Όταν το τμήμα προστασίας του κράτους και του πολιτεύματος της κρατικής ασφάλειας καλεί πολίτες, ανησυχώ. Η ύπαρξη του τμήματος με ανησυχεί. Με αφορμή τις κινητοποιήσεις για τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς, οι αρχές κάλεσαν σε απολογία τον Παναγιώτη Λαφαζάνη και έπειτα τον Θανάση Γούναρη, πρόεδρο του κόμματος Πειρατών. Αυτοί εδώ βάζουν μέσα τους δικούς τους. Σκεφτείτε να είχαν πάρει την πραγματική εξουσία το 2015!
Ο Θεός μας φύλαξε και αποφύγαμε τα χειρότερα το 2015. Αν είχαν πάρει την πραγματική εξουσία να δείτε τι θα παθαίναμε! Και καλά, τους ενοχλεί ο Λαφαζάνης και ο Γούναρης για τις κινητοποιήσεις στο θέμα των πλειστηριασμών. Θα μπορούσαν να τους φωνάξουν στο οικείο αστυνομικό τμήμα για διατάραξη της οικογενειακής γαλήνης. Όπως έκαναν με τους μαθητές στο Αγρίνιο! Όχι όμως και στο τμήμα προστασίας του πολιτεύματος…
Το πιο ψαρωτικό, όμως, είναι αυτό «της κρατικής ασφάλειας». Όχι παίξε γέλασε. Κτυπάει η πόρτα, ρωτάς ποιος είναι και ο άλλος λέει με νόημα: «Ασφάλεια, ανοίξτε»! Ή «ασφάλεια, παραδοθείτε».
Προσωπικά βρίσκω πολύ μπανάλ αυτό που κάνει ο Παναγιώτης με τους πλειστηριασμούς. Έτσι και είχε πιάσει το νόημα όλης αυτής της ιστορίας θα έκανε αγώνα για να παραδοθούν όλα τα ακίνητα στις τράπεζες. Κι άντε να δούμε τι θα τα έκαναν οι τράπεζες. Διαφωνώ κάθετα και οριζόντια με τον Παναγιώτη Λαφαζάνη και την ΛΑΕ. Θα ήθελα την πολιτική τους συντριβή. Να βγουν και να παραδεχτούν δημόσια ότι έσφαλαν, ότι το αληθινό φως είναι μόνο στις τάξεις του νεοφιλελευθερισμού. Αλλά δεν δέχομαι, ως φιλελεύθερος πολίτης, να υποστηρίζει το κράτος ότι απειλείται από την νόμιμη πολιτική δράση πολιτών.
Θέλει το κράτος να μάθει από ποιους απειλείται; Από αυτούς που οργανώνουν το σύγχρονο αντάρτικο πόλεων. Από εκείνους που έφτασαν το 2015 μία ανάσα από το να κηρύξουν την χώρα σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης.
Παρατηρούσα χτες στο twitter τον καυγά του κ. Πάνου Καμμένου με τον αρχηγό
ΓΕΕΘΑ το 2015, Στρατηγό κ. Κωσταράκο. Ο κ. Κωσταράκος εγκαλούσε τον κ. Καμμένο για τις στρατιωτικές στολές που φορά και ο κ. Καμμένος για τους μάγειρες που του έκοψε το... 2018 και ενώ τελείωνε την θητεία του ως Πρόεδρος της Στρατιωτικής Επιτροπής της Ε.Ε.. Καλά όλα αυτά και διασκεδαστικά. Προσωπικά θα ήθελα τα δυο τους να μου πουν για την δήλωση του υπουργού, τρεις μέρες πριν το περίφημο δημοψήφισμα. Αυτή την δήλωση στην οποία ο κ. Κωσταράκος καθότανε δίπλα στον υπουργό του, σύμφωνα με την οποία ο στρατός θα εξασφάλιζε και την εσωτερική ασφάλεια της χώρας. Αλήθεια, με βάση ποια επιχειρησιακά σχέδια το έλεγαν αυτό; Τι ακριβώς προέβλεπαν αυτά τα σχέδια; Μήπως η Αρχή, πως την λένε, της Κρατικής Ασφάλειας ενδιαφέρεται γι' αυτό; Γιατί τότε, το 2015, το πολίτευμα, πράγματι, κινδύνευσε. Ο Θεός μας φύλαξε και δεν πήραν οι κομμουνιστές την πραγματική εξουσία. Το 2015. Διότι αν την είχαν πάρει, ένας άλλος Θεός θα ήξερε τι θα μας περίμενε. Αν σήμερα και χωρίς να έχουν πάρει την πραγματική εξουσία (κατά δήλωση Περιστέρας και Πολάκη) κυνηγούν τον Λαφαζάνη, δεν θέλω να σκέφτομαι ποιοι θα είχαν πάρει σειρά αν την είχαν πάρει. Για την πραγματική εξουσία πάντοτε ο λόγος.
