Ο... σκλαβωμένος χρόνος...

Είναι μεγάλο πράγμα ο ελεύθερος χρόνος, για τον οποίο μάλιστα νομολόγησε το Συμβούλιο της Επικρατείας. Να θυμίσουμε ότι η Ολομέλεια του ανωτάτου δικαστηρίου με την υπ’ αριθμ. 307/2014 απόφαση της Επιτροπής Αναστολών έκανε δεκτή την αίτηση των καταστηματαρχών, εμπόρων και ιδιωτικών υπαλλήλων, που ζητούσαν να ανασταλεί η από 7/7/2014 απόφαση του υφυπουργού Ανάπτυξης με την οποία επιτρέπεται πιλοτικά για ένα έτος η λειτουργία των καταστημάτων τις Κυριακές. Η Ολομέλεια, με πρόεδρο τον Σωτήρη Ρίζο και εισηγήτρια τη Μαρία Καρακανώφ, έκρινε ότι η ηθική βλάβη των εμπόρων, υπαλλήλων κ.λπ. που αναφέρεται «στο δικαίωμα του ελευθέρου χρόνου και της απολαύσεώς του από κοινού με την οικογένειά τους κατά την κοινή αργία της Κυριακής καθώς και στο δικαίωμα στην άσκηση της θρησκευτικής λατρείας, παρίσταται αυτονοήτως δυσεπανόρθωτη».

Ας προσπεράσουμε το περί «άσκηση της θρησκευτικής λατρείας, παρίσταται αυτονοήτως δυσεπανόρθωτη». Προφανώς κάθε ταξιτζής, ιδιοκτήτης καφέ, ανθοπωλείων κ.λπ. θα κάνει από χίλιες γονυκλισίες μετάνοιας για να επανορθώσει την «αυτονοήτως δυσεπανόρθωτη» ζημία που υφίσταται επειδή εργάζεται.

Το ερώτημα όμως που θέτει η Ολομέλεια του ΣτΕ είναι για τη φύση του ελεύθερου χρόνου. Λέμε ότι κάποιος έχει ελεύθερο χρόνο όταν μπορεί να κάνει ό,τι θέλει. Μπορεί να πάει βόλτα ή και να

Άδωνις: Την πατρίδα μας πρέπει να την σώσουμε από τους παρανοϊκούς της διεθνιστικής και της εθνικοσοσιαλιστικής αριστεράς...

Ελληνική Αγωγή 7/3/13. Στη μάχη ενάντια στη σημερινή παράνοια

Άδωνις Γεωργιάδης: Είναι κάνονας στην ιστορία ότι οι λαοί δεν έγιναν μεγάλοι και σπουδαίοι περνώντας εύκολα, ούτε ότι οι ηγεσίες έγιναν μεγάλες και σπουδαίες λέγοντας αυτά που ο λαός ήθελε να ακούσει...

Η εποχή της παράνοιας και της υποκρισίας. Το παράδειγμα του Καμμένου

Περί Αρχαίας Ρώμης

Αφού θέλουν δραχμή...

Παιδιά, εγώ βαρέθηκα. Παραδίδομαι, πως το λένε...
Να γυρίσουμε στην δραχμή με πρόεδρο τον Τσίπρα και ας τρώμε πέτρες. 
Αρκεί να σταματήσει αυτή η καθημερινή φθορά. 
"Θα μείνουμε στο ευρώ ή θα βγούμε από το ευρώ"; Ας βγούμε να ησυχάσουμε. 
Να πετάξουμε το μνημόνιο και τα ευρώ τους στα μούτρα των ευρωπαίων και να πορευτούμε όπως εμείς νομίζουμε...

Μην πιστέψει κανείς ότι πρόκειται για ένα τρικ για να πείσουμε, δήθεν, ότι η χώρα χρειάζεται να παραμείνει στη ζώνη του ευρώ.
Όχι. Απλά....  κουράστηκα. Κουράστηκα να αντιμετωπίζω κάθε μέρα την παράνοια.
Ευρώ ή δραχμή; Αν οι «δοσίλογοι» και οι «γερμανοτσολιάδες» θέλουν το ευρώ (ειδικά γι΄ αυτό κάτι θα έχεις να μας πεις Αντωνάκη, εσύ ή οι συνεργάτες σου), ας αφήσουμε τους πατριώτες να μας οδηγήσουν στην δραχμή.
Ας αφήσουμε τους «αγανακτισμένους πολίτες» να μας δείξουν πόσα απίδια πιάνει ο σάκος τους. Αν θυμάμαι καλά απειλούσαν τους πολιτικούς τους αντιπάλους με κρεμάλες. Υπάρχει λόγος να αντιμετωπίζουμε κάθε μέρα τόσο θυμό; Ας πάνε λοιπόν να μας δείξουν πόσο μάγκες και πόσο πατριώτες είναι.
 Όμως, αλίμονό  τους. Μην τολμήσουν να αποτύχουν. Θέλω μία Ελλάδα ελεύθερη, μεγάλη και πλούσια. Θέλω μία Ελλάδα καλύτερη από αυτή που θα τους παραδώσω. Ούτε έναν πόντο μικρότερη...

