Αξιοπρέπεια, σεβασμός, κανόνες, διάλογος. Πολλές από αυτές "υπερηφανευόμαστε" ότι εμείς ανακαλύψαμε πρώτοι, ως λαός. Αλλά φαίνεται πως η λαίλαπα της μεταπολίτευσης και το έκτρωμα της ασυδοσίας που φτιάξανε τα τελευταία 40 χρόνια, τα κατέστρεψε όλα και μαζί το πιο σπουδαίο από όλα που είχαμε ως λαός. Στην Ελλάδα του μνημονίου, που αποτελεί άλλοθι για όλα, έχει δικαίωμα ο καθένας να κάνει ό, τι θέλει, όπως θέλει, όποτε θέλει και σε όποιον θέλει. Αλλά η πραγματική παιδεία ενός λαού, φαίνεται από το πως αντιμετωπίζει τις κρίσεις.
Σκεφτείτε μόνο, τον περασμένο αιώνα, με τόσους πολέμους που πέρασε η Ελλάδα, χωρίς δραχμή στην τσέπη, σε αίθουσες χωρίς θέρμανση , τα παιδιά μάθαιναν πάνω από όλα να σέβονται τον μεγαλύτερο και κυρίως τον καθηγητή, τον δάσκαλο, για τον οποίο, χιλιάδες χρόνια πριν , ένας Έλληνας από την Μακεδονία, με το όνομα Αλέξανδρος, είχε πει πως σε εκείνον χρωστάει το "ευ ζην". Για αυτό και κατά την διάρκεια του 20ου αιώνα η Ελλάδα πολλές φορές έπεσε, αλλά σηκώθηκε. Δεν την βοήθησε κανένας θεός και καμία μοίρα. Ο λαός ο ίδιος είχε την δύναμη και εκεί που πνιγόταν, έβγαινε ξανά στην επιφάνεια.
Στην Ελλάδα του 2013, που για όλα φταίει το μνημόνιο και όχι τα μούτρα μας, αφού όπως λέει η