Ο Θεός μας φύλαξε και αποφύγαμε τα χειρότερα το 2015. Αν είχαν πάρει την πραγματική εξουσία να δείτε τι θα παθαίναμε! Και καλά, τους ενοχλεί ο Λαφαζάνης και ο Γούναρης για τις κινητοποιήσεις στο θέμα των πλειστηριασμών. Θα μπορούσαν να τους φωνάξουν στο οικείο αστυνομικό τμήμα για διατάραξη της οικογενειακής γαλήνης. Όπως έκαναν με τους μαθητές στο Αγρίνιο! Όχι όμως και στο τμήμα προστασίας του πολιτεύματος…
Το πιο ψαρωτικό, όμως, είναι αυτό «της κρατικής ασφάλειας». Όχι παίξε γέλασε. Κτυπάει η πόρτα, ρωτάς ποιος είναι και ο άλλος λέει με νόημα: «Ασφάλεια, ανοίξτε»! Ή «ασφάλεια, παραδοθείτε».
Προσωπικά βρίσκω πολύ μπανάλ αυτό που κάνει ο Παναγιώτης με τους πλειστηριασμούς. Έτσι και είχε πιάσει το νόημα όλης αυτής της ιστορίας θα έκανε αγώνα για να παραδοθούν όλα τα ακίνητα στις τράπεζες. Κι άντε να δούμε τι θα τα έκαναν οι τράπεζες. Διαφωνώ κάθετα και οριζόντια με τον Παναγιώτη Λαφαζάνη και την ΛΑΕ. Θα ήθελα την πολιτική τους συντριβή. Να βγουν και να παραδεχτούν δημόσια ότι έσφαλαν, ότι το αληθινό φως είναι μόνο στις τάξεις του νεοφιλελευθερισμού. Αλλά δεν δέχομαι, ως φιλελεύθερος πολίτης, να υποστηρίζει το κράτος ότι απειλείται από την νόμιμη πολιτική δράση πολιτών.
Θέλει το κράτος να μάθει από ποιους απειλείται; Από αυτούς που οργανώνουν το σύγχρονο αντάρτικο πόλεων. Από εκείνους που έφτασαν το 2015 μία ανάσα από το να κηρύξουν την χώρα σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης.
Παρατηρούσα χτες στο twitter τον καυγά του κ. Πάνου Καμμένου με τον αρχηγό
ΓΕΕΘΑ το 2015, Στρατηγό κ. Κωσταράκο. Ο κ. Κωσταράκος εγκαλούσε τον κ. Καμμένο για τις στρατιωτικές στολές που φορά και ο κ. Καμμένος για τους μάγειρες που του έκοψε το... 2018 και ενώ τελείωνε την θητεία του ως Πρόεδρος της Στρατιωτικής Επιτροπής της Ε.Ε.. Καλά όλα αυτά και διασκεδαστικά. Προσωπικά θα ήθελα τα δυο τους να μου πουν για την δήλωση του υπουργού, τρεις μέρες πριν το περίφημο δημοψήφισμα. Αυτή την δήλωση στην οποία ο κ. Κωσταράκος καθότανε δίπλα στον υπουργό του, σύμφωνα με την οποία ο στρατός θα εξασφάλιζε και την εσωτερική ασφάλεια της χώρας. Αλήθεια, με βάση ποια επιχειρησιακά σχέδια το έλεγαν αυτό; Τι ακριβώς προέβλεπαν αυτά τα σχέδια; Μήπως η Αρχή, πως την λένε, της Κρατικής Ασφάλειας ενδιαφέρεται γι' αυτό; Γιατί τότε, το 2015, το πολίτευμα, πράγματι, κινδύνευσε. Ο Θεός μας φύλαξε και δεν πήραν οι κομμουνιστές την πραγματική εξουσία. Το 2015. Διότι αν την είχαν πάρει, ένας άλλος Θεός θα ήξερε τι θα μας περίμενε. Αν σήμερα και χωρίς να έχουν πάρει την πραγματική εξουσία (κατά δήλωση Περιστέρας και Πολάκη) κυνηγούν τον Λαφαζάνη, δεν θέλω να σκέφτομαι ποιοι θα είχαν πάρει σειρά αν την είχαν πάρει. Για την πραγματική εξουσία πάντοτε ο λόγος.
(Φωτογραφία από την ημέρα της δήλωσης του κ. Καμμένου περί εσωτερικής ασφάλειας, παρουσία του πρωθυπουργού Αλ. Τσιπρα και του τότε Α/ΓΕΕΘΑ κ. Μιχ. Κωσταράκου)
Καιρός πάντως είναι και ο Παναγιώτης Λαφαζάνης να μιλήσει. Να τα πει όλα και έξω από τα δόντια. Τι πραγματικά συνέβη το 2015. Ανεξάρτητα και πέρα απ’ όλα τα άλλα, θα πρέπει σήμερα να έχει συνειδητοποιήσει πόσο επικίνδυνο ήταν το παιγνίδι εκείνης της περιόδου. Για τα ατομικά δικαιώματα ο λόγος. Μία γεύση πρέπει να πήρε με την κλήση του στην Ασφάλεια. Μπορεί τα θύματα να ήσαν σήμερα οι τότε πολιτικοί του αντίπαλοι. Μπορεί η ζωή να τα έφερε έτσι που οι τότε φίλοι του να είναι σήμερα ορκισμένοι εχθροί του. Αλλά τα ατομικά δικαιώματα δεν αλλάζουν σε μία φιλελεύθερη δημοκρατία ανάλογα με τις πολιτικές πεποιθήσεις του πολίτη. Αυτό δεν ξέρουμε αν το έχει αποδεχτεί ακόμη ο κ. Λαφαζάνης. Και μας είναι αδιάφορο. Αυτό που σίγουρα μας ενδιαφέρει είναι η δράση του τμήματος προστασίας του κράτους και του πολιτεύματος της κρατικής ασφάλειας. Αλληλούια!
Θανάσης Μαυρίδης
thanasis.mavridis@liberal.gr
Θανάσης Μαυρίδης
thanasis.mavridis@liberal.gr
Φυσικά και ετοίμαζαν χούντα!
Μόνο ένας ηλίθιος δεν μπορούσε να καταλάβει το 2015 τις επιπτώσεις του Grexit. Τι ακριβώς θα ακολουθούσε, το μεγάλο ανθρωπιστικό πρόβλημα που θα συνέτριβε τα αστειάκια του τύπου «αγάπη μου έκλεισα τις τράπεζες». Δεν περιμέναμε να εμφανιστεί ο κ. Δραγασάκης για να μάθουμε ότι βρεθήκαμε μια ανάσα μακριά από την εκτροπή. Και φυσικά δεν θα το έκαναν μόνοι τους!
Τι μας είπε ο σεβαστός και σοβαρός αντιπρόεδρος; Ότι το 2015 πήραν την πολιτική απόφαση να μην περάσουν την κόκκινη γραμμή, επειδή φοβήθηκαν τις επιπτώσεις. Η ακριβής δήλωση του κ. Δραγασάκη: «Ο λόγος που απορρίψαμε το ενδεχόμενο συνολικής ρήξης, ή μάλλον την παράταση της συνθήκης ρήξης στην οποία βρισκόμαστε, δεν ήταν στενά οικονομικός, αλλά ήταν ο κίνδυνος να δημιουργηθεί μια κατάσταση τόσο χαοτική, που να μην μπορεί να ελεγχθεί με δημοκρατικά μέσα. Αυτό θα οδηγούσε σε μια πρόωρη απονομιμοποίηση της κυβέρνησης και του αριστερού εγχειρήματος για ίσως πολλά χρόνια».
