Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΙΣΤΟΡΙΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΙΣΤΟΡΙΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 30 Μαΐου 2013

Η Άλωση της Πόλης

Το απόγευμα της Δευτέρας, 28 Μαΐου, ήταν καθαρό και λαμπερό. Καθώς ο ήλιος άρχισε να δύει προς το δυτικό ορίζοντα, έλαμπε κατ’ ευθείαν επάνω στα πρόσωπα των υπερασπιστών στα τείχη, σχεδόν τυφλώνοντάς τους. Αυτή ήταν η ώρα που ξεκίνησε η δραστηριότητα στο τουρκικό στρατόπεδο. Άνδρες παρουσιάστηκαν κατά χιλιάδες για να ολοκληρώσουν το παραγέμισμα της τάφρου, ενώ άλλοι έφερναν κανόνια και πολεμικές μηχανές. Λίγο μετά τη δύση ο ουρανός συννέφιασε και έπεσε μια ραγδαία βροχή. Αλλά οι εργασίες συνεχίστηκαν χωρίς διακοπή, και οι Χριστιανοί δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτε για να τις σταματήσουν. Περίπου στις μιάμιση το πρωί ο σουλτάνος έκρινε ότι όλα ήταν έτοιμα και έδωσε τη διαταγή για την επίθεση.
Ο ξαφνικός θόρυβος ήταν τρομακτικός. Σε όλη την έκταση της γραμμής των τειχών οι Τούρκοι όρμησαν στην επίθεση, βγάζοντας τις πολεμικές κραυγές τους, ενώ τους παρότρυναν τύμπανα, σάλπιγγες και φλογέρες. Τα χριστιανικά στρατεύματα περίμεναν σιωπηλά, όταν όμως οι φρουροί

Τετάρτη 22 Μαΐου 2013

Η Μάχη του Γρανικού

Η Μάχη του Γρανικού Έλαβε χώρα στις 22 Μαΐου του 334 π.Χ. στον ποταμό Γρανικό (σημερινό Μπιγκάτσαϊ), που βρίσκεται στην βορειοδυτική πλευρά της Μικράς Ασίας, κοντά στην Τροία. Οι Πέρσες σατράπες Μιθριδάτης και Σπιθριδάτης κατείχαν τη μία όχθη του Γρανικού ποταμού, έχοντας υπό τας διαταγάς τους 12.000 πεζούς, 15.000 ιππείς και 5.000 έλληνες μισθοφόρους υπό τον Μέμνωνα τον Ρόδιο. Στην αντίπερα όχθη, ο Αλέξανδρος παρέταξε 30.000 πεζούς και 5000 ιππείς. Ο Αλέξανδρος είχε ξεκινήσει στις αρχές Μαΐου από την Πέλλα με το στρατό του και στόλο 160 πλοίων με στρατηγούς τους Παρμενίωνα, Φιλώτα, Κράτερο, Κλείτο και Ηφαιστίωνα. Στη Μακεδονία άφησε ως αντικαταστάτη του τον Αντίπατρο με 12.000 πεζούς και 1.500 ιππείς. Δια μέσου της Θράκης φθάνει στον Ελλήσποντο, όπου τον ανέμενε ο στόλος του, ο οποίος διαβίβασε τις δυνάμεις του στη Μικρά Ασία και συγκεκριμένα στην Άβυδο, υπό την εποπτεία του Παρμενίωνα. Ο Αλέξανδρος αποσπάστηκε για λίγο από το στρατό του για να θυσιάσει στο τέμενος του Πρωτεσίλαου (του πρώτου έλληνα που εφονεύθη στον Τρωικό Πόλεμο) στην Ελεούντα, ενώ στη συνέχεια μετέβη στο Ίλιον, όπου τέλεσε θυσία στην Αθηνά και αγώνες προς τιμή του Αχιλλέα. Όταν επέστρεψε στην

Τρίτη 26 Μαρτίου 2013

Η ανιστόρητη… Ιστορία του 1821, ξεσκεπάζεται

Επειδή σήμερα, ημέρα εθνικής επετείου, πολλά θα ακούσουμε και ίσως νευριάσουμε πολύ, από τη μία με τους φελλούς της τοπικής αυτοδιοίκησης που ως συνήθως θα προσπαθήσουν να πολιτικοποιήσουν το μήνυμά τους για να εξυπηρετήσουν τις πολιτικές στοχεύσεις του κόμματος με το οποίο εκλέγονται, ή θα ακούσουμε τα γνωστά από τους «αναθεωρητές» της Ιστορίας της χώρας οι οποίοι δεν περιορίζονται σε ένα μόνο πολιτικό κόμμα… Αποφασίσαμε λοιπόν να δώσουμε τον λόγο σε έναν αναλυτή που σεβόμαστε ιδιαίτερα, τον πολιτικό επιστήμονα, Κωνσταντίνο Χολέβα, ο οποίος για πολλά χρόνια, είναι μια συνεπής εθνική και επιστημονική φωνή που φροντίζει ώστε οι προσπάθειες διαφόρων, ιδιοτελών ή αφελών, να αλλοιώσουν την ελληνική Ιστορία, δεν θα περάσουν τουλάχιστον αναπάντητες…
Ακολουθεί ένα άρθρο που γράφτηκε στο «ΑΝΤΙΒΑΡΟ» στις 1 Φεβρουαρίου 2011, τότε με αφορμή τη δημόσια αντιπαράθεση που είχε ξεσπάσει με αφορμή το ντοκιμαντέρ – αφιέρωμα του ΣΚΑΪ για την επανάσταση του 1821 και τις αντιδράσεις που προκάλεσε (μεταξύ άλλων παρών ήταν και ο… εθνικός μας εραστής, Πέτρος Τατσόπουλος)… Πάμε λοιπόν:

Τετάρτη 29 Αυγούστου 2012

Στρατιωτικές αποφάσεις ~ Μάχη του Μαραθώνα (Βίντεο)

Είναι Αύγουστος-Σεπτέμβριος του 490 π.Χ. Η αχανής περσική αυτοκρατορία απειλεί την Ελλάδα και την Αθήνα.

Για να σώσουν την πόλη τους, ο στρατηγός Μιλτιάδης και ο στρατός των Αθηναίων πρέπει να νικήσουν τον Δάτη στην περιοχή του Μαραθώνα.

Εάν ήσουν ο Μιλτιάδης και αντιμετώπιζες ερωτήματα που θα έκριναν την έκβαση του αγώνα, τι θα αποφάσιζες; Εμείς ρωτάμε, εσύ αποφασίζεις...

Τετάρτη 18 Ιανουαρίου 2012

Το χαμένο VIDEO-ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ από την καταστροφή της Σμύρνης!

Αν και πολλοί θέλουν να μας πείσουν ότι δεν επρόκειτο για τίποτα περισσότερο από έναν απλό «συνωστισμό» στο λιμάνι, ένα χαμένο ντοκουμέντο ιστορικής αξίας από την καταστροφή της Σμύρνης αποκαθιστά τα πράγματα στην πραγματική τους διάσταση…
Ο George Magarian, δημιουργός του «ντοκιμαντέρ» εποχής, γεννήθηκε το 1895 και σπούδασε στο «Αμερικανικό Κολλέγιο» στο Ικόνιο της Τουρκίας. Αργότερα, διατέλεσε διευθυντής στο παράρτημα του Ικονίου της ΧΑΝ (Χριστιανική Αδελφότης Νέων) και μάλιστα, την περίοδο των γεγονότων στη Μικρά Ασία το 1922, οργάνωσε δομές ανακούφισης για τα θύματα της τραγωδίας αυτής. Παράλληλα, με μια μηχανή 35 mm, κινηματογράφησε πολλές σκηνές της ανθρωπιστικής καταστροφής, στη Σμύρνη, στην Αθήνα και στον Πειραιά.
Οι συγκλονιστικές αυτές εικόνες παρέμειναν επί 60 και πλέον χρόνια στο διαμέρισμα της συζύγου του, στη Νέα Υόρκη. Όλοι αγνοούσαν την ύπαρξή τους, έως ότου το 2008 ο εγγονός του Robert Davidian, κινηματογραφιστής ο ίδιος, βρήκε το μοναδικό αυτό ντοκουμέντο και το διέσωσε από τη φθορά του χρόνου, μετατρέποντάς το σε ψηφιακή μορφή, πριν την ολοκληρωτική του αποσύνθεση.
Δείτε το…

Παρασκευή 9 Δεκεμβρίου 2011

Εμπόδια στο τύπωμα του νέου ΕΛΛΗΝΟΚΕΝΤΡΙΚΟΥ βιβλίου ιστορίας απο αναθεωρητικά ...σταγονίδια

Κι όμως δεν είναι μακριά από την πραγματικότητα το ερώτημα! Το βιβλίο των αποδομητών της ιστορίας της ΣΤ δημοτικού μπορεί να είναι παρελθόν, αλλά το καινούριο ελληνοκεντρικό βιβλίο που είναι έτοιμο εδώ και ένα χρόνο, το φρενάρει "σταγονίδιο" του κ.Μπίστη, που βρίσκεται σε υψηλή θέση δίπλα στην υπουργό παιδείας κυρία Διαμαντοπούλου!!! 
Ο υπεύθυνος της ομάδας συγγραφής του νέου ΕΛΛΗΝΟΚΕΝΤΡΙΚΟΥ βιβλίου ιστορίας κύριος Κολιόπουλος - καθηγητής του ΑΠΘ-  μίλησε στο taxalia, ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ και μας είπε για το θέμα:

"Το νέο βιβλίο είναι γραμμένο με την παραδοσιακή μέθοδο και έχει την έγκριση του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου και βρίσκεται στο πνεύμα των συμπερασμάτων της Ακαδημίας Αθηνών. Προάγει την ΕΘΝΙΚΗ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ στα ελληνόπουλα και τα μαθαίνει την ιστορία των προγόνων μας.
Δεν έχει καμία σχέση με το βιβλίο των αναθεωρητών της ιστορίας της ομάδας Ρεπούση και δεν γνωρίζει τους ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΥΣ λόγους που το βιβλίο δεν έχει κυκλοφορήσει ακόμη στα σχολεία!
Παρουσιάζει τα πραγματικά γεγονότα και χρησιμοποιεί ιστορικές πηγές."

ΣΧΟΛΙΟ taxalia:

Μετά από έρευνα που κάναμε, βρήκαμε ένα πρωτοσέλιδο της εφημερίδας ΤΟ ΠΑΡΟΝ που δείχνει αναθεωρητικά ...σταγονίδια δίπλα στην ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ που προβάλουν συνεχώς εμπόδια στο τύπωμα του βιβλίου, βρήκαμε ερώτηση του βουλευτή της ΝΔ και πρώην υπουργού Παιδείας Ευριπίδη Στυλιανίδη προς την Διαμαντοπούλου για το θέμα και την απάντηση της υπουργού που μιλάει ΘΟΛΑ για ...ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΔΥΣΚΟΛΙΕΣ και ...ΠΡΟΣΑΡΜΟΓΗ του ΒΙΒΛΙΟΥ στο πρόγραμμα!!!
Απίστευτα πράγματα που μυρίζουν από μακριά....ΜΠΙΣΤΗ!

Μπίστη τη μου Κύριε!!!

Υ.Γ.
Ρεπορτάζ για το θέμα θα έχει εφημερίδα της Θεσσαλονίκης του Σαββάτου

taxalia

Παρασκευή 14 Οκτωβρίου 2011

Μνήμη Παύλου Μελά

Ο Παύλος Μελάς αποτελεί μια από τις ρομαντικότερες φυσιογνωμίες που ανέδειξε ποτέ ο νέος Ελληνισμός, και όχι τυχαία το όνομά του έλαβε χαρακτήρα μύθου για τον Μακεδονικό Αγώνα. Γεννημένος το 1870, γόνος μεγάλης αστικής οικογένειας, μεγάλωσε σε ένα περιβάλλον με έντονες εθνικές ανησυχίες. Το 1886 εισήλθε στην Σχολή Ευελπίδων όπου και απεφοίτησε μετά από πενταετία ως αξιωματικός. Ως τρόφιμος ακόμη της σχολής είχε πρωταγωνιστικό ρόλο στην αποστολή πολεμοφοδίων για την Μακεδονία. Μέλος της Εθνικής Εταιρείας, συνέχισε και μετά την επίσημη διάλυσή της να διατηρεί επαφές με διάφορους αξιωματικούς που επιθυμούσαν να προβούν σε δυναμικές λύσεις. Ο γάμος του με τη Ναταλία Δραγούμη, αδελφή του Ίωνος Δραγούμη, τον έφερε σε επαφή με αυτόν τον κατεξοχήν ιδεολογικό εκπρόσωπο του ελληνισμού. Με τον Δραγούμη ανέπτυξε στενές σχέσεις, που έγιναν ακόμη πιο ουσιαστικές λόγω της έντονης ανάμιξης και συμβολής τους στον Μακεδονικό Αγώνα. Η πρώτη εμπειρία που είχε ο Παύλος Μελάς κατά την περιοδεία του στην Μακεδονία σχετικά με τον αγώνα τού εκεί Ελληνισμού τον συντάραξε. Ακολούθησε και δεύτερη περιοδεία, τον Ιούλιο της ίδιας χρονιάς (1904). Μια αντιπροσωπεία Ελλήνων από την Κοζάνη τον είχε προσκαλέσει προκειμένου, με την στρατιωτική εμπειρία που διέθετε, να οργανώσει στρατιωτικά τμήματα για την αυτοάμυνα των κατοίκων. Με πλαστή ταυτότητα ζωέμπορου, και με την συνοδεία του Λάκη (Νικολάου) Πύρζα (από την Φλώρινα), μετέβη στην Κοζάνη και στα γειτονικά χωριά. Στο μέτρο του δυνατού, οργάνωσε κάποια μικρά σώματα και γύρισε εκ νέου στην Αθήνα. Ήταν πλέον φανερό και στον ίδιο πως ο Ελληνισμός της Μακεδονίας μονάχα με την στρατιωτική συνδρομή του εθνικού κέντρου θα μπορούσε να διατηρήσει την υπόστασή του...

Σάββατο 8 Οκτωβρίου 2011

Ο Ξενοφών και ο εσωτερικός εχθρός

Του Νίκου Αργεάδη
Την άνοιξη του 401 π. Χ. ο τριάντα ενός ετών Αθηναίος Ξενοφών, που διαβιούσε στα περίχωρα της πόλης της Παλλάδος, έλαβε μια άκρως ενδιαφέρουσα πρόσκληση από φίλο του που στρατολογούσε Έλληνες στρατιώτες ως μισθοφόρους για τον Κύρο, αδελφό του Πέρση βασιλιά Αρταξέρξη. Η πρόσκληση ήταν ασυνήθης αφού Έλληνες και Περσες υπήρξαν εχθροί τα προηγούμενα 90 χρόνια. Το πιο ασύνηθες όμως ήταν ότι ο Ξενοφών δεν ήταν στρατιώτης ούτε είχε στρατιωτική πείρα. Αγρότης ήταν…σε αγρόκτημα όπου μεγάλωνε σκύλους και άλογα, έχοντας κληρονομήσει μία ουκ ευκαταφρόνητη περιουσία από τον Πατέρα του. Επισκέπτονταν ενίοτε στην Αθήνα τον φίλο του Σωκράτη, τον φιλόσοφο για να συζητήσουν και να διαλογιστούν τα της ημέρας. Όμως καθώς τον γοήτευε η περιπέτεια σκέφτηκε την πρόσκληση ως ευκαιρία να συναντήσει τον Κύρο, να μάθει την τέχνη του πολέμου και να γνωρίσει την Περσία. Αφού συμβουλεύτηκε το Μαντείο των Δελφών αποδέχτηκε την πρόταση και ξεκίνησε με 10.000 ‘Ελληνες οπλίτες, τους επιλεγόμενους και Μυρίους,  προερχόμενους από όλα σχεδόν τα μέρη της Ελλάδας για να συμβάλλει στην εκστρατεία του Κύρου εναντίον του αδελφού του...

Παρασκευή 2 Σεπτεμβρίου 2011

Η ανακωχή των Μουδανιών και η παράδοση της Ανατολικής Θράκης στους τούρκους (20 - 29 Σεπτεμβρίου 1922)

Οι βασικές προτεραιότητες της "επαναστατικής επιτροπής" Πλαστήρα - Γονατά όταν ανέλαβε πραξικοπηματικά την διακυβέρνηση της Χώρας, αποτέλεσε η ενίσχυση του μετώπου της Θράκης και η αποκατάσταση της εύνοιας των Συμμάχων (Αγγλίας - Γαλλίας) που είχε διασαλευτεί από τις μετανοεμβριανές κυβερνήσεις. Τις δύο αυτές προτεραιότητες τις ανέφερε ρητά η "επαναστατική επιτροπή" σε διάγγελμα της προς τον ελληνικό λαό. Προς την κατεύθυνση αυτή, ο Νικόλαος Πλαστήρας και οι συνεργάτες του όρισαν την κυβέρνηση που θα στήριζαν, υποβάλλοντας ένα κατάλογο με ονόματα στον Άγγλο πρέσβη Λίντλει και ζητώντας του να διαλέξει τα ονόματα που ήταν αρεστά στην Μ. Βρετανία. Ταυτόχρονα ορίστηκε ο Ελευθέριος Βενιζέλος που βρισκόταν στο Παρίσι ως αντιπρόσωπος της "επαναστατικής επιτροπής" έναντι των Συμμάχων.
H συνέχεια ΕΔΩ



Μοιραστείτε

Share/Bookmark

Η ΣΕΛΙΔΑ ΜΑΣ ΣΤΟ FACEBOOK

Τετάρτη 13 Απριλίου 2011

Η μεγάλη λεηλασία. Σαν σήμερα, η πρώτη άλωση.

Η σύγχρονη λεηλασία που υφίσταται αυτή τη στιγμή η Ελλάδα, δεν μπορεί παρά να μας φέρει στο νου, μια άλλη, την μεγαλύτερη λεηλασία στην Ιστορία της ανθρωπότητας. Πριν 807 χρόνια στις 13 Απρίλη, οι ‘Χριστιανοί’ της δύσης,  κατέλαβαν την πρωτεύουσα της Βυζαντινής αυτοκρατορίας. Σύμφωνα με τους ιστορικούς η λεηλασία που ακολούθησε δεν είχε όμοιά της.
Πόσο διήρκησε η λεηλασία αυτή;
Όσο μπορούσαν να πάρουν. Η λεηλασία π.χ. των Ιερών λειψάνων    της Κωνσταντινούπολης διήρκησε 40 χρόνια (αν και τα μισά αντικείμενα  που αρπάχτηκαν μεταφέρθηκαν στη δύση μεταξύ των ετών 1204-1208).

Πόσο θα διαρκέσει η δική μας λεηλασία;
Για όσα χρόνια  έχουν κάτι να παίρνουν από τους Έλληνες.

Πόσο σεβάστηκαν τότε, ως Χριστιανοί που έλεγαν ότι ήταν,  τις εκκλησίεςΟλόκληρο το άρθρο ΕΔΩ



Μοιραστείτε

Share/Bookmark

Τρίτη 29 Μαρτίου 2011

ΠΑΝΗΓΥΡΙΖΟΥΝ ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΣΤΡΕΒΛΩΣΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΚΑΙ... ΜΠΡΑΒΟ ΝΕΟΓΕΝΙΤΣΑΡΟΙ, ΑΞΙΟΣ Ο ΜΙΣΘΟΣ ΣΑΣ!

ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ, ΔΙΚΑΙΩΘΗΚΑΝ ΟΙ...ΚΟΠΟΙ ΤΟΥ ΒΕΡΕΜΗ,ΤΟΥ ΤΑΤΣΟΠΟΥΛΟΥ, ΤΟΥ ΑΛΑΦΟΥΖΟΥ ΚΑΙ ΟΛΗΣ ΤΗΣ ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΣΥΜΜΟΡΙΑΣ ΤΟΥ ΣΚΑΙ!

ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΚΑΙ ΧΕΙΡΟΚΡΟΤΟΥΝ ΤΗΝ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΤΟΥΣ!!!

Και πώς να μην το κάνουν, άλλωστε,όταν ξέρουν πως Η ΠΕΜΠΤΗ ΦΑΛΑΓΓΑ εντός της Ελλάδας δρα ανενόχλητη ΚΑΙ ΑΦΕΙΔΩΣ ΕΠΙΔΟΤΟΥΜΕΝΗ!

Άντε και εις ανώτερα (π.χ. να κάνουν αντίστοιχο "ντοκιμαντέρ" για τη Μακεδονία, αποσπώντας τα εύσημα από τους Σκοπιανούς), ευχόμαστε στους νεογενίτσαρους Νενέκους! 

Υ.Γ.Παρακαλούμε τους γείτονες να γράψουν ένα καλό λόγο και για την Έλλη Στάη: Τόση...προσπάθεια έκανε ΑΝΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΠΕΤΕΙΟΥ,κρίμα είναι να μην της την αναγνωρίσουν!
hellas-orthodoxy

Η τουρκική εφημερίδα Radikal με ολοκληρο πρωτοσέλιδο της κάνει αναφορά στις αντιδράσεις που έχει προκαλέσει το ντοκιμαντέρ που μεταδίδεται στην τηλεόραση του ΣΚΑϊ με τίτλο 1821. Η τουρκική εφημερίδα έχει τίτλο " επανάσταση στην Ελλάδα για τους Οθωμανούς" και υποστηρίζει ότι το ντοκιμαντέρ κατάφερε να μην ασχοληθεί με την επίσημη ιστορία και δείχνει πολλές πραγματικότητες που ενόχλησαν. " Το να βγαίνει κάποιος εκτός της επίσημης ιστορίας έχει τίμημα, όπως οι δηλώσεις του Παμουκ σχετικά με τους Αρμένιους."

Η τουρκική εφημερίδα που στο πρωτοσέλιδο της έχει τη φωτογραφία του Κολοκοτρώνη γράφει ότι χιλιάδες άνθρωποι ζητούν απο την κρατική τηλεόραση να κάνει ένα ντοκιμαντέρ που θα δείχνει την πραγματική ιστορία της ελληνικής επανάστασης και τονίζει οτι υπήρξαν αντιδράσεις και από τον Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης Άνθιμο ο οποίος για το ντοκιματέρ δήλωσε " είναι ντροπή".



ΜΑΝΩΛΗΣ ΚΩΣΤΙΔΗΣ-ONALERT.

Σάββατο 19 Μαρτίου 2011

Το 1821 του «Σκάϊ» και η «Τυραννία της ιστορίας» - Ο Ιστορικός Αναθεωρητισμός ως Πολιτικό Εργαλείο

Ο Ιστορικός Αναθεωρητισμός ως Πολιτικό Εργαλείο

Η τηλεοπτική σειρά του «Ουράνιου» διαύλου «1821» αποτελεί συνέχεια σε μαζικό πλέον επίπεδο της στρατηγικής απόπειρας απεθνοποιήσεως των Ελλήνων και εξασθένισης της εθνικλής συνείδησης με απώτερο στόχο τον πολιτικό εξανδραποδισμό. Η στρατηγική αυτή η οποία διατυπώθηκε  ανοικτά και απροσχημάτιστα πριν από τέσσερα σχεδόν χρόνια σε  άρθρο της Κας. Χριστίνας  Κουλούρη με τίτλο «The Tyranny of  History/Η Τυραννία της Ιστορίας»1 λέει  ότι « Η  ΙΣΤΟΡΙΑ  ΞΑΝΑΓΡΑΦΕΤΑΙ  ΥΠΟ  ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ  ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ  ΚΑΙ  ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΞΑΝΑΕΡΜΗΝΕΥΕΤΑΙ  ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟ ΤΟΥ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ!!».
Η Κα. Κουλούρη,  τότε «επι κεφαλής της επιτροπής ιστορικής εκπαίδευσης (Chair of the History Education Committee)» στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης και νυν καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Πελοπονήσου, στο ολιγοσέλιδο πόνημά της, το οποίο σημειωτέον χρηματοδοτήθηκε από το CDRSEE του  κερδοσκόπου Soros, γράφει χαρακτηριστικά ότι για τα βαλκανικά κράτη η «ουδέτερη»  ιστορία  είναι ζητούμενο.  Για να στηρίξει δε αυτή την υπόθεση ισχυρίζεται  ότι τα βαλκανικά βιβλία ιστορίας –συμπεριλαμβανομένων και των Ελληνικών- περιέχουν «εθνοκεντρικά στερεότυπα» τα οποία θεωρεί «επικίνδυνα» και τα οποία «χρήζουν αποδόμησης».
Ιδού εν συντομία τα στοιχεία που καθιστούν την ιστορική μας αφήγηση «επικίνδυνη» -για ποιους άραγε;- και πρέπει να αποδομηθούν:
  1. Τα  «αρνητικά η και εχθρικά» αλληλοαισθήματα  “negative or hostile attitudes”  (σελ.  17)  που  εμπεριεχονται  αλλά  «δεν  ειναι  ευθέως»!!  διατυπωμενα  στα  βιβλια.
  2. Η εκατέρωθεν  έλλειψη  ιστορίας  των  «αλλων»  οπως  η δυτικοευρωπαϊκή και η παγκόσμια ιστορία. Γράφει επί λέξει «…, the counterweigh is offered  by Western European  and World History» (sic!).
    1. Τα “αισθηματα  υπεροχης!/κατωτερωτητας!” (sic!)  η  εθνοκεντρική (μάλλον εννοει την εθνικιστική η οποία αλληλοχρησιμοποιείται με την εθνοκεντρική για να μπερδέψει τον αναγνωστη)  αφήγηση  που  οπως  ισχυρίζεται  εξυπονοεί  την  εθνική υπεροχή.
    2. «Η αφήγηση περί εθνικής και πολιτιστικής συνέχειας!» και των επιτευγματων!!  στα  Ελληνικα  βιβλια  (Σελ.  18-19).
    3. Η αμφίθυμη(;) (ambivalent) στάση, προς τη Δύση.

Στο δεύτερο μέρος του άρθρου της με τα κακογραμμένα Αγγλικά και με τίτλο «Οι στρατηγικές της αλλαγής» αναπτύσει τα βήματα που πρέπει να ληφθούν για να «ουδετεροποιηθεί» η Ελληνική ιστορική αφήγηση και να μη δημιουργεί «αρνητικά στερεότυπα». Στο «1821» του Σκάϊ πραγματώνεται με συνέπεια μέρος αυτής της στρατηγικής μέρος της οποίας αναπτύσω πιο κάτω.

  1. Όπως η Κα. Κουλουρη τότε έτσι και τώρα οι εμπνευστές του «1821» του Σκάϊ σκοπίμως συγχέουν τους πολέμους μεταξύ κρατών με τις διεθνικές συγκρούσεις. Οι συνεχείς αναφορές όπως «γιατί γείτονες (δλδ. οι Έλληνες) στράφηκαν εναντίον γειτόνων!!!! (δλδ. των Τούρκων κατακτητών συμπεριλαμβανομένων και αμάχων Τούρκων) εξυπηρετεί ακριβώς αυτόν το σκοπό. Ιστορικά,  η  συντριπτική  πλειοψηφία  των  πολέμων ειναι διακρατική και οχι διεθνική. Ακομη και στα προ Βαιμάρης χρόνια, οι πόλεμοι και οι συγκρούσεις  εγίνοντο  μεταξύ  «κρατών»,  αυτοκρατοριών,  και  γενικά  οργανωμένων κοινωνιών. Αυτό ισχύει ακόμη και για τους εξεγερμένους Έλληνες αφού αρκεί να θυμηθούμε την δήλωση του Κολοκοτρώνη ότι ο Κ. Παλαιολόγος δεν παρέδωσε τα κλειδιά της πόλης και ότι θεωρούσε –ο Κολοκοτρώνης- την εξέγερση του 1821 ως συνέχεια του αγώνα που διεξήγαγε ο τελευταίος αυτοκράτορας των Ελλήνων. Η σκόπιμη σύγχυση των διεθνικών με τους διακρατικούς πολέμους  σκοπό  έχει  να  δικαιολογήσει  την  αλλαγή  του περιεχομένου της ιστορίας  μας με προσδιορισμένο (και μακροπρόθεσμο) πολιτικό στόχο την απάλλειψη της εθνικης «αφήγησης» και με απώτερο στόχο την απίσχναση της εθνικής συνειδήσεως. Η εξέγερση του Ελληνικού έθνους έγινε εναντίον της ολοκληρωτικής απολυταρχίας των Τούρκων (και ας κόπτονται να τους ονομάζουν Οθωμανούς) και της κοινωνικής, εθνικής και πολιτισμικής σκλαβιάς. Τα φληναφήματα περί «ειρηνικής» συμβιώσεως, που προυποθέτει την ύπαρξη γειτόνων ειρηνικών, όχι μόνο δεν στέκουν αλλά και αντικρούουν τον ίδιο τον ισχυρισμό τους περί των «αγριοτήτων» των Ελλήνων. Από την άλλη, και για παράδειγμα ο «Μακεδονισμός» των Σκοπιανών αποτελεί απόπειρα κατασκευής έθνους μέσω της Ελληνικής  ιστορίας με άκρως εθνικιστικά και αλυτρωτικά χαρακτηριστικά.
    1. Το «1821» τώρα, όπως και η Κα  Κουλούρη τότε,  ταυτίζουν  τον  εθνοκεντρισμό  με  τον  εθνικισμό,  δυο  διαφορετικες εννοιες.  Ο  εθνικισμός  ως  έννοια  και  ως  πολιτική  πρακτική  συνισταμένη  είναι χαρακτηριστικό των Ευρωπαικών κρατών αφού ευδοκίμησε εκεί. Επί παραδέιγματι. ο 2ος παγκόσμιος  πόλεμος  ήταν  κλασσική  περίπτωση  συγκρούσεως κρατικών εθνικισμών με αφορμή τον Αγγλο-Γερμανικό ανταγωνισμό.  Ο  εθνοκεντρισμός2 είναι  το  διακριτό  σύστημα  ιδεών  και  στάσεων  που  ένας  λαός  έχει  για  τον  εαυτό  του  και  για  τους  αλλους  και  πηγάζει  απο  την  αντίληψη  της  ιστορικής  του  ιδιαιτερότητας η οποία προέρχεται απο τις κοινές εμπειρίες του στο χρόνο αλλά δεν αποτελεί εθνικισμό. Σε αντιδιαστολή, η  ιδέα των Ναζί οτι οι Γερμανοί ηταν η ανώτερη –Άρια- φυλή ειναι καθαρά  εθνικιστική  αφου  εκλογίκευσε  τις  γενοκτονιες  τους ενώ η ιδέα της συνέχειας των Ελλήνων στηρίζεται σε ατράνταχτα. δεδομένα Γιατί τι συνιστά η εξελικτική συνέχεια της γλώσσας, των λαϊκών ηθών και εθίμων; Ακόμα και ως πληθυσμός οι Έλληνες είμαστε η συνέχεια προιστορικών πληθυσμών που εγκαταστάθηκαν πριν 20-30 χιλιάδες χρόνια και οι οποίοι απορρόφησαν άλλους λαούς στη διάρκεια των αιώνων3.
    2. 3. Οι νεοταξίτες και οι Ταλιμπάν του βλαχοπροοδευτισμού έχουν αναγάγει την «πολιτιστική συνέχεια» των Ελλήνων σε κόκκινο πανί. Την αρνούνται διότι, ειδικά για εμάς τους Έλληνες, αποτελεί ζώσα παράδοση στα λαϊκά ήθη και έθιμα αλλά αλλά και επιστημονική πραγματικότητα επιβεβαιωμένη απο την πληθυσμιακή βιολογία. Επί παραδείγματι, εδώ και 40 χρόνια οι εργασιες του L. Cavalli-Sforza  δείχνουν οτι ο πληθυσμός που του  Ελλαδικού χώρου υφίσταται εδώ και 10 με 20 χιλιαδες χρονια, με την μετακίνησή τους να είναι από την Μέση Ανατολή προς την Ευρώπη και όχι αντίθετα.  Η αγνόηση πλειάδας  ιστορικών, ανεξαρτήτως  ιδεολογικών προτιμήσεων, ξενων  και  Ελληνων, όπως π.χ. των  Winkelmann,  Finley,  Hammond, Ζαμπέλιου, Παπαρηγοπούλου,  Σβορώνου  και  Ασδραχά   ειναι  χαρακτηριστικό του νεοταξικού ολοκληρωτισμού που εμποτίζει το «πρόγραμμά» τους. Η μετατροπή του λαού σε  άμορφη  και  άχρωμη  καταναλωτική μαζα  (ανώτερο στάδιο του παγκοσμιοποιημένου εξαμερικανισμού)  δι΄ό και η έμφασή τους μονο σε εξατομικευμένα «ανθρωπιστικα» δικαιωματα,  τοτε «ανεπαισθήτως», κατά την Καβάφεια ρήση, θα  τον κάνει ευήθη στην ξένη επικυριαρχία. Για βράχια θα πολεμάμε;
    3. Σκοπίμως συγχέουν το κράτος-έθνος όπως προέκυψε από την κρατογενεση των Δυτικών εθνικών κρατών με το Έθνος-κράτος που χαρακτήρισε την γενεση της κρατικής υποστάσεως της Ελλάδας. Η ύπαρξη κατά  πλειοψηφία συμπαγών πληθυσμών με κοινή γλώσσα, ήθη και εθιμα, αλλά όχι με κοινές πολιτικές δομές δεν αναιρεί την ύπαρξη του έθνους ακόμα και αν οι κάτοικοι δεν έχουν όλοι αυτοσυνειδησία του γεγονότος. Η ύπαρξη αλλόγλωσων μειονοτήτων όπως των Βλάχων, οι οποίοι όμως αισθάνονταν συντριπτικά Έλληνες και των Σλαβοφώνων Ελλήνων δεν μεταβάλλει αυτά τα δεδομένα. Οι ιστορικές πηγές περί υπάρξεως Ελληνικού έθνους είναι κατηγορηματικές και ό,τι και να ισχυρισθούν ο Κος. Βερέμης και οι «ιστορικοί» του δεν μπορούν να το αμφισβητήσουν.

Αναφορές
  1. http://www.cdsee.org/pdf/teaching_introduction.pdf
  2. Η εννοια του  εθνοκεντρισμου πρωτοδιατυπωθηκε για πρωτη φορα απο την Elena  Jacobs  Jaye Lau του πανεπιστημιου Yale και οριζει την ταση να θεωρει κανεις τον κοσμο κυριως απο την σκοπια  της  δικης  του  κουλτουρας.   Η  εν  λογω  συγγραφεας  ισχυριζεται  οτι  περιεχει  την εννοια της υπεροχης- με την οποια ο γραφων διαφωνει- εν τουτοις, ομως, ακομη κι’ αν αυτό αληθευει δεν εξυπονοει την –βιολογικη η αλλη- ανωτεροτητα οπως την ανεπτυξαν οι Ναζι (φυλετικη  υπεροχη)  αλλα  και  οι  Αγγλοσαξωνες  (υπεροχη  του  φιλελευθερισμου).  Άλλο υπεροχη  και  αλλο  ανωτεροτητα.  Π.χ.  πολιτισμικα  οι  Αρχαιοι  Ελληνες  ηταν  ανωτεροι  (το μαρτυρουν  οι  ιδιοι  οι  Ρωμαιοι)    αλλα  υποδεεστεροι  πολιτικα ως  προς  τους  Ρωμαιους,  και γι’αυτο υποταχθηκαν. Οι ανθρωπολογοι Franz Boas και Bronislaw Malinowski  ισχυριζονται οτι  ο  επιστημων  πρεπει  να  υπερβαινει  τον  εθνοκεντρισμο  του  (προφανως  κατα  την εξασκηση  της  επιστημης  του).  Αλλα  η  κυρια  Κουλουρη  δεν  ξεπερναει  τον  (ανυπρακτο) εθνοκεντρισμο της. Μαλλον εκτελει πολιτικες διαταγες με μανδυα ιστοριας.
  3. Cavalli-Sforza Luigi. Sci Am. 1974 Sep;231(3):80-9. The genetics of human populations.

Νίκος



Μοιραστείτε

Share/Bookmark

Τρίτη 15 Φεβρουαρίου 2011

Ο Σαράντος Καργάκος για τους Βερέμηδες και το 1821 του ΣΚΑΪ

Από την εκπομπή του Νικου Χατζηνικολάου στον Real Fm 9/2/2011 ο μεγάλος ιστορικός Σαράντος Καργάκος.





Μοιραστείτε

Share/Bookmark

Δευτέρα 14 Φεβρουαρίου 2011

Νίκος Νικολόπουλο: «Προσπάθεια παραχάραξης της ιστορίας μέσω τηλεοπτικής εκπομπής»

Απο τον βυλευτή της Ν.Δ., Νίκο Νικολόπουλο:
Τεράστια  αγανάκτηση έχει προκαλέσει στους Έλληνες  η καινοφανής (διαστρεβλωμένη) άποψη  για την ιστορία, η οποία προβάλλεται  σε σειρά εκπομπών για την Εθνική Επανάσταση του 1821, του τηλεοπτικού  διαύλου «ΣΚΑΙ».
Συγκεκριμένα  προβάλλονται μεταξύ άλλων οι εξής ανιστόρητες θέσεις:
Α. Το Ελληνικό Έθνος δημιουργήθηκε με την Επανάσταση του 1821.
Β. Ο  Ελληνικός λαός δεν υπέφερε από  την τυρρανία των Οθωμανών, αντίθετα η τουρκοκρατία ήταν περίοδος ευημερίας και ελευθερίας για τους Έλληνες. 
Γ. Κλέφτες και Αρματωλοί συνεργάζονταν με τους Τούρκους, έκλεβαν και καταπίεζαν τους Έλληνες και πολλά άλλα παρόμοια.
Με αυτές  τις πνεύματος Ρεπούση απόψεις, που προβάλλονται μέσω της σειράς, καθίσταται σαφές ότι δεν πρόκειται περί μιας ιστορικής περιγραφής και αναφοράς για το 1821, αλλά για προσπάθεια κάποιων να ξαναγράψουν την ιστορία μας.
Ο εκ των  συντελεστών της σειράς,  κ. Βερέμης,  πρεσβεύει πως η ιδέα του έθνους είναι ανύπαρκτη και αποτελεί φανταστικό κατασκεύασμα, πως το σημερινό ελληνικό έθνος είναι αντικειμενικά ανύπαρκτο και δημιούργημα διανοουμένων»!
Με την  ως άνω σειρά εκπομπών προσβάλλονται  βάναυσα, η γενναιότητα, η τιμιότητα  και η αγωνιστικότητα των ανθρώπων που θυσιαστήκαν για την πατρίδα  και την πίστη...
Ο Θ. Κολοκοτρώνης στον λόγο που εκφώνησε σε μαθητές στην Πνύκα την 13/11/1838 είναι σαφής και κατηγορηματικός όσον αφορά στα κίνητρα της εθνεγερσίας του 1821 : «Πρέπει να φυλάξετε την πίστη σας και να την στερεώσετε, διότι, όταν επιάσαμε τα άρματα είπαμε πρώτα υπέρ πίστεως και έπειτα υπέρ πατρίδος», «Εις τον τόπον, τον οποίον κατοικούμε, εκατοικούσαν οι παλαιοί Έλληνες, από τους όποίους και ημείς καταγόμεθα και ελάβαμε το όνομα τούτο.
Με αυτό το πνεύμα θυσιάστηκαν 800.000 Έλληνες  από τα 2.500.000 του τότε ελληνισμού.
Οι ανυπόστατοι  ισχυρισμοί, που δεν τεκμηριώνονται επιστημονικά και ιστορικά προκάλεσαν – και πολύ δικαιολογημένα – αντιδράσεις  από κάθε Έλληνα που σέβεται τον  εαυτό του και γνωρίζει την  ιστορία του έθνους μας και  δεν θέλει να αφήσει  «Ένα κουρελιασμένο παρόν να κουρελιάσει και ένα ένδοξο παρελθόν»
http://nikosnikolopoulos.gr

Μοιραστείτε

Share/Bookmark

Τετάρτη 2 Φεβρουαρίου 2011

«Φωτιά και τσεκούρι στους προσκυνημένους»

«Σε κλαίνε χώρες και χωριά
Σε κλαίνε βιλαέτια
Σε κλαίει κι η Ντρομπολιτζά
μαζί με την Αθήνα»


«Εγεννήθηκα εις τα 1770, Απριλίου 3, την Δευτέραν της Λαμπρής. Η αποστασία της Πελοποννήσου έγινε εις το 1769. Εγεννήθηκα εις ένα βουνό, εις ένα δένδρο αποκάτω, εις την παλαιάν Μεσσηνίαν, ονομαζόμενον Ραμοβούνι».

Διαβάζεις αυτά τα δωρικά λόγια και ανασαίνεις τον μoσχοβόλο και λεύτερο αέρα της Κλεφτουριάς. Είναι του αθάνατου ήρωά μας, του Θοδωρή Κολοκοτρώνη.

4 Φεβρουαρίου του 1843 ο ένδοξος στρατηγός αφήνει, «εν μέσω γενικών δακρύων», την τελευταία του πνοή. Θρηνούν και μοιρολογούν οι Πανέλληνες «μαζί και η Αθήνα», η σύγχρονη Βαβυλώνα. Αυτή η Αθήνα, η πόλη που βροντούσε τότε το σπαθί του Κολοκοτρώνη, μαγαρίζεται τώρα από τους Αγαρηνούς, ποδοπατιέται από τα «ταγκαλάκια» του Iσλάμ, κοπρίζεται από τα γραικυλοκάναλα που σβήνουν την αιματογραμμένη ιστορία μας, ξαναγράφοντάς την με τα αργύρια της προδοσίας….

Παράξενα, παρανοϊκά, πράγματα συμβαίνουν.
Θαρρείς πως όλος ο λαός ήπιε το «τρελό νερό» που έλεγε ο Κόντογλου. Η χρόνια ηθική παραλυσία, ο παρασιτικός καταναλωτισμός, η καλπάζουσα θεομαχία και εκκλησιομαχία τον μεταμόρφωσαν, ωσάν τους χοίρους της Κίρκης, σε μαλθακή μάζα που καταπίνει συνεχείς εξευτελισμούς.

Ποιος θα το πίστευε; Στην πόλη που αναπαύονται τα κόκκαλα τα αγιασμένα του Οδυσσέα, του γερο- Μακρυγιάννη, του Κολοκοτρώνη, του μπουρλοτιέρη του Αγώνα, οι απόγονοι των γενοκτόνων μας, του Κιoυτάγια και του Ιμπραΐμη, παρελαύνουν προκλητικά, κορδωμένοι, εκβιάζοντας τα «κωλόπανα της φατρίας» (Μακρυγιάννης), τους νάνους και τους αρλεκίνους που δήθεν κυβερνούν.

Βγαίνει και η ιστοριογραφική τσαραλατανιά, τα αργυρώνητα τσιράκια του νεοοθωμανισμού, και επαναφέρουν το ρεπούσειο κουρελούργημα: Η Τουρκοκρατία ήταν ευλογία για το Γένος. Οι παπάδες φταίνε για όλα…

Στο βιβλίο οι πανηγυρικοί της Ακαδημίας για την επέτειο του ’21,
που επιμελήθηκε ο αείμνηστος Πέτρος Χάρης, διαβάζουμε στον λόγο που εκφώνησε στις 24 Μαρτίου του 1967, ο σπουδαίος καθηγητής Σπ. Μαρινάτος, μετάφραση της άδειας ταφής χριστιανού που έδιναν οι Τούρκοι. Το παραθέτω:

«Συ ο παπάς, του οποίου το μεν ένδυμα είναι μαύρο ως πίσσα, το δε πρόσωπο ως το του σατανά, συ ο ιερεύς των μιαρών, ου ο έλκων την καταγωγήν από τον άπιστον Ιησούν, διατάσσεσαι: Τον εις τον έθνος σου ανήκοντα άπιστον Γρηγόριον, ο οποίος εψόφησε σήμερον, αν και την μεν ψυχήν του παρέδωκεν εις τον σατανά, το δε βρωμερόν πτώμα του δεν το δέχεται το χώμα, έξω και μακράν της πόλεως ανοίξατε λάκκο και διά λακτισμάτων ρίψατε αυτόν, εντός τούτου» (σελ. 774).

Αυτά έλεγαν οι ακαδημαϊκοί, πριν ενσκήψει η «προοδευτική λαίλαπα». Χαρά που το ‘χουν τα βουνά/ που βλέπουν διάκους με σπαθιά/ παπάδες με ντουφέκια» τραγουδούσαν οι ηρωικοί ραγιάδες, γιατί αυτά έβλεπαν. Δεν διάβαζαν τα «έγκυρα» αρχεία της Τουρκιάς…

7 Οκτωβρίου 1838 ο στρατηγός Θ. Κολοκοτρώνης, παραβίασε, ζωσμένος με τις ασημοκαπνισμένες μπιστόλες του, το άσυλο του μοναδικού τότε Γυμνασίου των Αθηνών. «Ενθουσιασθείς από την παράδοσιν του πεπαιδευμένου Γυμνασιάρχου κ. Γενναδίου συνέλαβεν επιθυμίαν του να ομιλήσει, ει δυνατόν, και ο ίδιος προς τους νέους μαθητάς», γράφει ο Τσερτσέτης. (Τσερτσέτη «Άπαντα» τόμ. Γ΄, σελ. 279, εκδ. «Βαλέτα»).

Ο λόγος εκφωνήθηκε την «επιούσαν ημέραν» στην Πνύκα.

Ένας λόγος ρατσιστικός, σκοταδιστικός, έμπλεος θρησκοληψίας, όπως θα τον χαρακτήριζε η νεοταξική λίγδα των πανεπιστημιακών εδρών.

Μίλησε
για την όλο καλοσύνη και ευγένεια συμπεριφορά των Τούρκων έναντι των «Ελληνόφωνων» (όπως τους ονομάζει ο κυρ- Βερέμης). Αντιγράφω.

«Οι παλαιοί Έλληνες, οι πρόγονοί μας, έπεσαν εις την διχόνοιαν και ετρώγονταν μεταξύ τους, και έτσι έλαβαν καιρόν πρώτα οι Ρωμαίοι, έπειτα άλλοι βάρβαροι, και τους υπέταξαν. Ύστερα ήλθαν και οι Μουσουλμάνοι και έκαμαν ό,τι ημπορούσαν διά να αλλάξει ο λαός την πίστη του. Έκοψαν γλώσσες εις πολλούς ανθρώπους, αλλ’ εστάθη αδύνατο να το κατορθώσουν. Τον ένα έκοπταν, ο άλλος τον σταυρόν του έκαμε…». Παρένθεση. Το βιβλίο Γλώσσας Στ΄ Δημοτικού, γ΄ τεύχος, σελίδα 105, φιλοξενεί απόσπασμα του λόγου στην Πνύκα. Το κείμενο λογοκρίθηκε από το σημείο που λέει ο Γέρος του Μοριά «Ύστερα ήλθαν οι Μουσουλμάνοι» …. ένας τον σταυρόν του έκαμε».

Πού να ‘ξερε ο καπετάνιος ότι τα τωρινά απολειφάδια θα υπέγραφαν προσκυνοχάρτι – μνημόνια καλής συνεργασίας με τους Μεμέτηδες. Παρακάτω θα πει ο Κολοκοτρώνης, τις θρησκοληψίες του, όπως θα έλεγε η «Μη Κυβερνητική Οργάνωση» που θέλει να μαγαρίσει και να κόψει «σύρριζα» το ιστορικό μας παρελθόν.

«Πρέπει να φυλάξετε την πίστη σας και να την στερεώσετε, διότι, όταν επιάσαμε τα άρματα, είπαμε πρώτα υπέρ Πίστεως και έπειτα υπέρ Πατρίδος». Συνεχίζει η φωνή της ματοκυλισμένης πατρίδας, λέει των μαθητών: «Η προκοπή σας και η μάθησί σας να μην γίνει σκερπάνι μόνο διά το άτομό σας, αλλά να κυττάζη το καλό της Κοινότητας, και μέσα εις το καλό αυτό ευρίσκεται και το δικό σας».

Εδώ επαναλαμβάνει ο Γέρος τον παππού Θουκυδίδη, στη Β΄ 60, 3:

«Καλός μεν γαρ φερόμενος ανήρ τα καθ’ εαυτόν διαφθειρομένης της πατρίδος ουδέν ήσσον ξυναπόλλυται, κακοτυχών δε εν ευτυχούσι πολλώ μάλλον διασώζεται». Μεταφράζει ο Ελ. Βενιζέλος – την εποχή του οι πρωθυπουργοί μελετούσαν τον Θουκυδίδη, τώρα «επιδίδονται» σε κουμπαριές και ζεμπεκιές- «διότι ο άνθρωπος που ευδοκιμεί εις τας ιδιωτικάς του υποθέσεις, εάν η πατρίς του καταστραφεί χάνεται κι αυτός μαζί της, ενώ είναι πολύ πιθανόν ότι θα σωθεί, εάν κακοτυχεί μεν ο ίδιος, η πατρίς του όμως ευτυχεί».

Ας το ξέρουν αυτό οι σημερινοί χρυσοκάνθαροι με το κλεφτοκατσικάδικο ήθος. Ήλθε ο Ιμπραΐμης, η συμφορά του Μοριά, «κιντύευε η πατρίς». Ήταν η μοναδική φορά που φοβήθηκε ο Γέρος. Όχι από τους Τουρκοαιγύπτιους. Αλλά από το προσκύνημα, την τότε «ελληνοτουρκική φιλία». «Εις τον καιρόν του προσκυνήματος εφοβήθηκα μόνον διά την πατρίδα μου, όχι άλλη φορά, ούτε εις τας αρχάς, ούτε εις τον καιρόν του Δράμαλη όπου ήλθε με τριάντα χιλιάδες στράτευμα εκλεκτό, ούτε τότε. Μόνο εις το προσκύνημα εφοβήθηκα».

Τότε βροντοφώναξε ο στρατηγός το «φωτιά και τσεκούρι στους προσκυνημένους»...


Το έκαμε και σώθηκε η Πατρίς. Και σήμερα φόβος, όχι τόσο για τα χιλιάδες παράνομα «στρατεύματα» του Ισλάμ που πολιορκούν την Αθήνα, αλλά για τους προσκυνημένους που «έπιασαν όλα τα πόστα».

Ο αρχιστράτηγος του Μοριά, από τα βάθη της ιστορίας, βροντοφωνάζει για να ακούσει το Γένος:
«Φωτιά και τσεκούρι στους προσκυνημένους». Έτσι σώζονται οι πατρίδες.

Αιωνία η μνήμη…

 
Νατσιός Δημήτρης

Μοιραστείτε

Share/Bookmark

"Ελληνικό έθνος με συνείδηση ενότητος υπάρχει από την Αρχαιότητα". - Περί ΣΚΑΪ και ανιστόριτης ...ιστορίας του 1821

Εν αρχή ην η κ. Ρεπούση που προσπαθούσε να πείσει τα ελληνόπουλα ότι η Τουρκοκρατία ήταν μία ιδανική περίοδος για τους προγόνους μας. Στη συνέχεια ήλθε η τετράτομη ιστορία των Βαλκανίων που χρηματοδοτήθηκε από τον γνωστό χρηματιστή Τζορτζ Σόρος και κινείται στη ίδια γραμμή υπέρ των Οθωμανών. Μετά ήλθε στην επικαιρότητα η άποψη ότι πριν από το 1821 δεν υπήρχε συγκροτημένη ελληνική εθνική συνείδηση, αλλά οι Ευρωπαίοι Διαφωτιστές μάς έμαθαν να λέμε ότι είμαστε Έλληνες. Όλα αυτά τα ιδεολογήματα συγκεντρώνονται σήμερα στη νέα τηλεοπτική σειρά του ΣΚΑΪ για το 1821. Δεν προσχωρώ σε συνωμοσιολογίες, αλλά πολλοί συμπατριώτες μας ευλόγως διερωτώνται αν υπάρχει πολιτική σκοπιμότητα πίσω από την εργώδη αυτή προσπάθεια να ξαναγραφεί ή μάλλον να σβηστεί οριστικά η Ελληνική Ιστορία. Αφήνω την απάντηση στον κάθε νουνεχή αναγνώστη και θα ασχοληθώ με την αμιγώς ιστορική πλευρά της υποθέσεως.

Ερώτημα πρώτον. Έχει δίκιο η άποψη που προβάλλεται στη σειρά του ΣΚΑΪ ότι η εθνική συνείδηση των Νεοελλήνων διαμορφώθηκε μόλις λίγα χρόνια πριν από το 1821;  
Φυσικά όχι.  
Εκατοντάδες μαρτυρίες Ελλήνων και ξένων, κληρικών και λαϊκών, περισσότερο ή λιγότερο μορφωμένων διαψεύδουν τους συντελεστές της σειράς.

Ελληνικό έθνος με συνείδηση ενότητος υπάρχει από την Αρχαιότητα. Ήδη τον 5ο αιώνα π.Χ. ο Ηρόδοτος καταγράφει τα συνδετικά στοιχεία που ένωναν τις ελληνικές πόλεις κράτη: Η κοινή καταγωγή, η γλώσσα, η θρησκεία, τα ομότροπα ήθη. Συνεχίζεται αυτή η συνείδηση στην ελληνιστική και βυζαντινή περίοδο, με αποκορύφωμα την απάντηση του Αυτοκράτορα της Νικαίας Ιωάννη Βατάτζη προς τον Πάπα Νικόλαο Θ΄ το 1250: Είμαστε το αρχαίο γένος των Ελλήνων, από το οποίο άνθισε η σοφία για όλον τον κόσμο. Συνεχίζεται με την τελευταία ομιλία του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου όταν ονομάζει την Κωνσταντινούπολη «ελπίδα και χαρά πάντων των Ελλήνων».

Γύρω στο 1700 ο φλογερός ιεροκήρυκας Ηλίας Μηνιάτης παρακαλεί την Παναγία ως εξής: «Έως πότε το τρισάθλιον γένος των Ελλήνων έχει να ευρίσκεται εις τα δεσμά μιας ανυποφέρτου δουλείας;». Οι όροι Ρωμηός, Γραικός και Έλλην χρησιμοποιούνται ταυτόχρονα και με παρεμφερή σημασία. Χαρακτηριστικό είναι το ποίημα του Ματθαίου Επισκόπου Μυρέων, ο οποίος το 1619 θρηνεί για την Άλωση χρησιμοποιώντας για το έθνος μας και τα τρία αυτά ονόματα. Από το 1529 έως το 1821 το δημοφιλέστερο ανάγνωσμα του λαού μας ήταν η «Φυλλάδα του Μεγαλέξανδρου» που θύμιζε την δόξα των αρχαίων προγόνων. Το 1708 ο Νικόλαος Μαυροκορδάτος στο έργο του «Φιλοθέου Πάρεργα» γράφει ότι είμαστε το γένος των «άγαν Ελλήνων», δηλαδή καθαρόαιμοι Έλληνες. Και οι καραβοκύρηδες επί Τουρκοκρατίας τοποθετούσαν στα πλοία τους ως ακρόπρωρα τις μορφές των Αρχαίων Ελλήνων. Λαός, λοιπόν, και διανοούμενοι γνωρίζουν πολύ καλά ότι υπάρχει συνέχεια του Ελληνισμού.


Ερώτημα δεύτερο: Περνούσαν καλά οι Έλληνες επί Τουρκοκρατίας, με δικαιώματα και ελευθερίες, όπως ακούσαμε από τον ΣΚΑΪ στις 25.1.2011; Ας αφήσουμε τις μαρτυρίες της εποχής εκείνης να απαντήσουν:

Στα μέσα του 17ου αιώνος ο Γάλλος Ιησουίτης Ρισάρ καταγράφει τις εντυπώσεις του από την υπόδουλη Ελλάδα: «Να σκεφθεί κανείς ότι ουδέποτε από την εποχή του Νέρωνος, του Δομητιανού και του Διοκλητιανού έχει υποστεί ο Χριστιανισμός διωγμούς σκληρότερους από αυτούς που αντιμετωπίζει σήμερα η ανατολική Εκκλησία...». Τον 17ο αιώνα ο Μουσουλμάνος περιηγητής Εβλιγιά Τσελεμπή περιγράφει βιαίους εξισλαμισμούς και παιδομάζωμα στη Βέροια, στην Έδεσα και σε άλλες πόλεις. Το δημοτικό μας τραγούδι έχει καταγράψει τον θρήνο των μανάδων για τα παιδιά τους ως εξής: «Ανάθεμά σε Βασιλιά (σ.σ. Σουλτάνε) και τρισανάθεμά σε.... να μάσεις παιδομάζωμα , να κάνεις Γενιτσάρους... πέρσυ πήραν τον γιόκα μου φέτος τον αδελφό μου»! Περί το 1760 ο Ιωάννης Πρίγκος από το Πήλιο γράφει: «Τέτοιος βάρβαρος άδικος είναι ο Τούρκος». Στα τέλη του 18ου αιώνος ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης καταγράφει 87 από τα αναρίθμητα μαρτύρια Νεομαρτύρων, δηλαδή Χριστιανών που βασανίσθηκαν και θανατώθηκαν λόγω της Χριστιανικής τους πίστης. Ο Φωτάκος Χρυσανθόπουλος, υπασπιστής του Θ. Κολοκοτρώνη, στα Απομνημονεύματά του μάς δίνει μαρτυρία κρυφού σχολειού που οργάνωναν οι ιερείς φοβούμενοι τους Τούρκους.

Ερώτημα τρίτο: Οι κλέφτες ήσαν εθνικοί αγωνιστές ή φυγόδικοι εγκληματίες, όπως ακούσαμε από τον ΣΚΑΪ; Αν κάποιος Έλληνας έβλεπε τον Τούρκο να βιάζει την αδελφή του και επετέθη στον βιαστή, τότε ναι, ίσως κάποιοι από τους κλέφτες των βουνών να ήσαν φυγόδικοι. Αλλά από το άδικο δικαστήριο του κατακτητή. Σημαντική λεπτομέρεια, η οποία αποσιωπήθηκε. Όσο δε για την συνείδηση των ίδιων των κλεφτών, την εξηγεί ο Θ. Κολοκοτρώνης, ο οποίος ανδρώθηκε μέσα στην κλεφτουριά. Λέγει, λοιπόν, στον Άγγλο Ναύαρχο Χάμιλτον ότι οι κλέφτες και οι αρματολοί στα βουνά είναι η φρουρά του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου, η οποία συνεχίζει ακόμη να πολεμά.

Ερώτημα τέταρτο: Ήσαν μόνο οικονομικά τα αίτια της Ελληνικής Επαναστάσεως; Αυτή τη μονομερή ερμηνεία την καθιέρωσαν κάποτε οι Έλληνες μαρξιστές, αλλά οι ίδιοι την απέσυραν στο συνέδριο του Κέντρου Μαρξιστικών Ερευνών το 1981. Όμως αξία έχει η άποψη των ίδιων των αγωνιστών: Μάχου υπέρ Πίστεως και Πατρίδος, διεκήρυξε ο Αλ. Υψηλάντης τον Φεβρουάριο του 1821. Αγωνιζόμαστε για τον Χριστό και τον Λεωνίδα, έγραφε η προκήρυξη του Αθανασίου Διάκου που δημοσιεύθηκε σε ιταλική εφημερίδα της Τεργέστης. Αυτά προς το παρόν.

Κωνσταντίνος Χολέβας-Πολιτικός Επιστήμων

Μοιραστείτε

Share/Bookmark

Πέμπτη 13 Ιανουαρίου 2011

Η απάντηση στις θρασύτατες δηλώσεις του θλιβερού και εθνικά αμόρφωτου Αντιπροέδρου της Κυβέρνησης Θ. Πάγκαλου, περί μη ελληνικότητας των Αυτοκρατόρων Ιουστινιανού, Ιωάννη Τσιμισκή και Παλαιολόγου,

ΑΝΑΝΔΡΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΟΥ ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΥ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ
ΟΙ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΕΣ ΑΠΑΝΤΟΥΝ
Εκπληκτικό ψηφιδωτό στον Ιερό Ναό της του Θεού Σοφίας (Αγια-Σοφιά) της Κωνσταντινούπολης με τους δύο μεγάλους Αυτοκράτορες της Ρωμιοσύνης Άγιο Μέγα Κωνσταντίνο και Ιουστινιανό, να προσφέρουν στη Θεοτόκο (Μήτηρ Θεού) ο πρώτος την Πόλη και ο δεύτερος την Αγια-Σοφιά, με τα ονόματά τους γραμμένα με ανεξίτηλα στους αιώνες ελληνικά γράμματα.
(σημ. από olympia: Μόνο Γηγενείς θα μπορούσαν να κάνουν αυτή την προσφορά στην Μητέρα των Πάντων. “Οι γηγενείς ποτέ δεν ξέχασαν την μεγάλη Μητέρα. Την τιμούσαν πάντα στις παραδόσεις τους, στις μυσταγωγίες, στις τέχνες και τα γράμματα. Την είχαν στις ψυχές τους ως Πατρίδα, Πατρώα Γη. «ΠΑΤΡΟΣ ΤΕ ΚΑΙ ΜΗΤΡΟΣ ΤΕ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ ΠΡΟΓΟΝΩΝ ΑΠΑΝΤΩΝ ΤΙΜΙΩΤΕΡΟΝ ΚΑΙ ΟΣΙΟΤΕΡΟΝ ΚΑΙ ΣΕΜΝΩΤΕΡΟΝ ΕΣΤΙΝ Η ΠΑΤΡΙΣ. ΚΑΙ ΕΝ ΜΕΙΖΟΝΙ ΜΟΙΡΑ ΚΑΙ ΠΑΡΑ ΘΕΟΙΣ ΚΑΙ ΠΑΡ’ ΑΝΘΡΩΠΟΙΣ ΤΟΙΣ ΝΟΥΝ ΕΧΟΥΣΙΝ»” Ολυμπία, 31.12.10)
Με αφορμή τις θρασύτατες δηλώσεις του θλιβερού και εθνικά αμόρφωτου Αντιπροέδρου της Κυβέρνησης Θ. Πάγκαλου, περί μη ελληνικότητας των Αυτοκρατόρων Ιουστινιανού, Ιωάννη Τσιμισκή και Παλαιολόγου, σημειώνουμε πως ο Αντιπρόεδρος, με τις συνεχείς επιθέσεις του εναντίον του Ελληνικού Έθνους, το οποίο προσπαθεί να μειώσει και να αποδομήσει, θυμίζει την «κολοβή αλεπού», που καθώς η ίδια δεν είχε ουρά (δυνατή εθνική συνείδηση και καμάρι) ήθελε να κάνει κολοβές όλες τις άλλες αλεπούδες, ώστε να μην αισθάνεται αφόρητα συμπλέγματα κατωτερότητας…
  Ήθελε δηλαδή και όλες οι άλλες αλεπούδες «να κόψουν τις ουρές τους»! Όπως ο Αντιπρόεδρος θέλει να κόψουν όλοι οι Έλληνες τον αγνό Εθνισμό τους, για τον οποίο πολέμησε το Γένος, καθώς γράφει ο Υπασπιστής του Κολοκοτρώνη Φωτάκος στα Απομνημονεύματά του, τα οποία αγνοεί ο Πάγκαλος, ο οποίος πρόσφατα κατηγόρησε στην Οξφόρδη ως «αδαείς και αγράμματους» τους γίγαντες του ΄21, που κατά τον τραγικό Αντιπρόεδρο δεν μιλούσαν καν καλά τα ελληνικά… Και ας ήξεραν, όλως τυχαίως, απ’ έξω ολόκληρη την ελληνική ιστορία και τα συναξάρια των ηρώων και των αγίων του Έθνους, που αγνοεί βαθιά ο ίδιος!

   Σχετικά δε με τους Αυτοκράτορες, τους οποίους δεν μπόρεσε σε όλη του τη ζωή να φτάσει ούτε στη σκιά της ουράς του αλόγου τους, ο Πάγκαλος, του οποίου μοναδικό έργο αποτελεί η τραγωδία των Υμίων και ο τραγέλαφος της παράδοσης ουσιαστικά του αιτούμενου άσυλο και προστασία ηγέτη των Κούρδων Οκτσαλάν στις Τουρκικές Μυστικές Υπηρεσίες στην Κένυα, έχουμε να παρατηρήσουμε τα εξής:

 Ο ΙΟΥΣΤΙΝΙΑΝΟΣ
   Ο Ιουστινιανός, ο μέγας και φωτισμένος ευσεβέστατος Αυτοκράτορας, ήταν θρακικής, ελληνικής δηλαδή καταγωγής. Όπως και ο πιστός του Στρατηγός και ένας από τους ικανότερους της Ιστορίας, ο Βελισάριος, ο λεγόμενος και «σπαθί του Ιουστινιανού», που καταγόταν από το Ορμένιο (Γερμάνιο-Τζερμένιο) του Έβρου! 
   Την εποχή που έγινε Αυτοκράτορας ο θείος του Ιουστίνος, η οικογένεια του Ιουστινιανού ζούσε στα βόρεια της Μακεδονίας μας, πάνω από τις Σιδηρές Πύλες, σε ένα χωριό που ονομαζόταν Ταυρίσιο, κοντά στο φρούριο των Βεδεριανών. Η περιοχή εκείνη γεωγραφικά ονομαζόταν Δαρδανία και διοικητικά ανήκε στη γιγάντια Ρωμαϊκή Επαρχία του Ιλλυρικού. Αυτά ακριβώς δημιούργησαν σύγχυση σε κάποιους, πως επειδή κατοικούσε στην τεράστια επαρχία που βαφτίστηκε από τους Ρωμαίους «Ιλλυρικό», θα ήταν και Ιλλυριός ή Δαρδάνιος… Φυλές που ήδη είχαν συγχωνευθεί και εξαφανιστεί από το προσκήνιο.
   Όμως ο Ιουστινιανός ήταν Θρακιώτης στην καταγωγή, αφού το αληθινό του όνομα ήταν Φλάβιος Πέτρος Σαββάτιος, από το όνομα του πατέρα του, του Σαββάτιου, ονομασία που ακριβώς παραπέμπει στην αρχαία θρακική θεότητα του Σαβάζιου ή Σαββάτιου, μια θρακική-ορφική μορφή του Διονύσου!

  Αργότερα, χρησιμοποιήθηκε η σλαβική μετάφραση του ονόματος Ιουστινιανός, απ΄ όπου προέκυψε το σλαβικό «Ουπράβδα», σε μια προσπάθεια να σλαβοποιηθεί ο Αυτοκράτορας που γεννήθηκε στο Ταυρίσιο, κάτω από τα Σκόπια (Σκούποι), το 483 μ.Χ., εποχή που δεν είχαν καν κατέβει οι Σλάβοι!
   Το να ήταν «Λατίνος», το αποκλείουν όλοι ανεξαιρέτως οι συγγραφείς και ερευνητές, που ούτε καν συζητούν ένα τέτοιο ενδεχόμενο.
   Επομένως ο Ιουστινιανός δεν ήταν «Ιλλυριός», δεν ήταν «Λατίνος», δεν ήταν «Σλάβος»… επειδή ήταν ακριβώς Έλληνας! Από μια φτωχή ελληνική αγροτική οικογένεια της Θράκης που προσπαθούσε να επιβιώσει γενιά προς γενιά μέσα στον γενικό εκλατινισμό             (γλώσσας και ονομάτων) και τη στέρηση παιδείας που είχε προηγηθεί, μαζί με την βαριά ρωμαϊκή καταπίεση κυρίως της πάντα εθνεγέρτιδας Μακεδονίας και Θράκης, αλλά με τους σκληρούς διωγμούς μετέπειτα κατά των Χριστιανών, μέχρι που είχε έρθει ευτυχώς ο Μέγας Κωνσταντίνος!
   Από εκείνα τα μέρη του Ταυρίσιου ξεκίνησε λοιπόν κάποτε πάμφτωχος και ο θείος του Πέτρου, ο Φλάβιος Ιουστίνος, αναλφάβητος λόγω φτώχειας, αλλά ρωμαλέος και καλόκαρδος, που χάρη στο σωματικό του ανάστημα, κατατάχτηκε στο στρατό και κατάφερε να ανέλθει γρήγορα τα αξιώματα, μέχρι που έγινε Αρχηγός της Φρουράς του Αυτοκράτορα και στο τέλος Αυτοκράτορας, φροντίζοντας αμέσως για τον ανιψιό του, που τον κάλεσε κοντά του στην Πόλη, μεριμνώντας να λάβει την καλύτερη παιδεία και μάλιστα την ελληνική, γεγονός που ωφέλησε πολύ τελικά τον Πέτρο, τον οποίο ο Ιουστίνος είχε για δεξί του χέρι και τον υιοθέτησε μάλιστα, μετονομάζοντάς τον σε Ιουστινιανό, που σημαίνει γιος του Ιουστίνου

   Ο μεγάλος Ιουστινιανός, που νυμφεύτηκε μια απλή, καλόκαρδη, θαρραλέα και πανέμορφη Ελληνίδα από την Κύπρο, τη Θεοδώρα, ο οραματιστής και κτήτορας της λαμπρής και αξεπέραστης Αγια-Σοφιάς, είναι άλλωστε εκείνος που εξέδωσε τις Νεαρές, δηλαδή τους Νέους Νόμους του Κράτους στην Ελληνική Γλώσσα, αναγνωρίζοντας έτσι την ελληνικότητα της Αυτοκρατορίας και του λαού μας!
   Από την άλλη, ο Ιουστινιανός δεν έδειξε κανένα ενδιαφέρον να αναδείξει ή να περισώσει έστω, καμία άλλη γλώσσα ή διάλεκτο δήθεν «Ιλλυρική» ή «Σλαβική»… επειδή ακριβώς δεν είχε καμία υπαρκτή και καμιά ψυχική ή έστω συναισθηματική σχέση…

ΙΟΥΣΤΙΝΙΑΝΟΣ, ΙΟΥΣΤΙΝΙΑΝΗ ΚΑΙ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
   Το μόνο που έκανε, όπως κάθε φιλότιμος άνθρωπος, ήταν να τειχίσει το χωριό του το Ταυρίσιο με ένα μικρό κάστρο με τέσσερις πύργους που ονομάστηκε Τετραπυργία και παραδίπλα να χτίσει μια πόλη, που την ονόμασε τιμητικά Ιουστινιανή Πρώτη, να δυναμώσει το παρακείμενο Φρούριο των Βεδεριανών και να χτίσει και μια ακόμη πόλη στη θέση της Ουλπιανής, που την ονόμασε Ιουστινιανή Δευτέρα, σαν ένδειξη ευγνωμοσύνης στον τόπο που μεγάλωσε και ξεκίνησε.


Μια μοναδική σύγχρονη τοιχογραφία στην Ι. Μ. Αγίας Θεοδώρας στο κέντρο της Θεσσαλονίκης,
όπου θησαυρίζεται το σκήνωμα του Οσίου Δαυίδ που εξέπληξε τον Ιουστινιανό

   Μάλιστα στην Ιουστινιανή Πρώτη ίδρυσε ξεχωριστή Μητρόπολη και μετέφερε την Έδρα της Επαρχίας Ιλλυρικού, δυσαρεστώντας έτσι τους Θεσσαλονικείς, που επιστράτευσαν τον Όσιο Δαυίδ τον Δενδρίτη-Αμυγδαλίτη της Θεσσαλονίκης, ο οποίος και αποδέχτηκε μετά από εντολή Αγγέλου να βοηθήσει Θείω θελήματι την πόλη του, πηγαίνοντας στον ίδιο τον Ιουστινιανό και την καλή Θεοδώρα στην Κωνσταντινούπολη, σαν απεσταλμένος των αρχών της Μακεδονικής Πρωτεύουσας, προγνωρίζοντας θαυμαστά και ανακοινώνοντας προκαταβολικά στον Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης Αριστείδη την επιτυχή έκβαση της αποστολής του!
   Φτάνοντας, εξέπληξε τους πάντες με την πραότητα και την αγιοσύνη του και λάμποντας από τη Θεία Χάρη, φωτεινός σαν επίγειος Άγγελος, λευκασμένος σαν Αβραάμ, θυμίασε τους Βασιλείς, τους Αξιωματούχους του παλατιού και τον λαό επί μία ολόκληρη και πλέον ώρα, όχι με θυμιατήρι, αλλά κρατώντας μέσα στην παλάμη του τα αναμμένα κάρβουνα, χωρίς να βλαφθεί καθόλου!
  Τότε συγκινημένος ο αγαθός Ιουστινιανός, αφού τον παρακάλεσε να εύχεται για εκείνον, του απέδωσε αμέσως πίσω στη Θεσσαλονίκη την Έδρα του Ιλλυρικού, υπογράφοντας τα σχετικά έγγραφα!
  
Ο ΙΩΑΝΝΗΣ ΤΣΙΜΙΣΚΗΣ
   Ο Ιωάννης Τσιμισκής, ονομαζόταν Ιωάννης Κουρκούας, ο επονομαζόμενος λόγω του μικρού του αναστήματος «Τζιμισκής-Τσιμισκής» και καταγόταν από την εξελληνισμένη οικογένεια των Κουρκούα από την Αρμενία, που είχε δώσει στο Βυζάντιο ικανούς στρατηγούς, ενώ η μητέρα του ήταν καθαρή Ελληνίδα, η αδελφή του μετέπειτα Αυτοκράτορα Νικηφόρου Φωκά, της ονομαστής ελληνικής οικογένειας των Φωκάδων από την ευσεβή και αγιοτόκο Καππαδοκία!
   Επομένως ο Ιωάννης Τσιμισκής ήταν ανιψιός του Νικηφόρου Φωκά και αποδείχθηκε τελικά ένας ικανότατος Έλληνας Στρατηγός και Αυτοκράτορας, παρότι ανέτρεψε το θείο του από το θρόνο, συμμαχώντας με την Αυγούστα Θεοφανώ, γεγονός που αποτελεί και το μόνο μελανό σημείο του.

Η ΘΑΝΑΤΩΣΗ ΤΩΝ ΠΑΡΗΚΟΩΝ ΑΡΜΕΝΙΩΝ
   Υπάρχει τέλος ένα επεισόδιο, που λέει πολλά, όταν σε κάποια πολιορκία ενός κάστρου μας που είχαν καταλάβει οι Σαρακηνοί, ο Νικηφόρος Φωκάς που το πολιόρκησε  δέχτηκε τους όρους της παράδοσης των Σαρακηνών, οι οποίοι ζήτησαν να αποχωρήσουν οπλισμένοι, με τις γυναίκες, τους γέροντες και τα παιδιά, χωρίς να τους πειράξει κανείς.
   Ο Νικηφόρος Φωκάς, ως Στρατηγός, έδωσε το λόγο του, οι στρατιώτες του παρατάχτηκαν ανοίγοντας δρόμο και άρχισε η έξοδος των οπλισμένων Σαρακηνών που παρέδιδαν το Κάστρο. Οι όμορφες γυναίκες τους πέρασαν μπροστά από τους Έλληνες στρατιώτες που έμειναν εντελώς ακίνητοι! Πέρασαν κατόπι από Ρως (Ρώσους Στρατιώτες) που είχε ο Στρατηγός κοντά του και εκείνοι απλά φώναξαν με θαυμασμό! Μα σαν πέρασαν οι γυναίκες μπροστά από τους Αρμένιους Στρατιώτες, εκείνοι αμέσως όρμησαν να τις αρπάξουν παρακούοντας τις διαταγές! Άρχισε τότε μια σκληρή μάχη, στην οποία αναγκάστηκε ο Νικηφόρος να στείλει δυνάμεις για να εξοντωθούν οι εμπλεκόμενοι Σαρακηνοί που στην ουσία αμυνόταν.
   Έπειτα όμως ο Φωκάς παρέταξε το Στρατό και ζήτησε από όποιους Αρμένιους παράκουσαν, να φανερωθούν. Φανερώθηκαν διακόσιοι τότε Αρμένιοι και ο Νικηφόρος ανακοίνωσε μπροστά σε όλους την απόφασή του: θάνατος!
   Δίπλα του διαρκώς ήταν ο Τσιμισκής που δεν αντέδρασε διόλου. Και μάλιστα σαν τον ρώτησε ο Νικηφόρος Φωκάς για το πώς έκρινε την απόφασή του, εκείνος απάντησε απλά πως θα τον έλεγαν «σκληρό» οι στρατιώτες…
   Εάν όμως ο Ιωάννης Τσιμισκής, έχει αρμενική εθνική συνείδηση, εάν ήταν συνειδητός Αρμένιος, όχι μόνο θα διαφωνούσε φανερά, αλλά εκμεταλλευόμενος τη συγγενική σχέση του με τον Φωκά, θα προσπαθούσε να εμποδίσει εκ των προτέρων ή να αλλάξει εκ των υστέρων την απόφασή του, καθώς θα εκτελούνταν 200 επίλεκτοι Αρμένιοι Στρατιώτες! Αντ΄ αυτού σώπασε, γεγονός που δείχνει πως η εθνική συνείδησή του ήταν Βυζαντινή, δηλαδή ελληνική!

Ο ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟΣ
   Η Δυναστεία των Παλαιολόγων, είχε ιδρυτή της τον Μιχαήλ Η’ Παλαιολόγο, γιό των Ελλήνων Ανδρόνικου Δούκα Κομνηνού Παλαιολόγου και της Θεοδώρας Παλαιολογίνας!
   Οι Παλαιολόγοι ήταν μια από τις παλαιότερες Ελληνικές οικογένειες του Βυζαντινού Βορρά, πρωτοϋπερασπιστές των δυτικών συνόρων από τις επιδρομές των Νορμανδών!

   Ο δε Κωνσταντίνος Παλαιολόγος, το τελευταίος Αυτοκράτορας της Πόλης, είχε Έλληνα πατέρα, τον Αυτοκράτορα Μανουήλ Β’ Παλαιολόγο και μητέρα την εξελληνισμένη Σερβίδα Πριγκίπισσα Ελένη Δραγάζη (Δραγάτση-Δραγάση) - κόρη του Σέρβου Δεσπότη των Σερρών Κωνσταντίνου Δραγάζη - με την οποία απέκτησαν πολλά παιδιά.
   Σημειώνεται πως οι Σερβικοί Οίκοι ήταν κατά 70-90% εξελληνισμένοι, λόγω της ελληνορθόδοξης παιδείας που λάμβαναν από παιδιά, αλλά και της συνεχούς επιδίωξης να τελούν γάμους με άτομα των Ελληνικών Βασιλικών και Αρχοντικών Οίκων του Βυζαντίου, κάτι το οποίο θεωρούσαν μεγάλη τιμή και ιδιαίτερη υπερηφάνεια!
   Από τότε έχει τις ρίζες της και η Ελληνο-Σερβική φιλία και αμοιβαία συμπάθεια, που οδήγησε και στην Ελληνο-Σερβική Συμμαχία του 1912-13. Μια φιλία που φτάνει ως τις ημέρες μας, παρά την προσπάθεια του Κομμουνισμού και του Τίτο να την ξεριζώσει, μια και ήταν εδραιωμένη στην Αγία Ορθοδοξία!

Η ΑΓΙΑ ΜΗΤΕΡΑ
ΤΟΥ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΥ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ
   Συγκινητική είναι η άγνωστη σχετικά ιστορία της μητέρας του Κωνσταντίνου ΙΑ΄ Παλαιολόγου, της Ελένης, που έχει αποκρυφθεί πλήρως από τη συνήθη «ιστορία».
   Η Ελένη (που έφερε όχι τυχαία το όνομα της μητέρας του Αγίου Κωνσταντίνου της Ελένης, ώστε Κωνσταντίνος Ελένης έχτισε την Πόλη, Κωνσταντίνος Ελένης την έχασε πέφτοντας ηρωικά μαχόμενος) ήταν πολύ ευσεβής γυναίκα, γεμάτη από Πίστη στο Χριστό, αφοσιωμένη στην Ορθοδοξία μας, ζώντας με αγιότητα, καρτερικότητα και προπαντός υπομονή. Μια έννοια που τη χαρακτήριζε πάντα και την ακολούθησε σαν όνομα όταν μετά την κοίμηση  του συζύγου της το 1425 μ.Χ. ο οποίος ήδη είχε μονάσει με το όνομα Ματθαίος, έγινε και εκείνη μοναχή!

   Η Υπομονή λοιπόν αφιερώθηκε τότε στο Μοναστήρι της Κυράς Μάρθας, συνεχίζοντας ταυτόχρονα και το έργο της εν Χριστώ φιλανθρωπίας, ιδρύοντας Γηροκομείο στο Μοναστήρι του Τιμίου Προδρόμου της Πέτρας στην περιοχή των Βλαχερνών της Κωνσταντινουπόλεως, γνωστό ως «Καθίδρυμα της Ελπίδος των Απηλπισμένων».
   Στο Μοναστήρι αυτό βρισκόταν και το άφθαρτο λείψανο του Οσίου Παταπίου, το οποίο μεταφέρθηκε μετά την Άλωση και κρύφτηκε μέσα σε σπηλιά, στη σημερινή Ιερά Μονή Οσίου Παταπίου στο Λουτράκι Κορινθίας, όπου και θησαυρίζεται έως τώρα άφθαρτο, δωρίζοντας ευλογίες και ιάσεις. Εκεί άλλωστε βρίσκεται και η κάρα της Οσίας Υπομονής, που αγίασε με την αλύγιστη δροσερή υπομονή και την ακλόνητη θερμή Πίστη της στον Σωτήρα Χριστό.
   Η Οσία Υπομονή, που στη Θεσσαλονίκη τιμάται στον Ι. Ν. του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου στη Νεάπολη, στην Αχαΐα στον Ι. Ν. Αγίου Ανδρέου Εγλυκάδας Πατρών και σε πολλά μέρη της Ελλάδος, η αγία μητέρα του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου, κοιμήθηκε στις 13 Μαρτίου του 1450 μ.Χ., ενόσω ο γιος της είχε γίνει Αυτοκράτορας, χωρίς ευτυχώς να ζήσει το τέλος του και την τραγική πτώση της Βασιλεύουσας.
   Η Εκκλησία μας εορτάζει τη μνήμη της στις 13 Μαρτίου, αλλά και στις 29 Μαΐου, ανήμερα της Αλώσεως και του ηρωικού θανάτου του γιού της! Το όνομά της και η μνήμη της εκείνη την ημέρα, είναι ένα μήνυμα Πίστης και Υπομονής ως την ώρα της τελικής Ανάστασης του Γένους
   Η Οσία Υπομονή επιτελεί και σήμερα εμφανίσεις και θαύματα ιάσεως, όπως αυτό που συνέβη σε οδηγό ταξί και καταγράφεται στο βιβλίο της Ι. Μ. Οσίου Παταπίου στο Λουτράκι Κορινθίας, όπου τιμάται ιδιαιτέρως η Αγία! (δείτε και εδώ)

«ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΑΣ Ο ΠΑΓΚΑΛΟΣ;»
   Εξ όλων των παραπάνω, από τα οποία διαφαίνεται όχι μόνο η ελληνικότητα καταγωγής, ολικής ή μερικής, αλλά κυρίως η ελληνικότητα ψυχής και συνείδησης των αναφερομένων υπό του Αντιπροέδρου Αυτοκρατόρων, τίθεται πλέον αντίστροφα το ζήτημα και ευλόγως προκύπτει το ερώτημα:
   «Είναι τελικά Έλληνας ο Πάγκαλος;»

   Ο κάθε απλός παρατηρητής και η Ιστορία, ας δώσουν την πρέπουσα απάντηση…




Μοιραστείτε

Share/Bookmark