Δευτέρα, 27 Μαρτίου 2017

Η Νέα Δημοκρατία καλύπτει πλέον τον κεντρώο-μεταρρυθμιστικό χώρο

Την εβδομάδα που μας πέρασε στην Νέα Δημοκρατία έγιναν συναντήσεις που σηματοδότησαν την άρση παρεξηγήσεων και φανέρωσαν την διάθεση όλων των ηγετικών στελεχών, ενωμένο το κόμμα τους να πορευθεί προς την εξουσία.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης συναντήθηκε με τον Ε. Μεϊμαράκη που συμφώνησε στους πολιτικούς χειρισμούς του πρώτου, ενώ η συνάντηση του Κώστα Καραμανλή με τον Αδωνι Γεωργιάδη φαίνεται πως έλυσε μια παρεξήγηση.
Συγχρόνως, με συντονισμένα πυρά στελέχη της καραμανλικής πτέρυγας, επιτέθηκαν στον Π. Καμμένο, οριοθετώντας με σαφήνεια τον πολιτικό χώρο στον οποίον κινούνται οι ΑΝΕΛ, από αυτόν της Νέας Δημοκρατίας. Μάλιστα, τον ρόλο αυτό ανέλαβε ο Κώστας Καραμανλής του Αχιλλέα, με όλους τους συμβολισμούς και το βάρος του ονόματος του. Ο δε Θ. Ρουσόπουλος έκανε ένα βήμα παραπάνω, υποβαθμίζοντας την σχέση του Κ. Καραμανλή με τον Δ. Παπαγγελόπουλο, σε μια τρίμηνη συνεργασία και τίποτα παραπάνω.( Ιούλιος-Σεπτέμβριος 2009)
Βέβαια, όλες αυτές οι κινήσεις των καραμανλικών θα μπορούσαν να είχαν γίνει πολλούς μήνες πριν, ώστε να μην επιτρέψουν να υφέρπουν φήμες για υπόγεια υποστήριξη προς τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ο «υποψιασμένος» αναγνώστης θα αναρωτηθεί, μήπως αυτή η ενότητα είναι επιφανειακή εν όψει εξουσίας και οι διαφορές που υπάρχουν θα επανεμφανισθούν αργότερα; Πολιτική εκτίμηση δεν γίνεται με βάση τις εικασίες, αλλά με βάση τα δεδομένα. Το τι θα συμβεί στο μέλλον μόνον ο Πανάγαθος το γνωρίζει.
Το πιο ενθαρρυντικό στοιχείο όμως για την Νέα Δημοκρατία προκύπτει από αυτά που

Μίσος για την Δύση!

Του Θανάση Χειμωνά

Πριν λίγα χρόνια έγινε γνωστό πως ο Κορεάτης ηγέτης Κιμ Γιονγκ Ουν αποφάσισε να ξεφορτωθεί τον θείο του, Γιανγκ Σονγκ Ταέκ, ρίχνοντάς τον ζωντανό στα σκυλιά. Όπως είναι λογικό ακολούθησε ένας σχετικός χαμός στα ΜΜΕ μέχρι που αποδείχθηκε πως η είδηση ήταν, εν μέρει, τρολιά κάποιας νοτιοκορεατικής εφημερίδας: Ο Κιμ Γιονγκ Ουν είχε όντως εκτελέσει τον Γιανγκ αλλά με μια απλή σφαίρα στο κεφάλι και χωρίς την συνδρομή των, συμπαθών κατά τα άλλα, τετραπόδων. Η "διάψευση" της βρώσης του άτυχου Βορειοκορεάτη πολιτικού προκάλεσε ένα ξέσπασμα οργής. Όχι στην Πνόμ Γιάνγκ (από όσο ξέρουμε τουλάχιστον) αλλά στις τάξεις των συριζαίων δημοσιογράφων και μπλόγκερς (σ.σ. εκείνη την εποχή δεν είχε ακόμη ανάβει στην εξουσία ο Τσίπρας και το φιλοσυριζαίικο μπλοκ ήταν πιο πολυπληθές από σήμερα καθώς ορισμένοι δημοσιογράφοι και μπλόγκερς δεν γνώριζαν ακόμη πως δεν θα διοριστούν). Είχαμε ακούσει λοιπόν κραυγές για "αντικομμουνιστική υστερία" αλλά και "νεοφιλελεύθερη προπαγάνδα" και όλα αυτά επειδή ο παράφρων δικτάτορας της Βόρειας Κορέας δεν είχε σκοτώσει τον συγγενή του με τόσο απάνθρωπο τρόπο όσο του καταλόγιζαν.

Ας έρθουμε όμως σε πιο φρέσκα κουλούρια. Προχθές ο ηγέτης της Ρωσίας, Βλάντιμιρ Πούτιν, συναντήθηκε αιφνιδιαστικά με την ακροδεξιά πρόεδρο του γαλλικού Εθνικού Μετώπου, Μαρίν Λεπέν, συνοδεία μάλιστα πλούσιου φωτογραφικού υλικού. Η είδηση αυτή έγινε γαργάρα από το φιλοσυριζαίικο μπλοκ το οποίο όμως ήταν λαλίστατο όταν ο Βλαδίμηρος – με τη βοήθεια Ρώσων κακοποιών του ποινικού δικαίου που έφτασαν σε σημείο να καταρρίψουν επιβατικό αεροπλάνο με εκατοντάδες νεκρούς – εισέβαλε στην Ουκρανία αποσπώνται εδάφη της – δήθεν για να προστατεύσει τον κόσμο από την ναζιστική απειλή (!) που αποτελούσε το καθεστώς του Ποροσένκο. Για τους συριζαίιος ο τελευταίος είναι "ναζί". Η Λεπέν όχι.

Τι κάνει άτομα που αυτοαποκαλούνται "Αριστεροί" να υπερασπίζονται έναν

Κυριακή, 26 Μαρτίου 2017

Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν αυταπατάται πλέον. Εξαπατά

Του Σάκη Μουμτζή

Οι συνεχείς αυταπάτες, συνιστούν εξαπάτηση. Γιατί η επανάληψη του ίδιου λάθους πολλές φορές, δηλώνει πρόθεση. Τα νοήμονα όντα διδάσκονται από τα παθήματα τους. Τα ιδιαιτέρως νοήμονα, διδάσκονται από τα παθήματα των άλλων.

Στα καθ΄ημάς, ο ΣΥΡΙΖΑ στο πρώτο εξάμηνο της διακυβέρνησης του, με το πάθος και την ορμή του νεοφώτιστου, πίστεψε πραγματικά πως μπορεί να αλλάξει την Ευρώπη. Ηττήθηκε κατά κράτος.

Η Ευρώπη όχι μόνον δεν άλλαξε, αλλά καλεί τον ΣΥΡΙΖΑ, αν θέλει να επιβιώσει πολιτικά, να αλλάξει αυτός. Κάτι που αντιστρατεύεται την μεσσιανική αντίληψη για τον ρόλο της ριζοσπαστικής Αριστεράς και την βολονταριστικό αξίωμα «επειδή το θέλουμε, θα το πετύχουμε.» Ετσι, βλέπουμε να στήνεται το ίδιο σκηνικό με αυτό προ δύο χρόνων.

Αλλά σήμερα είναι αδικαιολόγητοι. Μετά την τραυματική εμπειρία του 2015 θα έπρεπε να είχαν συνετισθεί. Και τότε, όπως και τώρα, οι εταίροι μας τους έστελναν μηνύματα, πολύ απλά, χωρίς κώδικες και γρίφους. Αλλά η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ ήταν και παραμένει προσκολλημένη στις αρχέγονες ιδεολογικές της αρχές. Ετσι, δεν μπορεί να διαβάσει αυτά τα μηνύματα.

Μετά τις γνωστές ανοησίες για «νταούλια και χορούς» που λίγο έλλειψε να οδηγήσουν την χώρα στην

Πόσο πιο χαμηλά πια;

Αυτή είναι η τρίτη ημέρα από τότε που η εισαγγελέας διαφθοράς Ελένη Ράικου προχώρησε σε απίστευτες καταγγελίες για τον χώρο της Δικαιοσύνης. Είχαν προηγηθεί οι καταγγελίες Τσατσάνη και οι καταγγελίες Βγενόπουλου. «Απέναντι» βρίσκονται τα ίδια πάντα πρόσωπα. Οι θεσμικοί παράγοντες της χώρας παρακολουθούν ατάραχοι και αμέτοχοι τα όσα συμβαίνουν στην Δικαιοσύνη. Οι ευθύνες τους είναι τεράστιες.
Η κυρία Ράικου έκανε συγκλονιστικές καταγγελίες. Είναι αληθινές; Δεν είμαστε οι αρμόδιοι για να απαντήσουμε σε αυτό το ερώτημα. Εκείνο που γνωρίζουμε είναι τι θα συνέβαινε σε ένα πολιτισμένο κράτος: Θα είχαν παραιτηθεί όλοι οι άμεσα εμπλεκόμενοι, μέχρι να ξεκαθαρίσει η κατάσταση. Κι η Δικαιοσύνη θα αναλάμβανε με απόλυτη διαφάνεια να ενημερώσει τον ελληνικό λαό, προασπίζοντας έτσι το κύρος της.
Σε μία άλλη χώρα, από αυτές που έχουν καταληφθεί από τον Μινώταυρο του νεοφιλελευθερισμού, η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Δικαιοσύνης θα είχε ήδη θέσει τις παραιτήσεις της στην διάθεση του Πρωθυπουργού. Κι αυτός θα τις είχε κάνει άμεσα δεκτές. Πως αλλιώς θα μπορούσε να διασφαλιστεί το αδιάβλητο της έρευνας;
Αλλά όλα αυτά φαίνεται να είναι ψιλά γράμματα στην Ελλάδα του 2017. Όπως ήταν ψιλά γράμματα και στο παρελθόν με άλλες κυβερνήσεις. Η διαφορά αυτής της κυβέρνησης από τις άλλες είναι ότι έχει ξεπεράσει σε απάθεια όλες τις άλλες.
Εδώ όμως έχουμε να κάνουμε με καταγγελίες της εισαγγελέως διαφθοράς. Είναι μία πολύ σοβαρή υπόθεση. Η κυρία Ράικου άφησε βαριές υπόνοιες. Μίλησε για την αδυναμία του κράτους να την προστατεύσει! Μίλησε για παράκεντρα εξουσίας και διαφθοράς. Υπάρχει κράτος να ακούσει; Ας πούμε ότι η κυβέρνηση έχει τους δικούς της λόγους που θα ήθελε να δει αυτή την υπόθεση να λησμονιέται, όπως έγινε και με άλλες που αφορούσαν την Δικαιοσύνη. Σύμφωνοι! Δεν υπάρχουν άλλοι θεσμικοί παράγοντες να ασχοληθούν σχετικά;
Υπάρχουν θεσμοί  για να προστατεύσουν τους πολίτες και την Δημοκρατία μας από την αυθαιρεσία της όποιας εξουσίας; Επειδή κάποιος κέρδισε τις εκλογές, μπορεί, άραγε, να κάνει ό,τι θέλει; Είναι δυνατόν να γίνονται καταγγελίες από έναν ανώτατο δικαστικό λειτουργό και να μην ιδρώνει το αφτί τους; Τι πιθανότητες πιστεύει κανείς ότι έχει αυτή η χώρα να κερδίσει το μέλλον της όταν δεν μπορεί να αντιμετωπίσει τέτοιου είδους καταστάσεις; Πως είναι δυνατόν να περιμένουν  το παραμικρό από αυτό τον λαό όταν δεν υπάρχει το αίσθημα της Δικαιοσύνης; Πόσο πιο χαμηλά πια;
Θανάσης Μαυρίδης
thanasis.mavridis@liberal.gr

Στουρνάρας: Η έξοδός μας από την Ευρωζώνη θα είναι ο θάνατός μας

Στουρνάρας: Η έξοδός μας από την Ευρωζώνη θα είναι ο θάνατός μας
Είθισται οι συνεντεύξεις με θεσμικούς εκπροσώπους του ευρύτερου οικονομικού κλάδου να περιορίζονται στο πλαίσιο τεχνικών αναφορών για ό,τι αυστηρά ορίζουμε ως «οικονομία»: εθνική, ευρωπαϊκή, παγκόσμια. Αφήνουμε εκτός ό,τι προϋποθέτει την ύπαρξή της αλλά και ό,τι κρίνει το ουσιαστικό αποτέλεσμα: τις πολιτισμικές παραμέτρους, τα εθνικά χαρακτηριστικά κάθε λαού υποκειμένου στους κανόνες της. Τους λόγους, δηλαδή, για τους οποίους υπάρχει και το αποτέλεσμα μέσω του οποίου κρίνεται. Με τον Γιάννη Στουρνάρα, τον επικεφαλής της Τράπεζας της Ελλάδος, μιλήσαμε για τα δικά μας –καθοριστικά– εθνικά χαρακτηριστικά, την... ελληνική αίσθηση του χρόνου αλλά και βασικά πράγματα της καθημερινότητάς μας που συναρτώνται με την ύπαρξη των τραπεζών.
–Τι είναι η κεντρική τράπεζα και για ποιο λόγο τα νεότερα κράτη έχουν ανάγκη τις κεντρικές τράπεζες;
–Η κεντρική τράπεζα ασκεί δημόσια λειτουργήματα: μεριμνά για τη σταθερότητα των τιμών, δηλαδή για τον έλεγχο του πληθωρισμού, και για τη σταθερότητα του χρηματοπιστωτικού συστήματος. Η ανεξαρτησία της είναι θεσμοθετημένη σε πολλές χώρες, και βέβαια στην Ευρωζώνη.
– Ανεξάρτητη ως προς τι;
– Σύμφωνα με τη Συνθήκη της Ευρωπαϊκής Ενωσης και το καταστατικό της, έχει υποχρέωση να μη δέχεται εντολές από κανέναν κατά την εκτέλεση των καθηκόντων της.
– Θα μπορούσαμε να πούμε ότι αποτελεί την τέταρτη ανεξάρτητη εξουσία, μετά τη νομοθετική, εκτελεστική και δικαστική;
– Θα έλεγα ότι αποτελεί ανεξάρτητη αρχή. Η κεντρική τράπεζα ασκεί τη νομισματική πολιτική και έχει την ευθύνη της ευστάθειας του τραπεζικού συστήματος. Αυτά είναι τα δύο βασικά καθήκοντά της. Δεν μπορούν να εκχωρηθούν σε ιδιώτες. Γι’ αυτό τον λόγο έχει ληφθεί πρόνοια ώστε, παρόλο που η Τράπεζα της Ελλάδος για ιστορικούς λόγους είναι εισηγμένη στο Χρηματιστήριο, οι ιδιώτες μέτοχοι δεν διαδραματίζουν απολύτως κανένα ρόλο στην άσκηση των καθηκόντων της. Ακόμα δηλαδή κι αν έχουν μερίδιο π.χ. 15%, το καταστατικό της, που έχει ισχύ νόμου, επιβάλλει περιορισμό στη γενική συνέλευση και δεν έχουν δικαίωμα ψήφου πάνω από 2%.
– Eχει σημασία να καθορίζεται η νομισματική πολιτική μιας χώρας από μια ανεξάρτητη αρχή;

Σάββατο, 25 Μαρτίου 2017

Επιστροφή στη Δραχμή»: Ο μύθος και 15 σοβαρά προβλήματα

Έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για μένα ως οικονομολόγο ο μύθος της δραχμής. Ακούω να μου λένε ότι με τη δραχμή η χώρα μας τις δεκαετίες του 1950 και 1960 είχε επιτύχει πολύ υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης.

Πράγματι, η Ελλάδα τότε συντηρούσε ένα μέσο ρυθμό ανάπτυξης περίπου 6% το χρόνο που την έφερνε 2η στην παγκόσμια κατάταξη μετά την Ιαπωνία που ήταν στο 7%. Όμως αυτό που δεν γνωρίζουν όσοι μιλούν για αυτό τον μύθο είναι ότι και εκείνη την εποχή η Ελλάδα είχε «ευρώ»! Ήταν και τότε όπως και τώρα σε μια νομισματική ένωση που της απέτρεπε να ασκεί ανεξάρτητη νομισματική πολιτική, να «κόβει» δηλαδή όσο χρήμα επιθυμεί όπως θέλουν οι υποστηρικτές του μύθου αυτού.

Αυτή η νομισματική ένωση ήταν το διεθνές νομισματικό σύστημα του Μπρέτον Γουντς. Έτσι η δραχμή δεν ήταν ανεξάρτητη αλλά μέρος του συστήματος αυτού. Το σύστημα του Μπρέτον Γουντς πράγματι βοήθησε να επιτύχει η χώρα μας τα υψηλά εκείνα επίπεδα ανάπτυξης γιατί παρείχε: σταθερότητα, χαμηλό πληθωρισμό, ασφάλεια στους ξένους επενδυτές και χαμηλό κίνδυνο. Φυσικά αυτός ήταν και ο σκοπός της δημιουργίας του Μπρέτον Γουντς το 1945 όπως και της Ευρωζώνης το 1998.

Το ευρώ στην παρούσα κατάσταση της ελληνικής οικονομίας αποτελεί τον μόνο παράγοντα ασφάλειας και αξιοπιστίας της προσπάθειας της χώρας για να βγει από την κρίση. Κανείς, ούτε ξένος, ούτε Έλληνας, δεν εμπιστεύεται τις κυβερνήσεις μας και τους χειρισμούς τους. Η εγκατάλειψή του ευρώ θα αποτελεί αποδοχή της ήττας και της αδυναμίας μας να αποφύγουμε την χρεοκοπία. Φυσικά στο ευρώ είμαστε συνέταιροι με τις υπόλοιπες χώρες της Ευρωζώνης. Ως τέτοιοι είναι αλήθεια ότι δεν μπορεί κανείς να μας βγάλει από το ευρώ, όπως δεν μπορεί κανείς να βγάλει με το έτσι θέλω έναν συνέταιρό του από το μαγαζί του.

Πρέπει να κατανοήσουμε ότι ακόμα και η φράση «επιστροφή στην δραχμή» είναι τελείως παραπλανητική και λανθασμένη. Δημιουργεί στον μέσο πολίτη την προσδοκία ότι η ευημερία του θα επιστρέψει αυτόματα σε αυτήν πριν από το 2002. Αυτό φυσικά είναι τελείως λανθασμένο. Αν ίσχυε κάτι τέτοιο, τότε κανείς μα κανείς δεν θα ήταν κατά της εξόδου. Δεν υπάρχει καμία επιστροφή στην Δραχμή, υπάρχει πορεία σε άγνωστα και αχαρτογράφητα ύδατα. Το μόνο βέβαιο είναι η τεράστια αβεβαιότητα ενός τέτοιου εγχειρήματος. Οποιοσδήποτε ακόμα και ειδικός -όπως εγώ σε αυτό- λέει ότι ξέρει τι θα συμβεί, ψεύδεται. Ποτέ στην ιστορία δεν έχει γίνει κάτι παρόμοιο.

Σε κάθε περίπτωση, η έξοδος από την νομισματική ένωση και το ευρώ και για οποιαδήποτε χώρα θα ήταν λιγότερο επώδυνη μόνο στην περίπτωση μιας οικονομίας που πατούσε γερά στα πόδια της με ισχυρή ανάπτυξη και ευημερία. Γενικά, το θέμα είναι αρκετά πολύπλοκο και με πολλές άγνωστες παραμέτρους. Επίσης, είναι θεμιτό και σωστό να προσαρμόζουμε τις πολιτικές μας πεποιθήσεις στην επιστημονική ανάλυση και όχι να προσαρμόζουμε την επιστημονική ανάλυση στις όποιες πολιτικές μας θέσεις.

Έχοντας αυτά στο μυαλό και το ότι δεν έχω καμία σχέση με οποιοδήποτε κόμμα, παρακάτω θα κάνω μια οικονομική ανάλυση του γιατί η εγκατάλειψη του ευρώ θα κάνει ανεπανόρθωτο κακό στην δοκιμαζόμενη επί μια επταετία ελληνική οικονομία.

Ποιον πολιτικό δείχνει η κυρία Ράικου;

Η εισαγγελέας διαφθοράς Ελένη Ράικου ερευνούσε το σκάνδαλο της Novartis. Και ξαφνικά παραιτείται, ύστερα από την στοχοποίησή της από εβδομαδιαία εφημερίδα, όπως η ίδια καταγγέλλει. Κι όμως! Διαβάζοντας κανείς προσεκτικά τι αναφέρει η ίδια η κυρία Ράικου στην επιστολή – καταγγελία, διαπιστώνει ότι το δάκτυλό της έχει ήδη σηκωθεί και κάτι «δείχνει»! 
Γράφει η κυρία Ράικου: «Τις τελευταίες ημέρες μετά από σειρά ερευνών και επίπονης προσπάθειας καταφέραμε να συλλέξουμε και να επεξεργαστούμε τα πρώτα κρίσιμα και ουσιώδη στοιχεία που οδηγούν μετά βεβαιότητα στο συμπέρασμα ότι μεγάλος αριθμός κρατικών αξιωματούχων (κυρίως ιατρών δημόσιων νοσοκομείων) δωροδοκούνταν απευθείας από λογαριασμό της εταιρείας Novartis Ελβετίας, με εμβάσματα σημαντικών χρηματικών ποσών που κατατίθεντο στους προσωπικούς τους λογαριασμούς. Επιπλέον, διαπιστώθηκε ότι αντίστοιχα εμβάσματα εισέρχονταν από τον ίδιο λογαριασμό, επίσης απευθείας, σε λογαριασμούς νομικών προσώπων, τα οποία πιθανολογούνται ότι χρησίμευαν ως οχήματα προκειμένου να διοχετευθούν ως "δώρο" στους τελικούς αποδέκτες τους, προφανώς αξιωματούχους. Αυτό σήμανε αμέσως συναγερμό στην υπηρεσία μας γιατί προμήνυε πιθανή ύπαρξη παρόμοιων εμβασμάτων και σε άλλους εμπλεκόμενους, ενδεχομένως και πολιτικούς, δεδομένου ότι δεν έχει περιέλθει το σύνολο των αιτηθέντων στοιχείων στην υπηρεσία μας. Το συνολικό ποσό που κατευθύνθηκαν στους παραπάνω ανέρχεται με τα μέχρι σήμερα στοιχεία, περίπου σε 28 εκατομμύρια ευρώ».
Μας λέει, δηλαδή, η κυρία Ράικου ότι βρήκαν την διαδρομή του χρήματος από την Novartis σε γιατρούς δημόσιων νοσοκομείων και ενδεχομένως και σε πολιτικούς. Και τότε βγαίνει μία εβδομαδιαία εφημερίδα, γνωστή για τις σχέσεις της με τον ΣΥΡΙΖΑ και με συγκεκριμένα κυβερνητικά στελέχη και κυριολεκτικά την «στήνει στον τοίχο». Τι συμβαίνει; Η κυρία Ράικου δεν μιλάει γενικά και αόριστα. Μιλάει πολύ συγκεκριμένα. Μιλάει για

Ο τακτικός στρατός στην Ελλάδα της επανάστασης & Ιερός Λόχος

Ο τακτικός στρατός της επαναστατημένης Ελλάδας αποτελεί εν πολλοίς μια άγνωστη παράμετρο του αγώνα της εθνικής μας παλιγγενεσίας, αφού τα άτακτα τμήματα των φουστανελοφόρων έχουν μονοπωλήσει την προσοχή των ερευνητών. Και όμως η μικρή Ελλάδα είχε ακόμα και τότε τακτικό στρατό και μάλιστα ιδιαίτερα αξιόλογο και πάνω από όλα αξιόμαχο.
Οι απαρχές συγκροτήσεως των ελληνικών τακτικών δυνάμεων μπορούν να αναζητηθούν εντός της πυράς των Ναπολεόντειων Πολέμων. Χιλιάδες Έλληνες υπηρέτησαν υπό τις σημαίες των ευρωπαϊκών δυνάμεων και δοξάστηκαν στα πεδία των μαχών.
Με την έκρηξη της επανάστασης στην Μολδοβλαχία ο Αλέξανδρος Υψηλάντης, αξιωματικός του Ρωσικού Στρατού και ο ίδιος, ήρωας της μάχης της Λειψίας το 1813, διείδε την ανάγκη συγκροτήσεως τακτικού στρατού. Αποτέλεσμα τούτου ήταν η συγκρότηση του Ιερού Λόχου.
Μετά την καταστροφική μάχη στο Δραγατσάνι, ο αδερφός του Δημήτριος Υψηλάντης κατόρθωσε να συγκροτήσει ένα μικρό τακτικό τμήμα στον επαναστατημένο Μοριά στο οποίο εντάχθηκαν και αρκετοί επιζώντες του Ιερού Λόχου.
Ακολούθως ήταν ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος ο οποίος ανέλαβε την οργάνωση τακτικού τμήματος, το οποίο όμως σχεδόν αφανίστηκε στη μάχη του Πέτα. Μετά την συμφορά το τακτικό επανιδρύθηκε. Όμως οι κυβερνητικές δολοπλοκίες και οι εμφύλιες συγκρούσεις που δυστυχώς ακολούθησαν δεν του επέτρεψαν να ανδρωθεί.
Η κατάσταση μετεβλήθη μετά τον Φεβρουάριο του 1825, όταν ο Ιμπραήμ πάτησε στην Πελοπόννησο, επικεφαλής ισχυρότατων τακτικών αιγυπτιακών δυνάμεων. Τα άτακτα ελληνικά τμήματα δεν είχαν καμία ελπίδα να αντιμετωπίσουν επί ίσοις όροις τους Αιγυπτίους. Έπρεπε να συγκροτηθούν τακτικά τμήματα. Πραγματικά τον Ιούλιο του 1825 ανατέθηκε στον Γάλλο συνταγματάρχη Κάρολο Φαβιέρο η εντολή συγκρότησης τακτικού στρατού.
Ο Φαβιέρος, ένδοξος βετεράνος της Μεγάλης Στρατιάς του Ναπολέοντος, κατόρθωσε να αναπτύξει εντυπωσιακά τον ελληνικό τακτικό στρατό. Στο μέγιστο σημείο ακμής του το Τακτικόν διέθετε τέσσερα τάγματα πεζικού γραμμής, τρείς ίλες ιππικού – η μια πεζομάχος – μια ελαφρά πυροβολαρχία, μια διλοχία ακροβολιστών και στρατιωτική μουσική. Η δύναμη αυτή αριθμούσε περισσότερους από 4.000 άνδρες. Δυστυχώς η αδιαφορία των κρατούντων οδήγησε σε διάλυση το υπέροχο αυτό τμήμα.
Όταν το 1828 αφίχθη στην Ελλάδα ο Ι. Καποδίστριας, το τακτικό δεν υφίστατο ουσιαστικά. Ο κυβερνήτης, από την πρώτη στιγμή της ελεύσεως του επιχείρησε και κατόρθωσε να ανασυστήσει το Τακτικόν, αλλά και να «τακτικοποιήσει» τα άτακτα σώματα. Το έργο του ανατράπηκε με την δολοφονία του…

Αναζητούσε… «ρωμαϊκό θρίαμβο», εισέπραξε ήττα

Αναζητούσε… «ρωμαϊκό θρίαμβο», εισέπραξε ήττα
Τα ράκη της αριστερής του περηφάνιας και της πάλαι ποτέ ηγεμονίας του στο εσωτερικό πολιτικό στερέωμα, τα οποία είχε περικλείσει στην επιστολή του προς τους ευρωπαίους ηγέτες, μαζεύει ο πρωθυπουργός.  
Το αίτημα του ήταν να ενταχθεί στο κείμενο της νέας ευρωπαϊκής συνθήκης, η αναφορά στο ευρωπαϊκό κεκτημένο  σχετικά με τα εργασιακά, προκειμένου να επανέλθουν δια της πλαγίας οι συλλογικές συμβάσεις και να λυθεί ο γόρδιος δεσμός εμπλοκής με το ΔΝΤ. Ο Γιούνκερ όμως του απάντησε ότι, το κοινοτικό κεκτημένο της ΕΕ εφαρμόζεται στην Ελλάδα. Απλώς «δεν υπάρχει ένα μέγεθος που να ταιριάζει σε όλους».
Ο κ. Τσίπρας υπέστη στρατηγική ήττα, καθώς η επαναφορά των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας, είχε καταστεί ένας από τους ελάχιστους εναπομείναντες ακρογωνιαίους λίθους αντίστασής του. Όπως υψιπετώς είχε αναφέρει το βράδυ της Πέμπτης στη Ρώμη, στην εκδήλωση του δικτύου transform! Europe: «Είμαστε αποφασισμένοι να είμαστε η κυβέρνηση που θα επαναφέρει τις συλλογικές διαπραγματεύσεις».
Ούτως ή άλλως, ήταν ένα όνειρο απατηλό, γιατί ακόμη και να γινόταν κάποια αναφορά στο κείμενο, δεν προείκαζε κάποια δέσμευση εκ μέρους των δανειστών ως προς το θέμα. Όπως θα έλεγε και κάποιος αριστερός – όχι συριζαίος αριστερός – οι εργασιακές σχέσεις είναι απόρροια των αντίστοιχων παραγωγικών, και αυτές στη χώρα μας είναι αμφότερες κατεστραμμένες, με τη θηριώδη ανεργία, που επισήμως ξεπερνά το 23% και κατά τη ΓΣΕΕ αγγίζει το 29%.  Στην ουσία ο κ. Τσίπρας αναζητούσε  ένα θεσμικό κέλυφος για άγραν εντυπώσεων, χωρίς ουσιαστικό περιεχόμενο. 
Ωστόσο πέραν της απόρριψης του αιτήματος, το οποίο αποτελούσε ένα επικοινωνιακό πυροτέχνημα, περισσότερο πρόσβαρη και αξιοπρόσεκτη, ήταν η ομιλία του κ. Τσίπρα  την Πέμπτη στη Ρώμη. Εκεί μεταξύ άλλων, έκανε τη διαπίστωση ότι η  Ευρώπη έχει παραδοθεί στο ΔΝΤ,  και αυτό – κατ΄ αυτόν – εξηγεί γιατί αντιμετωπίζει υπαρξιακή κρίση. Αφελής προσπάθεια γενίκευσης ενός ειδικού προβλήματος.
Απ’ όσο ξέρουμε τον μόνο που έχει παραδώσει η Ευρώπη στο ΔΝΤ, είναι η Ελλάδα (και κάναμε ό,τι μπορούμε για να παρατείνουμε την παραμονή του). Τα υπόλοιπα υπαρξιακά της Ευρώπης είναι προβλήματα των ανοιχτών συνόρων, μαζικής εισόδου μεταναστών, (το αντίθετο δηλαδή απ΄ ό,τι πιστεύει ο κ. Τσίπρας) και περιορισμού του κοινωνικού κράτους, λόγω υστέρησης κρατικών πόρων, αφού η παγκοσμιοποίηση επέτρεψε σε επιχειρήσεις να μετοικίσουν σε πλέον προσοδοφόρα μέρη. Αλλά δεν είναι ευκόλως κατανοητά στην αριστερά του κ. Τσίπρα, η οποία προσπαθεί μια ατυχή σύζευξη των θεωρητικών δοξασιών της, με την άβολη ευρωπαϊκή πραγματικότητα.
Αν κάτι αξιολογείται πάντως από την μέχρι τώρα παρουσία του πρωθυπουργού στη Ρώμη, πέραν της αποτυχίας στην συγγραφή της διακήρυξης, είναι δύο διαβεβαιώσεις στην ομιλία της Πέμπτης :

Οι 27 υπέγραψαν τη Διακήρυξη της Ρώμης

Οι 27 υπέγραψαν τη Διακήρυξη της Ρώμης
Οι 27 ηγέτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης 60 χρόνια μετά την ιδρυτική διακήρυξη της ενωμένης Ευρώπης, υπέγραψαν τη «Διακήρυξη της Ρώμης», σε μια επετειακή τελετή που έγινε στο Καπιτώλιο της ιταλικής πρωτεύουσας.
Η υπογραφή της «Διακήρυξης της Ρώμης» έγινε στην ίδια αίθουσα του Καπιτωλίου όπου στις 25 Μαρτίου του 1957, υπεγράφη η ιστορική ιδρυτική διακήρυξη.
Ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, υπέγραψε τη «Διακήρυξη της Ρώμης», με την πρωτότυπη πένα, την «ίδια πένα», όπως είπε, που χρησιμοποίησε ο εκπρόσωπος του Λουξεμβούργου πριν από 60 χρόνια.
«Υπάρχουν υπογραφές που διαρκούν», δήλωσε ο κ. Γιούνκερ.
Πριν από την υπογραφή, ο Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Ντόναλντ Τουσκ κάλεσε του ηγέτες των 27 της ΕΕ, να «αποδείξουν ότι είναι οι ηγέτες της Ευρώπης».
«Η Ένωση μετά τη Ρώμη πρέπει να είναι, περισσότερο από πριν, μια Ένωση ίδιων αρχών, μια Ένωση με εξωτερική κυριαρχία, μια Ένωση πολιτικής ενότητας», τόνισε ενώπιον των 27 αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων της Ένωσης, την ώρα που η Βρετανία ετοιμάζεται να αποχωρήσει από την ευρωπαϊκή οικογένεια.
Ντ. Τουσκ: Η Ευρώπη πρέπει να είναι ενωμένη ή δεν θα υπάρχει καθόλου
«Η Ευρώπη πρέπει να είναι ενωμένη ή δεν θα υπάρχει καθόλου», δήλωσε ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Ντόναλντ Τουσκ, κατά την ομιλία του που προηγήθηκε της υπογραφής της Διακήρυξης της Ρώμης. Ο κ. Τουσκ, αναφέρθηκε στις αξίες της Ευρώπης, όπως είναι η ελευθερία, η αξιοπρέπεια, η δημοκρατία και η ανεξαρτησία. «Περισσότερα από τα μισά χρόνια της ζωής μου έζησα πίσω από το σιδηρούν παραπέτασμα και απαγορευόταν ακόμα και να ονειρευτείς αυτές τις αξίες», υπογράμμισε.
Ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου ανέφερε, επίσης, ότι δε «φτάνει να διαμαρτυρόμαστε κατά των πολλών ταχυτήτων», τονίζοντας τη σημασία του σεβασμού των «κοινών κανόνων», όπως τα ανθρώπινα δικαιώματα, η ελευθερία του λόγου και το κράτος δικαίου. Αυτά είναι τα πραγματικά θεμέλια της Ευρώπης».
Ζαν Κλοντ Γιούνκερ: Πρέπει να είμαστε περήφανοι για την Ευρώπη
«Πρέπει να είμαστε περήφανοι για την Ευρώπη», δήλωσε ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, μιλώντας πριν την έναρξη της τελετής για την υπογραφή της Διακήρυξης της Ρώμης. Ο κ. Γιούνκερ αναφέρθηκε εκτενώς στα μεγάλα επιτεύγματα της Ευρώπης, τα οποία όμως συχνά οι ίδιοι οι Ευρωπαίοι τα «ξεχνούν» αλλά στην Αφρική και την Ασία υπάρχει «αυξανόμενη αποδοχή».
«Πετύχαμε διαρκή ειρήνη, καταφέραμε να κάνουμε πραγματικότητα το ενιαίο νόμισμα, κάτι που κανένας δεν θεωρούσε πιθανό και τη μεγαλύτερη ενιαία αγορά», υπογράμμισε. «Μόνο αν μείνουμε ενωμένοι θα μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε τις προκλήσεις και να παραδώσουμε στις μέλλουσες γενιές μια Ευρώπη πιο ευημερούσα, πιο κοινωνική και πιο ασφαλή», τόνισε ο Λουξεμβούργιος πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, προσθέτοντας ότι «σήμερα ανανεώνουμε τους όρκους μας και επαναβεβαιώνουμε τη δέσμευσή μας σε μια αδιαίρετη Ευρώπη».
ΠΗΓΗ: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Κυριάκος Μητσοτάκης: Γιατί θέλουμε περισσότερη Ευρώπη

Πριν από 60 χρόνια ξεκίνησε στη Ρώμη η πορεία της ενωμένης Ευρώπης. Θεμελιωμένο σε κοινές αρχές και αξίες, το ευρωπαϊκό οικοδόμημα εξασφάλισε στους Ευρωπαίους πολίτες μια υψηλή ποιότητα ζωής και γενικευμένο αίσθημα ασφάλειας. Σήμερα, όμως, οι αντοχές του φτάνουν στα όριά του. Την τελευταία περίοδο η Ευρώπη έχει δεχθεί το ωστικό κύμα τριών μεγάλων κρίσεων: Της θεσμικής του 2005 με την αποτυχία του σχεδίου για «Σύνταγμα της Ευρώπης» – Της οικονομικής του 2010, με την κρίση του ευρώ – Της πολιτικο-κοινωνικής του 2015, με την έκρηξη του προσφυγικού - μεταναστευτικού. Σε αυτές προστέθηκε η έκρηξη της τρομοκρατίας με τις επιθέσεις μίσους σε ευρωπαϊκές πρωτεύουσες.

Λαϊκισμός και εθνικισμός: Οι μεγάλοι εχθροί. Η Ευρωπαϊκή Ενωση δείχνει στα μάτια πολλών Ευρωπαίων αναποτελεσματική. Ενας γραφειοκρατικός οργανισμός αδύναμος να δώσει λύσεις στην ανεργία, στην ανέχεια, στην ανασφάλεια. Ωστόσο, για τα περισσότερα από αυτά τα προβλήματα δεν ευθύνεται η Ε.Ε., αλλά οι αποτυχίες των εθνικών κυβερνήσεων, που συχνά χρεώνουν στην «ευρω-κρατία των Βρυξελλών» τα αρνητικά και πιστώνονται οι ίδιες τα θετικά. Ολα αυτά ενώ ο φόβος μπρος στις απαιτήσεις και τις ανατροπές της παγκοσμιοποίησης και της τεχνολογικής προόδου έχει δημιουργήσει ένα «πολιτικό και κοινωνικό θερμοκήπιο», όπου φύονται λαϊκισμός, μισαλλοδοξία και εθνικισμός.

Οι δυνάμεις αυτές «μπόλιασαν» τον ήδη υπαρκτό ευρωσκεπτικισμό, μετατρέποντάς τον σε σκληρό αντιευρωπαϊσμό. Η απόφαση των Βρετανών για Brexit αποτελεί τέτοια εξέλιξη. Από την Ευρώπη της διεύρυνσης περάσαμε στη συρρίκνωση. Το Brexit θα μπορούσε να ενθαρρύνει και σε άλλα κράτη τις δυνάμεις του αντιευρωπαϊσμού. Ευτυχώς, στην Ολλανδία η ορμή του αντιευρωπαϊκού εθνικισμού απομακρύνθηκε. Δεν ηττήθηκε όμως οριστικά. Η επόμενη μάχη θα δοθεί σε χώρα εμβληματική για την ενωμένη Ευρώπη. Τη Γαλλία. Η επικράτηση του λαϊκισμού και των μυωπικών εθνικών ανταγωνισμών θα είναι τραγωδία για όλους. Ιδιαίτερα για την Ελλάδα.

Ο ευρωπαϊκός δρόμος. Αντιμέτωπη με τη δική της κρίση, η Ελλάδα έχει περισσότερο από ποτέ ανάγκη την Ευρώπη και την, έστω και ανεπαρκή, αλληλεγγύη των εταίρων της. Μόνο μέσα και μαζί με την Ευρώπη, η Ελλάδα μπορεί να αντιμετωπίσει την οικονομική ανέχεια, το προσφυγικό - μεταναστευτικό πρόβλημα, τις εξωτερικές απειλές και προκλήσεις. Οι βασικοί λόγοι που ώθησαν τον Κωνσταντίνο Καραμανλή να κατευθύνει την Ελλάδα στην καρδιά της Ευρώπης, διατηρούν σήμερα την επικαιρότητά τους αναλλοίωτη. Ασφάλεια, ευημερία και Δημοκρατία μπορούν να υπηρετηθούν μόνο εντός της Ευρώπης. Εντός της Ευρωζώνης. Εντός του ευρωπαϊκού πυρήνα.

Κάποιοι θα ρωτήσουν: «Μα για ποια Ευρώπη μιλάτε; Την Ευρώπη της οικονομικής κρίσης, της

Αυτοί είναι οι Ήρωες της Επανάστασης του 1821



Από την επανάσταση στην παρακμή

Μερικοί νομίζουν πως όσο απομακρυνόμαστε από τα ιστορικά γεγονότα, τόσο πιο πολύ μπορούν μετά να τα κόψουν και ράψουν στα μέτρα της ιδεολογικής πετριάς που έχουν στο κεφάλι. Πρωταθλητές του σπορ οι σαλεμένοι του πολιτισμικού μαρξισμού, αυτοί που μισούν την ίδια τη γη που πατάνε, τα σύμβολα της, τους ήρωες της και τις ιδέες τους, αυτοί που βγάζουν καντήλες και μόνο στο άκουσμα του όρου Έθνος και που παθαίνουν επιληψία βλέποντας παντού “φασίστες”. Με τα κριτήρια αυτής της πυροβολημένης “φάλαγγας” των ιντελιγκέντσηδων, των οργίλων σινιέ αντεξουσιαστών από το Μωραΐτη και άλλα ευαγή ιδρύματα εθνικής αποκολοκύνθωσης, ο Κολοκοτρώνης, ο Νικηταράς, ο Καραϊσκάκης, ο Κανάρης, οι Μποτσαραίοι, ο Γιωργάκης Ολύμπιος, ο Δημήτριος και ο Αλέξανδρος Υψηλάντης κι οι μαυροντυμένοι φοιτητές του Ιερού Λόχου, όλοι όσοι πήραν τα όπλα ενάντια στον Τούρκο σουνίτη δυνάστη, δεν ήταν παρά πρώϊμοι ...”χρυσαυγίτες”.
Αυτό το όνειδος της πνευματικής αναζήτησης, ψευτοδιανοούμενοι που πρόδωσαν την Πατρίδα και τον λαό της, που δεν έχουν απαντήσει σε κανένα σοβαρό επιστημονικό, φιλοσοφικό ζήτημα, ούτε και έχουν θέσει κανένα ερώτημα της προκοπής, θα πεθάνουν σε έσχατο γήρας και θα έχουν αφήσει πίσω τους από μια διανοητική τρύπα στο νερό και από μια μαύρη πέτρα που πέταξαν με τα κρινένια χεράκια τους στην Ελληνική Παιδεία, στο Εθνικό Σχολείο, στην ταυτότητα του πολύπαθου και γενναίου Έθνους μας, στους Έλληνες, που με κιβωτό της ταυτότητας μας την Ορθοδοξία, περάσαμε δια πυρός και σιδήρου από τα ματωμένα πεδία της Ιστορίας.
Καθηγητάδες και κοπροκάναλα, με κομπέρ συγγραφείς του τάλαρου, προσπάθησαν κατ’ επανάληψη να λοιδορήσουν την αγωνιστική παράδοση του λαού μας, να πουν πως, ε, δεν ήταν

Η γέννηση του ευρωπαϊκού φιλελληνισμού

Γερμανοί οι πιο πολλοί φιλέλληνες που θυσιάστηκαν στον Αγώνα του ‘21,  τον οποίο βοήθησαν ποιητές,  πολιτικοί, στρατηγοί, ναύαρχοι κι έμποροι
Φιλέλληνες αξιωματικοί ( Γερμανοί, Ελβετοί, Γάλλοι και Ιταλοί) που έσπευσαν στην Ελλάδα 
Του Τάσου Κ. Κοντογιαννίδη
΄Οσοι ευρωπαίοι διανοούμενοι, έβλεπαν ή μάθαιναν τα φριχτά μαρτύρια από τους βανδαλισμούς και τις σφαγές  των Τούρκων σε βάρος  των υπόδουλων Ελλήνων, δεν μπορούσαν να μείνουν αδιάφοροι. Με παραστάσεις και εκδηλώσεις βοηθούσαν τους  Έλληνες,  αδιαφορώντας για το αυστηρό παπικό πνεύμα  της «Ιεράς Συμμαχίας» που επέβαλε ο σαδιστής Μέτερνιχ, απαγορεύοντας στους Ευρωπαίους, ακόμα και τη συμπάθεια στους  επαναστατημένους σκλάβους.

Στη Γαλλία, εργάτες  ενός παρισινού υφαντουργείου, έστειλαν διαμαρτυρία τους στον Λουδοβίκο ΙΗ΄, ζητώντας να επέμβει διπλωματικά για να σώσει τους Έλληνες. Φοιτητές από Γαλλία και Γερμανικά κρατίδια, ενθουσιασμένοι από τους  αρχαίους έλληνες συγγραφείς, έβλεπαν με συγκίνηση τον αγώνα  των σκλαβωμένων Ελλήνων και εξέφραζαν κρυφά,  θαυμασμό για τον άοπλο ραγιά και  απέχθεια για τον τύραννο. Ελληνιστές διδάσκαλοι, δίδασκαν στους νέους τον αρχαίο πολιτισμό, δημιουργώντας  στην Ευρώπη τις πρώτες ρίζες του φιλελληνισμού, που θέριεψε  από το ολοκαύτωμα της Χίου! Διανοούμενοι, διπλωμάτες, ζωγράφοι, ποιητές και φοιτητές, άρχισαν να εκφράζουν  ελεύθερα τη συγκίνηση και την  αγανάκτηση τους αλλά και την ιδέα να βοηθηθεί η Ελλάδα 
Τμήμα του περίφημου πίνακα του Ντελακρουά "Η σφαγή της Χίου"
Ο Ντελακρουά ζωγραφίζει στο πανί τη σφαγή της Χίου και γίνεται το λάβαρο του φιλελληνισμού. Ο Αφρέ Ντε Βινί δημοσιεύει επικό ποίημα  για τους Έλληνες  που δεν θέλουν ψωμί, αλλά λευτεριά και ανθρωπιά και ο Αλφόνς Ντε Λαμαρτίν προσφέρει σαν έκφραση των φιλελληνικών αισθημάτων του, τον θάνατο του Σωκράτη, για να συγκινήσει και προσηλυτίσει τους ευγενείς στον φιλελληνισμό. 
Βίκτωρ Ουγκώ
Εκείνος που διόγκωσε την ελληνολατρία  ήταν ο Βίκτωρ Ουγκώ με συλλογές επαναστατικών ποιημάτων, ξεσηκώνοντας του Γάλλους  να στρατευθούν εθελοντικά στο πλευρό των αδελφών Ελλήνων : « Στην Ελλάδα  ώ φίλοι μου! Εκδίκηση! Λευτεριά!» Στη  σφαγή της Χίου,  εξυμνεί με το ποίημα «Ελληνόπουλο» τον πόθο της λευτεριάς  και τη δίψα της εκδικήσεως, πούχε ένα ορφανό Χιωτάκι που σώθηκε από την  κόλαση των Τούρκων.  Ρωτούν το θλιμμένο παιδάκι, αν θέλει κάτι κι εκείνο απαντά « Όχι, θέλω μπαρούτι και σφαίρες…»  Αυτό συγκίνησε  και εξώθησε τα υπουργικά συμβούλια Γαλλίας και Αγγλίας,  να δοθεί βοήθεια στην Ελλάδα.
Ο Γάλλος φιλόσοφος Κουζόν, που δίδασκε ελληνική φιλοσοφία στη Σορβόννη, μιλούσε με ενθουσιασμό σε φοιτητές και πολιτικούς για την αξία των Ελλήνων και ώθησε τους  ποιητές Βερανζέρο και Σατωμβριάνδο να ιδρύσουν  τον «Φιλελληνικό Σύνδεσμο Παρισίων». Το ίδιο έγινε  και στη Γερμανία  από τους Σίλερ και Μπετόβεν, ενώ οι ελληνιστές Κρούγ στην Λειψία και Κρόϋτσερ στο Μόναχο ίδρυσαν φιλελληνικούς συνδέσμους, έκαναν εράνους,  μάζευαν χρήματα, απήγγειλαν  αρχαίους Έλληνες ποιητές, προπαγανδίζοντας έτσι τον απελευθερωτικό αγώνα των Ελλήνων.
Ο ποιητής Σατωμβριάνδος  εκμεταλλεύεται τη θέση του  ως υπουργός των Εξωτερικών,

Ο Άδωνις Γεωργιάδης για την παραίτηση Ράικου στην Ελλήνων Έγερσις (24/3/17)

Δεν πέρασε του Τσίπρα - Εκτός Διακήρυξης της Ρώμης τα εργασιακά

Με πολύ μικρές αλλαγές θα φτάσει το τελικό προσχέδιο της Διακήρυξης της Ρώμης, που έχει στην κατοχή του το ΑΠΕ-ΜΠΕ, στο τραπέζι των 27 αρχηγών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι οποίοι συναντώνται το Σάββατο στην ιταλική πρωτεύουσα για την επέτειο των 60 χρόνων από την ίδρυση της ΕΟΚ.
Σύμφωνα μάλιστα με τα σημεία του προσχεδίου τα οποία δημοσιεύει το Αθηναϊκό Πρακτορείο, δεν υπάρχει καμία αναφορά στην κατοχύρωση των εργασιακών δικαιωμάτων, όπως ζητούσε η ελληνική κυβέρνηση.
Ο Αλέξης Τσίπρας, μάλιστα, είχε στείλει χθες επιστολή σε Γιούνκερ και Τουσκ, με την οποία ζητούσε την στήριξη των «27» για την επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων στην Ελλάδα.
Όπως και στο προηγούμενο προσχέδιο, ως βασικό σημείο υπογραμμίζεται η ανάγκη για «ενότητα» των «27» ως απάντηση στις προκλήσεις σε ευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο, ενώ επισημαίνονται τέσσερις στόχοι/προτεραιότητες για την επόμενη δεκαετία: μια Ευρώπη που θα είναι ασφαλής, ευημερούσα, κοινωνική και ισχυρότερη στην παγκόσμια σκηνή.
Στην παράγραφο που αναφέρεται στο «κόνσεπτ» της Ευρώπης των πολλαπλών ταχυτήτων, τονίζεται με ελαφρώς διαφοροποιημένη έκφραση, αλλά με ίδιο το βασικό νόημα, ότι «θα δράσουμε από κοινού, με διαφορετικούς ρυθμούς και την ένταση όταν χρειάζεται, ενώ παράλληλα θα κινούμαστε προς την ίδια κατεύθυνση, όπως έχουμε κάνει και στο παρελθόν, σύμφωνα με τις Συνθήκες και κρατώντας την πόρτα ανοιχτή για όσους επιθυμούν να ενταχθούν αργότερα. Η Ένωσή μας είναι αδιαίρετη». 
Επιπλέον, στην πρόταση περί αλληλεγγύης και ενότητας, προστίθεται μια φράση για την ανάγκη σεβασμού των κοινών κανόνων:

Τη Σούδα, τη Σούδα & τη Σούδα ζήτησαν οι ΗΠΑ απ’ τον ΥΠΕΘΑ

Η απόδειξη της τεράστιας γεωστρατηγικής σημασίας της βάσης της Σούδας στην Κρήτη είναι το σημαντικότερο στοιχείο που προέκυψε από τη συνάντηση του υπουργού Εθνικής Άμυνας, Πάνου Καμμένου, με τον Αμερικανό ομόλογό του, στρατηγό εν αποστρατεία των Πεζοναυτών, Τζέιμς Μάτις.
Τα λόγια των Αμερικανών σε μεγάλο βαθμό επικεντρώθηκαν γύρω από τη σημασία εξασφάλισης των «διευκολύνσεων» που απολαμβάνουν οι αεροναυτικές δυνάμεις των ΗΠΑ στη Μεσόγειο, δεδομένων και των εξελίξεων στην περιοχή, καθώς τόσο ο εμφύλιο στη Συρία όσο και τα ενδεχόμενα νέα μέτωπα, καθιστούν τη σημασία της απλώς τεράστια.
Στη συνάντηση η ελληνική πλευρά έθεσε ορθότατα την ανάγκη ενίσχυσης των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων με οπλικά συστήματα των οποίων η ένταξη στο ελληνικό οπλοστάσιο δεν θα δημιουργήσει περισσότερα προβλήματα από αυτά που θα επιλύσει και ζητήθηκε, επίσης ορθότατα, να αντιμετωπιστεί σε ένα βαθμό η Ελλάδα, όπως άλλοι πολύ σημαντικοί κοινοί σύμμαχοι των δυο χωρών.
Λόγος έγινε για τα 60-70 ελικόπτερα OH-58D Kiowa Warrior που έχουν ζητηθεί από ελληνικής πλευράς, καθώς θα ενισχύσουν πολύ σημαντικά τις επιχειρησιακές δυνατότητες σε μια σειρά πραγματικά κρίσιμους τομείς και τα νέα, σύμφωνα με τις πρώτες ενδείξεις, μάλλον είναι θετικά.
Ειδική μνεία έγινε και για το Πολεμικό Ναυτικό και τον ρόλο που καλείται να παίξει στην ευρύτερη περιοχή σε συνεργασία με το Ισραήλ και την Αίγυπτο. Τα αιτήματα αφορούσαν την ανάγκη παραχώρησης μονάδων επιφανείας, κάτι για το οποίο οι ΗΠΑ θα είχαν και ένα επιπρόσθετο ενδιαφέρον, καθώς αμερικανικά συστήματα θα επέστρεφαν στον Στόλο, μετά από δεκαετίες…
Εδώ θα χρειαστεί να περιμένουμε λιγάκι για να δούμε ποια μορφή θα λάβει η ενίσχυση από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Ιδέες υπάρχουν πολλές, είτε απευθείας είτε μέσω συμμάχων και φαίνεται ότι το ελληνικό επιτελείο τα έθεσε…

Τραμπ: Αγαπώ τους Έλληνες!

Εκδήλωση για την επέτειο της Επανάστασης του 1821

Με την φράση «αγαπώ τους Έλληνες» ξεκίνησε την ομιλία του ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ, στην εκδήλωση που φιλοξένησε στον Λευκό Οίκο για να τιμήσει την ελληνική εθνική επέτειο της 25ης Μαρτίου αλλά και την Ελληνοαμερικανική Κοινότητα.

Ο κ. Τραμπ εξήρε, επίσης, την προσφορά του προσωπάρχη του Λευκού Οίκου Ρεινς Πρίμπους, λέγοντας πως είναι ένας από τους «κορυφαίους Έλληνες» στη χώρα, ενώ αναφέρθηκε και στην προσφορά και άλλων μελών του προσωπικού που είναι ελληνικής καταγωγής.

«Η Ελληνική ημέρα ανεξαρτησίας γιορτάζει την αναγέννηση της ελευθερίας και της ανεξαρτησίας για τους Έλληνες» είπε ακόμη ο πρόεδρος Τραμπ.

«Τιμούμε την ελληνική ιστορία και εορτάζουμε τις συνεισφορές των πολιτών σας στη σπουδαία χώρα μας» τόνισε ο Αμερικανός πρόεδρος. Στη δεξίωση ήταν παρών και ο αρχιεπίσκοπος Αμερικής Δημήτριος, ο οποίος πήρε τον λόγο μετά το Ντόναλντ Τραμπ.

Αξίζει να σημειωθεί ότι με αφορμή της εκδήλωση στήθηκε στον Λευκό Οίκο ένα μικρό ελληνικό γλέντι με μπουζούκια και παραδοσιακούς χορούς.

Άδωνις Γεωργιάδης‏: Η λάσπη του Κώστα Βαξεβάνη εναντίον μου πυροδότησε το χέρι των τρομοκρατών.


Οι Πυρήνες της Φωτιάς πίσω από την επίθεση στο βιβλιοπωλείο του Άδωνι Γεωργιάδη


Η Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς ανέλαβε την ευθύνη για την επίθεση στο βιβλιοπωλείο του Άδωνι Γεωργιάδη με ανάρτησή της σε ιστοσελίδα αντιεξουσιαστικού χώρου.

"Στις 15/3 τοποθετήσαμε και πυροδοτήσαμε ωρολογιακό εκρηκτικό μηχανισμό στο βιβλιοπωλείο του Άδωνη Γεωργιάδη στην Λ. Κηφισίας 263" αναφέρει η Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς και προειδοποιούν πως θα επανέλθουν σύντομα.

Άμεση ήταν η αντίδραση του αντιπροέδρου της ΝΔ, ο οποίος με ανάρτησή του στον προσωπικό του λογαριασμό στο Twitter αναέρει πως "η λάσπη εναντίον μου πυροδότησε το χέρι των τρομοκρατών".

Υπενθυμίζεται πως λίγες ώρες μετά την επίθεση στο βιβλιοπωλείο του Άδωνι Γεωργιάδη, είχε αποσταλεί πακέτο - βόμβα στον Γερμανό ΥΠΟΙΚ, Β. Σόιμπλε με όνομα αποστολέα «Σπυρίδων Άδωνις Γεωργιάδης», και διεύθυνση αποστολέα τη διεύθυνση του γραφείου που διατηρεί, στην οδό Ακαδημίας, ο κ. Γεωργιάδης.

Οι Πυρήνες της Φωτιάς στο κείμενό τους αναφέρουν μεταξύ άλλων πως

Παρασκευή, 24 Μαρτίου 2017

Ποιοι έκλεισαν το στόμα της εισαγγελέως Ράικου;



Πριν από λίγες ημέρες το Antinews σας αποκάλυπτε το σχέδιο της κυβέρνησης για άλωση της Δικαιοσύνης με χτυπήματα κατά δικαστών οι οποίοι δεν είναι της αρεσκείας του ΣΥΡΙΖΑ και της παρέας του Μαξίμου. Γνωρίζαμε το όνομα του δικαστικού, όμως, για λόγους προστασίας του δεν το είχαμε αποκαλύψει.
Το… αποκάλυψε, όπως και τις προθέσεις της μαφίας του Μαξίμου η εφημερίδα Documento του Κώστα Βαξεβάνη. Μια ακόμη καλοσχεδιασμένη αποστολή του εν λόγω δημοσιογράφου εξετελέσθη και μάλιστα με τον καλύτερο τρόπο. Η εισαγγελέας Διαφθοράς Ελένη Ράϊκου παραιτήθηκε από τη θέση της και με μια επιστολή – κόλαφο τονίζει ότι αυτή δεν πρόκειται να γίνει Ιφιγένεια «στο βωμό των συμφερόντων των διεφθαρμένων κρατικών λειτουργών και των μεγάλων συμφερόντων στο χώρο του φαρμάκου, οι οποίοι ενόψει των αποκαλύψεων που προφανώς διέρρευσαν και οποίες με βεβαιότητα θα τους οδηγούσαν να λογοδοτήσουν στη δικαιοσύνη και ίσως κάποιους από αυτούς στη φυλακή, δεν δίστασαν να σχεδιάσουν την ηθική μου εξόντωση, έτσι ώστε να είναι δυνατή η αποδόμηση της έρευνάς μας».
Η γνωστή για τις… αποστολές που αναλαμβάνει εφημερίδα κατηγόρησε τη Ράϊκου για απόκρυψη στοιχείων σε υποθέσεις όπως η Novartis ή αυτή του Παπαντωνίου. Ουσιαστικά την «τελείωσε» καταγγέλλοντάς ότι προφανώς θέλει να κουκουλώσει αυτές τις τόσο σημαντικές υποθέσεις. Όποιος γνωρίζει το χώρο της Δικαιοσύνης και ειδικά την κ. Ράϊκου καταλαβαίνει ότι κάτι βρόμικο παίζεται και το οποίο στήθηκε στα υπόγεια του Μαξίμου αλλά και εκεί που ο Βαξεβάνης συναντάται με τον Κρέτσο, τον Καρτερό και άλλους πολλούς κυβερνητικούς και μη οι οποίοι ήθελαν πάντα μια αριστερή «Αυριανή» για να εκτελούν συμβόλαια.
Η κ. Ράϊκου ζητά από την Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, Ξένη Δημητρίου, την αντικατάσταση της

Δήλωση-σοκ από Χρυσόγονο: Κοντά η παύση πληρωμών στο Δημόσιο, εάν χαθεί και ο Απρίλιος

Για επικίνδυνο σενάριο της παύσης πληρωμών στο Δημόσιο, προειδοποιεί ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Κώστας Χρυσόγονος εάν δεν κλείσει η αξιολόγηση μέσα στον Απρίλιο.

Ο ίδιος δεν εμφανίστηκε ιδιαίτερα σίγουρος όσον αφορά το κλείσιμο της αξιολόγησης.

Μιλώντας στον STAR FM, υποστήριξε επίσης πως και η αντιπολίτευση πρέπει να αναλάβει τις ευθύνες της, γιατί η χώρα κινδυνεύει άμεσα να μπει σε περιπέτειες, λόγω των δανειακών της υποχρεώσεων στις αρχές του καλοκαιριού.
thecaller.gr


Αυτά ακούει ο Άδωνις και αναρωτιέται αν οι ΣΥΡΙΖΑίοι μιλάνε μεταξύ τους