Πάμε πάλι: «Που να μην μπορεί να ελεγχθεί με δημοκρατικά μέσα». Αν καταλάβαμε καλά, σκέφτηκαν σοβαρά επί τους θέματος, προβληματίστηκαν και εξέτασαν όλα τα πιθανά σενάρια. Φανταζόμαστε ότι θα ρώτησαν τους πλέον αρμόδιους: Τους στρατιωτικούς, τους αστυνομικούς, ανθρώπους ειδικούς σε θέματα ασφάλειας. Επίσης, ανθρώπους που είχαν εμπειρία από την αντιμετώπιση παλιότερων δύσκολων καταστάσεων ειδικά της περιόδου των Δεκεμβριανών τότε που η κυβέρνηση άφησε την Αθήνα να καεί και οι φήμες οργίαζαν για… ξένους πράκτορες. Ή πρόσωπα με γνώση της λειτουργίας των μηχανισμών όπως ο επί της Δικαιοσύνη στην κυβέρνηση Τσίπρα και επί της Εθνικής Ασφάλειας επί κυβέρνησης Καραμανλή, ο κύριος Μίμης ο Παπαγγελόπουλος.
Κι ας πούμε ότι ετοίμαζαν κάποια σειρά μέτρων για την αντιμετώπιση της χαοτικής κατάστασης. Αυτά τα μέτρα δεν μπορεί να έγιναν χωρίς την σύμφωνη γνώμη των ανώτατων αξιωματικών των Ενόπλων Δυνάμεων! Ας θυμηθούμε και την σχετική δήλωση του υπουργού Άμυνας, του Πάνου του Καμμένου στις 2 Ιουλίου, τρεις μόλις μέρες πριν το περίφημο Δημοψήφισμα: «Οι Ένοπλες Δυνάμεις της χώρας διασφαλίζουν τη σταθερότητα στο εσωτερικό, την προάσπιση της εθνικής κυριαρχίας και της εδαφικής ακεραιότητας της χώρας, τη σταθερότητα σε σχέση με τις συμμαχίες της χώρας. Ανεξάρτητα, λοιπόν, από την οικονομική κρίση οι Ένοπλες Δυνάμεις της χώρας με πρώτο το προσωπικό, την Ηγεσία, τους Αξιωματικούς, τους Υπαξιωματικούς, τους άνδρες και τις γυναίκες των Ενόπλων Δυνάμεων, αποτελούν τον σταθερό πυλώνα του κράτους. Ένας δημοκρατικός στρατός και οι δημοκρατικές Ένοπλες Δυνάμεις συνεχίζουν να διαφυλάσσουν με την αποστολή τους την εικόνα της χώρας στο εσωτερικό και στο εξωτερικό».
Τι μας είπε ο σεβαστός και σοβαρός αντιπρόεδρος; Ότι το 2015 πήραν την πολιτική απόφαση να μην περάσουν την κόκκινη γραμμή, επειδή φοβήθηκαν τις επιπτώσεις. Η ακριβής δήλωση του κ. Δραγασάκη: «Ο λόγος που απορρίψαμε το ενδεχόμενο συνολικής ρήξης, ή μάλλον την παράταση της συνθήκης ρήξης στην οποία βρισκόμαστε, δεν ήταν στενά οικονομικός, αλλά ήταν ο κίνδυνος να δημιουργηθεί μια κατάσταση τόσο χαοτική, που να μην μπορεί να ελεγχθεί με δημοκρατικά μέσα. Αυτό θα οδηγούσε σε μια πρόωρη απονομιμοποίηση της κυβέρνησης και του αριστερού εγχειρήματος για ίσως πολλά χρόνια».
Πάμε πάλι: «Που να μην μπορεί να ελεγχθεί με δημοκρατικά μέσα». Αν καταλάβαμε καλά, σκέφτηκαν σοβαρά επί τους θέματος, προβληματίστηκαν και εξέτασαν όλα τα πιθανά σενάρια. Φανταζόμαστε ότι θα ρώτησαν τους πλέον αρμόδιους: Τους στρατιωτικούς, τους αστυνομικούς, ανθρώπους ειδικούς σε θέματα ασφάλειας. Επίσης, ανθρώπους που είχαν εμπειρία από την αντιμετώπιση παλιότερων δύσκολων καταστάσεων ειδικά της περιόδου των Δεκεμβριανών τότε που η κυβέρνηση άφησε την Αθήνα να καεί και οι φήμες οργίαζαν για… ξένους πράκτορες. Ή πρόσωπα με γνώση της λειτουργίας των μηχανισμών όπως ο επί της Δικαιοσύνη στην κυβέρνηση Τσίπρα και επί της Εθνικής Ασφάλειας επί κυβέρνησης Καραμανλή, ο κύριος Μίμης ο Παπαγγελόπουλος.
Κι ας πούμε ότι ετοίμαζαν κάποια σειρά μέτρων για την αντιμετώπιση της χαοτικής κατάστασης. Αυτά τα μέτρα δεν μπορεί να έγιναν χωρίς την σύμφωνη γνώμη των ανώτατων αξιωματικών των Ενόπλων Δυνάμεων! Ας θυμηθούμε και την σχετική δήλωση του υπουργού Άμυνας, του Πάνου του Καμμένου στις 2 Ιουλίου, τρεις μόλις μέρες πριν το περίφημο Δημοψήφισμα: «Οι Ένοπλες Δυνάμεις της χώρας διασφαλίζουν τη σταθερότητα στο εσωτερικό, την προάσπιση της εθνικής κυριαρχίας και της εδαφικής ακεραιότητας της χώρας, τη σταθερότητα σε σχέση με τις συμμαχίες της χώρας. Ανεξάρτητα, λοιπόν, από την οικονομική κρίση οι Ένοπλες Δυνάμεις της χώρας με πρώτο το προσωπικό, την Ηγεσία, τους Αξιωματικούς, τους Υπαξιωματικούς, τους άνδρες και τις γυναίκες των Ενόπλων Δυνάμεων, αποτελούν τον σταθερό πυλώνα του κράτους. Ένας δημοκρατικός στρατός και οι δημοκρατικές Ένοπλες Δυνάμεις συνεχίζουν να διαφυλάσσουν με την αποστολή τους την εικόνα της χώρας στο εσωτερικό και στο εξωτερικό».
Πως θα γινότανε αυτό; Χωρίς σχέδιο; Αδύνατον! Να το έκανε μόνος του ο κ. Καμμένος; Αποκλείεται! Δεν μπορώ να φανταστώ τον κ. Καμμένο να γράφει και να σβήνει λίστες με μονάδες του στρατού που θα αναλάμβαναν την εσωτερική ασφάλεια της χώρας. Κάποιος άλλος θα το έκανε. Κι αν αυτός ο κάποιος άλλος δεν είχε γίνει αντιληπτός από τους αρχηγούς του, τότε έχουν θέμα οι τότε αρχηγοί του!
Να το πούμε όσο πιο απλά γίνεται: Ασφαλώς και ήξεραν πολύ καλά τι έκαναν. Είχαν σχέδιο. Δεν έγινε κάτι στην τύχη. Ήξεραν ότι όλα αυτά που έκαναν θα οδηγούσαν σε μία περίοδο έκτακτης ανάγκης με περιορισμό των ατομικών ελευθεριών των πολιτών. Μίλαγαν για χούντα, αλλά στην πραγματικότητα την προετοίμαζαν οι ίδιοι. Ότι έκαναν πίσω την τελευταία στιγμή, αυτό είναι κάτι που δεν μας αφορά ιδιαίτερα. Και κάποια στιγμή θα πρέπει να μάθουμε όλη την αλήθεια. Ποια σχέδια έγιναν και ποιοι συμμετείχαν στον καταρτισμό τους. Πολιτικοί. δημόσιοι λειτουργοί, στρατιωτικοί, αστυνομικοί, επιχειρηματίες. Το 2015 δεν θα παραμείνει μία σκοτεινή χρονιά. Θα πέσει φως και μάλιστα άπλετο.Να ανησυχούμε ακόμα με τα όσα είπε ο Δραγασάκης
Του Σάκη Μουμτζή
Στο χθεσινό του άρθρο ο Θ. Μαυρίδης αναφέρθηκε στο τι θα γινόταν το καλοκαίρι του 2015, σύμφωνα όχι μόνον με τα όσα είπε πριν από λίγες ημέρες ο Γ. Δραγασάκης, αλλά και σύμφωνα με την σχετική πληροφόρηση που υπήρχε τότε. Ο τίτλος του άρθρου ήταν «φυσικά και ετοίμαζαν χούντα».
