχουν κάνει πραγματικά διεθνή διαπραγμάτευση, γνωρίζουν ότι όσο πιο πολύ φωνάζεις δημόσια, τόσο περισσότερο δυσχεραίνεις την άλλη πλευρά να κάνει υποχωρήσεις. Και κάποιες υποχωρήσεις που θα γίνονταν «διακριτικά» δεκτές, απορρίπτονται αν το θέμα πάρει δημοσιότητα. Όλα τα υπόλοιπα είναι καμώματα για την εξέδρα και δε φέρνουν πρακτικό αποτέλεσμα. Εκτός βέβαια αν το επιζητούμενο πρακτικό αποτέλεσμα δεν ήταν μια καλύτερη συμφωνία, αλλά η ρήξη με την Ευρώπη….

«Fool me once, shame on you; fool me twice, shame on me»

Η ικανότητα του Αλέξη Τσίπρα να χειραγωγεί και να παγιδεύει είναι γνωστή: ο Αλ. Αλαβάνος, ο Φ. Κουβέλης και ο Δ. Αβραμόπουλος θα μπορούσαν να μας την περιγράψουν αναλυτικά. Αλλά δεν χρειάζεται πια, γιατί ο ελληνικός λαός έχει ίδια πείρα. Ο Α. Τσίπρας κέρδισε τις εκλογές του Ιανουαρίου τάζοντας ελπίδα, υποσχόμενος τα πάντα στους πάντες και διαβεβαιώνοντας τον ελληνικό λαό ότι θα επιδιώξει μεν καλύτερη συμφωνία, αλλά εντός Ευρώ. Κανείς δεν ξεχνά τη διαβεβαίωση ότι δεν υπάρχει «ούτε μία στο εκατομμύριο να αρνηθεί η κυρία Μέρκελ».

Στους πέντε μήνες που πέρασαν, η κυβέρνηση Τσίπρα διέψευσε τους πάντες: όσους περίμεναν σκίσιμο Μνημονίων και «διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους», και είδαν στις 20 Φεβρουαρίου την κυβέρνηση να συνυπογράφει τα δύο Μνημόνια και την πλήρη αποπληρωμή του χρέους. Όσους περίμεναν κατάργηση του ΕΝΦΙΑ και επαναφορά του αφορολόγητου ορίου των 12.000 Ευρώ, και είδαν την κ. Νάντια «Δεν Πληρώνω» Βαλαβάνη να διακηρύσσει ότι η πληρωμή των φόρων είναι πατριωτικό καθήκον. Και φυσικά όσους εφησύχαζαν ότι «εντάξει μωρέ, πόση ζημιά να κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ» και είδαν τη χώρα να απομονώνεται τραγικά διεθνώς, την Ελλάδα να ξαναγεμίζει λαθρομετανάστες και τις τράπεζες να κλείνουν.

Στο ίδιο διάστημα, ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ έκαναν μια τεράστια προσπάθεια να στρέψουν τον ελληνικό λαό κατά της Ευρώπης, ενοχοποιώντας ακόμα και τους τελευταίους συμμάχους της Ελλάδας (Γιούνκερ, Σουλτς, Ντράγκι). Και τώρα ο Αλέξης Τσίπρας χαρακτηρίζει ως τελεσίγραφο μια πρόταση των δανειστών, την οποία συζητούσε ακόμα, το βράδυ της Παρασκευής, ο καθηγητής Χουλιαράκης με την τρόικα και η οποία παραμένει, κατά τους δανειστές, ανοιχτή σε βελτιώσεις. Θέτει την πρόταση αυτή σε δημοψήφισμα και μας ζητά να την καταψηφίσουμε, χωρίς να αποκαλύπτει τη δική του αντιπρόταση. Δεν φέρνει καν ως αντιπρόταση στο δημοψήφισμα το «πακέτο» 8 δις μέτρων και φόρων, που είχε προταθεί, με τη δική του υπογραφή, στις 22 Ιουνίου προς τους δανειστές. Στην πραγματικότητα ζητάει το «Όχι» στο δημοψήφισμα ως μια λευκή επιταγή, που θα τον απαλλάξει από την προεκλογική του δέσμευση να κρατήσει την Ελλάδα στο Ευρώ.

Ένα αμερικανικό ρητό λέει «Αν με ξεγελάσεις μια φορά, ντροπή σου – αν με ξεγελάσεις δεύτερη φορά, ντροπή μου» («Fool me once, shame on you; fool me twice, shame on me»). Από προχθές, η κρυφή ατζέντα του Α. Τσίπρα είναι φανερή: είναι η ρήξη, η έξοδος της Ελλάδας από το Ευρώ και ενδεχομένως από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Η παγίδα αποκαλύφθηκε. Αν ξεγελαστούμε δεύτερη φορά, η ντροπή θα είναι όλη δική μας.


Μοιραστείτε

Share/Bookmark

Η ΣΕΛΙΔΑ ΜΑΣ ΣΤΟ FACEBOOK

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου