Επίσκεψη Δένδια στη Βεγγάζη: Διπλωματικές πηγές κάνουν έναν πρώτο απολογισμό

Η επίσκεψη του υπουργού Εξωτερικών Νίκου Δένδια στην Ανατολική Λιβύη αποσκοπούσε στην εμπέδωση τριών βασικών μηνυμάτων: να μην αναληφθεί σε πρώτη φάση οποιαδήποτε πρωτοβουλία όσον αφορά το παράνομο και ανυπόστατο «τουρκο-λιβυκό μνημόνιο» που θα δυσχέρανε τις σχέσεις της Λιβύης τόσο με την Ελλάδα όσο και με την Ευρωπαϊκή Ένωση, η εμπέδωση της ελληνικής παρουσίας με την ίδρυση του Γενικού Προξενείου στη Βεγγάζη και η συνεισφορά στη χώρα για την ανοικοδόμηση της Λιβύης, τόνισαν διπλωματικές πηγές, σε έναν απολογισμό για τη χθεσινή παρουσία του κ. Δένδια στην αραβική χώρα.

Η ανταπόκριση των λιβυκών Αρχών και στα τρία μηνύματα ήταν ιδιαίτερα θετική, σημείωσαν οι ίδιες πηγές. Να σημειωθεί ότι η επίσκεψη του υπουργού σε Βεγγάζη και Αλ Κουμπά έλαβε χώρα λιγότερο από μία εβδομάδα μετά την επίσκεψη του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη στη Λιβύη.

Συγκεκριμένα, τόσο κατά τη συνάντηση με τον αναπληρωτή πρωθυπουργό, αρμόδιο για την Ανατολική Λιβύη Χουσεΐν Ατίγια Αμπντούλ Χαφέεζ Αλ Κατράνι, όσο και με τον Πρόεδρο της Βουλής των Αντιπροσώπων Αγκίλα Σάλεχ Ίσα, τονίστηκε από λιβυκής πλευράς ότι η θέση τους αναφορικά με το παράνομο και ανυπόστατο «τουρκο-λιβυκό μνημόνιο» είναι σαφής και παραμένει σταθερή.

Τουρκολιβυκό μνημόνιο: Ντρίμπλα του Λίβυου πρωθυπουργού σε Ερντογάν -«Να ξεκινήσει διάλογος με όλους τους ενδιαφερόμενους»

Την ανάγκη έναρξης διαλόγου με όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη, αναφορικά με το τουρκολιβυκό μνημόνιο, σημείωσε μετά τη συνάντησή του με τον Τούρκο πρόεδρο ο νέος πρωθυπουργός της Λιβύης, Αμπντέλ Χαμίντ Ντμπεϊμπά.

Ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, μετά από συνάντηση που είχε σήμερα με τον Λίβυο πρωθυπουργό Αμπντέλ Χαμίντ Ντμπεϊμπά, δήλωσε πως Τουρκία και Λιβύη παραμένουν δεσμευμένες στο σύμφωνο οριοθέτησης θαλάσσιων ζωνών στην Ανατολική Μεσόγειο που υπέγραψαν το 2019.

Ωστόσο, ο Ντμπεϊμπά έστειλε σαφές μήνυμα στον Τούρκο πρόεδρο, λέγοντας πως, παρότι το τουρκολιβυκό μνημόνιο «εξυπηρετεί τα συμφέροντα τόσο της Τουρκίας όσο και της Λιβύης», είναι «πολύ σημαντικό να ξεκινήσει διάλογος, ο οποίος θα λαμβάνει υπόψη του όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη». («In particular, we underlined that the agreement on maritime jurisdiction areas is in the interest of the two countries and stressed the importance of the dialogue process, which will be in the interest of everyone, including the countries concerned»).

Επίσκεψη Μητσοτάκη με συμβολισμούς στη Λιβύη

Μητσοτάκης από τη Λιβύη: Ζητάμε την ακύρωση του παράνομου τουρκολιβυκού μνημονίου

Να ακυρωθούν τα παράνομα εγγράφα που παρουσιάστηκαν σαν διακρατικές συμφωνίες ζήτησε ο Κυριάκος Μητσοτάκης, μετά τη συνάντηση που είχε με τον πρωθυπουργό της μεταβατικής κυβέρνησης της Λιβύης Abdul Hamid Dbebeh
Δηλώσεις από κοινού με τον πρωθυπουργό της μεταβατικής κυβέρνησης της Λιβύης Abdul Hamid Dbebeh έκανε μετά τη συνάντηση που είχαν, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης.

Στα κυριότερα σημεία, ανέφερε:

«Προσβλέπουμε σε πλήρη αποκάσταση της ενεργειακής μας συνεργασίας με τη Λιβύη, άλλα και της συνεργασίας σε πεδία, όπως ο τουρισμός. Είναι παραδοσιακός ο δεσμός μας στην άμυνα και την ασφάλεια. Θυμίζουμε πως πάνω από 280 Λίβυοι αξιωματικοί έχουν αποφοιτήσει από σχολές ελληνικών ενόπλων δυνάμεων.

Θεμέλιο της σχέσης μας πρέπει να είναι η ειλικρίνεια, η διάθεση διαλόγου και η πίστη στις αρχές της διεθνούς νομιμότητας.

Γράφοντας την καινούρια σελίδα της κοινής μας διαδρομής, πρέπει να σβήσουμε τα λάθη της προηγούμενης. Θέλουμε κι εμείς άμεση και πληρη αποχώρηση ξένων στρατευμάτων και μισθοφόρων και την ακύρωση παράνομων εγγράφων που παρουσιάστηκαν σαν διακρατικές συμφωνίες, αλλά δεν έχουν καμία ισχύ.

Οι φίλοι της Λιβύης είναι δίπλα της και όχι μακριά της. Το πλησιέστερο σε αυτήν γεωγραφικό έδαφος είναι η Γαύδος και η Κρήτη. Χαιρετίζω τη διάθεσή σας να μπορούμε να συζητήσουμε απευθείας την οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών και να συνεχίσουμε συζήτηδση που διεκόπη το 2010».

Οι δηλώσεις Μητσοτάκη έχουν ως εξής:

Το μήνυμα Μητσοτάκη-Ε.Ε.: Η αποχώρηση των τουρκικών δυνάμεων το «κλειδί» για την ομαλοποίηση στη Λιβύη

Νίκος Μελέτης

Η αποχώρηση των τουρκικών δυνάμεων το «κλειδί» για την ομαλοποίηση στη Λιβύη
Το ξεκάθαρο μήνυμα της ανάγκης άμεσης αποχώρησης των ξένων στρατιωτικών δυνάμεων από τη Λιβύη, ώστε να προχωρήσει η προσπάθεια ομαλοποίησης της κατάστασης και να ανοίξει ο δρόμος για τις εκλογές του Δεκεμβρίου στέλνει η Ε.Ε. στη νέα λιβυκή κυβέρνηση.

Αυτό το μήνυμα μετέφερε στην επίσκεψη του στην Τρίπολη της Λιβύης ο Σαρλ Μισέλ την Κυριακή, το ίδιο μήνυμα θα μεταφέρουν σήμερα στη Λιβύη ο πρωθυπουργός Κ. Μητσοτάκης αλλά και ο Ιταλός πρωθυπουργός Μ. Ντράγκι που σύμφωνα με ιταλικά ΜΜΕ θα πραγματοποιήσει και αυτός σήμερα επίσκεψη στη Λιβύη.

Ανοίγει ξανά το «παιχνίδι» με τη Λιβύη - Η Ελλάδα πρέπει να είναι παρούσα

Την ευκαιρία της αποκατάστασης των διπλωματικών και πολιτικών επαφών με την Λιβύη οι οποίες έχουν διακοπεί με βίαιο τρόπο μετά την υπογραφή του τουρκολιβυκού Μνημονίου από την κυβέρνηση Σάρατζ προσφέρει η χθεσινή σημαντική εξέλιξη με την ανάδειξη νέου μεταβατικού Προεδρικού Συμβουλίου και πρωθυπουργού στην Λιβύη στο πλαίσιο της προσπάθειας της διεθνούς κοινότητας να δρομολογήσει την ομαλοποίηση της κατάστασης με την πραγματοποίηση εκλογών τον ερχόμενο Δεκέμβριο.

Η διαδικασία την οποία οργάνωσε ο ΟΗΕ στην Γενεύη με εκπροσώπους όλων των πλευρών, όλων των φατριών και όλων των φυλών της Λιβύης οδήγησε στην εκλογή νέου τριμελούς Προεδρικού Συμβουλίου και πρωθυπουργού που θα αναλάβουν με την στήριξη της διεθνούς κοινότητας την διοργάνωση των πρώτων μετά από πολλές περιπέτειες και αιματοχυσίες, εκλογών στην χώρα της Βόρειας Αφρικής.

Οι εξελίξεις στην Λιβύη, τα Rafale και τα «νευράκια» του Χ. Ακάρ

Νίκος Μελέτης

Κινήσεις και πρωτοβουλίες που μπορεί να αποδυναμώσουν την τουρκική παρέμβαση και επιρροή στην Λιβύη, επιχειρεί να ανατρέψει η Άγκυρα και στο πλαίσιο αυτό εντάσσεται και η αιφνιδιαστική επίσκεψη του Χ. Ακάρ στην Τρίπολη αλλά και τα προσβλητικά σχόλια για την Ελλάδα με αιχμή το νέο εξοπλιστικό πρόγραμμα της χώρας μας...

Οι επαφές της κυβέρνησης της Τρίπολης (GNA) με ευρωπαϊκές χώρες και οι συζητήσεις για θέματα Ασφαλείας με την Ιταλία, την Γαλλία αλλά και την Μάλτα, κυρίως όμως η σημαντική εξέλιξη με την επίσκεψη στην Τρίπολη υψηλού επιπέδου αιγυπτιακής αντιπροσωπίας, της πρώτης μετά το 2014, σημαίνουν συναγερμό στην Άγκυρα. Καθώς η Λιβυκή κρίση έδωσε την ευκαιρία στον Τ. Ερντογάν όχι μόνο να αναστήσει το νεοθωμανικό  όραμα του, αλλά του προσέφερε την ευκαιρία για την υπογραφή του Τουρκολυβικού Μνημονίου με το οποίο επιχειρείται η ανατροπή της γεωγραφίας στην Ανατολική Μεσόγειο και συγχρόνως κατόρθωσε με “εργαλείο” και τους Αδελφούς Μουσουλμάνους να επεκτείνει την επιρροή του στις χώρες του Μαγκρέμπ.

Δεν είναι τυχαίο ότι τον κ. Ακάρ συνόδευε στην τελετή αποφοίτησης αξιωματικών που εκπαιδεύτηκαν από τούρκους στρατιωτικούς συμβούλους , από το μέλος του Συμβουλίου του Κράτους (της GNA) Χαλέντ αλ-Μισρί που είναι και κορυφαίο στέλεχος του κόμματος των Αδελφών Μουσουλμάνων .

Saif Al-Islam Al-Gaddafi: "Κάποιοι νομίζουν πως τώρα όλα τελείωσαν. Λάθος: Τώρα όλα αρχίζουν"!

Διαψεύδει κατηγορηματικά ο Saif Al-Islam Al-Gaddafi γιος και διάδοχος του Muammar Al-Gaddafi ότι προτίθεται να παραδοθεί στο αποκαλούμενο διεθνές δικαστήριο εγκλημάτων πολέμων (ICC) –τη δικαιοδοσία του οποίου να σημειωθεί ότι δεν αναγνωρίζουν οι ΗΠΑ!
Ο Λίβυος διάδοχος σε επιστολή που έστειλε στο δικτυακό  τόπο «Seven Days News» αναφέρει μεταξύ άλλων:
«Σε ότι αφορά στους υποστηρικτές μας στη Λιβύη του λέμε πως εάν θέλαμε να παραιτηθούμε θα το είχαμε κάνει πολύ καιρό πριν, πριν να πληρώσουμε όλο αυτό το τίμημα. Τώρα όμως έχουμε περάσει αυτή τη γραμμή που να μπορούμε να γυρίσουμε το χρόνο πίσω. Την ξεπεράσαμε με τόσο αίμα που έχει χυθεί, την ξεπεράσαμε με τα τρωκτικά του ΝΑΤΟ που προσπαθούν να κάνουν μεγάλους άνδρες που θα προσκυνούσαν μόνο εμπρός στο Θεό, να προσκυνήσουν».
Σε άλλο σημείο της επιστολής του ο Saif Al-Islam αναφέρει:
«Σε αυτή την ιστορική στιγμή θέλω να ξεκαθαρίσω τη μοίρα των πραγμάτων, γιατί κάποιοι νομίζουν πως τώρα όλα τελείωσαν. Στην πραγματικότητα τώρα όλα αρχίζουν. Και δε θα δεχθώ συλλυπητήρια ούτε για τον πατέρα μου ούτε για τον αδερφό μου μέχρι να ολοκληρώσω την αποστολή μου, έστω και αν αυτό πάρει 50 χρόνια για να γίνει».

Ιδιωτικοποιεπίται η Κεντρική Τράπεζα της Λιβύης... Ζήτω το ΝΑΤΟ! Ζήτω οι Σιωνιστές που το ελέγχουν!

• Επιτέλους θα ιδιωτικοποιηθεί η Κεντρική Τράπεζα της Λιβύης!
• Ζήτω το ΝΑΤΟ! Ζήτω οι Σιωνιστές που το ελέγχουν!

Μόλις κατέβασαν και την ιστοσελίδα της Κεντρικής Τράπεζας της Λιβύης και είναι UNDER CONSTRUCTION.

Καλωσήρθατε Λίβυοι στο club του ΑΕΝΑΟΥ ΧΡΕΟΥΣ και της εξασφαλισμένης χρεοκοπίας που υπηρετεί με ζήλο η οικογένεια Παπανδρέου εδώ κι εκατό χρόνια!

Στο εξής κάθε χαρτονόμισμα που θα εκδίδει η «ελεύθερη» Λιβύη θα εμπεριέχει το σιωνιστικό χαράτσι που στο τέλος θα διογκωθεί με τέτοιο τρόπο που δεν θα φτάνει ούτε ολόκληρο το ΑΕΠ της Λιβύης να το ξεπληρώσει !

Λίβυοι μισθοφόροι δήθεν εξεγερμένοι δεν σκοτώσατε τον Καντάφι αλλά το ίδιο σας το μέλλον μαζί με αυτό όλων των ειρηνικών κατοίκων της Λιβύης!

Πολύ σύντομα, προβλέπεται, στην Λιβύη να πούνε το ψωμί-ψωμάκι και το νερό-νεράκι... Δεν είναι άλλωστε η πρώτη φορά που οι φίλοι των λαών θα γίνουν φονιάδες...

Logos

ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΑ ΒΙΝΤΕΟ ΜΕ ΤΟ ΛΥΝΤΣΑΡΙΣΜΑ ΤΟΥ ΚΑΝΤΑΦΙ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ Η ΔΥΣΗ ΜΙΛΟΥΣΕ ΓΙΑ “ΘΑΝΑΤΟ ΑΠΟ ΒΟΜΒΑΡΔΙΣΜΟ”

Του ξερίζωσαν τα μαλλιά και τον βασάνισαν μέχρι θανάτου. Απίστευτες εικόνες φρίκης.

olympia.gr

Τελικά τον δολοφόνησαν τον Μ.Καντάφι και μετά σκύλευσαν το σώμα του...

Διαψεύδονται οι εκπρόσωποι του Μεταβατικού Συμβουλίου που αρχικά έλεγαν ότι σκότωσαν επί τόπου τον Μ.Καντάφι στην Σύρτη. Η αλήθεια, όπως φαίνεται και από το βίντεο είναι ότι τον συνέλαβαν βαριά τραυματισμένο, αλλά ζωντανό, τον μετέφεραν στην Μισράτα και εκεί τον εκτέλεσαν! Εν συνεχεία έσυραν το άψυχο κορμί του στους δρόμους της πόλης με αλλαλαγμούς...

“Δωροδοκία” Τουρκίας στη “νέα” Λιβύη για βάση περικύκλωσης της Ελλάδας!

Σύμφωνα με την τουρκική εφημερίδα ZAMAN, η Τουρκία έδωσε 100 εκατ. δολάρια μετρητά σε τέσσερις δόσεις  στο Εθνικό Μεταβατικό Συμβούλιο, υπό τον Μαχμούντ Τζιμπρίλ, παραβιάζοντας όμως κατ’αυτό τον τρόπο τις αποφάσεις του ΟΗΕ που αναφέρονται σε αποχή χρηματοδότησης των δύο εμπόλεμων μερών, αλλά το σημαντικό είναι το γιατί τα έδωσε:

Εκτός από συμβόλαια πετρελαίων και αγορών αμυντικού υλικού η Άγκυρα έχει ζητήσει “λιμενικές διεκολύνσεις” πραατικά την δημιουργία βάσης ή έστω αγκυροβολίου στα λιβυά χωρικά ήδατα.
Επιτυγχάνοντας κατ’αυτό τον τρόπο την στρατηγική περικύκλωση της Ελλάδας, αφού ήδη έχει ναυτική βάση στην Αλβανία. Και μην ξεχνάμε το θέμα της ελληνολιβυκής ΑΟΖ.

 Ας δούμε το θέμα αναλυτικά:
Στο δημοσίευμα αναφέρεται ότι Αρχικά, η Άγκυρα έδωσε 10 εκατομμύρια δολάρια στο αρχηγείο των επαναστατών στη Βεγγάζη, για να ακολουθήσουν σε “βαλίτσες” τρεις δόσεις των 30 εκατομμυρίων δολαρίων τα οποία δόθηκαν σε αντιπροσωπείες των επαναστατών που επισκέφθηκαν την Τουρκία, στις 8, στις 10 και στις 21 Αυγούστου!
Τα 100 εκατομμύρια δολάρια αποτελούν μέρος του «πακέτου» βοηθείας ύψους 300 εκατομμυρίων δολαρίων τα οποία υποσχέθηκαν οι Τούρκοι στους αντικαθεστωτικούς στις αρχές Ιουλίου, κατά την πρώτη επίσκεψη Νταβούτογλου στη Βεγγάζη. Αρχικά οι Τούρκοι σκόπευαν να δώσουν άλλα 100 εκατομμύρια ως δώρο στην ηγεσία των ανταρτών.
Κινήσεις που δείχνουν ότι η Τουρκία παίρνει θέση στην κούρσα επιρροής των δυνάμεων της περιοχής που έχει ήδη ξεκινήσει στη στη Λιβύη.
Ο Α.Νταβούτογλου στις διαδοχικές συζητήσεις που είχε στην Βεγγάζη προσπάθησε να πάρει – και πιθανόν τα κατάφερε – όχι μόνο συμβόλαια για πετρέλαια, αλλά και πωλήσεις όπλων της τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας στο νέο καθεστώς.
Πρέπει να υπολογίζουν ότι θα πάρουν πολλά οι Τούρκοι από τό νέο καθεστώς για να δίνουν σε “βαλίτσες” τόσα χρήματα. Και βέβαια υπάρχει πάντα η ΑΟΖ μεταξύ Ελλάδος και Λιβύης, η οποία πάντως ρύθμίστηκε μονομερώς από την ελληνική πλευρά με την αρχή της “μέσης γραμμής”.
Γιατί υπάρχει και κάτι άλλο, άμεσο: Η Μοίρα του τουρκικού στόλου που περιπολεί αυτή την στιγμή μεταξύ Κρήτης και Λιβύης.
Η Άγκυρα θέλει να δώσει μόνιμο χαρακτήρα σε αυτή την παρουσία και να ολοκληρώσει την περικύκλωση της Ελλάδας έχοντας μόνιμη αμυντική που ξεκινά από την αλβανία και φτάει μέχρι την ανατολική Μεσόγειο!
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr



Μοιραστείτε



Η ΣΕΛΙΔΑ ΜΑΣ ΣΤΟ FACEBOOK

"Δανεικές" βόμβες για την Λιβύη ζήτησε το ΝΑΤΟ από την Ελλάδα!

Τελικά φαίνεται ότι ελληνικές βόμβες θα πέσουν ή έχουν ήδη πέσει στη Λιβύη! Όπως αναφέρουν ασφαλείς πηγές από το υπουργείο Εθνικής Άμυνας, "Η ελληνική πλευρά προσανατολίζεται να ικανοποιήσει το αίτημα του ΝΑΤΟ για παροχή όπλων στις αεροπορικές δυνάμεις της Συμμαχίας που επιχερούν από ελληνικά αεροδρόμια κατά της Λιβύης"!
Αυτό σε απλά ελληνικά σημαίνει ότι "Το ΝΑΤΟ έχει ξεμείνει από βόμβες και ζητούν από τις χώρες που απλά διαθέτουν βάσεις για τις αεροπορικές επιχειρήσεις να συνεισφέρουν με όπλα αέρος-εδάφους, κυρίως κατευθυνόμενες βόμβες από τα δικά τους αποθέματα".
Πριν από είκοσι ημέρες η Υπηρεσία Συντήρησης και Εφοδιασμού του ΝΑΤΟ (NAMSA) κατέθεσε αίτημα για συνεισφορά σε πυρομαχικά στο ΓΕΕΘΑ καθώς τα αποθέματα βομβών των ΝΑΤΟΪκών δυνάμεων που δρουν στην Λιβύη εξαντλούντο.
Αξιοσημείωτη είναι η στάση της Γερμανίας, η οποία ενώ είχε αντιταχθεί στην ανάληψη στρατιωτικής δράσης κατά του λιβυκού καθεστώτος, σπεύδει με διαταγή του υπουργού Άμυνας Thomas de Maiziere για αποδέσμευση όπλων από τα αποθέματα της Luftwaffe, όπως γράφει το Der Spigel.
Το ΝΑΤΟ ενδιαφέρεται για παροχή πυρομαχικών από τους παρακάτω τύπους πυρομαχικών: GDU-31A JDAM, GBU-50 Enhanced Paveway, GBU-24A/B Paveway III, 1.162 Paveway I/II, 40 ΑGM-154C JSOW.
To αίτημα του ΝΑΤΟ είναι αλήθεια ότι αντιμετωπίζεται με σκεπτικισμό από πλευράς Π.Α., καθώς με εξαίρεση τις  Paveway I/II, τα υπόλοιπα όπλα βρίσκονται σε ποσότητες που δεν επαρκούν. Υπάρχει μία πληροφορία ότι οι Γάλλοι ζήτησαν "δανεικά" βλήματα SCALP, για χρήση από τις δυνάμεις που επιχειρούν από την Κρήτη, αλλά η πληροφορία δεν έχει επιβεβαιωθεί. Πάντως οι Βέλγοι του Αράξου και οι Νορβηγοί της Κρήτης πιθανότατα έχουν εφοδιαστεί με ελληνικά όπλα.
Μετά από 120 ημέρες επιχειρήσεων τα πτωχά έτσι ή αλλιώς αποθέματα της Συμμαχίας (βασικά των Ευρωπαίων εταιρων του ΝΑΤΟ) είναι σαφές ότι απλά δεν επαρκούν για σοβαρούς πολέμους...
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr



Μοιραστείτε

Η απόφαση «περίγελος» για τη δίωξη Gaddafi από το ICC

Όπως και αναμενόταν ο εισαγγελέας του διεθνούς ποινικού δικαστηρίου (ICC) Luis Moreno-Ocampo –ένας δικηγόρος από την Αργεντινή ο οποίος ήταν και δημόσιος κατήγορος κατά τη διάρκεια δίκης της εκεί χούντας- παρέπεμψε τον ηγέτη της Λιβύης Muammar al-Gaddafi το γιο του Saif Al Islam Gaddafi και τον επικεφαλής των λεγόμενων λιβυκών μυστικών υπηρεσιών Abdullah Al-Senussi σε δίκη με την βαρύγδουπη κατηγορία των «εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας».
Στο κατηγορητήριό του το ICC αναφέρει πως ο Λίβυος ηγέτης από τις 15 έως και τις 28 Φεβρουαρίου χρησιμοποίησε όλα τα μέσα για να καταστείλει με τη βία διαδηλώσεις στις πόλεις Tripoli, Misrata Benghazi Al-Bayda, Derna, Tobruk και Ajdabiya με αποτέλεσμα το θάνατο και τον τραυματισμό αρκετών  εκ των διαδηλωτών και για να μεγαλώσει το κατηγορητήριο και τη σύλληψη και φυλάκιση. Άραγε από πότε η σύλληψη διαδηλωτών θεωρείται έγκλημα κατά της ανθρωπότητας; Μόνο το ICC και ο Luis o δικηγόρος και εισαγγελέας  γνωρίζουν...
Σε ότι αφορά το ένταλμα σύλληψης κατά του γιου του Gaddafi του Saif Al Islam Gaddafi το σκεπτικό του ICC είναι εντελώς μετέωρο. Χωρίς να διευκρινίζει την επίσημη θέση στην κυβέρνηση που κατέχει –καθώς δεν κατέχει για να του μεταβιβάσουν κάποια κατηγορία περιορίζεται στις υποθέσεις.. Έτσι η μόνη επίσημη θέση που έχει ο Saif Al Islam Gaddafi είναι αυτή του προέδρου του ιδρύματος για τη διεθνή αλληλεγγύη και ανάπτυξη (International Charity and Development Foundation) αλλά αυθαίρετα και χωρίς κάποια βάση το ICC τον  εμφανίζει ως de facto πρωθυπουργό, επειδή ο Luis ο Ocampo έτσι θέλησε να το αντιληφθεί.
Μάλιστα τόσο στο κατηγορητήριο όσο και στο ένταλμα σύλληψης το ICC χαρακτηρίζει αυθαίρετα τον Saif Al Islam Gaddafi ως διάδοχο του Muammar al-Gaddafi και κατά συνέπεια ο ίδιος γνώριζε για τις διώξεις του καθεστώτος και υλοποίησε το σχέδιο για τις διώξεις αυτές και κρίθηκε ως συνυπεύθυνος.
Το ICC βάσει άρθρων του καταστατικού του Άρθρο 7(l)(a) και 7(l)(h) ζητεί τη σύλληψή του ώστε να μην χρησιμοποιήσει την δύναμή του για να εμποδίσει ή να θέσει σε κίνδυνο την έρευνα (ποια έρευνα;(!) κανένα μέλος του ICC δεν πάτησε το πόδι του στη Λιβύη για να εξετάσει εκ του σύνεγγυς την κατάσταση ενώ πρόσκληση της Αιγύπτου για να επισκεφθεί ο Luis ή κάποιο άλλο μέλος της Εισαγγελίας τη χώρα ώστε να εξετάσει τα δρώμενα στην Λιβύη έμεινε αναπάντητη. Ο Luis με άλλα λόγια έγινε Λούης).
Πέρα από το αστείο της υπόθεσης το ICC ένα «διεθνές» δικαστήριο -εκδίδοντας τρία εντάλματα σύλληψης το ένα εκ των οποίων είναι περίγελος- και το οποίο ουσιαστικά «αυτοδημιουργήθηκε» το 2002 και χωρίς να συνδέεται με οιονδήποτε  τρόπο με τον ΟΗΕ -ούτε πρέπει και να συγχέεται με το διεθνές δικαστήριο της Χάγης- επιχειρεί να αναλάβει ένα ρόλο που (και εδώ είναι το πλέον αστείο) δεν αναγνωρίζουν οι ΗΠΑ...
Έτσι οι ΗΠΑ ανακάλεσαν την υπογραφή τους προς το καταστατικό και νομοθετικό υπόβαθρο του ICC το λεγόμενο Roman Statute (ακόμη ένας βαρύγδουπος τίτλος) λέγοντας ότι το αμερικανικό Σύνταγμα δεν επιτρέπει την διευθέτηση νομικών ζητημάτων σε ότι αφορά τις ΗΠΑ άλλου δικαστηρίου πλην αυτού του Ανώτατου Ομοσπονδιακού δικαστηρίου! (Supreme Court)
Έτσι τρία εντάλματα σύλληψης από ένα δικαστήριο που η νομοθετική του ισχύς δεν αφορά τις ΗΠΑ χώρα που πρωτοστατεί στη δίωξη και αποκαθήλωση του καθεστώτος Gaddafi.
Και κάτι ακόμη για την «αμεροληψία» του ICC. Το δικαστήριο δεν μπορεί να εξετάσει υποθέσεις επίθεσης εναντίον άλλου κράτους μέχρι το 2017, και ύστερα από παρέμβαση του George Bush ώστε να μην μπορέσει να στείλει στη δικαιοσύνη αμερικανούς στρατιωτικούς διοικητές που εφάρμοσαν σχέδια επίθεσης σε Ιράκ και Αφγανιστάν. 

O εισαγγελέας του λεγόμενου διεθνούς ποινικού δικαστηρίου Luis Moreno-Ocampo (η παύλα είναι προαιρετική)  σε «αυτάρεσκη» πόζα.
Tμήαια ειδήσεων defencenet.gr  



