Τετάρτη, 23 Ιουλίου 2014

Άδωνις Γεωργιάδης - 'Eξω από τα δόντια - "Πρωινό Ant1" 22/7/2014.

Άδωνις: Μιλάμε για λαό που βγάζει καλύτερη κυβέρνηση τον Αντρέα και μετά ψάχνουμε ενόχους;



Διώξτε τους Κινέζους... Τί τους κρατάτε;

Στην Ελλάδα, την μοναδική χώρα του πλανήτη, με σύμβολα «προόδου» τον Στάλιν τον Μάο και την Σοβιετία, που παραμέρισαν οι Κινέζοι, τι δουλειά έχουν κάποιες Cosco στις οποίες, όπως μας αποκάλυψε ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ κ. Λαφαζάνης, «οι εργαζόμενοι είναι επινοικιαζόμενοι, δουλεύουν στο γκέτο της εταιρείας κάτω από εργασιακές συνθήκες γαλέρας, χωρίς δικαιώματα και με απαγορευμένο το συνδικαλισμό»;

Τι δουλειά έχουν λοιπόν οι Κινέζοι στην Ελλάδα;

Τι δουλειά έχει να επενδύει τα κεφάλαιά του στο λιμάνι του Πειραιά «μολύνοντας», με την καπιταλιστική του λογική, έλληνες εργαζόμενους, ο γνωστός παγκοσμίως Κινέζικος «κατακτητής» που ακούει στο «φρικτό» όνομα Cosco;

Πόσο δύσκολο στους Κινέζους να ρίξουν μια ματιά στο « Λιμάνι του Λαού», του ΟΛΠ, που γλίτωσε από τα νύχια των «κατακτητών» επενδυτών και παραμένει στα χέρια του ένδοξου Σοβιετικού ελληνικού κράτους απασχολώντας ένα ευπρεπέστατο κομμάτι του «στρατού κατοχής» της Ελλάδας σε συνθήκες μπουτίκ του Κολωνακίου;

Ας μελετήσουν τον κρατικό ΟΛΠ και ας τον συγκρίνουν (αν μπορούν) με το «γκέτο» και την «γαλέρα» της Cosco.

Και αν οι Κινέζοι και ειδικά ο αμετανόητος πρωθυπουργός τους που κόβει βόλτες για επενδύσεις δεν ικανοποιείται από το

Τρίτη, 22 Ιουλίου 2014

Συγχαρητήρια Αντ. Σαμαρά στην ΕΛ.ΑΣ. για τη σύλληψη Μαζιώτη

Τις ευχαριστίες του στην αστυνομία και τους Έλληνες αστυνομικούς, εξέφρασε ο πρωθυπουργός, Αντώνης Σαμαράς, ο οποίος έφτασε πριν από λίγα λεπτά στο αστυνομικό μέγαρο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας, προκειμένου να επισκεφθεί την Αντιτρομοκρατική Υπηρεσία και να μιλήσει με τα στελέχη της, με αφορμή τη σύλληψη του Νίκου Μαζιώτη.

Κατά την είσοδό του στο κτίριο, ο πρωθυπουργός, συνοδευόμενος από τον υπουργό Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη, Βασίλη Κικίλια, τον αρχηγό της ΕΛΑΣ, αντιστράτηγο Δημήτρη Τσακνάκη και τον αττικάρχη, υποστράτηγο Γιάννη Διαμαντόπουλο, δήλωσε: «Εκ μέρους της συντριπτικής πλειοψηφίας των Ελλήνων πολιτών θέλω να συγχαρώ και να ευχαριστήσω για την προσφορά της την Ελληνική Αστυνομία, από καρδιάς. Ο Έλληνας αστυνομικός είναι η ασπίδα του απλού πολίτη, της κοινωνίας μας και τελικά η ασπίδα της Δημοκρατίας μας. Και αυτό οι Έλληνες αστυνομικοί το αποδεικνύουν κάθε μέρα και γι' αυτό τους ευχαριστώ θερμά.

Άδωνις: Μιλάμε για λαό που βγάζει καλύτερη κυβέρνηση τον Αντρέα και μετά ψάχνουμε ενόχους;

«Κατέβαιναν 1 εκατ. κόσμος κατά της εξυγίανσης των ταμείων και μιλάμε για ενόχους; Μιλάμε για έναν λαό που βγάζει σε δημοσκόπηση τον Ανδρέα Παπανδρέου ότι έκανε την καλύτερη κυβέρνηση του 1981 – 85 και μιλάμε για ενόχους;» διερωτήθηκε.

Η φράση του Θόδωρου Πάγκαλου «όλοι μαζί τα φάγαμε» θα ήταν τέλεια και πιο ακριβής, αν έλεγε «όλοι μαζί τα φάγαμε, αλλά όχι το ίδιο» τόνισε στον ΑΝΤ1 ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της ΝΔ Άδωνις Γεωργιάδης.

«Κατέβαιναν 1 εκατ. κόσμος κατά της εξυγίανσης των ταμείων και μιλάμε για ενόχους; Μιλάμε για έναν λαό που βγάζει σε δημοσκόπηση τον Ανδρέα Παπανδρέου ότι έκανε την καλύτερη κυβέρνηση του 1981 – 85 και μιλάμε για ενόχους;» διερωτήθηκε.

«Ήταν η μεγαλύτερη ever συγκέντρωση, ίσως παγκοσμίως, με ένα σύνθημα: ‘Θέλουμε να τα φαμε όλα τώρα’, τα φάγαμε όλα τώρα, και το 2010 είχαν χρεοκοπήσει τα ταμεία όπως είχε πει η επιτροπή Σπράου και Γιαννίτση... δεν θέλω ανέξοδο χάιδεμα του λαού» υπογράμμισε ο Άδωνις Γεωργιάδης.