Το ερώτημα είναι γιατί δεν έγινε. Την απάντηση την έδωσε ο ίδιος ο Γ. Δραγασάκης και είναι ιδιαιτέρως ανησυχητική για το εγγύς μέλλον. Τι είπε ο αντιπρόεδρος; «αυτό θα οδηγούσε σε μια πρόωρη απονομιμοποίηση της κυβέρνησης και του αριστερού εγχειρήματος για πολλά χρόνια». Πράγμα που σημαίνει, στην αντίστροφη ανάγνωση, πως αν δεν απονομιμοποιούσε την κυβέρνηση και το αριστερό εγχείρημα, δεν θα υπήρχε κανένα πρόβλημα στην συνταγματική εκτροπή.
Με απλά λόγια, ο Γ. Δραγασάκης μας είπε πως το πραξικόπημα αποφεύχθηκε όχι για λόγους δημοκρατικής αρχής, αλλά για λόγους πολιτικής σκοπιμότητας. Γιατί θα υφίστατο ζημία η Αριστερά. Δεν αναλογίσθηκαν τότε, το καλοκαίρι του 2015, πως θα καταπατούσαν τον όρκο που έδωσαν για την τήρηση του Συντάγματος. Το δικό τους πολιτικό μέλλον σκέφτηκαν και έκαναν πίσω.
Έτσι, επιβεβαιώνονται με τα λόγια του ίδιου του αντιπροέδρου της κυβέρνησης, όσοι υποστηρίζουν πως για την Αριστερά η φιλελεύθερη δημοκρατία δεν είναι μια αξία, αλλά ένα απλό πολιτικό εργαλείο στον αγώνα για την επικράτηση της. Όταν συμφέρει την σέβονται, όταν έχει εξαντλήσει την χρησιμότητα της την καταλύουν. Το έργο αυτό είναι γνωστό σε παγκόσμια εκτέλεση. Άλλωστε την δημοκρατικότητα της Αριστεράς δεν την κρίνουμε με το πώς ανέρχεται στην εξουσία, αλλά με το πώς την παραδίδει.
Και επειδή εισερχόμαστε στην τελική ευθεία για την στιγμή που ο ΣΥΡΙΖΑ θα παραδώσει την εξουσία, έχουμε κάθε λόγο να ανησυχούμε, καθώς έχουμε να κάνουμε με ανθρώπους αδίστακτους. Όσο βαρύς και αν είναι αυτός ο χαρακτηρισμός επιβεβαιώνεται από τα ίδια τους τα λόγια και, κυρίως, τις πράξεις τους.
Εκτροπές δεν γίνονται μόνον με τα τανκς. Εκτροπές γίνονται και με την ύπαρξη Ρασπούτιν στα ανώτατα κλιμάκια της εκτελεστικής εξουσίας. Εκτροπές γίνονται και με την εξουδετέρωση όλων των αντιπολιτευόμενων ΜΜΕ. Εκτροπές γίνονται και με τις ανεξέλεγκτες Ελληνοποιήσεις, ένα θέμα που θα πρέπει να το προσέξουν τα κόμματα του δημοκρατικού τόξου και ιδιαίτερα η Νέα Δημοκρατία.
Ίσως κάποιος με αποκαλέσει υπερβολικό. Αλλά αν συνειδητοποιήσει από τι γλιτώσαμε το καλοκαίρι του 2015, ίσως το ξανασκεφτεί. Και αν αναλογισθεί γιατί γλιτώσαμε, μπορεί και να συμφωνήσει μαζί μου.
Άλλωστε, ένα πραξικόπημα που σχεδιάστηκε αλλά δεν έγινε, δεν σημαίνει πως δεν θα γίνει στο μέλλον, αν αυτό συμφέρει το «εγχείρημα της Αριστεράς».
Στο χθεσινό του άρθρο ο Θ. Μαυρίδης αναφέρθηκε στο τι θα γινόταν το καλοκαίρι του 2015, σύμφωνα όχι μόνον με τα όσα είπε πριν από λίγες ημέρες ο Γ. Δραγασάκης, αλλά και σύμφωνα με την σχετική πληροφόρηση που υπήρχε τότε. Ο τίτλος του άρθρου ήταν «φυσικά και ετοίμαζαν χούντα».
Το ερώτημα είναι γιατί δεν έγινε. Την απάντηση την έδωσε ο ίδιος ο Γ. Δραγασάκης και είναι ιδιαιτέρως ανησυχητική για το εγγύς μέλλον. Τι είπε ο αντιπρόεδρος; «αυτό θα οδηγούσε σε μια πρόωρη απονομιμοποίηση της κυβέρνησης και του αριστερού εγχειρήματος για πολλά χρόνια». Πράγμα που σημαίνει, στην αντίστροφη ανάγνωση, πως αν δεν απονομιμοποιούσε την κυβέρνηση και το αριστερό εγχείρημα, δεν θα υπήρχε κανένα πρόβλημα στην συνταγματική εκτροπή.