Μοιραστείτε

Ο πραγματικός λόγος για την επέμβαση στη Λιβύη

Αρκετοί σχολιαστές και αρθρογράφοι έχουν προβληματιστεί από το πραγματικά περίεργο γεγονός. ότι οι επαναστάτες της Λιβύης βρήκαν το χρόνο να συστήσουν τη δική τους κεντρική τράπεζα, πριν καν φτιάξουν κυβέρνηση.
Το Economic Policy Journal γράφει: «Ποτέ άλλοτε δεν ακούστηκε, εν μέσω εξέγερσης, να δημιουργείται μια κεντρική τράπεζα. Άρα δεν μιλάμε για κάποιους άξεστους αντάρτες, και μάλλον υπάρχουν κάποιες πολύ ισχυρές επιρροές…».
Το CNBC αναρωτιέται: «Πρώτη φορά βλέπουμε επαναστατική ομάδα να προχωρά σε δημιουργία κεντρικής τράπεζας εν μέσω εξέγερσης. Πόσο ισχυροί έχουν γίνει αυτοί οι κεντρικοί τραπεζίτες;».
Μια άλλη ανωμαλία, σε σχέση με την επίσημη δικαιολογία της επέμβασης της Λιβύη είναι η εξής: Υποτίθεται πως η επέμβαση έγινε για παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Τα στοιχεία όμως άλλα λένε. Σύμφωνα με το Fox News, το Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ επαινεί τη Λιβύη που «έχει κάνει τα ανθρώπινα δικαιώματα προτεραιότητα, και που προστατεύει νομικά τους πολίτες της».
Μια ρωσική αποστολή ιατρών, αναφέρει σε επίσημη αναφορά της προς τον πρόεδρο Medvedev ότι ελάχιστοι λαοί έχουν τόσες ανέσεις όσες ο λαός της Λιβύης. Διαθέτουν πολύ καλά νοσοκομεία και δωρεάν περίθαλψη. Τα νέα ζευγάρια επιδοτούνται, τα αυτοκίνητα κοστίζουν πολύ φτηνά, τα καύσιμα είναι επίσης φτηνά, οι αγρότες δεν φορολογούνται, κλπ.
Ακόμη κι αν όλα αυτά είναι προπαγάνδα, κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί ότι ο Καντάφι έφερε νερό στην έρημο, κατασκευάζοντας το μεγαλύτερο αρδευτικό έργο στην ιστορία, αξίας $33 δισ.
Η εξήγηση ότι όλα έγιναν για το πετρέλαιο είναι επίσης προβληματική... Η χώρα παράγει μόλις το 2% του παγκόσμιου πετρελαίου. Το κενό μπορεί κάλλιστα να αναπληρωθεί από τα αποθεματικά της Σ. Αραβίας. Άρα γιατί αυτή η σπουδή για δημιουργία κεντρικής τράπεζας;
Υπάρχει μια συνέντευξη του Αμερικανού στρατηγού  ε.α Wesley Clark, που κυκλοφορεί στο διαδίκτυο. Όπως λέει ο στρατηγός, το 2001 τον ενημέρωσαν πως η Αμερική σκοπεύει να πολεμήσει με το Ιράκ, τη Συρία, τον Λίβανο, τη Σομαλία, το Σουδάν, το Ιράν, και τη Λιβύη.
Τι κοινό έχουν αυτές οι χώρες; Σε τραπεζικό επίπεδο, καμία τους δεν αποτελεί μέλος της Bank for International Settlements (BIS). Αυτό το στοιχείο τις εξαιρεί από το μακρύ χέρι των ελέγχων της «κεντρικής τράπεζας των κεντρικών τραπεζών» της Ελβετίας.
Οι πιο ανυπότακτες όλων είναι η Λιβύη και το Ιράκ. Και οι δυο έχουν ήδη δεχτεί επίθεση. Στο Examiner.com αναφέρεται πως 6 μήνες πριν οι ΗΠΑ μπουν στο Ιράκ, η χώρα είχε προχωρήσει στην αποδοχή ευρώ αντί δολαρίων για το πετρέλαιό της. Αυτή η κίνηση απειλούσε τη παγκόσμια κυριαρχία του δολαρίου ως «πετροδολάριο».
Σύμφωνα με ρωσικά δημοσιεύματα, ο Καντάφι είχε ξεκινήσει προσπάθεια άρνησης του δολαρίου και του ευρώ, και κάλεσε τις αφρικανικές και αραβικές χώρες να πουλάνε πετρέλαιο σε ένα νέο νόμισμα, το χρυσό δηνάριο. Μάλιστα προωθούσε την ιδέα μιας ενωμένης Αφρικής με 200 εκατομμύρια κατοίκους, που θα χρησιμοποιούσε αυτό το νέο νόμισμα. Οι μόνοι αντίθετοι στη πρόταση του ήταν η Νότιος Αφρική και ο επικεφαλής του Αραβικού Συνδέσμου. Αυτή η πρωτοβουλία θεωρήθηκε ως απειλή για την οικονομική σταθερότητα του πλανήτη, τόσο από τις ΗΠΑ όσο και από την ΕΕ. Ο Καντάφι όμως δεν φάνηκε να πτοείται.
Και έτσι ξαναγυρνάμε στο αίνιγμα της νέας λιβυκής κεντρικής τράπεζας. Όπως αναφέρει το Market Oracle, η κεντρική τράπεζα της Λιβύης είναι 100% κρατική. Η κυβέρνηση τυπώνει το δικό της χρήμα (δηνάριο) μέσω της δικής της τράπεζας. Η χώρα είναι αυτάρκης, διαθέτει πόρους, είναι κυρίαρχη, και συνεπώς μπορεί να ορίζει την οικονομική της μοίρα. Το μεγάλο πρόβλημα των τραπεζικών καρτέλ της παγκοσμιοποίησης είναι ότι για να κάνουν δουλειές με τη Λιβύη, πρέπει να περάσουν από τη κεντρική της τράπεζα, και το εθνικό της νόμισμα, στα οποία όμως δεν έχουν καμιά επιρροή. Για αυτό και η διάλυση αυτής της τράπεζας μπορεί να μην αναφέρεται στις ομιλίες του Ομπάμα και του Σαρκοζί, αλλά σίγουρα αποτελεί βασικό λόγο για την επίθεσή τους στον Καντάφι.
Η Λιβύη δεν διαθέτει μόνο πετρέλαιο. Σύμφωνα με το ΔΝΤ, η κεντρική της τράπεζα έχει περίπου 144 τόνους χρυσού στα θησαυροφυλάκια της. Με αυτόν τον θησαυρό, ποιος χρειάζεται την BIS, ή  το ΔΝΤ και τους κανόνες του;
Για αυτό ας εξετάσουμε τους κανόνες της BIS και την επίδρασή τους στις τοπικές οικονομίες. Σύμφωνα με τον επίσημο ιστότοπο της BIS, οι κεντρικές τράπεζες πρέπει να έχουν ως κύριο σκοπό τους την σταθερότητα των τιμών. Και θα πρέπει να είναι ανεξάρτητες από τις κυβερνήσεις, ώστε να μην επηρεάζονται από πολιτικές βουλήσεις. Θα πρέπει να υπάρχει σταθερή χρηματική προσφορά, ακόμη κι αν αυτό συνεπάγεται την επιβάρυνση του λαού με ξένο χρέος. Οι κεντρικές τράπεζες αποθαρρύνονται από το να τυπώνουν χρήμα, και να το χρησιμοποιούν για το καλό του κράτους, είτε άμεσα, είτε ως δάνειο.
Σύμφωνα με άρθρο της Asia Times του 2002, «οι κανόνες της BIS εξυπηρετούν απλά το ιδιωτικό τραπεζικό σύστημα, ακόμη και εις βάρος των εθνικών οικονομιών. Η BIS κάνει στα εθνικά τραπεζικά συστήματα αυτό που το ΔΝΤ κάνει στα εθνικά νομισματικά καθεστώτα. Οι εθνικές οικονομίες  που πέφτουν θύμα της παγκοσμιοποιημένης οικονομίας, δεν εξυπηρετούν πλέον τα εθνικά συμφέροντα».
Η άποψη είναι ότι αν μια κυβέρνηση δανειστεί από δική της κεντρική τράπεζα, αυτό οδηγεί σε πληθωρισμό. Αν δανειστεί όμως από ξένες τράπεζες ή από το ΔΝΤ, αυτό δεν ισχύει. Στη πραγματικότητα όμως όλες οι τράπεζες τυπώνουν τα χρήματα που δανείζουν, είτε είναι ιδιωτικές, είτε κρατικές. Το περισσότερο καινούργιο χρήμα σήμερα προέρχεται από τραπεζικό δανεισμό. Αν το δανειστείς από κρατική κεντρική τράπεζα, είναι σχεδόν πάντα χωρίς επιτόκιο, και αυτό αποδείχθηκε ότι μειώνει το κόστος των δημοσίων προγραμμάτων κατά 50% (μέσο όρο).
Έτσι ακριβώς λειτουργεί το σύστημα της Λιβύης. Και έτσι εξηγείται το πώς η Λιβύη βρίσκει χρήματα για δωρεάν εκπαίδευση και δωρεάν ιατρική περίθαλψη. Έτσι μπορεί και δίνει στα νέα ζευγάρια άτοκα δάνεια ύψους  $50.000. Και έτσι βρέθηκαν τα $33 δισ. που έφτιαξαν το πελώριο αρδευτικό έργο στη έρημο. Μάλιστα, οι σφοδροί αεροπορικοί βομβαρδισμοί του ΝΑΤΟ απειλούν τώρα το  συγκεκριμένο έργο.
Άρα, ο πόλεμος είναι για το πετρέλαιο ή για τις τράπεζες; Μπορεί και για τα δυο. Μπορεί και για το νερό. Αν διαθέτει ενέργεια, νερό, και άφθονη πίστωση για να δημιουργήσει υποδομές, τότε ένα κράτος δεν χρειάζεται ξένους δανειστές. Και αυτή είναι η απειλή που προκαλεί η Λιβύη. Το να δείξει στον κόσμο τι είναι δυνατόν να γίνει.
Τα περισσότερα κράτη μπορεί να μην διαθέτουν πετρέλαιο, διαθέτουν όμως νέες τεχνολογίες, που μπορούν να καταστήσουν τις οικονομίες τους μη εξαρτώμενες από το πετρέλαιο, ειδικά αν μπορούν να δανειστούν από κρατικές κεντρικές τράπεζες, μειώνοντας στο μισό τα έξοδά τους.
Η ανεξαρτησία από την εξάρτηση της ενέργειας ελευθερώνει τις χώρες από τα δίχτυα των διεθνών τραπεζιτών, και από την ανάγκη να μετατοπίσουν την παραγωγή της οικονομίας του από την εσωτερική αγορά στη διεθνή αγορά, έτσι ώστε να αποπληρώσουν τα δάνειά τους.
Αν πέσει η κυβέρνηση του Καντάφι, θα είναι πολύ ενδιαφέρον να δούμε αν η νέα κεντρική τράπεζα σπεύσει να ενταχθεί στην BIS, και αν η εθνικοποιημένη πετρελαϊκή βιομηχανία πουληθεί σε επενδυτές, και τέλος αν η ιατρική περίθαλψη αλλά και η παιδεία, συνεχίσουν να είναι δωρεάν…
S.A. από Prison Planet
antinews


Μοιραστείτε

Η νέα αποικιοκρατία

Αυτό που βλέπουμε σήμερα στη Λιβύη είναι η αναβίωση της αποικιοκρατίας. Μόνο που αυτή τη φορά δεν είναι κάποια ξεχωριστά κράτη και κυβερνήσεις που ανταγωνίζονται μεταξύ τους για αυτοκρατορίες και πρόσβαση σε φυσικούς πόρους. Η νέα αποικιοκρατία έχει τη κάλυψη της «παγκόσμιας κοινότητας», δηλαδή του ΝΑΤΟ και όλων όσων συνεργάζονται μαζί του.
Η Βορειοατλαντική Συμμαχία αποτελούσε κάποτε την ασπίδα της Ευρώπης, απέναντι σε μια σοβιετική απειλή. Σήμερα αποτελεί το στρατιωτικό σκέλος της αμερικανικής ηγεμονίας.
Η Ουάσιγκτον επιδιώκει τη παγκόσμια ηγεμονία μέσω των επιλεκτικών «ανθρωπιστικών επεμβάσεων», και της άποψης ότι πρέπει να «φέρει την ελευθερία και τη δημοκρατία στους καταπιεσμένους λαούς του κόσμου».
Σε μια καθαρά καιροσκοπική βάση, η Αμερική στοχοποιεί για επέμβαση, μόνο όσα κράτη δεν αποτελούν «διεθνείς συμμάχους» της.
Αιφνιδιασμένη κάπως από τις εξεγέρσεις της Τυνησίας και της Αιγύπτου, η Αμερική αντέδρασε σπασμωδικά και οπορτουνιστικά, ενθαρρύνοντας τη κλιμάκωση της εξέγερσης στη Λιβύη. Μάλιστα, ο Khalifa Hifter, όργανο της CIA εδώ και δυο δεκαετίες, έσπευσε στη Λιβύη για να ηγηθεί των επαναστατικών δυνάμεων.
Ο Καντάφι στοχοποιήθηκε επειδή αποφάσισε να σταθεί όρθιος απέναντι στον ιμπεριαλισμό της Δύσης. Αρνήθηκε να συμμετάσχει στη νέα αμερικανική στρατιωτική διοίκηση της Africa Command, και χαρακτήρισε το σχέδιο αυτό της Ουάσιγκτον με το πραγματικό του όνομα: διαίρει και βασίλευε. Η Africa Command (AFRICOM) δημιουργήθηκε με διαταγή του προέδρου George W. Bush το 2007. Ο σκοπός της (επίσημα) είναι «η υποστήριξη των αμερικανικών συμφερόντων στην Αφρική, και η συνεργασία με τις αφρικανικές χώρες για την ασφάλεια και τη σταθερότητα της ηπείρου»...
Στην AFRICOM συμμετέχουν 49 χώρες πλην της Λιβύης, του Σουδάν, της Ερυθραίας, της Ζιμπάμπουε, και της Ακτής του Ελεφαντοστού.
Ένας παραδοσιακός τρόπος με τον οποίο οι ΗΠΑ επηρεάζουν και ελέγχουν ένα κράτος είναι η εκπαίδευση των ενόπλων δυνάμεων και των κρατικών του υπαλλήλων. Το εν λόγω πρόγραμμα ονομάζεται International Military and Education Training (IMET).  Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία της AFRICOM, «το 2009 περίπου 900 στρατιωτικοί και πολίτες από 44 αφρικανικές χώρες εκπαιδεύτηκαν στις ΗΠΑ… πολλοί στη συνέχεια κατέλαβαν θέσεις κλειδιά στις χώρες τους».
Ένας από τους βασικούς καταστατικούς σκοπούς της AFRICOM, είναι και η καταπολέμηση και εξόντωση της Αλ Κάιντα. Όπως φαίνεται, μετά από 10 ολόκληρα χρόνια ανελέητου κυνηγητού, η οργάνωση συνεχίζει να αποτελεί σοβαρή απειλή για την Αφρική, αλλά και για την ίδια την Αμερική, η οποία διαθέτει έναν ετήσιο προϋπολογισμό ύψους $56 δισ. για το υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας (Homeland Security). Η Αλ Κάιντα αποτελεί το καλύτερο άλλοθι προκειμένου η Ουάσιγκτον να επεμβαίνει στα εσωτερικά τρίτων χωρών, και να υπονομεύει τις πολιτικές και ατομικές ελευθερίες στο εσωτερικό των ΗΠΑ.
66 χρόνια μετά το πέρας του Β`Π.Π, και 20 χρόνια μετά τη κατάρρευση της ΕΣΣΔ, η Αμερική συνεχίζει να διατηρεί μια ευρωπαϊκή στρατιωτική διοίκηση, μαζί με άλλες 8 σε ολόκληρο το πλανήτη. Καμία άλλη χώρα δεν επιδιώκει τόσο πολύ τη διεθνή της στρατιωτική παρουσία. Γιατί λοιπόν η Αμερική θεωρεί χρήσιμο το να διαθέτει $1.1 τρισεκατομμύρια κάθε χρόνο σε στρατιωτικές ανάγκες; Μήπως είναι ένδειξη παράνοιας; Μήπως σημαίνει πως παντού υπάρχουν μόνο εχθροί; Ή μήπως η αμερικανική κυβέρνηση δίνει τη μέγιστη αξία στη συντήρηση μιας αυτοκρατορίας, ξοδεύοντας αλόγιστα τα λεφτά των φορολογουμένων, την ίδια ώρα που εκατομμύρια Αμερικανών πένονται;
Οι πανάκριβες αποτυχίες της Αμερικής στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν, δεν μείωσαν καθόλου τις ιμπεριαλιστικές της φιλοδοξίες. Η χώρα συνεχίζει να βασίζεται στον τύπο και γενικά στα ΜΜΕ ώστε να καλύπτει τα λάθη της και να κρύβει τη πολιτική της. Οι αποτυχίες όμως παραμένουν αποτυχίες, και μάλιστα πανάκριβες. Αργά ή γρήγορα, η Ουάσιγκτον θα πρέπει να παραδεχτεί πως η επιδίωξη της αυτοκρατορίας, έχει πτωχεύσει τη χώρα.
Ένα άλλο παράδοξο είναι το ότι οι Αμερικάνοι και οι Ευρωπαίοι σύμμαχοί τους προσπαθούν να επεκτείνουν τον έλεγχό τους σε μακρινές χώρες, την ίδια ώρα που η μετανάστευση αλλοιώνει κυριολεκτικά την εθνική και πολιτισμική τους ταυτότητα στο εσωτερικό τους. Όσο περισσότεροι Ασιάτες, Ισπανόφωνοι, Αφρικανοί, και Μουσουλμάνοι διαφόρων εθνοτήτων αποτελούν όλο και μεγαλύτερο ποσοστό των πληθυσμών του «πρώτου κόσμου», τόσο και η υποστήριξη για την «αυτοκρατορία των λευκών» θα ξεθωριάζει. Οι λαοί, που θα «καίγονται» για παιδεία, υγεία, τρόφιμα, και κατοικία, δεν θα επιθυμούν να πληρώνουν για τη διατήρηση  στρατιωτικών φυλακίων σε χώρες μακρινές, από τις οποίες και κατάγονται.
Ποιος κυριαρχεί επί ποίου; Μέρη των ΗΠΑ επανέρχονται στο Μεξικό. Για παράδειγμα, υπάρχουν στοιχεία πως τα 2/3 των παιδιών που γεννιούνται στο Τέξας είναι Hispanics. Το αγγλοσαξονικό στοιχείο τελειώνει δημογραφικά και οριστικά.
Ειρωνικό αλλά αληθινό: Την ώρα που η Ουάσιγκτον και οι μαριονέτες της είναι απασχολημένες με το να κατακτήσουν τον κόσμο, ο κόσμος κατακτά αυτές.
S.A.-Counterpunch

antinews
Μοιραστείτε

Σε επιφυλακή οι S-300 στη Κρήτη

Σύμφωνα με στρατιωτική πηγή που επικαλείται η κρητική εφημερίδα Πατρίδα, σε επιφυλακή έχει τεθεί η 11η Μοίρα Κατευθυνομένων Βλημάτων της 126 Σμηναρχίας Μάχης που είναι εξοπλισμένη με τα αντιαεροπορικά συστήματα S-300PMU1 και TOR-M1, μεγάλου και βραχέως βεληνεκούς αντίστοιχα.  Σύμφωνα με το δημοσίευμα “ανά πάσα στιγμή της ημέρας υπάρχουν στρατιωτικοί που βρίσκονται στο σύστημα TΟR-M1 αλλά και στους S-300″. Το υπουργείο Εθνικής Άμυνας διέψευσε τις φήμες που διακινούνται ότι η Κρήτη “κινδυνεύει” ή “απειλείται” από πιθανά αντίποινα του καθεστώτος Qaddafi αναφέροντας ότι η Λιβύη διαθέτει βλήματα εδάφους εδάφους μέγιστου βεληνεκούς 67 χιλιομέτρων και ως εκ τούτου η ελληνική επικράτεια βρίσκεται εκτός της ακτίνας δράσης των συγκεκριμένων οπλικών συστημάτων. Παρ΄όλα αυτά δυτικές πηγές έχουν αναφερθεί κατά καιρούς στο παρελθόν ότι η Λιβύη έχει στη κατοχή της εκτοξευτές βλημάτων R-17/300  (SCUD- B) με βεληνεκές περίπου 300km και CEP (πιθανό κυκλικό σφάλμα) περί τα 450m.

strategyreport.gr

Μοιραστείτε

Πίσω απ΄όλα το πετρέλαιο

Ο κυνισμός ως άποψη δεν βοηθά τη δημοσιογραφία. Παρακολουθώντας όμως τα τεκταινόμενα στη Μέση Ανατολή, είναι δύσκολο να τον αποφύγει κανείς.
Για παράδειγμα, ο αμερικανικός βομβαρδισμός της Λιβύης. Η λογική της απόφασης υπ`αριθ. 1973 του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, είναι, λένε,  η ανάγκη προστασίας των αμάχων.
Αν όμως αυτό ισχύει για τη Λιβύη, γιατί να μην ισχύει και για το Μπαχρέιν, τη Σαουδική Αραβία, ή την Υεμένη, όπου και εκεί, οι άμαχοι ταλαιπωρούνται; Μήπως επειδή ο Καντάφι είναι ο μοναδικός κακός; Περίεργο δεν ακούγεται; Μιλάμε για χώρες όπου δεν υφίστανται τα πολιτικά και τα ανθρώπινα δικαιώματα, οι φυλακές είναι πλήρεις πολιτικών κρατουμένων, και όποιος δεν στηρίζει τον ηγέτη, κινδυνεύει με εκτέλεση.
Άρα τι συμβαίνει; Πρόκειται απλά και μόνο για το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο; Ακούγεται απλοϊκό; Ίσως, αλλά ας θυμηθούμε τα εξής:
1-Το 2009, η αμερικανική Energy Information Administration προέβλεψε πως τα παγκόσμια πετρελαϊκά κοιτάσματα είχαν φτάσει σε κορύφωση, και πως στις επόμενες δεκαετίες η προσφορά θα έπεφτε, και οι  τιμές θα αυξάνονταν. Αν και τα στοιχεία αμφισβητήθηκαν, σε γενικές γραμμές όλοι συμφωνούν πως τα νέα κοιτάσματα γίνονται όλο και πιο δύσκολο να βρεθούν.
2-Το 65% περίπου των παγκόσμιων πετρελαϊκών κοιτασμάτων βρίσκονται στη Μ. Ανατολή, μαζί με εξίσου σημαντικά αποθέματα φυσικού αερίου. Το Ιράν είναι το δεύτερο στο κόσμο σε φυσικό αέριο, μετά από τη Ρωσία.
3-Οι ΗΠΑ, με τη μεγαλύτερη οικονομία στο πλανήτη, χρησιμοποιούν γύρω στα 21 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου την ημέρα (bpd). Επειδή όμως παράγουν μόλις 7.5 εκατομμύρια bpd, αναγκάζονται να εισάγουν τα 2/3 των αναγκών τους. Οι βασικές πηγές προέλευσης των εισαγωγών ενέργειας της Αμερικής είναι ο Καναδάς, το Μεξικό, η Σ. Αραβία, η Νιγηρία, η Βενεζουέλα, και το Ιράκ.
4-Η Κίνα, η δεύτερη ισχυρότερη οικονομία στο πλανήτη, χρειάζεται περίπου 8 εκατομμύρια bpd, μια ποσότητα που προβλέπεται να ανέβει στα 11.3 εκατομμύρια bpd έως το 2015. Παράγει μόλις 3.7 εκατομμύρια bpd, και συνεπώς εξαρτάται κι αυτή από τις εισαγωγές πετρελαίου. Οι δικές της πηγές είναι η Σ. Αραβία, το Ιράν, η Αγκόλα, η Ρωσία, το Ομάν, και το Σουδάν.

Υπολογίζεται πως μεταξύ 2030 και 2050, η Κίνα θα ξεπεράσει την Αμερική και θα αποτελεί την Νο 1 οικονομία του πλανήτη. Για να το πετύχει, θα πρέπει να εξασφαλίσει αρκετή ενέργεια που να καλύπτει τη βιομηχανική της ανάπτυξη. Για αυτό και η διασφάλιση της πρόσβασης σε πετρέλαιο και αέριο, αποτελεί τη βασική προτεραιότητα της κινεζικής εξωτερικής πολιτικής. Και πιο ειδικά, ο τρόπος μεταφοράς τους. Σήμερα, το 80% μεταφέρεται μέσω θαλάσσης, και μάλιστα μέσα από σημεία που ελέγχονται στενά από τις ΗΠΑ. Ο αμερικανικός 5^ος στόλος, με έδρα του το Μπαχρέιν, ελέγχει τα στενά του Χορμούζ, μέσα από τα οποία περνά το πετρέλαιο από τη Σ. Αραβία, το Ιράν, και το Ομάν. Ο ίδιος στόλος ελέγχει και τα στενά Μπαμπ ελ Μπαντάμπ, που οδηγούν στην Ερυθρά Θάλασσα, και μέσω των οποίων περνά το πετρέλαιο του Σουδάν προς τον Ινδικό Ωκεανό. Τέλος, ο αμερικανικός 7^ος στόλος ελέγχει τα στενά της Μάλαγκα  που αποτελούν το βασικό πέρασμα για το πετρέλαιο που κατευθύνεται προς τη Κίνα.
Η νευρικότητα της Κίνας για την διασφάλιση των διόδων ενέργειας, είναι αυτό που την ώθησε στη ταχεία ανάπτυξη του ναυτικού της, στη κατασκευή νέων λιμένων, και αγωγών. Παράλληλα, οι Κινέζοι προσπαθούν να αντιμετωπίσουν το γεγονός ότι ο κύριος προμηθευτής τους σε πετρέλαιο, το Ιράν, είναι υπό το καθεστώς διεθνών κυρώσεων, που έχουν ως αποτέλεσμα τη μείωση της παραγωγής. Το Πεκίνο έχει επενδύσει περίπου $120 δισ. στην αναβάθμιση της πετρελαϊκής βιομηχανίας των Ιρανών, αλλά πρόσφατα σταμάτησε τις επενδύσεις επειδή οι κινεζικές τράπεζες κινδυνεύουν να υποστούν συνέπειες λόγω των διεθνών κυρώσεων.
Οι Κινέζοι γνωρίζουν πολύ καλά το γιατί οι ΗΠΑ βομβαρδίζουν την Λιβύη, και όχι το Μπαχρέιν ή την Υεμένη. Το Μπαχρέιν φιλοξενεί τον 5^ο στόλο, και η Υεμένη ελέγχει τη πρόσβαση στην Ερυθρά Θάλασσα. Όσο για τη Λιβύη, μπορεί οι ΗΠΑ να μην εισάγουν το πετρέλαιο της, αλλά το εισάγουν οι Ευρωπαίοι σύμμαχοι τους. Και η τρέχουσα κρίση αποτελεί τα επίσημα εγκαίνια της νέας στρατιωτικής διοίκησης African Command (Africom). Ακόμη εδρεύει στη Γερμανία, επειδή καμία αφρικανική χώρα δεν θέλει να τη φιλοξενήσει. Εξάλλου έχει προϊστορία. Συντόνισε πριν από καιρό τη καταστροφική αιθιοπική εισβολή στη Σομαλία, που παρέδωσε τον έλεγχο της χώρας στην εξτρεμιστική Shabab.
Η Λιβύη αποτελεί το νέο πείραμα της Africom, για αυτό και οι Κινέζοι ανησυχούν, και μιλάνε για απώλειες αμάχων στη Λιβύη. Όταν πρωτοδημιουργήθηκε η Africom, είχε οργανώσει ένα υποθετικό σενάριο war-game, για επέμβαση στο Κόλπο της Νέα Γουινέας σε περίπτωση που πολιτικές αναταραχές στη περιοχή δημιουργούσαν πρόβλημα στη ροή του πετρελαίου. Η Αγκόλα, που είναι σύμμαχος των Κινέζων, βρίσκεται στον εν λόγω Κόλπο. Καθόλου σύμπτωση δηλαδή, το ότι  σε μια περίοδο που το πετρέλαιο της Αφρικής αυξάνει σε σημαντικότητα, η Αμερική συστήνει μια νέα στρατιωτική διοίκηση. Μάλιστα, η Africom συμβουλεύει και εκπαιδεύει αυτό τον καιρό, τις ένοπλες δυνάμεις 53 χωρών της περιοχής.
Για αυτό λοιπόν, αν είσαι το Πεκίνο, με τις βιομηχανίες σου να διψάνε για ενέργεια, και τη Αμερική να σε αντιμετωπίζει με εχθρότητα, κατηγορώντας σε για τα οικονομικά της προβλήματα, τι θα σκεφτείς; Ειδικά όταν τη βλέπεις να χώνεται στις πηγές ενέργειάς σου;
Στο τέλος τέλος, ότι γίνεται, δεν γίνεται για το ίδιο το πετρέλαιο ή το αέριο. Γίνεται για τον γενικότερο έλεγχο της ενέργειας. Όποιο κράτος καταφέρει να αποκτήσει τον έλεγχο στις πηγές ενέργειας, θα έχει κερδίσει μια πρωτεύουσα θέση στο παγκόσμιο γίγνεσθαι, και θα μπορεί να υπαγορεύει τους όρους του στα υπόλοιπα.
Άρα, δεν μιλάμε για κυνισμό αλλά για καθαρά ψυχρούς υπολογισμούς. Και αυτό το διάστημα, πολλοί είναι αυτοί στη Μέση Ανατολή που πληρώνουν το τίμημα αυτών των υπολογισμών.
S.A.-Counterpunch

antinews

Μοιραστείτε

Boμβάρδισαν την Λιβύη ορμώμενα από τον Άραξο τα βελγικά F-16A MLU...

Βελγικά μαχητικά F-16A MLU, ορμώμενα από τον Άραξο βομβάρδισαν με επιτυχία στόχους εδάφους στην Λιβύη πριν λίγες ώρες. Είναι η πρώτη επιθετική ενέργεια που πραγματοποιείται από τα βελγικά αεροσκάφη που φιλοξενούνται στο ελληνικό έδαφος από την έναρξη της στρατιωτικής επέμβασης της διεθνούς συμμαχίας στη Λιβύη, στις 19 Μαρτίου. "Ο στόχος αυτός επλήγη και καμία παράπλευρη απώλεια δεν διαπιστώθηκε", δήλωσε μια καλά ενημερωμένη πηγή στο πρακτορείο ειδήσεων Belga. Το Βέλγιο έχει οκτώ αεροσκάφη F-16A MLU στον Άραξο  και όπως αποκάλυψε το defencenet.gr την εβδομάδα πριν την έναρξη των βομβαρδισμών ασκούντο σε ασκήσεις προσβολής στόχων εδάφους στο πεδίο βολής Καράβια στο Μυρτώο Πέλαγος.
Όπως αναφέρουν πληροφορίες του defencenet.gr, ο πρώτος σχηματισμός απογειώθηκε στις 14.30 ακι ο δεύτερος στος 15.00. Επέστρεψαν περίπου δυόμιση ώρες μετά...
Τα βελγικά αεροσκάφη είναι εξοπλισμένα με ατρακτίδιο κατάδειξης AN/AAQ-33 Sniper της εταιρείας Lockheed Martin, NVG, JHMCS και ατρακτίδια ηλεκτρονικού πολέμου.
Το φορτίο που μετέφεραν τα αεροσκάφη όταν εκτελούν αποστολές CAP είναι δύο βόμβες GBU-24 PAVEWAY IIΙ ή  GBU-10 PAVEWAY IΙ και το ατρακτίδιο AN/AAQ-33 Sniper.  
  
Η κατευθυνόμενη με δέσμη Laser βόμβα GBU-24 PAVEWAY IIΙ
Η κατευθυνόμενη με δέσμη Laser βόμβες GBU-24 PAVEWAY IIΙ κατασκευάζεται από την εταιρεία Raytheon. Η συλλογή καθοδήγηση μπορεί να τοποθετηθεί σε βόμβες γενικής χρήσης Mk. 84 των 2000lb,  τη διατρητική BLU-109 των 2000lb, και την  BLU-116. Το μήκος της βόμβας με τη συλλογή είναι 4,32 μέτρα, η διάμετρος 370 χλστ, και η εμβέλεια άνω των 18 χλμ.
Η βόμβα GBU-24 χρησιμοποιείται κυρίως για την καταστροφή καλά προστατευμένων στόχων και στόχων υψηλής στρατηγικής σημασίας. Η κατάδειξη του στόχου με δέσμη Laser μπορεί να γίνει από το αεροσκάφος φορέα, από άλλο αεροσκάφος, από UAV, ή από καταδείκτη που βρίσκεται στο έδαφος. Η εμβέλεια της βόμβας εξαρτάται από την ταχύτητα του αεροσκάφους το ύψος άφεσης και την ταχύτητα του ανέμου. 
Η βόμβα εισήλθε σε υπηρεσία το 1983 και μπορεί να χρησιμοποιηθεί από τα αεροσκάφη F-15E, F-16A MLU, F-16C Block 40/42, F-16C Block 50/52 CCIP, F/A-18,  Tornado, Eurofighter, Mirage 2000.

Η κατευθυνόμενη με δέσμη Laser βόμβα GBU-10 PAVEWAY IΙ
Η κατευθυνόμενη με δέσμη Laser βόμβα GBU-10 PAVEWAY IΙ κατασκευάζεται από την εταιρεία Raytheon και Lockheed Martin και εισήλθε σε υπηρεσία το 1976. Η συλλογή καθοδήγηση τοποθετείται σε βόμβες γενικής χρήσης Mk. 84 των 2000lb, και τη διατρητική BLU-109Β των 2000lb η οποία έχει μήκος 3,84 μέτρα διάμετρο 460 χλστ και εμβέλεια άνω των 14,8 χλμ.
Η καθοδήγηση μπορεί να πραγματοποιηθεί με τον ίδιο τρόπο που εφαρμόζεται στις βόμβες GBU-24.
Η σημερινή επίθεση αποτελεί επιβεβαίωση του δημοσιεύματος του defencenet.gr, ότι ο πραγματικός σκοπός των βελγικών F-16 είναι ο βομβαρδισμός και για ον λόγο αυτό ασκούντο στο ελληνικό πεδίο βολής.
Από τη Σούδα απογειώθηκαν Νορβηγικά και Γαλλικά αεροσκάφη τα οποία επίση έπληξαν στόχους στη Λιβύη. Τα Mirage 2000 του Κατάρ, έκαναν εναέριες περιπολίες.    

  
Στο μεταξύ στο Παρίσι το γενικό επιτελείο των ενόπλων δυνάμεων ανακοίνωσε ότι γαλλικά μαχητικά αεροσκάφη πραγματοποίησαν σήμερα επιδρομές εναντίον λιβυκών θωρακισμένων οχημάτων και "μιας μεγάλης αποθήκης πυρομαχικών". 

   
Οι επιδρομές έγιναν στις περιοχές της Μισράτα και του Ζιντάν, στη Δυτική Λιβύη, διευκρίνισε το Γενικό Επιτελείο. 

Τουλάχιστον τέσσερις δυνατές εκρήξεις συγκλόνισαν το κέντρο της Λιβυκής πρωτεύουσας Τρίπολη, λίγη ώρα πριν από τα μεσάνυχτα της Κυριακής, όπως μετέδωσε το πρακτορείο Ρόιτερ.
Οί δημοσιογράφοι του Ρόιτερ, που βρίσκονταν στο κέντρο της Λιβυκής πρωτεύουσας, αναφέρουν ότι η λάμψη από μία από τις τέσσερις εκρήξεις, φώτισε το νυχτερινό ουράνιο θόλο στο νότιο τμήμα της πόλης.

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr


Μοιραστείτε

Η “σικέ” επανάσταση της Λιβύης και η ταύτιση της “αριστεράς” με τον ιμπεριαλισμό

Χωρίς καμιά αμφιβολία, η αριστερά στη Δύση θα πρέπει  τώρα να «αυτομαστιγώνεται», μετά από την ερμηνεία της όσον αφορά στη λιβυκή «επανάσταση».

Από την αρχή της επιχείρησης Odyssey Dawn, κάτι δεν «μύριζε καλά» με αυτή την  επανάσταση. Από την αρχή της, δεν ήταν μια ειρηνική εξέγερση πολιτών, όπως οι υπόλοιπες που σημειώθηκαν στη περιοχή. Με άλλα λόγια, ξεκίνησε ευθύς εξαρχής, ως ένας εμφύλιος πόλεμος (με τη βοήθεια της Δύσης), μεταμφιεσμένος σαν λαϊκή επανάσταση, πλην όμως ένοπλη και επικίνδυνη.

Οι διπλωματικοί παρατηρητές εξεπλάγησαν με την αστραπιαία απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας, που επιτρέπει τη χρήση «όλων των αναγκαίων μέτρων» εναντίον της Λιβύης. Το καταστατικό του ΟΗΕ περιορίζει πολύ αυστηρά τη στρατιωτική δράση, μόνο σε περίπτωση που απειλείται η διεθνής ειρήνη ή ασφάλεια, κάτι που δεν ισχύει για τη Λιβύη. Δεν επιτρέπεται δηλαδή η ανάμιξη σε εσωτερικά ζητήματα χωρών μελών.

Η πρόφαση που χρησιμοποιήθηκε ήταν η δήθεν προστασία των ανυπεράσπιστων αμάχων. Ναι, αλλά και οι επαναστάτες αποτελούν σχεδόν κανονικό στρατό... Και αφού δεν μπορεί μια κυβέρνηση να θεωρηθεί ότι απειλεί τη διεθνή ειρήνη, όταν το ζήτημα είναι εσωτερικό της, τότε η απόφαση του Συμβουλίου πάει κόντρα στο ιδρυτικό καταστατικό του ΟΗΕ. Η Ρωσία, η Κίνα, η Βραζιλία, η Γερμανία, και η Ινδία απείχαν. Παράλληλα, η απόφαση προβλέπει εμπάργκο όπλων εναντίον της Λιβύης, το οποίο όμως παραβιάζουν οι ΗΠΑ προμηθεύοντας με όπλα τους αντικαθεστωτικούς μέσω της Αιγύπτου.

Και τι έκανε η αριστερά της Δύσης; Μιλούσε με λυρικούς  όρους για τη λιβυκή εξέγερση, ταυτιζόμενη με τις ιμπεριαλιστικές βλέψεις κάποιων, που ήθελαν εξαρχής στρατιωτική επέμβαση, για δήθεν ανθρωπιστικούς λόγους. Η αριστερά ταυτίστηκε με την άποψη κάποιων που απλά ήθελαν να ξεφορτωθούν μια προβληματική τους μαριονέτα, και να διχοτομήσουν τη Λιβύη σε Δυτική και Ανατολική, με την δεύτερη (που έχει όλο το πετρέλαιο) να είναι υπό τον έλεγχο των επαναστατών, που όλοι τους είναι κάποιοι πρώην κολλητοί του Καντάφι, ή ενεργούμενα της CIA. Τόσο καλά διάβασε η αριστερά την εξέγερση της Λιβύης.

Στη πραγματικότητα, η επιχείρηση Odyssey Dawn εξυπηρετεί πολλαπλούς σκοπούς.

1.Αποτελεί αντιπερισπασμό από άλλα πιο κρίσιμα ζητήματα.

2.Επιχειρεί να μεταμορφώσει την «αυτοκρατορία» σε αγγέλους, μετά την ντροπή τόσων χρόνων που υποστήριζε και χρηματοδοτούσε όλους αυτούς τους αιμοσταγείς δικτάτορες.

3.Δίνει σε κάποιους πρόσβαση (προγεφύρωμα) στην Αφρική.

4.Εγγυάται την μεγαλύτερη πετρελαϊκή πηγή στην αφρικανική ήπειρο.

Αν αντί να απόσχουν από τη ψηφοφορία, η Ρωσία ή η Κίνα ασκούσαν βέτο, αυτή η παράνομη επιχείρηση δεν θα γίνονταν πραγματικότητα.

Στην Αγγλία κυκλοφόρησε η επίσημη άποψη ότι «ότι και να κάνουμε θα είναι δύσκολο, θα χαθούν ζωές αθώων. Όμως αν δεν επέμβουμε, θα χαθούν περισσότερες ζωές εξαιτίας του Καντάφι». Ωραία εκλογίκευση. Με αυτό όμως το επιχείρημα, θα μπορούσαμε να επιτεθούμε σε οποιονδήποτε, με βάση του τι θα μπορούσε να είχε κάνει! Βομβαρδίζουμε τη Λιβύη, με βάση μια θεωρητική άποψη. Ότι αν δηλαδή επικρατήσει ο Καντάφι, θα σφάξει κόσμο…. Έτσι, αντί να το κάνει ο Καντάφι, το κάνουν οι συνδυασμένοι στρατοί των πλέον ισχυρών κρατών του κόσμου.

Όλα ξεκίνησαν με κάποιες καλοστημένες φήμες για δήθεν θηριωδίες του Καντάφι, τις οποίες διέδωσαν πρώτοι κάποια πρώην τσιράκια του καθεστώτος. Πρόκειται για κλασική κομπίνα, όπως τότε στο Κόσσοβο. Ψεύτικες ιστορίες για δήθεν εθνοκάθαρση και γενοκτονία από τους Σέρβους, την ίδια ώρα που εξοπλίζονταν από τη Δύση ο φασιστικός Στρατός Απελευθέρωσης του Κοσσόβου, ο οποίος πράγματι διενεργούσε εθνοκαθάρσεις, και τις χρηματοδοτούσε από το εμπόριο της ηρωίνης. Στη συνέχεια ακολούθησε το ΝΑΤΟ και ο ανελέητος βομβαρδισμός των … ιθαγενών.

Ήρθε ο καιρός να σταματήσει η αριστερά της Δύσης να κρίνει τα ξένα κράτη, και μάλιστα ταυτιζόμενη με τις βλέψεις της «αυτοκρατορίας». Η άποψη του ότι «εμείς ξέρουμε το καλό σας», είναι μια πατερναλιστική φιλελεύθερη και άκρως ρατσιστική συμπεριφορά.

Ο Fidel Castro είχε πει δημοσίως από την 4/3/11, ότι η Δύση θα ακολουθήσει στη Λιβύη το ίδιο μοντέλο με αυτό που ακολούθησε στα Βαλκάνια στη δεκαετία του `90. Δηλαδή προέβλεψε με μεγάλη επιτυχία αυτό που συνέβη μετά. Το μόνο που χρειάζονταν ήταν μια πρόφαση για αφορμή. Για αυτό και είδαμε το βίντεο με το πολεμικό αεροσκάφος που καταρρίφθηκε πάνω απ τη Βεγγάζη. Ήταν η απόδειξη των κακών προθέσεων του Καντάφι. Το μόνο πρόβλημα ήταν πως μάλλον επρόκειτο για αεροσκάφος των αντικαθεστωτικών, που καταρρίφθηκε από τις δυνάμεις του Καντάφι.

Όπως σχεδόν όλα πάντοτε, έτσι και η λιβυκή «επανάσταση», είναι άλλο από αυτό που μας δείχνουν τα πουλημένα ΜΜΕ.

Η μοναδική ευκαιρία που είχε ο λαός της Λιβύης να απελευθερωθεί πραγματικά, δυστυχώς αποτράπηκε στο παρά πέντε, από την επέμβαση της  «αυτοκρατορίας».

S.A.-Global Research

Διαβάστε κι αυτό:

Στόχος της επέμβασης στην Λιβύη είναι μία «Κυρηναϊκή Δημοκρατία»


Μοιραστείτε

Τι ρόλο παίζει η Τουρκία στη Λιβύη; Που είναι η Ελλάδα;

Σειρά άσχετων φαινομενικά μεταξύ τους στοιχείων, υποδεικνύουν ότι η Τουρκία διαδραματίζει πλέον συγκεκριμένο ρόλο στην κρίση της Λιβύης.

Το μόνο βέβαιο είναι ότι οι επιχειρήσεις έχουν περιέλθει σε απόλυτο αδιέξοδο και πως η συνοχή της Ατλαντικής Συμμαχίας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχουν υποστεί σοβαρή δοκιμασία. Κι αν για το ΝΑΤΟ το ζήτημα δεν απειλεί και τη γεωπολιτική του υπόσταση, δε συμβαίνει το ίδιο με την Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία εμφανίζεται ως ένα αμελητέο γεωπολιτικό μέγεθος, ασχέτως του τι λένε είτε οι κυβερνήσεις είτε οι γραφειοκράτες στις Βρυξέλες.

Η Τουρκία έχει αναλάβει στο παρασκήνιο μεσολαβητικό ρόλο για τη διευθέτηση της κρίσης στη Λιβύη, αφού φρόντισε να αναδείξει με τις κατάλληλες κινήσεις τον εαυτό της ως έναν πραγματικό έντιμο διαμεσολαβητή (honest broker).
Δεν έχουν περάσει παρά λίγες ώρες από την ανακοίνωση ότι οι Τούρκοι ανέλαβαν να εκπροσωπούν τα αμερικανικά συμφέροντα (διπλωματική εκπροσώπηση δι’ αντιπροσώπου) στη Λιβύη. Πρόσφατα είναι επίσης τα τηλεγραφήματα των διεθνών ειδησεογραφικών πρακτορείων για την τηλεφωνική συνομιλία του Ομπάμα με τον Ερντογάν.

Στο ίδιο μήκος κύματος, οι Ερντογάν, Γκιουλ, Μπαγκίς και Γκιονούλ, ξιφούλκησαν εναντίον του Γάλλου προέδρου Σαρκοζί κατηγορώντας τον για αφροσύνη και επί της ουσίας εξυπηρέτηση των στενών εσωτερικών πολιτικών του συμφερόντων, κάτι που φυσικά δεν στερείται βάσης. Τι πέτυχαν με αυτές τις σκόπιμες και συντονισμένες δηλώσεις οι Τούρκοι; Να γίνουν αποδεκτοί από το καθεστώς του Καντάφι, το ένα από τα δύο μέρη που πρέπει να συνεννοηθούν για να προκύψει λύση στο πρόβλημα. Ποιο είναι το έτερο μέρος: Οι ΗΠΑ, όχι οι φαιδροί -όπως αποδείχθηκε- Ευρωπαίοι.

Μόλις χθες βράδυ η Χίλαρι Κλίντον άφηνε να εννοηθεί μιλώντας στο ABC, ότι το περιβάλλον Καντάφι έχει ξεκινήσει διερευνητικές επαφές για την οριστικοποίηση των προϋποθέσεων αποχώρησής του από την εξουσία και την ίδια τη χώρα, στέλνοντας έμμεσο μήνυμα ότι οι ΗΠΑ χρειάζονται περισσότερα στοιχεία για να πειστούν για τις προθέσεις του (βλ. ανάρτηση στη διεύθυνση: http://www.defencepoint.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=2482:2011-03-23-08-16-08&catid=39:foeign-affairs-international&Itemid=59).

Είναι προφανές ότι οι Τούρκοι έχουν πλασαριστεί εξαιρετικά και διαδραματίζουν συγκεκριμένο ρόλο. Τι καλύτερα ανταλλάγματα θα μπορούσαν να ζητήσουν πέραν της αποφυγής περιθωριοποίησής τους στα ζητήματα της εκμετάλλευσης των κοιτασμάτων υδρογονανθράκων στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο; Κάπου εκεί εμπλέκουν και τα ελληνικά εθνικά συμφέροντα, όπως άλλωστε υπαινίχθηκε χθες από το βήμα του Κοινοβουλίου και ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου.

Πόσο αφελής και αργόστροφος πρέπει να είναι κάποιος ώστε να μην αντιλαμβάνεται ότι στη συγκεκριμένη υπόθεση που εξελίσσεται στη γειτονιά μας, το ρόλο αυτό θα μπορούσε να έχει αναλάβει η Ελλάδα; Να κεφαλαιοποιήσει με τον σωστό τρόπο τη σχέση που ούτως ή άλλως διατηρεί με τον Καντάφι!... Να πετύχει αν θέλετε την απομάκρυνσή του από την εξουσία με αντάλλαγμα την υποστήριξη των θέσεών της στο ζήτημα της ΑΟΖ που δικαιούται η Γαύδος, την οποία ο Λίβυος δικτάτορας αρνείται επί τόσα έτη;

Που είναι ο πρωθυπουργός μας ο οποίος είναι πάντα έτοιμος να πάρει το αεροπλάνο και να «οργώσει» την οικουμένη σε... μεσολαβητικούς ρόλους; Γιατί παθαίνουν τέτοια... εμπλοκή όταν πρόκειται να εργαστούν για το ελληνικό εθνικό συμφέρον; Τόσο πολύ φοβηθήκαμε μη μας "κακιώσει" ο Σαρκοζί και ο Κάμερον ή δεν αντιληφθήκαμε εγκαίρως ότι η Μέρκελ που βρισκόταν επί μέρες υπό πίεση για το θέμα των επιχειρήσεων θα εκτιμούσε ιδιαίτερα τη στάση μας; Δηλαδή τι πρέπει να γίνει για να κινητοποιηθούμε και να εγκαταλείψουμε επιτέλους την... έντιμη στάση του τρομαγμένου, μικρού και αδύναμου κράτους που δεν τολμά να αρθρώσει λόγο και επιλέγει κάτι διατυπώσεις... αρχών που αφήνουν τους πάντες παγερά αδιάφορους;

Τούτων λεχθέντων, δεν εκπλήσσει το γεγονός ότι η τουρκική διπλωματία κινήθηκε με ακρίβεια και συνοχή κατορθώνοντας να αποσπάσει για τον εαυτό της συγκεκριμένο ρόλο, να εκταμιεύσει δηλαδή ότι καλύτερο μπορεί στην παρούσα συγκυρία, πιθανότατα δε σε βάρος των εθνικών μας συμφερόντων, αφού η σοβαρότητα έχει δυστυχώς εκλείψει προ πολλού από τη χώρα μας.

Την ίδια στιγμή, η Ελλάδα αναλώνεται σε ακατάσχετη θεωρητικολογία με τον πρωθυπουργό και τον υπουργό Εθνικής Άμυνας να ασχολούνται με οτιδήποτε άλλο πέραν της προσπάθειας σύλληψης μια καινούργιας ιδέας που θα αξιοποιήσει τη συγκυρία και θα προωθήσει τα ελληνικά εθνικά συμφέροντα.

Ενδεικτική ήταν η χθεσινή συνέντευξη Τύπου στο υπουργείο Εθνικής Άμυνας, όπου οι διάλογοι που διημείφθησαν διεκδικούν επαξίως Όσκαρ παρακμής με τον σοβαρότερο της υπόθεσης, τον υπουργό Ευ. Βενιζέλο, για χάρη του... δημοκρατικού δικαιώματος της ενημέρωσης, να χρησιμοποιεί ευφυολογήματα και διπλωματικές διατυπώσεις, ώστε να είναι σε θέση να αρνηθεί εύσχημα (plausible deniability είναι έκφραση που χρησιμοποιούν και στις μυστικές υπηρεσίες!) όταν θα αρχίσουν να δημοσιεύονται οι συνήθεις για τα ελληνικά δεδομένα τερατολογίες κάθε είδους.

Αυτό δεν είναι επιτυχία υπουργέ μου, διότι τώρα μικρό το κακό (που δεν είναι μικρό, ας υποθέσουμε όμως). Όταν όμως έρθει η ώρα στρατιωτικής κρίσης η "ασυδοσία"  και σύγχυση που επικρατεί με την ανοχή του υπουργείου, θα στραφεί εναντίον της εθνικής μας ασφάλειας. Και τότε, την πολιτική ευθύνη θα φέρουν οι διαδοχικές ηγεσίες του υπουργείου Εθνικής Άμυνας.

Και μη μας απαντήσετε ότι ο καθένας έχει δικαίωμα να γράφει ότι θέλει. Προφανώς! Όμως και η κυβέρνηση οφείλει να ενημερώσει με ακρίβεια τον ελληνικό λαό για τα δεδομένα, ώστε να μην αφήνει πρόσφορο έδαφος στη δημιουργική φαντασία και την τρομολαγνεία που τελικά λειτουργούν ως παραπληροφόρηση.
defencepoint.gr

Μοιραστείτε

Γ.Παπανδρέου: "Τον έλεγχο μεταξύ Κρήτης και Λιβύης ζήτησε η Τουρκία"!

Για να συμμετάσχει η Τουρκία στις επιχειρήσεις κατά της Λιβύης έθεσε απαίτηση να αναλάβει τον έλεγχο της θαλάσσιας περιοχής μεταξύ Κρήτης και Λιβύης και φυσικά να ελέγξει και τη νότια ΑΟΖ της Ελλάδας, όπως αποκάλυψε μιλώντας πριν λίγο στην Βουλή ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου!

Συγκεκριμένα απαντώντας στον πρόεδρο του ΛΑΟΣ Γιώργο Καρατζαφέρη ο οποίος επέμεινε ότι έπρεπε να απέχουμε από οποιαδήποτε στρατιωτική εμπλοκή, ο πρωθυπουργός διάβασε μέσα στην Ολομέλεια το εξής κείμενο: «Ο πρωθυπουργός της Τουρκίας μιλώντας σε στελέχη του κόμματός του πρόσθεσε ότι η Τουρκία είναι πρόθυμη να αναλάβει την διανομή της ανθρωπιστικής βοήθειας στην Λιβύη, να διαχειριστεί το αεροδρόμιο της Βεγγάζης και να αναπτύξει ναυτικές δυνάμεις, ακούστε, για τον έλεγχο της θαλάσσιας περιοχής μεταξύ Βεγγάζης και Κρήτης»!
Φυσικά η κίνηση της Τουρκίας, μόνο έκπληξη δεν προκαλεί. Με ανοικτό το θέμα της ΑΟΖ μεταξύ Ελλάδας και Λιβύης και βέβαια μεταξύ Ελλάδας και Κύπρου, αυτό είναι κάτι παραπάνω από αναμενόμενο.
Το ίδιο ακριβώς θέμα έθεσε και το defencenet.gr στην συνέντευξη Τύπου του υπουργού Εθνικής Άμυνας Ευάγγελου Βενιζέλου για την ελληνολιβυκή ΑΟΖ, αλλά και το πρόσφατο επεισόδιο της τουρκικής κορβέτας με το ιταλικό σκάφος, εντός της ελληνικής υφαλοκρηπίδας.
Οπωσδήποτε ξενίζει η αρχική τοποθέτηση του υπουργού Εθνικής Άμυνας Ευάγγελου Βενιζέλου για το τι είναι ΑΟΖ («Η ΑΟΖ είναι μία θαλάσσια ζώνη, η οποία συνδέεται με τα κύματα, τον αέρα και τους ζώντες οργανισμούς»)…
Defencenet: Μια ερώτηση. Παρά τις καλές σχέσεις και τους εναγκαλισμούς επί 30ετίας των κυβερνήσεών σας με το καθεστώς του Μουαμάρ Καντάφι στη Λιβύη, παρόλα αυτά δεν είχαμε καταφέρει να βρούμε μια λύση στο θέμα της ΑΟΖ μεταξύ της Ελλάδος και της Λιβύης. Θα ήθελα να σας ρωτήσω στους σχεδιασμούς μας τώρα στην παρούσα φάση, είτε στο ΝΑΤΟ είτε στο επίπεδο Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, έχουν ληφθεί υπόψη οι ελληνικές θέσεις επί της ΑΟΖ σε ό,τι αφορά το επιχειρησιακό επίπεδο; Δηλαδή, υπάρχουν κάποιες πάγιες δικές μας θέσεις, κάποιες πάγιες δικές μας επιδιώξεις σε ό,τι αφορά τον καθορισμό της ελληνολιβυκής ΑΟΖ. Αυτές έχουν ληφθεί υπόψη όπως αντίστοιχα ελήφθησαν το θέμα του FIR και πολύ σωστά όπως είπατε προηγουμένως; 
E.Bενιζέλος: Το FIR συνδέεται με την προστασία των πολιτικών πτήσεων. Όταν, λοιπόν, έχεις μια εκτεταμένη αεροναυτική επιχείρηση, είναι προφανές ότι πρέπει να έχεις κατά νου την ασφάλεια των πολιτικών πτήσεων. Η διαχείριση του FIR αποκτά αυξημένη κρισιμότητα όταν στην περιοχή μας έχουμε τέτοια συγκέντρωση δυνάμεων κι όταν έχουμε τέτοιες επιχειρήσεις.
Η ΑΟΖ είναι μία θαλάσσια ζώνη, η οποία συνδέεται με τα κύματα, τον αέρα και τους ζώντες οργανισμούς (σσ: ;;;). Τα πολεμικά πλοία και τα μαχητικά αεροσκάφη που συγκεντρώνονται στην περιοχή δεν πρόκειται να ασχοληθούν ούτε με θέματα ζώντων οργανισμών, ούτε με θέματα κυμάτων, ούτε με θέματα αιολικής ενέργειας.
Defencenet: Μάλιστα! H τουρκική κορβέτα που προχθές είπε να απομακρυνθεί το ιταλικό σκάφος γιατί είναι στην τουρκική ΑΟΖ αφορούσε τα κύματα και τους ζώντες οργανισμούς;
Ευ. Βενιζέλος: Άλλο αυτό, αυτό είναι άλλο θέμα.
Defencenet: Όχι δεν είναι άλλο θέμα αυτό.
Ευ. Βενιζέλος: Είναι άλλο θέμα, δεν συνδέεται με τη Λιβύη.
Defencenet: Είναι το ίδιο θέμα, η ΑΟΖ είναι ενιαία, το θέμα της ΑΟΖ και η πολιτική μας επί της ΑΟΖ είναι ενιαία.
Ε.Βενιζέλος: Θα με ακούσετε λιγάκι;
Defencenet: Παρακαλώ, μετά μεγίστης προσοχής κ. Υπουργέ.
Ευ. Βενιζέλος: Είμαι βέβαιος ότι είστε βαθύς γνώστης αυτών των θεμάτων. Επειδή απλώς συμβαίνει εκτός από την ιδιότητά μου του Υπουργού της Εθνικής Άμυνας να είμαι και Καθηγητής της Νομικής, αν θέλετε να σας προσφέρω κι εγώ κάποια πρόσθετη πληροφόρηση, για να τη διασταυρώσετε.
Μου φέρνετε το θέμα του περιστατικού με το ιταλικό πλοίο. Λοιπόν, το ιταλικό πλοίο έλαβε άδεια από τις ελληνικές αρχές, οι ελληνικές αρχές εξέδωσαν αγγελία (NAVTEX), το τουρκικό πλοίο παρενόχλησε το ιταλικό πλοίο το οποίο όμως έμεινε μέσα στο πλαίσιο της άδειας που του είχε χορηγηθεί από τις Ελληνικές Αρχές.
Defencenet: Χωρίς να κάνει την αποστολή του όμως.
Ευ. Βενιζέλος: Όχι με συγχωρείτε, την έκανε και θα δούμε και πώς θα εξελιχθεί η υπόθεση αυτή.
Defencenet: Αφού έχει ενημερώσει ότι δεν την έκανε κ. Υπουργέ. Η Ιταλία έχει ενημερώσει έτσι.
Ευ. Βενιζέλος: Με συγχωρείτε, την έκανε σε πάρα πολύ μεγάλο βαθμό.
Defencenet Εντάξει, τώρα είναι θέμα βαθμού; Εν πάση περιπτώσει, υλοποίησης της αποστολής, καλά το ξέρω αυτό..
Ευ. Βενιζέλος: Δεν είμαι ο διαχειριστής του πλοίου, το οποίο είναι σε τελευταία ανάλυση ένα εμπορικό πλοίο. Ένα πλοίο το οποίο παρέχει τεχνικές υπηρεσίες. Αυτό δεν έχει καμία σχέση με το ζήτημα της Λιβύης.
Μου λέτε: υπάρχει εκκρεμότητα στην οριοθέτηση θαλασσίων ζωνών μεταξύ Ελλάδος και Λιβύης; Βεβαίως υπάρχει, είναι ανοιχτές διαπραγματεύσεις για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας, αλλά επειδή στη Μεσόγειο ούτως ή άλλως η έκταση της υφαλοκρηπίδας ταυτίζεται με την έκταση της ΑΟΖ, καλό είναι οι θαλάσσιες ζώνες να οριοθετούνται ταυτοχρόνως και παραλλήλως, όπως έγινε με την Αλβανία και ελπίζουμε και φιλοδοξούμε να κυρωθεί η σύμβαση με την Αλβανία.
Παλαιότερα, στη δεκαετία του ’70, η οριοθέτηση αφορούσε μόνον την υφαλοκρηπίδα, όπως έχει γίνει μεταξύ Ελλάδος και Ιταλίας. Τέτοιο πρόβλημα όμως δεν έχουμε μόνο με τη Λιβύη, τέτοιο πρόβλημα έχουμε και με την Αίγυπτο.
Defencenet: Και με την Τουρκία.
Ευ. Βενιζέλος: Προφανώς και με την Τουρκία. Λοιπόν, η Λιβύη δε θα πάψει να υπάρχει ως χώρα, θα συνεχιστούν κάποια στιγμή οι διαπραγματεύσεις. Δεν είναι προτεραιότητα φαντάζομαι κανενός στη Λιβύη αυτή τη στιγμή η οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών με την Ελλάδα.
Defencenet: Είναι όμως προτεραιότητα της Ελλάδας να διαπραγματευθεί πριν στείλει στρατό το τι ακριβώς θα κερδίσει από την εμπλοκή της.
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Μοιραστείτε