Όπως εξήγησε ο πρώην υπουργός, «το 2000 η επιτροπή Σπράου έκανε αναλογιστική μελέτη για το

Η κατάρριψη της MH17, αρχή του τέλους για τους αυτονομιστές και ένας εφιάλτης για τον Πούτιν

Υπάρχει μικρό περιθώριο αμφιβολίας σχετικά με το ότι ένας πύραυλος που εκτοξεύθηκε από αποσχιστές αντάρτες κατέρριψε την πτήση MH17 της Malaysia Airlines, σκοτώνοντας 298 αθώους ανθρώπους. Φαίνεται ότι οι αντάρτες δεν είχαν καταλάβει ότι είχαν στόχο ένα πολιτικό αεροσκάφος. Πράγματι, οι τηλεφωνικές συνδιαλέξεις που διέρρευσαν μεταξύ των διοικητών των ανταρτών αντανακλούν την έκπληξη και την απογοήτευσή τους: Προφανώς νόμιζαν ότι ήταν ένα στρατιωτικό αεροσκάφος της ουκρανικής κυβέρνησης (σίγουρα αυτό ισχυρίστηκε ο «υπουργός άμυνας» των ανταρτών Ιγκόρ Στρέλκοφ). Αλλά αυτό έχει ελάχιστη σημασία, είτε η κατάρριψη της MH17 ήταν μια σκόπιμη θηριωδία, είτε ένα φονικό λάθος. Ανεξάρτητα, αυτή η καταστροφή θέτει τη μέγιστη πρόκληση για το Κρεμλίνο στον πολύμηνο μυστικό πόλεμό του στην Ουκρανία, μια πρόκληση που πιθανόν θα τερματίσει τον πόλεμο σύντομα - αν και όχι χωρίς αιματοχυσία.
Ενώ υπάρχουν αναμφισβήτητα λόγοι δυσαρέσκειας στην ανατολική Ουκρανία -και ενώ οι περισσότεροι από τους αντάρτες είναι ντόπιοι- η εξέγερση είναι, όσον αφορά τις προθέσεις και τους σκοπούς, ένα ρωσικό δημιουργία. Απ’ όταν ξεκίνησε η εξέγερση, η Ρωσία έχει εξοπλίσει, ενθαρρύνει, διευκολύνει και προστατεύσει τους επαναστάτες, διατηρώντας παράλληλα έναν επίσημο αέρα απόσπασης. Ο Στρέλκοφ είναι γνωστός Ρώσος αξιωματικός των μυστικών υπηρεσιών. Όπλα και εθελοντές μετακινούνται κατά μήκος των συνόρων στην Ουκρανία σε σταθερή βάση. Και η Μόσχα έχει απειλήσει με αντίποινα εάν η ουκρανική κυβέρνηση λάβει σκληρά μέτρα σε περίπτωση εξέγερσης εντός των συνόρων της. Παρ' όλα αυτά, το Κρεμλίνο υποστηρίζει ότι τα δεινά της Ουκρανίας είναι απλά ένα εσωτερικό θέμα.
Τον τελευταίο καιρό, το Κρεμλίνο είχε δείξει σημάδια ανυπομονησίας και αβεβαιότητας, όσον αφορά

Δευτέρα, 21 Ιουλίου 2014

"Ήξεραν ότι θα πεθάνουν" - Η συγκλονιστική αφήγηση Τούρκου αξιωματικού για τον Αττίλα

Του Σοφοκλή Γεωργιάδη

Το βιβλίο «Νταλγκά-Νταλγκά, η μαρτυρία ενός Τούρκου αξιωματικού για τη δεύτερη εισβολή», της δημοσιογράφου Σοφίας Ιορδανίδου που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Νέα Σύνορα - Α. Λιβάνη», περιλαμβάνει τη συγκλονιστική αφήγηση του Δρ. Κουτσιούκ για τα γεγονότα του 1974 στην Κύπρο. Ο οικονομολόγος Κιουτσιούκ, από τον οποίο πήρε συνέντευξη η κα. Ιορδανίδου, συμμετείχε στις επιχειρήσεις Αττίλας 2, τον Αύγουστο του ’74, ως έφεδρος αξιωματικός του τουρκικού στρατού.


«Τον τίτλο του βιβλίου Νταλγκά-Νταλγκά (Κύματα-κύματα) τον διαλέξαμε μαζί», αναφέρει στον πρόλογο η Σ. Ιορδανίδου. «Ελπίζω ότι το βιβλίο αυτό θα διαβαστεί και στην Κύπρο. Όχι για να μάθει κάτι στον κόσμο που δεν ξέρει ή δεν έζησε, αλλά για να κρατήσει, πλάι στ’ άλλα, που έχουν γραφτεί από Ελληνοκυπρίους, τις μνήμες ζωντανές και να συμβάλει στη νοηματοδότηση του αγώνα που συνεχίζουν όλα αυτά τα χρόνια για λύση του προβλήματος, με τρόπο που θα δικαιώσει το αίμα που έχυσαν. Θέλω, τελειώνοντας αυτό το σύντομο σημείωμα “δίκην εισαγωγής”, να τους βεβαιώσω ότι όσο έγραφα “η μισή μου καρδιά στην Κύπρο βρισκόταν”...».


Ο Κουτσιούκ αναφέρεται τόσο στα γεγονότα της Σμύρνης και της Κωνσταντινούπολης το ’55 όσο και στη δράση της τουρκικής Αριστεράς. Ωστόσο, ιδιαίτερη εντύπωση προκαλούν οι σελίδες που περιλαμβάνουν τις αφηγήσεις του για τα γεγονότα που σχετίζονται με την τουρκική εισβολή. Ο Δρ. Κουτσιούκ αναφέρεται σε συγκλονιστικές σκηνές, όπως τις σφαγές των συλληφθέντων Ε/κ από τους Τούρκους στρατιώτες, που σκοπό είχαν την εξάπλωση της τρομοκρατίας από τον Αττίλα, με απώτερο στόχο την εδραίωσή του στην Κύπρο και την κατάληψη των εδαφών της.

«Θα σου πω για τη δολοφονία μιας γυναίκας, μια κτηνώδη πράξη που όσο ζω δε θα σβήσει απ’ το μυαλό μου. Ήμασταν σε κάποιο χωριό, δε θυμάμαι πια τ’ όνομά του, για

Η σημερινή είναι ημέρα μνήμης, περισυλλογής και περίσκεψης.

Η Κύπρος δεν είναι «νήσος τις». Είναι το «προκεχωρημένο φυλάκιο» του Ελληνισμού στην Ανατολή, ο πνεύμονας του Έθνους στην αντίπερα όχθη του Αιγαίου. Η γλυκιά αίσθηση και ταυτόχρονα το βαρύ χρέος ότι ο Ελληνισμός δεν εξαντλείται στα σημερινά στενά γεωγραφικά όρια έπειτα από τους συνεχείς ακρωτηριασμούς με αφετηρία το 1922.
Ο ποιητής Γεώργιος Σεφέρης είχε αναπτύξει έναν βαθύ δεσμό με τον κυπριακό Ελληνισμό και είχε εξυμνήσει με το ποίημα του «Σαλαμίνα της Κύπρος» τον ένοπλο εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα της ΕΟΚΑ κατά το διάστημα 1955-1959 κατά του αποικιακού ζυγού του Στέμματος. Ένας αγώνας που ψήλωσε το ελληνικό δέντρο της Ελευθερίας, πλούτισε το εικονοστάσι του Έθνους και χάρισε απαράμιλλα επιτεύγματα στα πεδία των μαχών και έστησε ένδοξο τρόπαιο, ελευθεροφροσύνης, μνήμης και παραδείγματος φλογερής φιλοπατρίας και θυσιαστικής αυταπάρνησης.
Ο Σεφέρης σημείωνε στην αλληλογραφία του με τον Θεοτοκά, ιδεολογικό σταχανοβίτη της γενιάς του ’30 και του Ελληνικού Τρόπου, ότι «υπάρχουν σε μια γωνιά της γης 400 χιλιάδες ψυχές από την καλύτερη, την πιο ατόφια Ρωμιοσύνη, που προσπαθούν να τις αποκόψουν από τις πραγματικές τους ρίζες και να τις κάνουν λουλούδια θερμοκηπίου». Και συνέχιζε με την ίδια ένταση υπογραμμίζοντας ότι «το Κυπριακό ζήτημα είναι πριν απ’ όλα ζήτημα καλλιέργειας, ζήτημα “κουλτούρα” με την πλατύτερη έννοια που έχει αυτή η λέξη». Και πράγματι το Κυπριακό μαζί με όλες τις προεκτάσεις και συμπαραδηλώσεις του είναι ζήτημα καλλιέργειας. Είναι ο τρόπος κατανόησης του εαυτού μας, πώς αντιλαμβανόμαστε τον εαυτό μας, ως Έθνους, στην Ιστορία και τον κόσμο. Το Κυπριακό ιχνογραφεί την αντίληψη μας για τον όλον Ελληνισμό, συγκροτεί την αδιάσπαστη συνοχή του μητροπολιτικού κέντρου με την περιφέρεια, μετριάζει το μελαγχολικό αίσθημα της εθνικής μας μοναξιάς και γαλβανίζει το αίσθημα αυτοπεποίθησης και αισιοδοξίας ότι δεν είμαστε μόνοι, «πως υπάρχει ένας κόσμος που μιλά ελληνικά, είναι ελληνικός».
Το φθινόπωρο του 1953 κατά την πρώτη ημέρα της πρώτης του επίσκεψης στην Κύπρο, είχε γράψει γλαφυρά μια σπάνια αλήθεια που συμπυκνώνει την αξία και την μεγαλοσύνη του κυπριακού Ελληνισμού: «απ’ δω νιώθει κανείς την Ελλάδα (ξαφνικά) ευρύχωρη, πιο πλατιά». Παρ’ όλα αυτά ο ισλαμοφασισμός, οι διεθνείς συνοδοιπόροι τους με τους εγχώριους Δούρειους Ίππους θέλησαν να ξεριζώσουν τον κυπριακό και να συρρικνώσουν τον σύνολο Ελληνισμό.
Σαν σήμερα, πριν από 40 χρόνια, στις 20 Ιουλίου 1974 το ξίφος του Αττίλα αιματοκύλισε την νήσο της Αφροδίτης, έτρωσε ανεπανόρθωτα το εθνικό γόητρο και έκοψε στα δύο την Κύπρο, καταρράκωσε την προοπτική του Ελληνισμού, ξερίζωσε και δημιούργησε καραβάνια προσφύγων. Οι ευθύνες και τα γεγονότα για την τυχοδιωκτική στάση της Χούντας του Ιωαννίδη και τις ευθύνες και τον κινητήριο ρόλο των ΗΠΑ στη δρομολόγηση των εξελίξεων είναι γνωστές. Στο Πέντε Μίλι της Κερύνειας άνοιξαν οι πύλες της κολάσεως που εν τέλει οδήγησαν στην κατοχή του 38% του νησιού μέχρι και σήμερα από τους Τούρκους.
Πολλά έχουν γραφτεί, περισσότερα έχουν ειπωθεί. Σχοινοτενείς και περισπούδαστες αναλύσεις. Ατόφιες αλήθειες και ανακρίβειες. Η επιχείρηση «ΝΙΚΗ» όμως ακόμα δεν έχει

Κυριακή, 20 Ιουλίου 2014

Ευρωπαϊκό «μέτωπο» για την οικονομική κρίση, το μεταναστευτικό και τους αγωγούς ενέργειας, στήνει ο Αντώνης Σαμαράς

Ευρωπαϊκό «μέτωπο» για την οικονομική κρίση, το μεταναστευτικό και τους αγωγούς ενέργειας, στήνει ο Αντώνης Σαμαράς ο οποίος, μετά το τετ α τετ με την Αγκ. Μέρκελ είχε συνάντηση και με τον προεδρεύοντα στην ΕΕ, Ιταλό πρωθυπουργό, στην Φλωρεντία.
Αντώνης Σαμαράς και Ματέο Ρέντζι γευμάτισαν μετά συζύγων για 2,5 ώρες στο κέντρο της ιστορικής ιταλικής πόλης. Σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές το κλίμα ήταν θερμό και οι δύο πρωθυπουργοί έβγαλαν πολλές αναμνηστικές φωτογραφίες. Στη συζήτησή τους επικεντρώθηκαν στις δύο προεδρίες της ΕΕ, καθώς τη σκυτάλη μετά την Ελλάδα πήρε η Ιταλία για το τρέχον εξάμηνο. Ο πρωθυπουργός ενημέρωσε τον Ιταλό ομόλογό του για όλα τα θέματα της ελληνικής Προεδρίας και ο Ματέο Ρέντζι για τα θέματα που θα χειριστεί η ιταλική.
Συγκεκριμένα συζήτησαν για ευρωπαϊκά θέματα, για το ζήτημα της παράνομης μετανάστευσης, για τον αγωγό TAP, για τις οικονομικές σχέσεις των δύο χωρών, για την ανάγκη και την προοπτική επενδύσεων στην Ελλάδα και στην Ιταλία και για τον τουρισμό.
Ο κ. Ρέντζι σημείωσε, επίσης, ότι για πρώτη φορά από το 1958 ένα ιταλικό κόμμα παίρνει πάνω από 40% και ανέλυσε στον κ. Σαμαρά τις μεταρρυθμίσεις που έχει ξεκινήσει στην Ιταλία, με έμφαση στις συνταγματικές αλλαγές και στην οικονομία.
Ο πρωθυπουργός προσκάλεσε τον Ιταλό ομόλογό του να επισκεφτεί την Ελλάδα, κάτι που θα ρυθμιστεί διά της διπλωματικής οδού.

Ωστόσο, η ιταλική προεδρία είναι μια ευκαιρία να ανοίξει ακόμη περισσότερο το θέμα της παράνομης μετανάστευσης που ταλανίζει και τις δύο χώρες. Είναι επίσης μια ευκαιρία να

Οργή της Ολλανδίας για τη σκύλευση των νεκρών του μαλαισιανού Boeing

«Πόλεμος» πάνω από τους 298 νεκρούς: το Κίεβο κατηγορεί τη Μόσχα για την κατάρριψη του Boeing
Εξοργισμένη δηλώνει η Ολλανδία, χώρα καταγωγής πολλών από τα θύματα της αεροπορικής τραγωδίας στην ανατολική Ουκρανία, από τις πληροφορίες που θέλουν τους αυτονομιστές να σέρνουν από εδώ κι από εκεί τις σορούς των θυμάτων στην περιοχή της συντριβής του αεροσκάφους.

Ο ολλανδός πρωθυπουργός Μαρκ Ρούτε είπε ότι ο Βλαντιμίρ Πούτιν έχει «μία τελευταία ευκαιρία να δείξει ότι θέλει να βοηθήσει» και πρόσθεσε ότι την άποψή του μοιράζονται οι ηγέτες της Γερμανίας, της Βρετανίας και της Αυστραλίας.

Ο Ρούτε τόνισε ότι είχε τηλεφωνική συνομιλία με τον ρώσο πρόεδρο, την οποία χαρακτήρισε «πολύ έντονη».

«Σοκαρίστηκα από τις εικόνες ασέβειας στο σημείο της τραγωδίας» είπε ο ολλανδός πρωθυπουργός αναφερόμενος στις κατηγορίες που θέλουν τους φιλορώσους να σέρνουν από δω κι από κει τις σορούς των θυμάτων - ανάμεσά τους και 193 Ολλανδών -, ενώ βρίσκονται σε κατάσταση αποσύνθεσης.

Νωρίτερα, σε συνάντησή του με τον ουκρανό πρόεδρο Πέτρο Ποροσένκο, ο υπουργός Εξωτερικών της Ολλανδίας δήλωσε:

Απερρίφθησαν αγωγές του Δημοσίου κατά της Μονής Βατοπεδίου. Ζητούσε την επιστροφή ακινήτων...

Απερρίφθησαν αγωγές του Δημοσίου κατά της Μονής Βατοπεδίου Το Πολυμελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης με τις υπ’ αρ. 12953 και 12954/2014 αποφάσεις του απέρριψε την Τετάρτη τις αγωγές του Δημοσίου κατά της Ιεράς Μεγίστης Μονής Βατοπεδίου, τρίτων αγοραστών και Τραπεζών, με τις οποίες το Δημόσιο ζητούσε την επιστροφή των ακινήτων που είχαν ανταλλαγεί έναντι παραλιμνίων εκτάσεων της Λίμνης Βιστωνίδας.

Το Πολυμελές Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης με εκτενές και εμπεριστατωμένο σκεπτικό έκρινε ότι δεν τίθεται θέμα ακυρότητας των ανταλλαγών, όπως αναφέρει το thrakitoday.com.

Επίσης να αναφερθεί ότι απερρίφθη και το αίτημα του Δημοσίου κατά της Μονής για ηθική βλάβη. 
 
 

Δεξιοί και αριστεροί λαϊκιστές βλάπτουν το ίδιο την χώρα...

Στην χώρα της απόλυτης άρνησης της λογικής, της αξιοκρατίας και της υγιούς επιχειρηματικότητας, είναι αναμενόμενο, «λογικό» και πολύ βολικό για τους ίδιους, να προσπαθεί η πλειοψηφία του πολιτικού κόσμου να εξηγήσουν το χειροπιαστό πρόβλημα της πολιτικο-οικονομικής χρεοκοπίας με όρους «ιδεολογικούς», «πατριωτικούς», «συμβολικούς», «συνομωσιολογικούς», «εθνικιστικούς», «διεθνιστικούς», «κομμουνιστικούς» και «νομισματικούς»! Πολύ φυσικό επίσης είναι να αποδέχεται (τουλάχιστον μέχρι σήμερα) αυτή την λειψή, ιδιοτελή και ατελέσφορη ερμηνεία της χρεοκοπίας από το πολιτικό σύστημα, μια κοινωνία ως επί το πλείστον «πελατών», «κουμπάρων», «αφισοκολλητών», «κρατικοδίαιτων συνδικαλιστών», «νταβατζήδων», «ευνοημένων» και «παρτάκηδων» που μόλις πριν από πέντε χρόνια και όταν όλα έδειχναν το κακό να έρχεται καλπάζοντας, ψήφισε σε ποσοστό 45% τον ΓΑΠ και το «λεφτά υπάρχουν». Από κοντά, συνομολογούν και επαυξάνουν, τα κομμάτια εκείνων των «πυροβολημένων», «απελπισμένων», «εξαθλιωμένων», «χρεοκοπημένων», «παραπλανημένων» και «δικαιολογημένων» κοινωνικών στρωμάτων που θεωρούν πως δεν έχουν τίποτε να χάσουν και συνεπώς προκρίνουν το «γαία πυρί μειχθήτω» για την χώρα ολάκερη.

Φαίνεται καθαρά πια, πως το πολιτικό παιχνίδι στην χώρα δεν παίζεται με τους κλασσικούς όρους του παρελθόντος ή του υπολοίπου αναπτυγμένου κόσμου. Οι αναφορές σε «Δεξιά», «Κέντρο» ή «Αριστερά» έχουν χάσει κάθε νόημα και σημασία που ενδεχομένως κουβαλούσαν πριν από μόλις μερικά χρόνια. Ο ταξικός πόλεμος έχει αλλάξει υποκείμενα στην χρεοκοπημένη Ελλάδα. Δεν πρόκειται πια για μια διαμάχη μεταξύ πλουσίων και φτωχών, μεταξύ «δεξιών» και «αριστερών» ή μεταξύ «διεθνιστών» και «πατριωτών». Ο πόλεμος που μαίνεται αυτή την στιγμή στην ελληνική κοινωνία της κρίσης, είναι μεταξύ:

Ο Άδωνις Γεωργιάδης στον Βήμα FM 18/7/14

Απόσπασμα από την εκπομπή του Βήματος FM με τον Βασίλη Χιώτη στις 18/7/2014.




Σάββατο, 19 Ιουλίου 2014

Μια πρόταση για τους Έλληνες και μια για το ισραηλινό Γενικό Επιτελείο

Η χερσαία επέμβαση στη Γάζα έχει ξεκινήσει και το σκηνικό στην Ελλάδα θυμίζει… μία από τα ίδια. Πάλι έχουμε στα τηλεοπτικά παράθυρα τους διεκδικητές της αποκλειστικότητας στην ευαισθησία και τον ανθρωπισμό, με τα επιχειρήματά τους να εξαντλούνται στα γνωστά: Ισραηλινοί = Ναζί, τα παιδάκια στη Γάζα, το δικαίωμα αντίστασης, δυσανάλογη χρήση βίας και τα λοιπά.
Του Μιχαήλ Βασιλείου
Απορούμε πως είναι δυνατό να μη βαριέται κανείς να επαναλαμβάνει τα ίδια και τα ίδια, αλλά όταν τελείωνε μια σύγκρουση και ορισμένοι γράφαμε επακριβώς το πώς θα ξεκινήσει η επόμενη, ενώ όταν αρχίζουν και εμφανίζονται στον ορίζοντα τα σημάδια, κανείς δεν δείχνει τότε ευαισθησία για τα παιδάκια στη Γάζα ώστε να προειδοποιήσει λέγοντας «που πάτε ρε παιδιά, θα ξεσπάσει σύγκρουση και θα χαθούν ζωές αθώων». Τόσο γελοίοι είναι.
Επειδή το σκηνικό έχει γίνει τόσο πολύ βαρετό και επειδή είναι σαφές ότι λύση δεν πρόκειται να βρεθεί οπότε θα συνεχίσει να χύνεται το αίμα δικαίων και αδίκων στη Μέση Ανατολή, αποφασίσαμε να προτείνουμε μια εντελώς διαφορετική στρατηγική στις ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις, αφού πρώτα πάρουν φυσικά την έγκριση από την πολιτική ηγεσία της χώρας τους.
Τέρμα οι βομβαρδισμοί, τέρμα η… δυσανάλογη βία και εφαρμογή του «οφθαλμόν αντί οφθαλμού» που είναι τόσο διαδεδομένο στην περιοχή. Δεν εννοούμε ότι μετά την απαγωγή και τη δολοφονία των τριών Εβραίων εφήβων από τους ψυχανώμαλους των ισλαμιστικών οργανώσεων της Γάζας, οι Ισραηλινοί να κάνουν το ίδιο.
Παρεμπιπτόντως, όπως αναμενόταν, οι «ευαίσθητοι» – και τόσο φριχτά ημιμαθείς – των τηλεοπτικών παραθύρων το συγκεκριμένο το ξεχνούν, ούτε φυσικά είπαν τίποτε όταν π.χ. το «defence-point.gr» λίγη ώρα μετά τη δημοσιοποίηση της είδησης της απαγωγής προέβλεπε με ακρίβεια όσα θα ακολουθήσουν… Έπρεπε να αρχίσει η τόσο γνωστή παρανοϊκή παράσταση, να έρχονται οι πρώτες εικόνες φρίκης που συνεπάγεται κάθε πολεμική αναμέτρηση για να ξυπνήσουν.
Αυτό που τους προτείνουμε λοιπόν, είναι να βάλουν την αμυντική τους βιομηχανία να κατασκευάσει «χαζούς» πυραύλους, πανομοιότυπους με αυτούς που εκτοξεύει η Χαμάς, η Ισλαμική Τζιχάντ και άλλες ένοπλες οργανώσεις και αν τις εντάξουν στη στρατηγική τους: 50 σου ρίχνουν από τη Γάζα, άλλες τόσες κι εσύ. Στον «γάμο του Καραγκιόζη» όπως κάνουν και οι αντίπαλοι. Στη γενική κατεύθυνση, χωρίς την παραμικρή στόχευση. Που θα πάνε; Όπου πάνε και αυτοί από τη Γάζα προς τα αστικά κέντρα του Ισραήλ. Σε νοσοκομεία, σε σπίτια, σε πλατείες, σε αυτοκίνητα, σε νηπιαγωγεία… στον βρόντο, ας πάνε όπου θέλουν. Μόνη μέριμνα θα πρέπει να είναι να τηρηθεί ευλαβικά ο αριθμός. Όσους δέχνονται, τόσους να τους ρίχνουν.
Η στρατηγική αυτή ευνοείται από την παρουσία του αντιβαλλιστικού συστήματος Iron Dome, το οποίο τα καταφέρνει καλά στην αναχαίτιση όσων εκ των πυραύλων οδεύουν για τα αστικά κέντρα των Ισραηλινών (κάνει επιλογή ποιους στόχους θα εμπλέξει). Δεν μπορεί κανείς να σου απαγορεύσει να προστατεύσεις τον πληθυσμό σου.
Εσύ επιλέγεις αυτό και η Χαμάς να τον χρησιμοποιεί (τον πληθυσμό) ακόμα και δια της βίας για να φτιάχνει ανθρώπινες ασπίδες στους κρίσιμους στόχους. Δηλαδή, να ποντάρει στο ότι η παρουσία ανθρώπων θα αποτρέψει τον πανίσχυρο αντίπαλο. Είτε λόγω ηθικών ανησυχιών, είτε διότι φοβάται τον παγκόσμιο επικοινωνιακό αντίκτυπο.
Για ποιον λόγο να ρίχνουν φυλλάδια, να παίρνουν τηλέφωνο «σας παρακαλούμε φύγετε διότι θα βομβαρδίσουμε το κτίριο» και τελευταία να προβαίνουν σε ένα πρώτο πλήγμα με πυραύλους χωρίς κεφαλή, για να τρομάξουν όσους είναι μέσα και να φύγουν; Αφού κανείς δεν καταλαβαίνει τίποτα. Ό,τι και να κάνουν, στο τέλος τα ίδια κι απαράλλαχτα θα ακουστούν, καμία διαφορά.
Η κατάσταση μάλιστα τείνει να γίνει εντελώς γελοία, μια πραγματική διαστροφή όσων γνωρίζουν όσοι ασχολούνται με το φαινόμενο των ενόπλων συγκρούσεων… Ρίξε λοιπόν «χαζά» πυραυλάκια κι όποιον πάρει ο Χάρος. Όχι τίποτε… σιωνιστικά υπερόπλα.
Κάνε αυτό ακριβώς που σου κάνουν. Θα πουν πάλι ότι κι αυτό είναι άδικο διότι

Τετάρτη, 9 Ιουλίου 2014

Άδωνις Γεωργιάδης - Oμιλία στην Βουλή για το Ν/Σ για την "μικρή" Δ.Ε.Η.

Α' ΤΜΗΜΑ ΔΙΑΚΟΠΗΣ ΕΡΓΑΣΙΩΝ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ - ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ 2014.




Διασυρμός, το όγδοο θανάσιμο αμάρτημα

Οκνηρία. Αλαζονεία. Λαιμαργία. Λαγνεία. Απληστία. Οργή. Ζηλοφθονία. Αυτά ως γνωστόν είναι τα επτά θανάσιμα αμαρτήματα, άρα ουδείς αναμάρτητος. Από χθες προστέθηκε και ένα όγδοο. Ο διασυρμός.

Η ποδοσφαιρική σημαία της Βραζιλίας κυματίζει μεσίστια, οι κρουνοί δακρύων ενός έθνους 200 εκατομμυρίων εκβάλλουν στον Ατλαντικό και εκατοντάδες  εκατομμύρια μηνύματα χρόνιων θαυμαστών, με «θερμά συλλυπητήρια» από όλες τις γωνιές της γης,  φθάνουν στην αχανή ποδοσφαιρομάνα. Ο Χριστός του Ρίο ήταν με τους Γερμανούς αν και για να πούμε του στραβού το δίκιο, αυτή η δαιμονισμένη μηχανή του Γιόακιμ Λεβ δεν χρειαζόταν θεία παρέμβαση για να βυθίσει ένα έθνος στο πένθος. Αλλά δεν φταίνε αυτοί. Ηταν η Βραζιλία που αλλαξοπίστησε τα τελευταία χρόνια, απομαγεύτηκε, προσαρμόζοντας τη φιλοσοφία της στον ορθολογικό τρόπο γραφής άλλων ποδοσφαιρικών σχολών. Είναι σαν να αναγκάζεις έναν ακροβάτη σε τσίρκο με κορμί λάστιχο να παρουσιάσει άξαφνα πρόγραμμα θηριοδαμαστή.  Η Βραζιλία εντάχθηκε στο ταχύρρυθμο πρόγραμμα «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα» και αποβλήθηκε πανηγυρικώς από το στερέωμα. Η χώρα δεν έπαψε να γεννά ταλέντα αλλά οι περισσότεροι  πρωτοκλασάτοι παίκτες της «εξευρωπαϊστηκαν», άλλαξαν ταυτότητα, μπήκαν σε

ΧΩΡΙΣ ΣΧΟΛΙΑ.......



Ο θάνατος του ξενιστή οδηγεί στην εξαφάνιση των παρασίτων

Στην χώρα μας, επί πολλές δεκαετίες αλλά κυρίως μετά το 1981, θέριεψε, πολλαπλασιάστηκε και «πρόκοψε» μια τεράστια αποικία παρασίτων, που επιβίωνε πάνω στο σώμα της οικονομίας απομυζώντας πόρους από τρεις κυρίως πηγές. Από τις αθρόες επιδοτήσεις της ΕΟΚ-ΕΕ αρχικά, από τα φθηνά δανεικά χρήματα κυρίως μετά την είσοδο στην ΟΝΕ και από τους φόρους και τον πλούτο που παρήγαγε το μικρό αλλά υπολογίσιμο εκείνο κομμάτι της πραγματικής οικονομίας, πάνω στο οποίο παρασιτούσαν όλες αυτές οι λεγεώνες των παρασίτων.
Δεν χρειάζεται να αναφέρουμε λεπτομερώς την σύνθεση αυτού του παρασιτικού «ΠΑΝΟΡΑΜΑΤΟΣ» αλλά ενδεικτικά δεν μπορώ να μην σημειώσω ορισμένες κατηγορίες που αποτέλεσαν τις κορυφαίες εκφάνσεις αυτού του διαλυτικού για την χώρα φαινομένου. Είναι αρχικά ένα μεγάλο κομμάτι του πολιτικού συστήματος, μέσα από το οποίο και βάσει κομματικών «επετηρίδων» ξεπήδησαν ολοένα και ευτελέστερα πολιτικά υποκείμενα, πρόσωπα, «παρέες» και «συνιστώσες» μέχρι που φτάσαμε στο σημερινό χάλι των ένθεν κακείθεν πολιτικών «αστέρων» που είτε προσπαθούν να μας κυβερνήσουν είτε επιθυμούν σφόδρα να το πράξουν στο άμεσο μέλλον.
Είναι κατόπιν, ένα μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας σχεδόν από όλα τα στρώματα, που προθύμως αντάλλαξαν στήριξη και ψήφο σε αυτό το

Μια νίκη στρατηγικής σημασίας της κυβέρνησης και του Α. Σαμαρά

Αφενός πετσόκοψαν τις φιλοδοξίες των Φωτόπουλων που είναι πλέον μειοψηφία και στη ΔΕΗ και στην κοινωνία. Και αφετέρου τσάκισαν για άλλη μια φορά την αμετροέπεια του ΣΥΡΙΖΑ που επιδιώκει σταδιακή ένταση της

Είναι σαφές ότι καμιά κυβέρνηση δεν αισθάνεται ευχαριστημένη όταν αναγκάζεται να λάβει αποφάσεις για πολιτική επιστράτευση εργαζόμενων σε οποιονδήποτε κλάδο. Κανείς δεν θέλει να υπάρχει κοινωνική σύγκρουση και πολιτική ένταση, ακόμη κι αν βρισκόμαστε σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης όπως είναι σήμερα η Ελλάδα.
Ως εκ τούτου η κυβέρνηση δεν είναι χαρούμενη που αναγκάστηκε να έρθει σε ρήξη με τους συνδικαλιστές της ΔΕΗ, πολλοί εκ των οποίων ανήκουν στη ΝΔ. Όμως,, η απόφαση για πολιτική επιστράτευση ήταν μονόδρομος αφού στο εσωτερικό της ΓΕΝΟΠ δημιουργούνταν ένα σκηνικό σφοδρής σύγκρουσης η οποία θα λάμβανε κοινωνικές και οικονομικές διαστάσεις εφόσον είχαμε εκτεταμένες διακοπές ρεύματος.
Ο πρωθυπουργός είχε λάβει από την περασμένη Πέμπτη την απόφαση να μην επιτραπεί σε κανέναν να κατεβάσει τους διακόπτες και να προκαλέσει χάος στη χώρα. Το μήνυμα που έστελνε στην κυβέρνηση ο κ. Σαμαράς ήταν ότι δεν πρέπει σε καμιά περίπτωση να επικρατήσει η λογική του συνδικαλιστικού τσαμπουκά που εκπροσωπεί ο Νίκος Φωτόπουλος και οι φρέσκοι σύμμαχοί του. Αλλά η απόφαση για πολιτική επιστράτευση ήταν και μια καθαρή πολιτική κίνηση. Δεν έπρεπε σε καμιά περίπτωση ο ΣΥΡΙΖΑ να εμφανίζεται ως ο διαμορφωτής της πολιτικής ατζέντας ή ως αυτός που επελαύνει προς την εξουσία έχουν και ευρύτερες κοινωνικές συμμαχίες.
Το Σάββατο το πρωί που ελήφθη η απόφαση της επιστράτευσης όλα ήταν έτοιμα, όχι μόνο σε

Σάββατο, 5 Ιουλίου 2014

Η λογική του τσαμπουκά δεν πρέπει να περάσει, για κανέναν

Θα σκίσουμε τα φύλλα πορείας, διαμηνύει ο πρώην πρόεδρος της ΓΕΝΟΠ, Ν. Φωτόπουλος ο οποίος μιλώντας το πρωί στα κανάλια είπε ο δυστυχής ότι παίρνει 1.400 ευρώ για 29 χρόνια δουλειάς. Ξέχασε να μας πει όμως δύο πράγματα: Το ένα είναι από πότε έχει να πάει για δουλειά καθ’ ότι εμείς τον ξέρουμε χρόνια τώρα ως πράσινο συνδικαλιστή που τώρα έγινε Συριζαίος. Και δεύτερον λησμονεί να μας πει αν είναι υπόδικος για την υπόθεση των επιχορηγήσεων της ΓΕΝΟΠ για να κάνει ταξιδάκια και συνέδρια.
Εν πάση περιπτώσει, ο Φωτόπουλος δεν είναι της παρούσης αλλά το κρίσιμο και μεγάλο θέμα για την Ελλάδα είναι οι… Φωτόπουλοι αυτής της χώρας που καταστρέφουν την πατρίδα. Και την καταστρέφουν βεβαίως με την ευγενική συνδρομή και μερίδας του πολιτικού προσωπικού που δεν έχει σχέδιο και παίρνει αποφάσεις στο ποδάρι, χωρίς αιτιολόγηση της σημασίας που έχουν οι μεταρρυθμίσεις που πρέπει να γίνουν. Μεταξύ αυτών είναι και η απελευθέρωση της αγοράς ενέργειας η οποία όμως πρέπει να γίνει μόνο για δύο λόγους: Ο πρώτος είναι για να έχει καλύτερες υπηρεσίες ο πολίτης χωρίς να πληρώνει υπέρογκα ποσά, ειδικά τώρα που έχει καταστραφεί οικονομικά. Και ο δεύτερος είναι για να μην επιβαρύνεται ο πολίτης με τεράστια ποσά μέσω του προϋπολογισμού για να κάνει η ΔΕΗ τον εκσυγχρονισμό που έπρεπε να κάνει εδώ και πολλά χρόνια.
Όταν μιλάμε για εκσυγχρονισμό εννοούμε τόσο την αλλαγή του μοντέλου παραγωγής ρεύματος όσο και ορισμένα κολπάκια που υπάρχουν… τιμής ένεκεν. Όπως το φθηνό ρεύμα για τους χιλιάδες εργαζόμενους στη ΔΕΗ. Όπως τα κρυφά «δάνεια» που δεν αποπληρώνονται ποτέ στη ΓΕΝΟΠ από

Κυβέρνηση: «Σύγκρουση μέχρι τέλους»! Σε επιστράτευση οι εργαζόμενοι της ΔΕΗ.

Τα φύλλα επιστράτευσης των εργαζόμενων και επίταξης των εγκαταστάσεων είναι έτοιμα να αρχίσουν να μοιράζονται με την κυβέρνηση να κάνει επίδειξη αποφασιστικότητας...Ο Πρωθυπουργός, έχοντας επιλέξει τη «σκληρή γραμμή», είναι ανυποχώρητος και δεν είναι διατεθειμένος να υποχωρήσει από τη στρατηγική την οποία έχει χαράξει.

Μονόδρομος είναι για την κυβέρνηση η μετωπική σύγκρουση με τους εργαζομένους-απεργούς της ΔΕΗ, μετά την απόφαση για επιστράτευσή τους και αφού είχε προηγηθεί η δικαστική απόφαση που κήρυττε παράνομη και καταχρηστική την απεργία τους.

Η κυβερνητική γραμμή είναι: «Σύγκρουση μέχρι τέλους» και ο Πρωθυπουργός, έχοντας επιλέξει τη «σκληρή γραμμή», είναι ανυποχώρητος και δεν είναι διατεθειμένος να υποχωρήσει από τη στρατηγική την οποία έχει χαράξει.

Ήδη η απόφαση του να χρησιμοποιήσει το «όπλο» της πολιτικής επιστράτευσης δείχνει ότι εμμένει στη σκληρή γραμμή και το μήνυμα από το Μέγαρο Μαξίμου είναι σαφές: «Κανείς δεν δικαιούται να κάνει κατάχρηση της επαγγελματικής του θέσης και της θέσης που του έχει εμπιστευθεί η κοινωνία για την εξυπηρέτησή της, σε βάρος του κοινωνικού συνόλου. Αυτό είναι αυτονόητο και πασιφανές».

Στο πρωθυπουργικό γραφείο επικρατεί η άποψη ότι «οι απεργοί, έστω και αργά, θα υποχωρήσουν» και επενδύουν πολιτικά στη θεωρία του λεγόμενου «κοινωνικού αυτοματισμού», δηλαδή στην αντιπαράθεση μεταξύ διαφορετικών κοινωνικών ομάδων.

Πάντως ο Αντώνης Σαμαράς δεν περίμενε άλλο για να διαπιστώσει ότι η κατάσταση έχει φθάσει στο απροχώρητο και ανέλαβε το πολιτικό κόστος της πολιτικής επιστράτευσης , με την υπογραφή του σχετικού προεδρικού διατάγματος, με κύρια αιτιολογία τις κοινωνικές συνέπειες που προκαλούν οι απεργιακές κινητοποιήσεις.

Στο πρωθυπουργικό επιτελείο εμφανίζονται ήρεμοι και για τους βουλευτές της ΝΔ και δεν ανησυχούν για τη στάση τους στην ψηφοφορία την προσεχή Τετάρτη στο πρώτο θερινό τμήμα της Βουλής.

ΜΑ