Θανάσης Μαυρίδης

 

Νεολαϊκισμός: Η νέα ασύμμετρη απειλή για την Ελλάδα

Ο νεολαϊκισμός εντός των πυλών

του Σάββα Καλεντερίδη

Η Ελλάδα μπήκε στη δεκαετία του 1980 έχοντας πετύχει έναν στρατηγικό στόχο, που έμελλε να επηρεάσει τη θέση και την πορεία της στο παγκόσμιο σύστημα. Ο στόχος αυτός ήταν η είσοδός της στην ΕΟΚ, μια κίνηση που έγινε για να απαλλαγεί η Ελλάδα από το σφιχτό εναγκαλισμό των ΗΠΑ, ξεφεύγοντας ταυτόχρονα από τη μέγγενη του διπολισμού. Με άλλα λόγια ήταν μια στρατηγική κίνηση που θα επέτρεπε την Ελλάδα να ακουμπήσει και να στηριχτεί σε έναν τρίτο πόλο, με νωπές τις εμπειρίες και τα τραύματα του διπολισμού, βαθύτερο από τα οποία η εισβολή και κατοχή του 37% του εδάφους της Κύπρου.

Τη στιγμή που θα περίμενε κανείς η επιλογή αυτή να τύχει στήριξης και θερμής υποδοχής από την κεντροαριστερά και από το μέρος εκείνο της αριστεράς που δεν ήταν ταυτισμένη με τη Μόσχα, αφού η ΕΟΚ ήταν πραγματικά ένας τρίτος δρόμος που ανακούφιζε τη δύσμοιρη πατρίδα μας, ο συγκεκριμένος χώρος, εκμεταλλευόμενος τις τραυματικές εμπειρίες και το συναισθηματισμό των Ελλήνων, παρά τα μεταξύ τους προβλήματα, ενώθηκε κάτω από τα συνθήματα «ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο» και «Έξω οι βάσεις του θανάτου».

Τα συνθήματα αυτά κυριάρχησαν τη δεκαετία του ’80, λειτουργώντας ως όπιο στον λαό της Αριστεράς που διψούσε κυρίως για τρία πράγματα: για νομή της εξουσίας, για δικαίωση για τις αδικίες που υπέστη από το κράτος της Δεξιάς, και για εκδίκηση για την ήττα που υπέστη στον εσωτερικό πόλεμο του 1944-1949. Και ως γνωστόν, το όπιο θολώνει το μυαλό και δεν επιτρέψει την ψύχραιμη και καθαρή σκέψη.

Να σημειώσουμε δε στο σημείο αυτό ότι

Κυνηγώντας αντιμνημονιακά θαύματα...

Της Μαριλης Μαργωμενου
Τώρα που εσείς διαβάζετε αυτές τις γραμμές, ο Χέρμαν βαν Ρομπέι, ο Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο και ο Μάριο Ντράγκι μάλλον ξαναδιαβάζουν την επιστολή του Αλέξη Τσίπρα: «Η ψήφος του ελληνικού λαού απονομιμοποιεί το Μνημόνιο…». Αυτό που αγνοούν οι τρεις τους είναι πως πέρα από την ελληνική ψήφο υπάρχουν και τα ελληνικά κόμματα - όπως ο ΣΥΡΙΖΑ.
 Η 1η από τις 12 συνιστώσες του, η ΚΟΕ, θέλει «κατάργηση των δανειακών συμβάσεων της υποτέλειας». Η 2η, η ΑΚΟΑ, επιθυμεί «να συντριβούν» όλα τα άλλα κόμματα, «κι αυτά και οι παραφυάδες τους». Και η 3η συνιστώσα, το ΔΗΚΚΙ στη μετά Τσοβόλα εποχή, ωρύεται «να διώξουμε τους βαρβάρους», «να φτιάξουμε το νέο ΕΑΜ», «να βγούμε από το ευρώ» και να αποφασίσουμε τι θα κάνουμε μετά «με μια Εθνοσυνέλευση»!  Καθώς το αντιμνημονιακό μέτωπο επεκτείνεται, ακόμα και το ΚΚΕ παρουσιάζεται μπερδεμένο - δεν θέλει να συνεργαστεί ούτε να κυβερνήσει. Αλλά ποιος μπορεί να ξεχάσει τον ανεπανάληπτο βουλευτή - σφαιροβόλο Γ. Μαυρίκο που πέταξε ολόκληρο τον τόμο του Μνημονίου στον έκπληκτο Ευ. Βενιζέλο; Στο ίδιο μήκος κύματος αλλά χωρίς τη ρίψη αντικειμένων, ο Φ. Κουβέλης της ΔΗΜΑΡ επενδύει τις ελπίδες του στο γνωστό «η Ελλάς ποτέ δεν πεθαίνει», με το υπερβατικό σενάριο όπου η «απαγκίστρωση από το Μνημόνιο» θα συνδυαστεί με «παραμονή στο ευρώ». Αλλά δεν είναι ο μόνος που πιστεύει στα θαύματα. Η πρώην υπουργός του ΠΑΣΟΚ και νυν πασιονάρια της Κοινωνικής Συμμφωνίας Λούκα Κατσέλη σπούδαζε χρόνια την οικονομική επιστήμη για να πει τελικά πως «η πολιτική του Μνημονίου μπορεί και πρέπει να ανατραπεί» και το μόνο που χρειάζεται για να τα βγάλουμε πέρα είναι «αποφασιστικότητα»!
Οσο για το τι θα απογίνει το δύστυχο έθνος μας αμέσως μετά την «αποφασιστικότητα»... Κατά τον κ. Π. Καμμένο, θα σπεύσουν να μας σώσουν οι Κινέζοι ή οι Ρώσοι, όποιος από τους δύο προλάβει πρώτος, αν βέβαια δεν έχουμε προηγουμένως σωθεί μόνοι μας αντλώντας πετρέλαιο από την ελληνική θάλασσα! Το σχετικό σκετσάκι με soundtrack το «εις τον βυθό της θάλασσας» θα μπορούσαν να δραματοποιήσουν οι νέοι βουλευτές Π. Κοντογιαννίδης και Π. Χαϊκάλης φορώντας σκάφανδρα, καθώς