Με απλά λόγια, ο Γ. Δραγασάκης μας είπε πως το πραξικόπημα αποφεύχθηκε όχι για λόγους δημοκρατικής αρχής, αλλά για λόγους πολιτικής σκοπιμότητας. Γιατί θα υφίστατο ζημία η Αριστερά. Δεν αναλογίσθηκαν τότε, το καλοκαίρι του 2015, πως θα καταπατούσαν τον όρκο που έδωσαν για την τήρηση του Συντάγματος. Το δικό τους πολιτικό μέλλον σκέφτηκαν και έκαναν πίσω.
Έτσι, επιβεβαιώνονται με τα λόγια του ίδιου του αντιπροέδρου της κυβέρνησης, όσοι υποστηρίζουν πως για την Αριστερά η φιλελεύθερη δημοκρατία δεν είναι μια αξία, αλλά ένα απλό πολιτικό εργαλείο στον αγώνα για την επικράτηση της. Όταν συμφέρει την σέβονται, όταν έχει εξαντλήσει την χρησιμότητα της την καταλύουν. Το έργο αυτό είναι γνωστό σε παγκόσμια εκτέλεση. Άλλωστε την δημοκρατικότητα της Αριστεράς δεν την κρίνουμε με το πώς ανέρχεται στην εξουσία, αλλά με το πώς την παραδίδει.
Και επειδή εισερχόμαστε στην τελική ευθεία για την στιγμή που ο ΣΥΡΙΖΑ θα παραδώσει την εξουσία, έχουμε κάθε λόγο να ανησυχούμε, καθώς έχουμε να κάνουμε με ανθρώπους αδίστακτους. Όσο βαρύς και αν είναι αυτός ο χαρακτηρισμός επιβεβαιώνεται από τα ίδια τους τα λόγια και, κυρίως, τις πράξεις τους.
Στην Ελλάδα, επί ΣΥΡΙΖΑ, έχει ακυρωθεί η διάκριση των εξουσιών, καθώς η ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης δεν υφίσταται πλέον. Η διάκριση των εξουσιών είτε υπάρχει ολοκληρωτικά και σε όλη της την έκταση είτε δεν υπάρχει. Μερική ή υπό αίρεση ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης δεν νοείται.
Όταν ένα κομμάτι της έχει αυτονομηθεί και έχει εντάξει τις λειτουργίες του στην υπηρεσία και στους σχεδιασμούς της εκτελεστικής εξουσίας ή μάλλον ενός τμήματος της, πρέπει να μιλούμε για εκτροπή. Πολύ δε περισσότερο όταν αυτοί οι σχεδιασμοί αφορούν διώξεις πολιτικών αντιπάλων του καθεστώτος ΣΥΡΙΖΑ.Εκτροπές δεν γίνονται μόνον με τα τανκς. Εκτροπές γίνονται και με την ύπαρξη Ρασπούτιν στα ανώτατα κλιμάκια της εκτελεστικής εξουσίας. Εκτροπές γίνονται και με την εξουδετέρωση όλων των αντιπολιτευόμενων ΜΜΕ. Εκτροπές γίνονται και με τις ανεξέλεγκτες Ελληνοποιήσεις, ένα θέμα που θα πρέπει να το προσέξουν τα κόμματα του δημοκρατικού τόξου και ιδιαίτερα η Νέα Δημοκρατία.
Ίσως κάποιος με αποκαλέσει υπερβολικό. Αλλά αν συνειδητοποιήσει από τι γλιτώσαμε το καλοκαίρι του 2015, ίσως το ξανασκεφτεί. Και αν αναλογισθεί γιατί γλιτώσαμε, μπορεί και να συμφωνήσει μαζί μου.
Άλλωστε, ένα πραξικόπημα που σχεδιάστηκε αλλά δεν έγινε, δεν σημαίνει πως δεν θα γίνει στο μέλλον, αν αυτό συμφέρει το «εγχείρημα της Αριστεράς».
Μοιραστείτε
Η ΣΕΛΙΔΑ ΜΑΣ ΣΤΟ FACEBOOK
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου