Πριν λίγους μήνες, ορισμένα ΜΜΕ στην Ελλάδα, μεθυσμένα τότε από την απόπειρα του κ. Τσίπρα να αντικαταστήσει τα Μνημόνια με (πληθωριστικά) ρούβλια από τον Βλαδιμήρ Πούτιν, έβγαιναν με βαρύγδουπους τίτλους και με απίθανα πρωτοσέλιδα για την «ιστορική συμμετοχή» της χώρας μας στο αγωγό Turkish Stream.
Ποιος μπορεί άλλωστε να ξεχάσει στο πλαίσιο της «υπερήφανης διαπραγμάτευσης» τις «κυβερνητικές υποσχέσεις» για προκαταβολή 5 δις από την Ρωσία, ποιος μπορεί να ξεχάσει τα περήφανα ταξίδια στην παγωμένη Μόσχα, ποιος μπορεί να ξεχάσει τη δυσφορία της Ευρώπης και της Αμερικής για την ακατανόητη συμμετοχή της χώρας μας σε ένα αμφίβολο ενεργειακό έργο…
Όμως η απόπειρα του κ Τσίπρα, κατά την πρώτη φάση της διακυβέρνησής του, να παρακάμψει τις ενεργειακές ισορροπίες που με κόπο είχε κατορθώσει η χώρα μας, επέφεραν μία τεράστια επιβάρυνση στη σχέση μας με τους Αζέρους και μια (κατ’ αρχήν επιβράδυνση) της μεγαλύτερης ενεργειακής επένδυσης της Νοτιοανατολικής Ευρώπης, του αγωγού φυσικού αερίου ΤΑP.
Η συμμετοχή της χώρας μας στον μεγαλύτερο αγωγό τροφοδοσίας της Ε.Ε. με φυσικό αέριο, δεν ήταν μια εύκολη υπόθεση. Για την ακρίβεια, τον Ιούλιο του 2012 φάνταζε ως μια εντελώς χαμένη υπόθεση! Ήταν η περίοδος που οι Ευρωπαίοι αποφασίζουν να ενθαρρύνουν επενδύσεις υπέρ της ενεργειακής αυτονομίας της Ευρώπης, έχοντας ήδη προκρίνει το αζέρικο αέριο έναντι της Gazprom και των θυγατρικών της. Από την πλευρά τους οι Αζέροι, έχοντας και την υποστήριξη της κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών προετοιμάζονται για τον δικό τους ευρωπαϊκό αγωγό τον Nabucco που θα διασχίζει την Τουρκία και θα τροφοδοτεί την κεντρική Ευρώπη μέσω Βουλγαρίας, Ρουμανίας, Ουγγαρίας και Αυστρίας.
Άλλωστε η επένδυση αυτή θα ήταν φθηνότερη για τους Αζέρους και συμφερότερη για τους Αυστριακούς που θα ήταν και ο τελικός τους πελάτης (και εμμέσως για τους Γερμανούς), μιας και θα περνούσε μόνον από χερσαίες περιοχές χωρίς να χρειάζεται υποθαλάσσιες επενδύσεις. Σε αυτή την κατεύθυνση κινείτο στο παρασκήνιο και ο τότε Γερμανός Επίτροπος Ενέργειας της Ε.Ε. Έτινγκερ, αποδομώντας τον «επενδυτικά και γεωστρατηγικά αδύναμο» TAP.
Τον Ιούλιο του 2012 όμως, η καινούργια τότε Ελληνική κυβέρνηση, βάζει τα ενεργειακά ως την βασική προτεραιότητά της πιστεύοντας ότι η τοποθέτηση της Ελλάδας στον Ενεργειακό χάρτη θα ήταν ικανή να την βγάλει από την κρίση. Ως πρώτο στόχο θέτει τη συμμετοχή της Ελλάδας στον TAP με