Πομάκοι: Παλεύουν για να μη γίνουν… Τούρκοι!

«Είμαστε Έλληνες Πομάκοι! Να μας προστατέψει το κράτος από το τουρκικό Προξενείο», είναι η κραυγή αγωνίας που εκπέμπει η σλαβόφωνη μουσουλμανική μειονότητα της Ξάνθης.

Ευτυχώς, υπάρχουν ακόμη ευαίσθητοι Έλληνες, «όχι επαγγελματίες ανθρωπιστές», που έχουν ανοικτά τα αυτιά στις κραυγές αγωνίας των Πομάκων, οι οποίοι παλεύουν για να μη γίνουν… Τούρκοι! Θα πει κάποιος ότι πρόκειται για παραλογισμό. Είναι ίσως ο επιεικέστερος χαρακτηρισμός. Αυτά ακούστηκαν σε μια επιτυχημένη εκδήλωση, που πραγματοποιήθηκε στην αίθουσα «Αλέξανδρος» της Θεσσαλονίκης, από τη ΜΚΟ «Ελλήνιον». Η πρόεδρός του, δημοτική σύμβουλος του συνδυασμού Μπουτάρη, κα. Θεοδώρα Λειψιστινού, δήλωσε ότι σκοπός της ΜΚΟ είναι η ανάδειξη του πολιτισμού και της παράδοσης και η διάσωση της πομακικής γλώσσας. Όπως είπε, οι Πομάκοι είναι σλαβόφωνοι μουσουλμάνοι και αποτελούν το 60% της μουσουλμανικής μειονότητας της Ξάνθης.
Κι ενώ στην Ελλάδα μεμονωμένοι πολίτες ή φορείς επιχειρούν απεγνωσμένα να εγείρουν τις συνειδήσεις των αρμοδίων του ΥΠΕΞ, στην Τουρκία το επίσημο κράτος έχει αναλάβει προσπάθεια εκτουρκισμού των Πομάκων σε όλη την βαλκανική. Πληροφορούμαστε (περιοδ. Ρόντοπ Ρουζγκαρί – TourkikaNea), ότι εχθές διοργανώθηκε Συνέδριο στην Προύσα, με τίτλο «Οι Τούρκοι Πομάκοι στα Βαλκάνια». Οργανωτής, ο Σύλλογος «BAL-GÖÇ» («Ένωση Προσφύγων από τα Βαλκάνια»), με τη στήριξη του δήμου Οσμάνγκαζί.
Δυστυχώς, οι φωνές των Πομάκων δεν ακούγονται, παρά το ότι είναι ισχυρές και απεγνωσμένες. Πολυσέλιδη και τεκμηριωμένη με πολλά περιγραφικά περιστατικά είναι η επιστολή που εστάλη από τον πολιτιστικό σύλλογο Πομάκων Ξάνθης στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, τον Πρωθυπουργό, τους αρχηγούς των κομμάτων της αντιπολίτευσης και τους 300 του κοινοβουλίου μας. Γράφουν μεταξύ άλλων:
«Είμαστε Πομάκοι – Έλληνες πολίτες. Γι’ αυτό έχουμε το δικαίωμα να απαιτήσουμε από το ελληνικό κράτος να δείξει τον έμπρακτο σεβασμό του τηρώντας το Σύνταγμα, τη Συνθήκη της Λωζάνης και το ευρωπαϊκό κεκτημένο. Γι’ αυτό και απαιτούμε:
Να διασφαλίσει η ελληνική Πολιτεία και σε εμάς τους Πομάκους το αυτονόητο δικαίωμα κάθε Έλληνα πολίτη στη δημόσια εκπαίδευση και στην ισότιμη διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας, γιατί παρά τις εκκλήσεις μας προς όλους τους αρμόδιους δεν λειτουργεί ούτε ένα δημόσιο ελληνικό σχολείο στα Πομακοχώρια (σημ.: το Υπουργείο τους στέλνει υποχρεωτικά στα τουρκόφωνα)… Δεν είναι δυνατόν τα παιδιά μας, στην ηλικία των 5-6 ετών, να καλούνται να διδάσκονται μαθήματα σε ξένη προς αυτούς γλώσσα, δηλαδή στα τουρκικά...
Να τηρήσει τη νομιμότητα και να προστατεύσει αποτελεσματικά τους Πομάκους που διώκονται και δέχονται επιθέσεις από το τουρκικό προξενείο και τους Τούρκους εθνικιστές. Δεν είναι δυνατόν να φοβόμαστε για τη σωματική μας ακεραιότητα και το μέλλον των παιδιών μας εντός της ελληνικής επικράτειας, να αντιμετωπίζουμε προπηλακισμούς, ύβρεις και απειλές επειδή θέλουμε να μιλάμε τη γλώσσα μας, να χορεύουμε τους χορούς μας, να διδάσκονται τα παιδιά μας επαρκώς την ελληνική γλώσσα ώστε να έχουν ουσιαστικές ευκαιρίες για την ισότιμη συμμετοχή τους στην αγορά εργασίας».
Παρακάτω οι Πομάκοι κατηγορούν το κράτος (δικαίως) διότι «κρατά επιδεικτικά κλειστά τα μάτια του στην πολιτιστική γενοκτονία και τις διώξεις που υφίστανται όλοι οι Πομάκοι, από τους αυτοπροσδιοριζόμενους Τούρκους και το τουρκικό προξενείο». Πώς να χαρακτηρίσει κανείς το γεγονός, ότι ενώ οι Πομάκοι κραυγάζουν «είμαστε Έλληνες πολίτες, δεν θέλουμε να γίνουμε Τούρκοι», η ελληνική πολιτεία χέρι-χέρι με το τουρκικό Προξενείο επιχειρεί να τους τουρκοποιήσει;
Ως απάντηση στα ερωτήματα και τις κατηγορίες των Πομάκων, η κ. Άννα Φραγκουδάκη (πάντα στο υπουργείο Παιδείας, με όλα τα κόμματα) καταδικάζει την έκδοση ελληνοπομακικού λεξικού! Η κ. Φραγκουδάκη με τον κ. Βερέμη σίγουρα θα αποσπούν συγχαρητήρια από τους ισχυρούς φίλους τους. Όσο για τους Πομάκους…
Ο Μακεδών
http://www.voria.gr/index.php?module=news&func=display&sid=43665


Μοιραστείτε

Οι Πομάκοι της Θράκης: Όλο το ρεπορτάζ που εξόργισε τους κεμαλοφασίστες.

Οι Πομάκοι στο φακό της εκπομπής AVENUE DE L’ EUROPE του γαλλικού τηλεοπτικού σταθμού France 3.
Η εκπομπή είχε θέμα τις μειονότητες στην Ευρώπη.
Στο συνεργείο επιτέθηκαν υποκινούμενοι φανατικοί τουρκόφρονες.
Περισσότερα: http://www.akritasmedia.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=3204&Itemid=1
(ελληνικά)
http://blog.france3.fr/champion-europe/index.php/2010/10/15/225610-le-billet-du-reporter
(γαλλικά)
 HellenicRevenge



Μοιραστείτε

Έχουν εγκαταλείψει τους Πομάκους στα χέρια της τουρκικής προπαγάνδας!

Μια ερώτηση για όσους... ξέρουν να διαβάζουν πίσω από τις γραμμές, έκαναν στον υπουργό Πολιτισμού, Παύλο Γερουλάνο, από τον ΛΑΟΣ.. Η ερώτηση αφορούσε την έλλειψη τηλεοπτικού σήματος, στα χωριά της ορεινής Ροδόπης, τα γνωστά Πομακοχώρια.
Όπως οι ίδιοι οι Πομάκοι – μέσω του Συλλόγου Ελλήνων Πομάκων – καταγγέλλουν, υπάρχει έλλειψη όχι μόνο τηλεοπτικού αλλά και ραδιοφωνικού σήματος, σε ολόκληρη την περιοχή της ορεινής Ροδόπης. Και μάλιστα την ίδια στιγμή, που αυτοί πληρώνουν κανονικά την ΕΡΤ μέσα από τους λογαριασμούς τους, της ΔΕΗ.
Αυτό όμως είναι το λιγότερο. Αυτό που βρίσκεται πίσω από αυτές τις γραμμές, είναι η κραυγή αγωνίας των Πομάκων, τους οποίους το ελληνικό κράτος παραδίδει στην τουρκική προπαγάνδα, καθώς όπως και σε πολλά νησιά του ανατολικού Αιγαίου, εκεί που δεν φθάνει η ελληνική ραδιοτηλεόραση, το κενό φροντίζουν να καλύπτουν τα τουρκικά κανάλια. Το ίδιο φαίνεται ότι κάποιοι επιθυμούν να γίνει και στα ορεινά της Ροδόπης, καθώς είναι πάγια τακτική του τουρκικού προξενείου το να προσπαθούν να εξαφανίσουν την Πομακική ταυτότητα και να την αντικαταστήσουν με την τουρκική.
Δεν φθάνει λοιπόν το ότι τα παιδιά των Πομάκων πρέπει να διδάσκονται τα τουρκικά και όχι τα Πομάκικα (χάρις στις κυρίες της ελληνικής εκπαίδευσης, όπως Δραγώνα και Διαμαντοπούλου), αλλά το ελληνικό κράτος δεν τους δίνει και την δυνατότητα να παρακολουθούν ελληνική τηλεόραση, αλλά μόνο τούρκικα κανάλια.
Επί της ουσίας, παραδίδουμε ολόκληρα τα Πομακοχώρια της Ροδόπης (το Προξενείο προτιμά τον όρο “ορεινός όγκος της Ροδόπης”, για να μην αναφέρεται σε Πομακοχώρια) στα νύχια της τούρκικης προπαγάνδας. Γιατί αν στο σχολείο μαθαίνεις τουρκικά, στην τηλεόραση ακούς τουρκικά, τι άλλο παρά Τούρκος θα νομίζεις ότι είσαι;
Και στην περίπτωση της Χαράς Νικοπούλου, αυτό που περισσότερο από κάθε τι άλλο ενόχλησε τους υπαλλήλους του τουρκικού προξενείου, ήταν το ότι η ηρωική δασκάλα επιχείρησε να φέρει τα μουσουλμανόπαιδα σε επαφή με τον ελληνικό πολιτισμό... Τους έμαθε ελληνικά τραγούδια, τους έδωσε βιβλία, ακόμη τόλμησε και να οργανώσει εκδρομές σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα. Αυτό ακριβώς δεν θέλουν οι Τούρκοι. Θέλουν οι Πομάκοι να είναι αγράμματοι, να μην έχουν επαφή με Ελλάδα, να μην βλέπουν ελληνικά κανάλια στην τηλεόραση, για να νομίζουν ότι όλα γύρω τους είναι Τουρκία.
Υπ΄ αυτήν ακριβώς την έννοια είναι τόσο σημαντική, μια φαινομενικά “απλή” ερώτηση, που αφορά ζητήματα διαδικαστικά. Σε περιοχές όμως όπως η Θράκη, ακόμη και το πιο τυπικό έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς εξυφαίνεται ένα ολόκληρο σχέδιο δημιουργίας ενός μίνι – κράτους εν κράτει, του οποίου την ηγεμονία θα αναλάβει η Τουρκία. Και να πει κανείς ότι δεν τα γνωρίζουμε όλα αυτά; Τα έχει γράψει εδώ και πολύ καιρό ο τούρκος υπουργός Εξωτερικών Αχμέτ Νταβούτογλου. Και αν κάποιοι από τους υπουργούς μας δεν είναι αγγλομαθείς, το βιβλίο κυκλοφορεί μεταφρασμένο και στα ελληνικά. Και εξηγεί τον τρόπο με τον οποίο η Τουρκία ελίσσεται στην ευρύτερη γειτονιά της.
Ως εκ τούτου, θα πρέπει ο κ. Γερουλάνος να μας εξηγήσει αν θα φροντίσει σε σύντομο χρονικό διάστημα να έχουν σήμα τα χωριά της Ροδόπης. Αλλιώς υπάρχει κάποιο άλλο ζήτημα.
Δημήτρης Παπαγεωργίου



Μοιραστείτε

Μία άγνωστη σελίδα της ελληνικής ιστορίας: Ο χορός του Ζαλόγγου και στους Πομάκους

Σε αρκετές περιοχές στα Πομακοχώρια μας, υπάρχουν τα Μόμτσκι Κάμεν (στα Πομάκικα σημαίνει ο Βράχος του Κοριτσιού), ψηλά βράχια δηλαδή, από όπου οι Πομακοπούλες έπεφταν στο γκρεμό για να μην τις πιάσουν οι Τούρκοι τον καιρό που εκείνοι ήρθαν στην Θράκη σαν κατακτητές και μας σκλάβωσαν (14ος αι. μ.Χ. και μετά).
Πάνω από το χωριό μου, την Αιώρα (Πομακική ονομασίαΛιούλκα), στο ύψωμα Μάλκο Μαρίνα, υπάρχει ένας βράχος,το Βραντσκό Κάμεν ή Βραγιά. Σύμφωνα με την παράδοση, από εκεί έπεσαν στο γκρεμό όχι μόνο κορίτσια αλλά και άντρες και γυναίκες προκειμένου να μην πέσουν στα χέρια των Τούρκων.
Αυτά τα άκουσα από τον παππού μου, τον Χάϊτα Χουσεΐν, ο οποίος ήταν ντόπιος, και αυτός είχε ακούσει την ιστορία αυτή, από τους δικούς του παππούδες. Όταν ήμουν μικρός και ερχόμουνα με τον παππού σε αυτά τα μέρη, μια μέρα βλέποντας το Βραντσκό Κάμεν μου είπε: «αχ, αγόρι μου, τι ιστορία έχει αυτός ο βράχος» και μου διηγήθηκε με δάκρυα στα μάτια τα μαρτύρια που υπέφεραν οι Πομάκοι από τους Τούρκους.
Ο παππούς μου ήταν και ένιωθε Πομάκος.Μία μέρα που είχε κατέβει στην Ξάνθη, κάποιος χριστιανός, τον αποκάλεσε Τούρκο. Νευρίασε τόσο,που άρχισε να φωνάζει: «εγώ είμαι Πομάκος, εσείς δεν ξέρετε την ιστορία μας».
Δυστυχώς, η ιστορία μας είναι ακόμη άγνωστη,αν και πολλά πράγματα τα ξέρουνε οι ηλικιωμένοι που ζουν ακόμα. Ευτυχώς, που εμείς στη Ζαγάλισα ξεκινήσαμε να τα καταγράφουμε και έτσι θα τα μάθουν και οι νεότεροι.
Εγώ έχω τις μνήμες του παππού μου και είμαιπερήφανος που είμαι Πομάκος. Και τη γλώσσα μου,τα πομακικά, να μου την έπαιρναν, πάλι Πομάκος θαήμουν. Πομάκος γεννιέσαι, δεν γίνεσαι. Εμείς λέμε: Νέσμε μπαχτιάρ ότισμε Πομάτσι!

πηγή εφημερίδα Ζαγάλισα

elkosmos.gr

Μοιραστείτε

Με δάκρυα το φινάλε της Χαράς στο Μ. Δέρειο

Δάκρυσαν και οι πέτρες με την σχολική γιορτή των μαθητών του δημοτικού σχολείου του Μεγάλου Δερείου, εκεί στο τέρμα Θεού στον Έβρο. Πρωταγωνιστές για μια ακόμη φορά τα μικρά παιδιά, τα Πομακόπουλα, αλλά και οι γονείς τους. Νέες μητέρες που μέσα στο λιοπύρι, εκεί στον ταπεινό αυλόγυρο του σχολείου επί ώρες απολάμβαναν όλα όσα η δασκάλα έμαθε με κόπο στα παιδιά τους, να απαγγέλουν ποιήματα και να τραγουδούν Θεοδωράκη. Στο επίκεντρο και οι ίδιες που εισέπραξαν το πιο θερμό χειροκρότημα από το κοινό. Εκεί και κόσμος που ήλθε σχεδόν απ’ όλα τα σημεία της Ελλάδας, να δει την γιορτή της Χαράς Νικοπούλου που αφήνει το Δέρειο με πόνο ψυχής. Με μια ομιλία του δονούσε τα στήθια, αναφέρθηκε στο ρόλο της ως εκπαιδευτικός και στην πολεμική που δέχθηκε όταν κάποιοι την είδαν σαν εμπόδιο στα σχέδιά τους. Σε άψογα ελληνικά τα μικρά παιδιά τα έδωσαν όλα στην γιορτή αποδεικνύοντας στην πράξη το έργο που γίνεται...

Συγκλονιστική η στιγμή που η δασκάλα Χαρά Νικοπούλου τους αποχαιρέτησε με τον δικό της τρόπο, ένα - ένα τα παιδιά....»»»

τα φίλησε, τα έδωσε αναμνηστικά και μέσα σε αυτά ένα dvd οπτικό από δραστηριότητες του σχολείου με 400 φωτογραφίες, από τα 5 χρόνια της παρουσίας της και τους μαθητές της, όπως τους έζησε από την πρώτη μέρα, για να θυμούνται την σχολική τους ζωή κι ένα μουσικό cd με τα τραγούδια που μάθαιναν στην χορωδία.


Οι δύο καλύτεροι μαθητές με τα ποδήλατά τους δώρο για την επίδοσή τους

Ήταν το δικό της προσωπικό δώρο που θα τους συνοδεύει μια ζωή. Μαζί τα αξέχαστα γαλανά μάτια της Χαράς, η ζωντάνια της, η θέλησή της, να ανεβαίνουν σκαλιά στην ζωή τους, να προκόψουν, να μην σταματήσουν ποτέ. «Κυρία Χαρά δεν σας χάνουμε, θα σας φέρνουμε καθημερινά στο μυαλό, στα όνειρά μας», ήταν τα λόγια του Τζαφέρ Αλή που βούρκωσε, της πρόσφερε ένα γράμμα που έγραψε εκ μέρους των συμμαθητών του, της 5ης και της 6ης τάξης, για να το διαβάσει και ήταν το δικό τους ευχαριστώ, ενώ της αφιέρωσαν ένα τραγούδι. «Όχι δεν χωριζόμαστε για πάντοτε Χαρά, μα θα ξαναβλεπόμαστε στα όνειρα συχνά. Παλιό και ωραίο παρελθόν που ζήσαμε μαζί…». Βούρκωσαν όλοι. ενώ η ίδια η κ. Νικοπούλου ευχαρίστησε τα παιδιά για την έκπληξη. λέγοντας ότι θα τα θυμάται και θα τα αγαπά πάντα. Ο Χαλήλ Τζαφέρογλου. ο πρόεδρος της σχολικής εφορίας ευχαρίστησε όλους τους επισκέπτες που ήρθαν από μακριά. ενώ ο πρόεδρος του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού έδωσε τιμητικές πλακέτες σε δύο μαθητές που ξεχώρισαν, για τις επιδόσεις τους στα μαθήματα και πήραν και ως δώρο από ένα ποδήλατο. Δύο ακόμη ποδήλατα κληρώθηκαν σε παιδιά, ενώ για όλα υπήρχαν δώρα, μπάλες, επιτραπέζια παιγνίδια.



Μια απλή τέντα κι ένα σκηνικό που έγραφε με όλα τα χρώματα «καλό καλοκαίρι» στην είσοδο του σχολείου του Μεγάλου Δερείου ζωντάνεψε η γιορτή λήξης με ποιήματα και τραγούδια Θεοδωράκη, Γκάτσου κ.α.

Η Χαρά Νικοπούλου απευθύνθηκε και στα παιδιά που δεν ήλθαν στην σχολική γιορτή τους. Γιατί άραγε; Γιατί κάποιοι δεν τα άφησαν, δεν ήθελαν να υπάρχουν παιδιά και να την απογυμνώσουν, ασκώντας μια πρωτοφανή τρομοκρατία και πάλι ζωντανεύοντας το γνωστό σενάριο. Και οι γονείς τρομοκρατημένοι από το παρακράτος που ζει και βασιλεύει στο Μεγάλο Δέρειο, υπάκουσαν. Δεν αντιστάθηκαν. «Καλό καλοκαίρι μέσα από την καρδιά μας στους μαθητές Τζελάλ, Ερχάν, Γενίζ, Ζεχρά, Γιουνού, Μπουμπερά, Σαμπρή, Μεχμέτ, Ιλχάν, Χουσείν, Μπερνά, Σαλή, Ζακιέ, Ρεμτζιέ Φατμά Ερκέ, Εμίρ, Σερκάν, Ερντέν, Σαμπρή, Μουράτ» που δεν ήλθαν. Κάποτε σας είχα πει ότι η Ελλάδα ξεκινά από εδώ και τελειώνει στην Κρήτη. Θέλω να θυμάστε ότι δεν είσαστε μόνοι σας, έχετε δίπλα σας τόσους ανθρώπους που ήλθαν να δουν πως είναι τα Ελληνόπουλα του Δερείου. Η Ελλάδα είναι το σπίτι σας, είναι δίπλα σας. Τα 10 εκατομμύρια Έλληνες είναι δίπλα σας και 10 εκατομμύρια Έλληνες στο Εξωτερικό. Θέλω να σας πως ότι ευτύχησα να έχω τις καλύτερες συναδέλφους, κάτι τέτοιο δεν θα μου ξανασυμβεί, είναι πρώτα κυρίες, μετά αδελφές και μετά συνάδελφοι. Σας αγαπώ μ’ όλη μου την καρδιά» είπε η Χαρά Νικοπούλου, που βγήκε αναμνηστικές φωτογραφίες, μοίρασε τα δώρα και αποχαιρέτησε με τον σύζυγό της Ηλία Ελευθεριάδη, συμπαραστάτη και υποστηρικτή στο έργο της το Μεγάλο Δέρειο και τους μαθητές της.



Τα παιδιά του Δερείου Μελίσα, Αλή, Οζτάν, Γιουνούς, Ουμούτ, Φατμέ, Σιτκίν, Σερντάρ, Νουράν Γκιζέμ, Μπιγέν, Οκτάι, Μελίσα στην χθεσινή σχολική γιορτή ένοιωσαν μέσα βαθειά στην ψυχή τους το συναίσθημα του αποχωρισμού από την δασκάλα άγγελο προστάτη τους και παρά τα άφθονα δώρα που τους πρόσφεραν τα πρόσωπα δεν γελούσαν. Αντίθετα μέσα σε καυτό ήλιο έδιναν στην σχολική παράσταση όλο τους τον εαυτό, να πουν στα ελληνικά τα ποιήματα και τα τραγούδια, ενώ η Χαρά Νικοπουλου τους συνόδευε στο ακορντεόν. Σκηνές που αν τις κατέγραφε κάποιος ψυχολόγος θα είχε κάνει διατριβή.

πηγη:www.xronos.gr


enantion-olwn.

Μοιραστείτε

ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΑΣΚΑΛΑ ΧΑΡΑ ΝΙΚΟΠΟΥΛΟΥ ΣΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΔΕΡΕΙΟ !!!

Μεγάλο Δέρειο: Το χωριό που στέκεται σε άξονα στρατιωτικού εφοδιασμού του Έβρου

Ο νομός Έβρου συνδέεται συγκοινωνικά με την υπόλοιπη Ελλάδα και εξυπηρετείται με μόλις τρεις συγκοινωνιακούς άξονες: την Εγνατία οδό, τον κάθετο οδικό άξονα Αρδάνιο - Ορμένιο και τη σιδηροδρομική γραμμή Θεσσαλονίκης - Αλεξανδρούπολης - Ορμενίου.
Δυστυχώς, η μεν χάραξη τής σιδηροδρομικής γραμμής είναι πολύ παλιά και επηρεάζεται από τις πλημμύρες τού ποταμού, ο δε κάθετος οδικός άξονας δεν έχει ακόμη...

ολοκληρωθεί. Προφανώς, το ελληνικό κράτος δεν έχει άλλες προτεραιότητες και ιεραρχεί πολύ χαμηλά την ανάπτυξη τής εθνικά ευαίσθητης αυτής ακριτικής περιοχής. Ευτυχώς, πρόσφατα ολοκληρώθηκε η Εγνατία οδός και έτσι η Βόρεια Ελλάδα απέκτησε άριστη οδική σύνδεση κατά τον διαμήκη άξονα Ηγουμενίτσα - Θεσσαλονίκη - Κήποι. Σε περίοδο επιχειρήσεων, οι δύο άξονες που εξυπηρετούν κάθετα την περιοχή τού Έβρου, δηλαδή η σιδηροδρομική γραμμή και ο κάθετος οδικός άξονας, καθίστανται επιχειρησιακά ανεκμετάλλευτοι λόγω τής εγγύτητάς τους με το ποτάμι και την όριο γραμμή. Είναι προφανές ότι εφόδια και δυνάμεις δεν μπορούν να μεταφέρονται παράλληλα με τα σύνορα και σε απόσταση μόλις λίγων εκατοντάδων μέτρων ή λίγων χιλιομέτρων απ' αυτά.
Μία προσεκτική ματιά στον χάρτη μάς επιτρέπει να αντιληφθούμε ότι σε περίπτωση επιχειρήσεων η μόνη ελπίδα επικοινωνίας τού βορείου Έβρου με την υπόλοιπη Ελλάδα αποτελεί ο ορεινός, οφιοειδής και δύσκολος επαρχιακός δρόμος Σάππες Ροδόπης - Μέγα Δέρειο - Μικρό Δέρειο και από εκεί προς Διδυμότειχο ή Ορεστιάδα. Δυστυχώς, στην Ελλάδα τού 2010, αυτός ο ορεινός δρόμος αποτελεί την μόνη αρτηρία ζωής για τον βόρειο Έβρο, σε περίοδο επιχειρήσεων.

Η μουσουλμανική μειονότητα

Στα δύο παραπάνω προβλήματα, δηλαδή στις ελλιπείς συγκοινωνιακές υποδομές και συνδέσεις και στα δύσκολα γεωγραφικά χαρακτηριστικά, έρχεται να προστεθεί ένα ακόμη κρίσιμο πρόβλημα.
Στο μέσον τής απόστασης τού ορεινού επαρχιακού δρόμου Σάππες Ροδόπης - Διδυμότειχο ή Ορεστιάδα και μάλιστα στην περιοχή που στενεύει η ελληνική επικράτεια (μόλις 20 χλμ. πλάτος, από τα ελληνοτουρκικά μέχρι τα ελληνοβουλγαρικά σύνορα) υπάρχει ένα σύμπλεγμα χωριών που κατοικούνται σχεδόν αποκλειστικά από μουσουλμάνους τής μειονότητας.
Τα χωριά αυτά, είναι το Μεγάλο και το Μικρό Δέρειο, ο Πετρόλοφος, η Σιδηρώ, η Ρούσσα, το Γονικό, το Άνω και Κάτω Μικράκιο, ο Κισσός, το Σιδηροχώρι, τα Ουράνια και η Αγριάνη. Τους τελευταίους μήνες έλαβε μεγάλη δημοσιότητα το γεγονός τής μετάθεσης μιας νεαρής Ελληνίδας δασκάλας από το δημοτικό σχολείο τού Μεγάλου Δερείου στη Θεσσαλονίκη γιατί, όπως φαίνεται, μάθαινε στα παιδιά τής μειονότητας την ελληνική Ιστορία και τον ελληνικό πολιτισμό.
Θα πρέπει να διευκρινίσουμε ότι πολύ μεγάλη μερίδα των μουσουλμάνων τής περιοχής είναι Πομάκοι που «τσουβαλιάζονται» από το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα με τους υπολοίπους ομοθρήσκους τους και μαθαίνουν υποχρεωτικά την τουρκική γλώσσα. Η δασκάλα Χαρά Νικοπούλου έπεσε θύμα τής μετάθεσης τής ειδικής γραμματέως για θέματα μεινοτικών σχολείων, τής κ. Θάλειας Δραγώνα (τής ιδεολογικώς ομογαλάκτου με την κ. Μαρία Ρεπούση, τής γνωστής συγγραφέως τού βιβλίου Ιστορίας), επειδή για πέντε χρόνια υποστήριζε έμπρακτα πως οι Πομάκοι αισθάνονται Έλληνες και δεν πρέπει να αφήνονται έρμαια στις ορέξεις των κύκλων τού τουρκικού προξενείου Κομοτηνής. Δυστυχώς, το σύμπλεγμα των χωριών αυτών, είναι το πλησιέστερο προς τα ελληνοτουρκικά σύνορα, και κατοικείται από σχεδόν συμπαγή μουσουλμανικό πληθυσμό, ενώ ταυτόχρονα βρίσκεται σ' αυτή την επιχειρησιακά ιδιαίτερα ευαίσθητη περιοχή. Το σχέδιο τής 1ης Τουρκικής Στρατιάς, το σχέδιο «Βαριά», ασφαλώς και προέβλεπε κατάλληλη διαχείριση των διεθνών μέσων μαζικής ενημέρωσης με τη διάθεση εικόνων τουρκικών στρατευμάτων που εισέρχονται σε ελληνικά χωριά και γίνονται αντικείμενο θερμής υποδοχής από αμάχους και παιδιά που ανεμίζουν τουρκικές σημαίες. Ο νοών νοείτω.

Πηγή: Περιοδικό «Στρατιωτική Ισορροπία & Γεωπολιτική», τεύχος 4, σελ. 41-42 (Ιούνιος 2010)

Διαβάστε περισσότερα στο: http://esxatianasxesi.blogspot.com/2010/06/blog-post_2857.html


taxalia

Μοιραστείτε

ΧΑΡΑ ΝΙΚΟΠΟΥΛΟΥ: "ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ"

Η ΟΜΙΛΙΑ TΗΣ ΧΑΡΑΣ ΝΙΚΟΠΟΥΛΟΥ ΣΤΗ ΒΡΑΒΕΥΣΗ ΤΗΣ ΑΠΟ ΤΗ ΝΟΜΑΡΧΙΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΑΠΟΔΗΜΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ


Χριστός ανέστη!Χρόνια πολλά! Είναι ιδιαίτερη η συγκίνηση μου,σήμερα να βραβεύομαι στη γη που με γέννησε και με μεγάλωσε,στη Μακεδονία!
Ευχαριστώ θερμα το νομάρχη Θεσσαλονίκης κ.Ψωμιαδη , καθώς και τον πρόεδρο του συμβουλίου απόδημου ελληνισμού κ. Ταμβακη , όχι μόνο για την τιμητική διάκριση που μου αποδίδουν, στη σημερινή εκδήλωση , αλλά κυρίως γιατί αναγνωρίζουν μέσα από την πορεία μου στα πομακοχωρια, το πρόβλημα που υπάρχει στη Θράκη , με την προκλητική παρουσία του τούρκικου προξενείου Κομοτηνής, που συντελεί στην πολιτιστική γενοκτονία των Πομακων και των Ρομα.
Μέσα από εμένα λοιπόν σήμερα, οι Πομάκοι στέλνουν ένα μήνυμα στον σάρνιτς, τον πρόξενο της τουρκίας στην Κομοτηνή:Η ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΑ ΣΤΗ ΘΡΆΚΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟΥΡΚΙΚΗ, ΕΙΝΑΙ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΙΚΗ!!!!!
Όπως ίσως γνωρίζετε, τα τελευταία χρόνια, επέλεξα να εγκατασταθώ μόνιμα και να διδάξω στο ακριτικό πομακοχωρι του Μεγάλου Δερειου , έχοντας δίπλα μου το σύζυγο μου και την ευχή των γονέων μου!
Έζησα απίστευτες στιγμές με τους μαθητές μου, που διψούσαν να μάθουν <<τι είναι η πατρίδα μας>>.Ταξιδέψαμε μαζί στα μονοπάτια της Ελλάδας και συγκροτήσαμε τη χορωδία του Δερείου, που με υπερηφάνεια ερμηνεύει τα τραγούδια του Θεοδωράκη, του Χατζιδάκι, του Τσιτσάνη, μα και εθνικά κομμάτια στις εορτές .Τα απογεύματα μαζί με τις μητέρες των παιδιών μαθαίναμε ελληνικά , καθώς και ήθη και έθιμα των πομακων και των Αλεβητων.
Δυστυχώς πολλές φορες βρέθηκα αντιμέτωπη με τους εγκάθετους του Τούρκικου προξενείου Κομοτηνής που με κάθε τρόπο αντιδρούσαν στην παρουσία μου στο Δερειο, μια και προκλητικά κάνουν τα πάντα για να εκτουρκισουν τους πομακους και τους ρωμα και ευτυχώς αποτελεσα εν μερει τροχοπέδη στα σχέδια τους.
Αν και μαζι με τους πομάκους και τους Αλεβητες του Δερειου αντιμετωπίσαμε πολλά προβλήματα, εντούτοις αντεξαμε , γιατί Ο Θεός μας έστειλε ως οδηγούς στο δύσκολο αγωνα μας ,τα παιδια , τους μαθητες μου, τους πιο αξιοπρεπεις ΕΛΛΗΝΕΣ της Θράκης.Τα <<δικά μου πομακοπουλα>> ως γνήσια Ελληνόπουλα με κάθε τρόπο στέλνουν ένα ηχηρό ράπισμα σε όσους αναρωτιούνται μέσα από εγχειρίδια ντροπής <<Τι είναι η πατρίδα μας.>>
Ο κάθε ΕΛΛΗΝΑΣ του χθες και του σήμερα φωνάζει <<τι είναι η πατρίδα μας>>:  
Μέσα από τα βάθη των αιώνων το θρυλικό<<ΜΟΛΩΝ ΛΑΒΕ>> του Λεωνίδα και των 300 ορίζει τι είναι Ελλάδα....Ο ΜΕΓΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ είναι η ΕΛΛΑΣ του χθες και του σήμερα , έτσι όπως όλοι θα θέλαμε να είναι.......<<πατρίδα μας>> ειναι Ο Σωκράτης..ο Περικλής ..οι αρχαίοι φιλόσοφοι ..οι ρήτορες...οι βυζαντινοί Αυτοκράτορες..ο ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟ...ο δάσκαλος του γένους Ευγένιος Βούλγαρης...Ο Ελλην φιλόσοφος Μιχαηλ Ψελλος...ο Φιλόσοφος Γεωργιος Γεμιστος ή Πλύθων... η Αννα Κομνηνη...ΟΙ ΕΠΙ 400 ΧΡΟΝΙΑ ΣΚΛΑΒΩΜΕΝΟΙ ΕΛΛΗΝΕς ΤΗς ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑΣ....οι Φιλικοι... Ο ΑΓΙΟΣ ΚΟΣΜΑΣ Ο ΑΙΤΩΛΟΣ που διαχρονικά κήρυττε:<<τα σχολεία χτίστε , εκεί Ο Θεος μενει της ελευθερίας>>.........ο Κολοκοτρώνης .....ο Μακρυγιάννης..... ο Μιαούλης.........Η Μπουμπουλίνα..........οι ιερείς ΤΟΥ γένους που ακούρατσα στα κρυφά σχολειά διατήρησαν στους αιώνες το ΟΜΌΓΛΩΣΣΩΝ, το ΟΜΌΤΡΟΠΩΝ, το ΟΜΟΘΡΉΣΚΩΝ , όπως όριζε από τα βάθη της αρχαιότητας ο Ηρόδοτος
.......ΕΛΛΑΔΑ είναι ο ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ που αγωνίστηκε για την απελευθέρωση της γης των Μακεδόνων, ο Ευαγόρας Παλληκαριδης που θυσιάστηκε για την Κύπρο..... Ο Διγενής.........ο Οπλαρχηγός στον αγώνα της ανεξαρτησίας της Βορείου Ηπείρου ο προπάππους μου Αθανάσιος Φαρμάκης.................αλλά μέχρι και σήμερα <<πατριδα μας ΕΛΛΑΔΑ>> είναι οι Ήρωες των Ιμίων......Ο Κωνσταντίνος Ηλιακής.........ο Παναγιώτης Βλαχάκος , μα και κάθε εν ζωή Ελληνας πιλότος που καθημερινά αναχαιτίζει τα τούρκικα αεροσκάφη στο Αιγαίο..............ΕΛΛΑΔΑ είναι ΚΑΘΕ ΕΛΛΗΝΑΣ ΔΑΣΚΑΛΟΣ ΠΟΥ ΦΘΆΝΕΙ ΣΤΑ ΑΚΡΙΤΙΚΑ ΜΕΡΗ ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΔΆΞΕΙ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΟΠΟΥΛΑ ΑΥΤΟ ΤΟ <<ΑΛΦΑ ΚΑΙ ΤΟ ΕΨΙΛΟΝ>> ΠΟΥ ΙΔΙΟ ΑΝΑΠΑΡΙΣΤΑΤΑΙ ΓΡΑΦΙΚΑ ΕΔΩ ΚΑΙ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΙ ΦΩΝΑΖΕΙ ΠΩΣ ΗΜΑΣΤΑΝ - ΕΙΜΑΣΤΕ ΚΑΙ ΘΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΛΛΗΝΕΣ.....................<<πατρίδα μας>>είναι κάθε ξεριζωμένος Ελληνας του Πόντου, κάθε ξενιτεμένος Ηπειρώτης, κάθε αγέρωχος Μακεδόνας, κάθε Θεσσαλός, Στερεοελλαδίτης, Πελοποννήσιος, νησιώτης , κάθε Ελληνας της Διασποράς ................................................................
Μα πάνω από όλα για εμένα τη δασκάλα του Δερείου ΕΛΛΑΔΑ είναι κάθε πομάκος μαθητής μου που φωνάζει μέσα από σχολικές εφημερίδες πως ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟΥΡΚΟΣ είναι ΕΛΛΗΝΑΣ , μα κάποιοι τόσο άκριτα και ανεύθυνα τον ρίχνουν στα δίχτυα της Τουρκιας , δημιουργώντας δίγλωσσα νηπιαγωγεία και αρνούμενοι πεισματικά την ίδρυση δημοσίων σχολείων στα πομακοχώρια.
Μπορεί κάποιοι να απαγόρευσαν στους πομάκους μαθητές μου να φορέσουν με υπερηφάνεια στις 25 Μαρτίου την Εθνική φορεσιά του Τσολιά και της Αμαλίας, που τόσο επιθυμούσαν μα οι μαθητές μου: Ο Χασάν , ΟΡετζέπ, Ο Σαμπρί, Ο Σαλή, Η Νουρτζάν, Ο Ερτζάν ,Ο Μπαρής, Η Ετζέ, Η Φατμέ, Η Γκιζέμ, Ο Σαμπρί , Ο Τζελάλ, Η Ντιλάρα, Ο Σετσκήν , Ο Αλή, Ο Γιουνους, αλλά και εμείς οι δασκάλες του ελληνόγλωσσου προγράμματος του Μειονοτικού σχολείου Μεγάλου Δερειου Εβρου : κυρία ΣΟΥΜΑΚΑ ΖΑΦΕΙΡΩ, ΕΛΠΙΔΑ ΤΖΩΡΤΖΗ ΚΑΙ ΕΓΩ δεν πτοηθήκαμε, αντίθετα ΣΕ ΚΑΘΕ ΞΕΝΟ Ή ΕΓΧΩΡΙΟ ΠΟΥ ΕΠΙΒΟΥΛΕΥΕΤΑΙ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ , ΣΤΟΝ ΑΛΒΑΝΟ ΠΟΥ ΕΓΕΙΡΕΙ ΘΕΜΑ ΤΖΑΜΗΔΩΝ , ΣΤΟΝ ΣΚΟΠΙΑΝΟ ΠΟΥ ΠΡΟΚΛΗΤΙΚΑ ΟΙΚΕΙΟΠΟΙΕΙΤΑΙ ΤΗ ΓΗ ΤΩΝ ΜΑΚΕΔΟΝΩΝ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΤΟΥΡΚΟ ΠΟΥ ΚΑΤΑΔΥΝΑΣΤΕΘΕΙ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ΚΑΙ ΕΠΙΒΟΥΛΕΥΕΤΑΙ ΤΗ ΘΡΑΚΗ ΚΑΙ ΤΟ ΑΙΓΑΙΟ αφιερώνουμε μέσα από τα βάθη της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΨΥΧΗΣ μας το τραγούδι που ακούστηκε στη φετινή εορτή της επετείου της 25ης Μαρτίου:
ΑΡΝΙΕΜΑΙ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΕΣΥ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΕΙΜΑΙ ΕΓΩ, ΠΟΥ ΤΗ ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΜΟΙΡΑ ΔΙΑΦΕΝΤΕΥΕΙΣ ΜΕ ΤΗ ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΓΗ ΚΑΙ ΤΟ ΝΕΡΟ
ΑΡΝΙΕΜΑΙ ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΝΑ ΚΡΑΤΑΝΕ ΤΑ ΣΧΟΙΝΙΑ, ΑΡΝΙΕΜΑΙ ΝΑ'ΧΩ ΣΚΕΨΗ ΝΑ ΣΩΠΑΙΝΑΙ, ΑΡΝΙΕΜΑΙ ΝΑ ΠΝΙΓΩ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΧΝΙΑ
ΑΡΝΙΕΜΑΙ ΣΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΟΥΣ ΝΑ ΔΗΛΩΣΩ ΥΠΟΤΑΓΗ.ΑΡΝΙΕΜΑΙ ΣΕ ΟΠΟΙΟΝΔΗΠΟΤΕ ΝΑ ΔΩΣΩ , ΑΠΤΗ ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΓΗ ΜΙΑ ΣΠΙΘΑΜΗ!!!

Μοιραστείτε

Η ολοκλήρωση ενός εγκλήματος...

Κάποιοι Έλληνες Πομάκοι αλλά και ορισμένοι χριστιανοί μάλλον βιάστηκαν να πανηγυρίσουν για τις πρόσφατες δηλώσεις της κυρίας Δραγώνα αναφορικά με τα δίγλωσσα νηπιαγωγεία για τους μουσουλμάνους της Θράκης και τη δυνατότητα εισαγωγής σ' αυτά της πομάκικης γλώσσας καθώς και για τα ελληνόφωνα δημοτικά σχολεία στα πομακοχώρια τα οποία, σύμφωνα πάντα με την ίδια, θα δώσουν επιτέλους στους μουσουλμάνους της περιοχής μας τη δυνατότητα της επιλογής του καλύτερου κατά την άποψή τους σχολείου για τα παιδιά τους.
Λέω ότι βιάστηκαν να πανηγυρίσουν γιατί ναι μεν η κυρία Δραγώνα τα είπε όλα αυτά αλλά αυτό δε σημαίνει τίποτα. Δεν είναι μάλιστα τυχαίο ότι μετά τις δηλώσεις της, κάποιοι μειονοτικοί παράγοντες και πολιτικοί, τις θέσεις των οποίων για τη μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης όλοι γνωρίζουμε, έχουν στήσει πάρτι και αλωνίζουν ήδη στα χωριά της ορεινής περιοχής.
Βλέπετε ξέρουν πολύ καλά πως όλα όσα είπε η κυρία Δραγώνα, μπορεί να γίνουν πράξη μόνο υπό μια προϋπόθεση, να τα ζητήσουν οι ίδιοι οι κάτοικοι της περιοχής αφού η ειδική γραμματέας του υπουργείου Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων είπε ξεκάθαρα πως για να μπει η πομάκικη γλώσσα στα νηπιαγωγεία των μουσουλμανικών οικισμών της περιοχής και για να ιδρυθούν ελληνόφωνα δημοτικά σχολεία σ' αυτά, θα πρέπει να υπάρξει πρώτα ανάλογο αίτημα των γονέων...
Θα γίνουν δηλαδή όλα αυτά μόνο στα χωριά εκείνα που θα το ζητήσουν οι περισσότεροι γονείς ενώ στα άλλα χωριά, ως δεύτερη γλώσσα στα νηπιαγωγεία θα μπει η τουρκική και το σχολείο τους θα είναι μόνο το μειονοτικό. Το ερώτημα που φυσικά μπαίνει εδώ είναι πόσοι από τους μουσουλμάνους συμπολίτες μας θα τολμήσουν να ζητήσουν πομάκικη γλώσσα στο νηπιαγωγείο του χωριού τους και ελληνόφωνα δημοτικά σχολεία.
Δεν είναι βέβαια και δύσκολο να δοθεί απάντηση στο ερώτημα αυτό. Δυστυχώς ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα βρουν το θάρρος να υποβάλουν ένα τέτοιο αίτημα και φυσικά αυτό θα απορριφθεί αμέσως αφού θα πρέπει να ισχύσει αυτό που θα ζητήσουν οι περισσότεροι. Ωστόσο δεν μπορεί κανείς και να αντιδράει γιατί πολύ απλά, σε θεωρητικό τουλάχιστον επίπεδο, το υπουργείο εθνικής παιδείας και θρησκευμάτων έχει πράξει το καθήκον του. Δίνει δηλαδή τη δυνατότητα στους μουσουλμάνους να διδαχθούν τη μητρική τους γλώσσα και να έχουν σχολεία ίδια με αυτά που έχουν και οι χριστιανοί όλης της χώρας και όταν κάποια στιγμή οι περισσότεροι θα ζητήσουν ως δεύτερη γλώσσα στα νηπιαγωγεία την τουρκική και σχολεία μόνο μειονοτικά, κανείς δε θα μπορεί να μιλήσει για μη διδασκαλία της μητρικής γλώσσας αφού η απάντηση του υπουργείου θα είναι "αυτό μας ζήτησαν κι αυτό τους διδάσκουμε".
Εκείνο λοιπόν που θα πρέπει να απασχολήσει τον καθένα μας, αλλά κυρίως την ίδια την πολιτεία, είναι το γιατί οι άνθρωποι αυτοί τελικά δε θα ζητήσουν ούτε πομάκικη γλώσσα στα νηπιαγωγεία ούτε ελληνόφωνα δημοτικά σχολεία στα χωριά τους. Στο πρόσφατο μόνο παρελθόν αν ανατρέξει κανείς θα δει πως αντιμετωπίστηκαν τόσο από τους λεγόμενους προξενικούς της περιοχής όσο και από το ελληνικό κράτος όλοι εκείνοι που τόλμησαν να αντιδράσουν και να δηλώσουν δημόσια πως δεν είναι και δεν επιθυμούν να είναι Τούρκοι αλλά Έλληνες Πομάκοι μουσουλμάνοι πολίτες.
Αλήθεια πιστεύει κανείς πως εκείνοι που τώρα θα ζητήσουν να γίνουν πράξη όλα όσα δήλωσε η κυρία Δραγώνα, θα αντιμετωπιστούν καλύτερα;
Πιστεύει κανείς πως για άλλη μια φορά οι γνωστοί άγνωστοι δε θα οργώσουν όλα τα πομακοχώρια προκειμένου με τις έτσι κι αλλιώς γνωστές μεθόδους τους να αποτρέψουν κάθε τέτοια κίνηση;
Μα ήδη έχουν αρχίσει τις επισκέψεις και γιορτάζουν το γεγονός ότι ένα χρόνιο αίτημα τους θα γίνει πραγματικότητα, η περιοχή δηλαδή θα αποκτήσει δίγλωσσα νηπιαγωγεία με την τουρκική φυσικά να είναι η δεύτερη διδασκόμενη γλώσσα.
Εξάλλου σε κανέναν δεν είναι εύκολο να πιστέψει πως οι απόψεις της κυρίας Δραγώνα για τη μειονοτική εκπαίδευση άλλαξαν έτσι ξαφνικά και ότι άρχισε να ενδιαφέρεται για την πομάκικη γλώσσα. Απλά ξέρει ότι ελάχιστοι θα τολμήσουν να ζητήσουν κάτι τέτοιο και στην ουσία θα γίνει, όπως άλλωστε τόσα και τόσα ακόμα, ένα χατίρι του τουρκικού προξενείου της Κομοτηνής.
Εφόσον η κυρία Δραγώνα αλλά και το υπόλοιπο επιτελείο του υπουργείου Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων ενδιαφέρεται τόσο για τη σωστή μόρφωση των μουσουλμάνων της Θράκης, δε θα έπρεπε καν να αγγίξει το θέμα νηπιαγωγεία και να τα αφήσει όπως είναι μέχρι σήμερα, δηλαδή καθαρά ελληνόφωνα. Με το να τα κάνει δίγλωσσα δεν έχει να προσφέρει τίποτα σ' αυτά τα παιδιά τα οποία στην τελική, από τα χρόνια του νηπιαγωγείου ακόμα θα είναι αναγκασμένα να διδάσκονται δύο ξένες γι' αυτά μέχρι την ηλικία εκείνη γλώσσες.
Άρα από την υπόθεση αυτή κερδισμένο θα είναι το υπουργείο εθνικής παιδείας και θρησκευμάτων, το οποίο θα μπορεί να λέει πως έδωσε στους Πομάκους της Θράκης τη δυνατότητα να διδαχθούν τη μητρική τους γλώσσα αλλά οι ίδιοι το αρνήθηκαν, το τουρκικό προξενείο και οι εδώ συνεργάτες τους που θα δουν ένα όνειρό τους να γίνεται πραγματικότητα, να μπαίνει δηλαδή και στα νηπιαγωγεία η τουρκική γλώσσα, ενώ οι μοναδικοί χαμένοι για άλλη μια φορά θα είναι οι ίδιοι οι Πομάκοι των οποίων τα παιδιά θα διδάσκονται πολλές ξένες γι' αυτά γλώσσες χωρίς ωστόσο να μάθουν καμία από αυτές σωστά. Με λίγα λόγια δηλαδή, με την κίνηση αυτή της κυρίας Δραγώνα, ολοκληρώνεται το έγκλημα που ακούει στο όνομα μειονοτική εκπαίδευση.
Σεμπαϊδήν Καραχότζα

Μοιραστείτε

ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΜΑΚΟΙ!! Η Χαρά Νικοπούλου μιλάει στο Δέρειο

Πηγή: EllinikoDNA

hellenicrevenge

Μοιραστείτε

ΘΡΑΚΗ – ΟΙ ΑΝΑΣΚΑΦΕΣ, Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΚΑΙ ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ

ΝΙΚΟΣ ΜΑΡΤΗΣ / Πρώην Υπουργός
Ο ισχυρισμός των Τούρκων ότι καταπιέζεται η τουρκική μειονότητα στη Θράκη και η επιδίωξη τους για συνδιοίκηση της Θράκης, είναι στόχος απορριπτέος πλην των ανωτέρω γεγονότων και διότι οι Τούρκοι παραβίασαν τους ακόλουθους δύο ουσιώδεις όρους της Συνθήκης της Λωζάνης: Ότι είναι θρησκευτικός ο χαρακτήρας των μειονοτήτων και ότι θα διατηρηθεί η αριθμητική ισορροπία των μειονοτήτων.

ΘΡΑΚΗ – ΟΙ ΑΝΑΣΚΑΦΕΣ, Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΚΑΙ ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ
Όταν ήμουν Υπουργός Μακεδονίας-Θράκης ο Καθηγητής της Πολυτεχνικής Σχολής του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης κ. Νίκος Μουτσόπουλος, μου ζήτησε να χρηματοδοτήσω ανασκαφές στην περιοχή που είναι τα χωριά στα οποία κατοικούν Πομάκοι. Του έδωσα χρήματα από το Πρόγραμμα Παραμεθορίων Περιοχών. Όταν έκανε την ανασκαφή, μου είπε ότι βρήκε χριστιανική εκκλησία. Οι Πομάκοι που χρησιμοποίησε για την ανασκαφή είπαν του: «Χριστιανοί δεν έζησαν εδώ». Τους απάντησε: «Εσείς ήσαστε χριστιανοί και σας έκαναν Μουσουλμάνους». Τα γεγονότα αυτά και τον βίαιο εξισλαμισμό των Πομάκων αναφέρει η Αιμιλία Λαδοπούλου από βουλγάρικες πηγές και από τον Τσέχο Γλωσσολόγο και Ιστορικό Leopold Geitler. [Εφημερίδα ΕΣΤΙΑ - 10 Φεβρουαρίου 2010].

Το ότι οι Πομάκοι ήταν Χριστιανοί επιβεβαιώνεται και εκ του ότι οι Πομάκοι διατηρούν χριστιανικά έθιμα, όπως π.χ. στη ζύμη για το ψωμί κάνουν τον σταυρό και πριν από το κόψιμο του ψωμιού το σταυρώνουν με το μαχαίρι, επίσης σταυρώνουν τα παιδιά όταν πρόκειται να κοιμηθούν. Οι Πομάκοι εκδίδουν στην Κομοτηνή την εφημερίδα «Ζαγόρισσα» στην ελληνική γλώσσα και τιμούν την Παναγία, την οποία αποκαλούν Μυριάμ. [Λεπτομέρειες σε άρθρο της Αιμιλίας Λαδοπούλου - ΕΣΤΙΑ, 31.12.2009].
Οι Πομάκοι διαφέρουν φυσιογνωμικά από τους Τούρκους και προϋπήρχαν ιστορικά προ της αφίξεως των Τούρκων. Τότε ήσαν γνωστοί ως Αγριάνες.
Εθνική προσφορά αποτελεί η έκδοση από τον Πρόεδρο της ΜΗΧΑΝΙΚΗΣ, Πρόδρομο Εμφιετζόγλου, Λεξικού Ελληνο-Πομακικής Γλώσσας και βιβλία για τα σχολεία της δημοτικής εκπαίδευσης.
Στο Παππίκιο όρος τον 11ο αιώνα υπήρχαν δεκάδες Μοναστήρια και επί των ημερών που ήμουν Υπουργός έγιναν ανασκαφές και αποκαλύφθηκαν ψηφιδωτά και χριστιανικά τεκμήρια.
Σε τηλεφωνική επικοινωνία μου με τον τότε Σωματάρχη του 4ου Σώματος Στρατού στην Ξάνθη, με πληροφόρησε ότι και ο στρατός έχει επισημάνει θέσεις χριστιανικές (νεκροταφεία).

Οι πρώτοι ημίθεοι όπως ο Ορφέας, ο Μουσαίος, ο Ευμόλαος ήταν Θράκες. Ο Πρωταγόρας, ο Λεύκιππος, ο Εκκαβαίος, ο γλύπτης Πρίνιος, ο αρχιγραμματέας του Μεγάλου Αλεξάνδρου Ευμένης και κυρίως Δημόκριτος -ο πατέρας της Θεωρίας του Ατόμου- ήταν Θράκες.
Η λατρεία του Διονύσου από τη Θράκη διαδόθηκε σε ολόκληρη την Ελλάδα. Οι βασιλείς της Θράκης ισχυρίζοντο ότι κατάγονται από τον Ερμή...

Το 1980 έγινε στο Βελιγράδι Συνέδριο της ΟΥΝΕΣΚΟ. Τηλεφώνησα στον Καθηγητή Γρηγόριο Κασιμάτη (Πρέσβη μας στην ΟΥΝΕΣΚΟ) και του ζήτησα να προτείνει διοργάνωση Συνεδρίου από την ΟΥΝΕΣΚΟ για τον Δημόκριτο στην Ξάνθη. Αποφασίστηκε και το Συνέδριο αυτό έγινε το 1982 στην Ξάνθη. Το φιλοξένησε το Δημοκρίτειο ίδρυμα της Ξάνθης και έλαβαν μέρος πολλοί Ατομικοί Επιστήμονες, οι οποίοι αναφέρθηκαν στην ειρηνική και οικολογική χρησιμοποίηση της ατομικής ενέργειας.

Πρέπει να προβληθούν τα Άβδηρα και η Σαμοθράκη, όπου βρέθηκε η Νίκη της Σαμοθράκης – το σημαντικότερο έκθεμα του Μουσείου του Λούβρου – και όπου ο Φίλιππος γνώρισε την μητέρα του Αλέξανδρου, την Ολυμπιάδα.

Ο ισχυρισμός των Τούρκων ότι καταπιέζεται η τουρκική μειονότητα στη Θράκη και η επιδίωξη τους για συνδιοίκηση της Θράκης, είναι στόχος απορριπτέος πλην των ανωτέρω γεγονότων και διότι οι Τούρκοι παραβίασαν τους ακόλουθους δύο ουσιώδεις όρους της Συνθήκης της Λωζάνης: Ότι είναι θρησκευτικός ο χαρακτήρας των μειονοτήτων και ότι θα διατηρηθεί η αριθμητική ισορροπία των μειονοτήτων...

Όταν ήμουν Υπουργός Μακεδονίας-Θράκης ήρθε στο γραφείο μου αμερικανός δημοσιογράφος και μου ζήτησε να τον διευκολύνουν οι αρχές της Θράκης για να εξετάσει καταγγελία Τούρκων, ότι καταπιέζονται οι Τούρκοι. Του υποσχέθηκα ότι θα το φροντίσω, αλλά πρέπει να ξέρει ότι η ελληνική μειονότητα στην Κωνσταντινούπολη ήταν τότε μόνο περί τους 3.000, ενώ το 1920 ήταν 200,000 και πλέον. Αντιθέτως η μουσουλμανική μειονότητα στη Θράκη αυξήθηκε από το 1921 κατά 30%. και τον ερώτησα ποιος ποιόν πιέζει? Ο αμερικανός δημοσιογράφος μου απάντησε ότι δεν θα πάει στη Θράκη κατόπιν των όσων του είπα.

Όταν ήταν Πρόεδρος της ΕΟΚ ο Ντελόρ, ανέθεσε στον Ισπανό Καθηγητή Σεγκουάν να εξετάσει το θέμα των μειονοτήτων στην Ελλάδα. Για τη μουσουλμανική μειονότητα στην έκθεση ο Καθηγητής έγραψε ότι απολαμβάνει όλων των δικαιωμάτων, ότι τα σχολεία λειτουργούν κανονικά με δαπάνη του ελληνικού δημοσίου και διδάσκεται η τουρκική.

Η φερόμενη ως τουρκική μειονότητα στη Θράκη δεν είναι τουρκική, αλλά μουσουλμανική, η οποία αποτελείται από τουρκογενείς, από Πομάκους και Αθίγγανους. Κατόπιν οργανωμένου σχεδίου της τουρκικής κυβερνήσεως παραβιάστηκε η αριθμητική ισορροπία των μειονοτήτων. Η παραβίαση της αριθμητικής ισορροπίας κορυφώθηκε το 1955, με το πογκρόμ σε βάρος των Ελλήνων της Κωνσταντινουπόλεως.
Ο Νέρων έκαψε τη Ρώμη για να εξοντώσει τους Χριστιανούς. Οι Τούρκοι εφήρμοσαν άλλη μέθοδο για την εξόντωση του ελληνισμού της Κωνσταντινουπόλεως, όπως συνάγεται από τα πρακτικά της Δίκης Μεντερές, τα αρχεία του ΝΑΤΟ, τις ομολογίες στην Τουρκική βουλή και άπειρα δημοσιεύματα ξένου τύπου.

Την 3.9.1955 η σύζυγος του Τούρκου Προξένου της Θεσσαλονίκης με Έλληνα φωτογράφο της Θεσσαλονίκης, έβγαλε φωτογραφίες του τουρκικού Προξενείου της Θεσσαλονίκης (όπου γεννήθηκε ο Κεμάλ). Την επομένη αναχώρησε με τα παιδιά της στην Κωνσταντινούπολη και παρέδωσε τις φωτογραφίες σε εφημερίδες της Κωνσταντινουπόλεως. Στις 10 το πρωί της 5ης Σεπτεμβρίου 1955 ο φύλακας του Τουρκικού Προξενείου της Θεσσαλονίκης και ένας Τούρκος φοιτητής (ο οποίος αργότερα διορίστηκε Νομάρχης Καππαδοκίας), έριξαν στην αυλή του Προξενείου καψύλλιο δυναμίτιδας με συνέπεια να σπάσουν οι υαλοπίνακες του κτιρίου. Το πρωί της 6ης Σεπτεμβρίου 1955 εφημερίδα της Κωνσταντινουπόλεως, σε έκτακτη έκδοση της, δημοσίευσε την προκατασκευασμένη ψευδή πληροφορία ότι ανατινάχτηκε στη Θεσσαλονίκη η οικία στην οποία γεννήθηκε ο Κεμάλ. Το απόγευμα της ίδιας μέρας τουρκικός όχλος, που είχε ήδη μεταφερθεί από την Ασιατική ακτή – βάσει σχεδίου των τουρκικών αρχών – εντός 9 ωρών κατέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη 4,500 καταστήματα Ελλήνων, 1.000 σπίτια, 73 εκκλησίας και 37 σχολεία, προέβη σε τυμβωρυχίες και βίασε 200 Ελληνίδες. Το ίδιο βράδυ έκαψαν το Ελληνικό Προξενείο στη Σμύρνη και λεηλάτησαν τα σπίτια των Ελλήνων Αξιωματικών που υπηρετούσαν στο εκεί κλιμάκιο του ΝΑΤΟ. Με τα γεγονότα αυτά, μεγάλος αριθμός Ελλήνων εγκατέλειψαν την Τουρκία και τις εκεί περιουσίες τους. Η Ελλάδα με έντονη πίεση Αμερικής και ΝΑΤΟ για αυτοσυγκράτηση, δεν αντέδρασε χάριν της συμμαχίας. Η μη άμεση καταδίκη των παρανόμων ενεργειών της Τουρκίας, αποθράσυνε τους Τούρκους, οι οποίοι χρησιμοποίησαν έκτοτε ακατονόμαστα εκβιαστικά μέτρα (αστυνομικά, οικονομικά και άλλα), με στόχο τον εξαναγκασμό προς φυγή και των υπόλοιπων Ελλήνων.

Όταν ήμουν Υπουργός Μακεδονίας-Θράκης, πρόσφυγες από τη Μικρά Ασία έκαναν εκδρομή στις πόλεις και τα χωριά που είχαν ζήσει. Επιστρέφοντας μου έλεγαν με δάκρυα στα μάτια την συγκίνησή τους από τις συναντήσεις τους με τους Τούρκους που τώρα ζούσαν στα χωριά αυτά .. Πιστεύω ότι ο τουρκικός και ο ελληνικός λαός μπορούν να ζήσουν ειρηνικά αν οι αξιωματούχοι της Τουρκίας συνειδητοποιήσουν τα οφέλη των δύο λαών που θα αποτελέσουν σημαντικό παράγοντα ειρήνης στην περιοχή.

Νίκος Μάρτης / Πρώην Υπουργός
Μοιραστείτε

Ο εκτουρκισμός των Πομάκων της Θράκης συνεχίζεται…

Ντοκουμέντα για το πώς τα πομάκικα πανηγύρια της Θράκης μετατράπηκαν σε εθνικιστικές εκδηλώσεις τουρκισμού, υπό τα βλέμματα της τοπικής πολιτικής ηγεσίας!
Τα τελευταία χρόνια τα πομάκικα πανηγύρια στο ύψωμα Χίλια (Σέτσεκ) του Έβρου και στην τοποθεσία Ακρίτας (Αλάντεπε) της Ροδόπης, τα οποία συνέχιζαν μια μακραίωνη παράδοση της ορεινής Θράκης, έχουν πια πλήρως εκτουρκιστεί. Από πομακικές – εθνοτικές εκδηλώσεις θρησκευτικών προεκτάσεων, μετατράπηκαν σε τουρκο-εθνικιστικά πανηγύρια μέσα από απίστευτα προκλητικές ενέργειες εκδίωξης των παραδοσιακών Πομάκων διοργανωτών τους, που παρά την αρχική τους αντίδραση, δεν είχαν βέβαια τη δύναμη να αντισταθούν στις οργανωμένες κινήσεις των περί το Προξενείο τουρκοφρόνων, οι οποίες έγιναν φυσικά με την παροιμιώδη (για μια ακόμη φορά) αδράνεια, ανοχή και (συνεπώς) συνενοχή των τοπικών πολιτικών μας ταγών.
Ήδη τα δύο αυτά μεγάλα πανηγύρια έχουν μετατραπεί σε ανείπωτης κακογουστιάς τουρκο-φιέστες, όπου κυριαρχούν τα κηρύγματα υπέρ του οθωμανικού μεγαλείου, η συμμετοχή χορευτικών συγκροτημάτων του τουρκικού Υπουργείου Πολιτισμού, τα γιγάντια πανώ με φράσεις του Μουσταφά Κεμάλ, η έλευση από την Τουρκία μουσικών, παλαιστών αλλά και θεατών. Οι νέοι διοργανωτές τους έχουν φτάσει μάλιστα μέχρι του σημείου να ισχυρίζονται δημοσίως ότι τα πανηγύρια γίνονται για να εορτασθεί η κατάληψη της Θράκης από τους Οθωμανούς τον 14ο αι. (όπως επί λέξει είχε γραφεί το 2002 σε ένθετο της τουρκόφωνης προξενοφυλλάδας της Κομοτηνής «Γκιουντέμ») ή να κάνουν λόγο για εκδηλώσεις «όπου αναβιώνουν τα αισθήματα ηρωισμού, αρετής και τιμιότητας του Τουρκικού έθνους» (όπως έγραφε το περασμένο καλοκαίρι η πρόσκληση του «Μειονοτικού Εκπολιτιστικού Μορφωτικού Συλλόγου Χίλια»)!
Χαρακτηριστική είναι βέβαια και η περίπτωση του Τούρκου που ήρθε το 2008 στο πανηγύρι του Αλάντεπε και από μικροφώνου έπλεξε εγκώμια στον τουρκικό στρατό, λέγοντας πως «αν ήθελε, θα καταλάμβανε το 1974 ολόκληρη την Κύπρο»! Παρά την τότε καταγγελία του συμβάντος από την εφημερίδα «Αντιφωνητής», κανένα αυτί αρμοδίου φυσικά δεν ίδρωσε και ο συγκεκριμένος κύριος ξαναπήρε βίζα για να μας έρθει και τον Ιούλιο του 2009 (αυτή τη φορά στο πανηγύρι του Χίλια), όπου πλέον αναλώθηκε από μικροφώνου σε…ποιητικές αναφορές από την…τουρκική Μυθολογία, εξυμνώντας τα (δήθεν) 40 παληκάρια κάποιου…Σουλεϊμάν Πασά, που εισέβαλαν τον 14ο αι. στη Θράκη και σκοτώθηκαν πολεμώντας ηρωικά: «…ας σταματήσουν οι φουρτούνες στον κόσμο. Οι δρόμοι είναι των Τούρκων. Οι δρόμοι είναι των τουρκικών λιονταριών. Αυτοί οι 40 πέρασαν το Τσανάκκαλε και έγιναν μύθος, πίνοντας από το κρασί του θανάτου», όπως το κατέγραψε και πάλι ο «Αντιφωνητής» (φ. 277, 17-8-09)! Ο άνθρωπος για μια ακόμη φορά εξύμνησε δημοσίως την πολεμική αρετή των Τούρκων μέσα στην Ελλάδα και με αφορμή την κατάκτησή της! Το πρόβλημα ωστόσο δεν είναι τόσο αυτός και οι υπόλοιποι τοπικοί ομοϊδεάτες του, όσο βεβαίως το τι κάνει το (αυτοφερόμενο ως) ελληνικό κράτος και οι «αρμόδιοι» εκπρόσωποί του!
Αλλά βεβαίως, όσον αφορά και το θέμα αυτό με τα δύο χύδην εκτουρκισμένα (πρώην) πομάκικα πανηγύρια, η ελληνική πολιτεία πoιεί την…νήσσαν! Οι αρμόδιες υπηρεσίες του ΥΠ.ΕΞ. συνεχίζουν να δίνουν βίζες σ’ όλο 1ετούτο το ετερόκλητο μπουλούκι από νομάρχες, δημάρχους, ιμάμηδες, χορευτές, τραγουδιστές, παλαιστές, τσαλκιτζήδες, νταουλτζήδες και…αυτοσχέδιους οθωμανολάγνους «ποιητές», που μας κουβαλιέται σύσσωμο για να «επιβεβαιώσει» κάθε χρόνο τον τούρκικο χαρακτήρα των εκδηλώσεων! Και η εκνευριστικά προκλητική παρουσία των ελληνικών τοπικών Αρχών συνεχίζει βέβαια να τους νομιμοποιεί. Δήμαρχοι, νομάρχες, βουλευτές και λοιποί ελληνόφωνοι κομματικοί παρατρεχάμενοι λάμπουν δια της…παρουσίας τους δίπλα στον Τούρκο πρόξενο και τους ψευτο-μουφτήδες, βγάζοντας ενίοτε και λόγους ή απευθύνοντας χαιρετισμούς! Φέτος βέβαια για πρώτη φορά το άθλιο αυτό φαινόμενο ήταν κάπως μειωμένο (ειδικά στο πανηγύρι του Χίλια τον περασμένο Ιούλιο, ο μόνος «χριστιανός» επίσημος που παρέστη ήταν ο νυν υφυπουργός Γ.Ντόλιος), αλλά και πάλι δεν γνωρίζουμε τι θα συμβεί του χρόνου! Εμείς ευχόμαστε να σταματήσει εντελώς (αν και βεβαίως – για να μην εθελοτυφλούμε – το σημαντικότερο ούτως ή άλλως είναι να ληφθούν επιτέλους και κάποια μέτρα κι όχι απλώς να μην…παρευρισκόμαστε επισήμως, αφήνοντάς τα όργανα του Προξενείου μόνα τους στο βουνό, για να κάνουν ανενόχλητα τη…δουλειά τους)!
Χαρακτηριστικά πάντως και απολύτως ενδεικτικά όλης αυτής της αρρωστημένης κατάστασης που κρατάει εδώ και μια ολόκληρη 12ετία, είναι τα επιλεγμένα ντοκουμέντα (από την ερασιτεχνική κάμερα του συνεργάτη της ιστοσελίδας μας www.proxeneio-stop.org M.K.), που σας παραθέτουμε στη συνέχεια από το πανηγύρι του Ακρίτα (Αλάντεπε) κατά τα τελευταία χρόνια.
Παρακολουθήστε λοιπόν την εκτέλεση του κλασσικού «πατριωτικού» τούρκικου τραγουδιού «Τσανάκκαλε», χορούς από τουρκικά συγκροτήματα, αγώνες με Τούρκους παλαιστές, αλλά και έναν (υποτιθέμενο ντόπιο) χορό από τα παιδιά της «Τουρκικής Ένωσης Ξάνθης» με αυθεντικές παραδοσιακές φορεσιές της…Τουρκίας (περί…Πομάκων, εννοείται, ούτε λόγος πλέον να γίνεται)!
Δείτε ακόμη τον Τούρκο πρόξενο Μουσταφά Σαρνίτς να εισέρχεται στον χώρο της εκδήλωσης, επευφημούμενος και χαιρετώντας ως ηγέτης, ενώ στη συνέχεια χαρακτηρίζει το πανηγύρι «μακραίωνη παράδοση των προγόνων μας, που πρέπει να κληροδοτηθεί και στις επόμενες τουρκικές γενιές»!
Δείτε όμως και τον (διηνεκώς προκλητικό) νομάρχη Ροδόπης Άρη Γιαννακίδη να απευθύνει χαιρετισμούς μαζί με τον ψευτομουφτή Κομοτηνής Σερήφ και τον Τούρκο πρόξενο, να εξυμνεί ως «φίλο του, φίλο της Ελλάδας και θερμό υπέρμαχο της ελληνοτουρκικής φιλίας» τον (επίσης) παρευρισκόμενο νομάρχη Αδριανούπολης ή να αναλίσκεται και πάλι στις χιλιοειπωμένες πλέον μελοδραματικές του πομφόλυγες περί της συναδέλφωσης των ανθρώπων ανεξαρτήτως θρησκείας και φυλής, αφού όλους…μανάδες τους γέννησαν και δεν έχουν τίποτα να χωρίσουν (τα ίδια άλλωστε επαναλαμβάνει σταθερά και…ακούραστα κάθε χρόνο)! Και εμείς δεν έχουμε βεβαίως τίποτε κατά της συναδέλφωσης, υπενθυμίζουμε όμως απλά ότι δεν τις…συμμερίζονται όλοι με τον ίδιο ακριβώς τρόπο και ακόμη ότι πολλοί από αυτούς που έρχονται εδώ και μας μιλάνε για…αγάπες και λουλούδια, συμμετέχουν και σε αντίστοιχες γιορτές στην Προύσσα υπό τη σημαία της…ανεξάρτητης «Δυτικής Θράκης» (θα σας γράψουμε και γι’ αυτό προσεχώς)! Δεν τα ξέρουν αυτά οι πολιτικοί μας ή είναι πλέον τόσο εξουθενωτικά και ανεπανόρθωτα ηττημένοι από την αδιαφορία και τις νευρώσεις της (ψηφοθηρικής) εθελοδουλείας τους;


Πανηγύρι Ακρίτα (Αλάντεπε) - 2005


Πανηγύρι Ακρίτα (Αλάντεπε) - 2006



Πανηγύρι Ακρίτα (Αλάντεπε) - 2009


kostasxan Μοιραστείτε

Το σύγχρονο ΟΧΙ είπαν τα Πομακόπουλα του Μεγάλου Δερείου στο Τουρκικό Προξενείο της Κομοτηνής

Παρακολουθήσαμε χθες την παρέλαση και τον εορτασμό της εθνικής επετείου της 28ης Οκτωβρίου στο χωριό Μεγάλο Δέρειο στην ακριτική μας Θράκη.
Εκεί όπου η ηρωική δασκάλα Χαρά Νικοπούλου συνεχίζει απτόητη το έργο της.
Το "ηρωική" δεν είναι σχήμα λόγου αλλά βρίσκει αληθινά έκφραση στο πρόσωπο αυτής της δασκάλας.
Της δασκάλας που άντεξε...
* στις πιέσεις και στους εκβιασμούς του Τουρκικού Προξενείου και των εγκαθέτων του,
* που άντεξε στον ξυλοδαρμό αλλά στις απειλές ακόμη και για τη ζωή της,
* που άντεξε στις προσπάθειες περιθωριοποίησης και κατασυκοφάντησης της,
και που τώρα μπορεί να καμαρώνει τους μαθητές της να τραγουδάνε το "Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει" και να απαγγέλλουν ποιήματα για την εθνική γιορτή της 28ης Οκτωβρίου.
Παρουσία δεκάδων επισήμων αλλά κυρίως των εκατοντάδων πομάκων κατοίκων του Μεγάλου Δερείου χαρήκαμε μία ακόμη χρονιά την όμορφη παρέλαση των μικρών μαθητών, τις καταθέσεις στεφάνων, την απαγγελία ποιημάτων από ΟΛΟΥΣ τους μαθητές του σχολείου και κατασυγκινηθήκαμε ακούγοντάς τους να τραγουδάνε τα τραγούδια και τον εθνικό μας ύμνο κυματίζοντας τις σημαίες τους και πέφτοντας με το πέρας της γιορτής στην αγκαλιά της δασκάλας τους.
Ειλικρινά, αν θέλετε στην επόμενη παρέλαση να δακρύσετε, κάντε τον κόπο και ανεβείτε στο Μεγάλο Δέρειο.
Τέλος, επειδή από ότι φαίνεται πολλοί προσπαθούν να αλλοιώσουν το νόημα της εθνικής μας γιορτής και από "περήφανο-νικηφόρο-ηρωϊκό έπος των Ελλήνων" να τον μετατρέψουν σε μηνύματα για το "περιβάλλον", την "οικονομία" και πολλές "κοινωνικοπολιτικές ασυναρτησίες", εμείς θα βροντοφωνάξουμε σε όλους αυτούς τους φτηνούς "κουλτουριάρηδες" και "πολιτικάντηδες" ότι
Η Ελλάδα ΔΕΝ ΠΕΘΑΙΝΕΙ.
Και όσο κι αν κάποιοι προσπαθούνε να μας κάνουν να ξεχάσουμε, εκεί, στα βορειοηπειρωτικά βουνά, θα συνεχίσουν να παραμένουν άταφα τα νεκρά σώματα των χιλιάδων ηρώων μας, περιμένοντας την αναγνώριση της θυσίας τους και την δικαίωση από μια γενιά μπουχτισμένη από ηδονές, υλικά αγαθά και τραγική έλλειψη ιδανικών.
Ίσως μια μέρα, δίπλα στις φωτογραφίες των πολεμιστών του 1940, προστεθούν και σημερινοί ήρωες και ηρωίδες που δεν οπισθοχωρούν στις απειλές και συνεχίζουν να κρατάνε ψηλά το κεφάλι.
Και μας κάνουνε αληθινά περήφανους.
Πηγή

kostasxan

Απόστολος Κακλαμάνης: Παραβιάζονται τα ανθρώπινα δικαιώματα των Πομάκων

"Καίει" το Τουρκικό Προξενείο Κομοτηνής

Καταγγέλλει τους εγκάθετους πράκτορες

Μια ερώτηση - φωτιά που φέρνει στο προσκήνιο τα προβλήματα των Πομακικής καταγωγής συμπολιτών μας που θα συζητηθεί και αποτελεί έναυσμα για μια πιο σωστή προσέγγιση και την στήριξή τους κατέθεσε στους υπουργούς των Εξωτερικών και της Παιδείας ο βουλευτής Απόστολος Κακλαμάνης και πρώην πρόεδρος της βουλής δείχνοντας έμπρακτα το ενδιαφέρον και την ευαισθησία του.
Τα ανθρώπινα δικαιώματα των συμπολιτών μας Πομακικής καταγωγής παραβιάζονται και καταπατούνται συστηματικά από τους εγκάθετους του τουρκικού προξενείου, χωρίς η ελληνική πολιτεία να παρεμβαίνει, όπως έχει υποχρέωση από το εσωτερικό και το διεθνές δίκαιο.
ΕΡΩΤΗΣΗ Προς τους υπουργούς Εξωτερικών, Εσωτερικών και Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων
Με επιστολή που απέστειλε πρόσφατα προς το σύνολο της πολιτειακής και πολιτικής ηγεσίας, ο πολιτιστικός σύλλογος Πομάκων νομού Ξάνθης (την οποία επισυνάπτω), περιγράφει τη ζοφερή πραγματικότητα που επικρατεί στην περιοχή της Θράκης, εξαιτίας της διαχρονικής αβελτηρίας της ελληνικής πολιτείας και της εντεινόμενης αποθράσυνσης του τουρκικού κράτους και όσων λειτουργούν ως «πέμπτη φάλαγγα» της Τουρκίας στο εσωτερικό της χώρας μας.
Θύματα αυτής της κατάστασης είναι και οι συμπολίτες μας Πομακικής καταγωγής, τα ανθρώπινα δικαιώματα των οποίων παραβιάζονται και καταπατούνται συστηματικά από τους εγκάθετους του τουρκικού προξενείου, χωρίς η ελληνική πολιτεία να παρεμβαίνει, όπως έχει υποχρέωση από το εσωτερικό και το διεθνές δίκαιο, ειδικότερα δε από τη συνθήκη της Λωζάνης. Στην επιστολή του, ο πολιτιστικός σύλλογος Πομάκων νομού Ξάνθης περιγράφει τη συστηματική επιχείρηση εξαφάνισης της Πομακικής εθνοτικής, πολιτιστικής, θρησκευτικής και γλωσσικής ταυτότητας, επιχείρηση πτυχές της οποίας θα έπρεπε ήδη να έχουν απασχολήσει και την ελληνική δικαιοσύνη. Επειδή η Ελλάδα έχει πλήρως αποδεχθεί, ενσωματώσει και εφαρμόζει το σύνολο των διεθνών συμβάσεων και την ευρωπαϊκή νομοθεσία που εγγυώνται την προστασία των ατομικών δικαιωμάτων. Επειδή η προστασία των δικαιωμάτων αυτών αποτελεί υποχρέωση της ελληνικής πολιτείας. Επειδή η υποχρέωση αυτή δεν μπορεί να εξαντλείται στη μία από τις τρεις συνιστώσες της μουσουλμανικής μειονότητας που περιγράφεται από τη Συνθήκη της Λωζάνης - δηλαδή τους τουρκογενείς - αλλά πρέπει να εφαρμόζεται εξίσου και για τις άλλες δύο, δηλαδή τους Πομάκους και τους Ρομά.
Ερωτώνται οι κ. υπουργοί: Τι μέτρα πρόκειται να λάβει η κυβέρνηση προκειμένου να συμμορφωθεί το Τουρκικό προξενείο της Κομοτηνής, στο πλαίσιο της διπλωματικής του αποστολής και να σταματήσει να παρεμβαίνει στα εσωτερικά της χώρας μας. Ποια μέτρα προτίθεται να λάβει η κυβέρνηση ώστε να κατοχυρωθούν στην πράξη τα δικαιώματα των Ελλήνων πολιτών Πομακικής καταγωγής και συγκεκριμένα: Εάν σκοπεύει να προχωρήσει στην αναγνώριση της Πομακικής ως ισότιμης γλώσσας της μειονότητας μαζί με τα Τουρκικά και ως γλώσσα διδασκαλίας στα μειονοτικά σχολεία όλων των εκπαιδευτικών βαθμίδων. Εάν και πότε πρόκειται να λειτουργήσει στα Πομακοχώρια Δημόσιο ελληνικό σχολείο, ώστε οι έλληνες μαθητές Πομακικής καταγωγής να διδάσκονται από το Δημοτικό τα μαθήματά τους, τόσο στην Ελληνική, όσο και στην Πομακική γλώσσα.
Αθήνα, 13/7/2009
Ο Ερωτών Βουλευτής
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΧΡ. ΚΑΚΛΑΜΑΝΗΣ

2 σχόλια:

ΜΠΡΑΒΟ Κακλαμανη ΑΞΙΟΣ!!! Δεν ξερω ομως αν συμφωνει και giorgos μαζι σου .Τελικα μηπως εισαι σε λαθος μαντρι? 22 Ιούλιος 2009 10:30 πμ

ΣΤΕΦΑΝΟΣ είπε...
Όχι μόνο δε συμφωνεί ο Yiorgos μαζί του, αλλά ούτε και κάποιος άλλος από τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ φαίνεται να ενδιαφέρεται για το μείζον αυτό θέμα. Δυστυχώς μόνος φαίνεται ότι έχει απομείνει ο Κακλαμάνης να εκφράζει το "πατριωτικό" ΠΑΣΟΚ, αλλά...φωνή βοώντος εν τη ερήμω! Και προφανώς απάντηση άξια λόγου δε θα πάρει... 22 Ιούλιος 2009 5:03 μμ

Πηγή: kostasxan

Είμαστε Έλληνες Πομάκοι. Tούρκους δεν μπορούν να μας κάνουν με το ζόρι...

Συνέντευξη του εκδότη της Πομακικής εφημερίδας "Ζαγάλισα" στην εφημερίδα "Χρόνος" της Κομοτηνής

Η Μελαχροινή Μαρτίδου και η εφημερίδα "Χρόνος" της Κομοτηνής δεν καταθέτουν τα όπλα στην υποστήριξη του δικαιώματος των Πομάκων, να αρνούνται τον εκτουρκισμό τους. Και όπως είναι γνωστό, σ’ αυτόν τον αγώνα έχουν αντίπαλο και την αβελτηρία - για να το πούμε κομψά - πολιτικών και παραγόντων της τοπικής, αλλά και της κεντρικής εξουσίας.
Αναδημοσιεύουμε κατωτέρω τη συνέντευξή της με τον κ. Κεμάλ Εμίνογλου, εκδότη της "Ζαγάλισα", πομακικής εφημερίδας της Ξάνθης.
Χρειαζόμαστε υποδομές, σχολεία, τουρισμό στα 45 Πομακοχώρια στην Ξάνθη
Έλληνες και Βούλγαροι Πομάκοι συναντιούνται στο Γκότσε Ντέλτσεφ ενώ ξεκινά ένας αγώνας αναγνώρισης των δικαιωμάτων τους. «Στην Ελλάδα δεν έχουμε παράπονα» θα πει ο Κεμάλ Εμίνογλου, ο Πομάκος από την Ξάνθη που τα λέει χύμα χωρίς να φοβάται το ό,ποιο κλίμα θέλουν να επιβάλλουν τρομοκρατώντας τους κατοίκους της ορεινής περιοχής στον γειτονικό νομό.
Ερ. Είστε η φωνή των Πομάκων κ. Εμίνογλου που αντιστέκεται από ό,τι μαθαίνουμε.
Απ. Βεβαίως, συνεχίζουμε τον αγώνα μας, δεν πρόκειται να σταματήσουμε και δόξα τον Θεό έχουμε κόσμο και πάμε πολύ καλά.
Αυτό θέλουμε να μεταφέρουμε, ένα κλίμα, γιατί κάποιοι θέλουν να ομογενοποιήσουν τα πράγματα, να μιλάνε μόνο για "Τούρκους" στον χώρο της Θράκης. Δεν είναι έτσι όμως.
Αυτό το πράγμα δεν είναι σημερινό, το ξέρουμε, το έχουμε συνηθίσει καθημερινά και ξέρουμε ότι Πομάκοι υπάρχουν, υπήρχαν εδώ και 2.500 χρόνια, από τον Μέγα Αλέξανδρο.
Ερ. Εσείς τι κάνετε από την πλευρά σας ως Πομάκοι; Δηλαδή καταγράφετε τις μουσικές, τα παραμύθια, κάνετε εκδηλώσεις, βγάζετε εφημερίδες, δραστηριοποιείστε. Θυμάμαι τότε που ήμασταν μαζί στις Βρυξέλες όταν βρεθήκαμε σε εκείνη την απαράδεκτη εκδήλωση όπου είχατε το σθένος να μιλήσετε, να πάρετε τον λόγο. Κύριε Κεμάλ Εμίνογλου αυτά δεν τα ξέρει ο πολύς κόσμος και γι` αυτό ανοίγουμε ένα βήμα επικοινωνίας μαζί σας σήμερα.
Απ. Εγώ από τότε μέχρι σήμερα συνεχίζω τον αγώνα και έχω αποκτήσει πάρα πολλούς φίλους Πομάκους και σήμερα με στηρίζουν αυτοί εμένα. Εγώ σήμερα είμαι μόνος μου και με στηρίζουν αυτοί.
Ερ. Ήθελα να σας ρωτήσω για την πομακική γλώσσα. Γίνεται μία προσπάθεια, θεωρείται από τις λιγότερο ομιλούμενες γλώσσες της Ε.Ε. οι οποίες όμως στηρίζονται. Είχε γίνει και μία πρόταση αυτή η γλώσσα να διδάσκεται και στο πανεπιστήμιο Θράκης μέσα από ένα ειδικό τμήμα. Δεν προχώρησαν αυτές οι προτάσεις. Σκέφτεστε να κάνετε κάποιες ενέργειες και εσείς;
Απ. Εμείς κάνουμε ενέργειες, πηγαίνουμε στα χωριά, πηγαίνουμε παντού, έχουμε πάει και στην Βουλγαρία και αύριο έχουμε πάλι συνάντηση στην Βουλγαρία Ελληνοπομάκοι και Βούλγαροι Πομάκοι, θα έχουμε μεγάλες εκδηλώσεις και ομιλίες.
Ερ. Πώς θα πάτε εσείς εκεί; Θα πάμε μέσω Σερρών, μέσω Έβρου;
Απ. Μέσω Δράμας, από την Εσοχή και από εκεί θα πάμε στην Σόφια. Θα έχει Πομάκους από τις Βρυξέλες, από την Τουρκία, από την Γιουγκοσλαβία, την Βουλγαρία και από την Ελλάδα.
Ερ. Ποιο είναι το θέμα;
Απ. Το θέμα είναι να αναγνωρίσουν ότι υπάρχουν παντού Πομάκοι σε αυτά τα μέρη και να πάρουμε τα δικαιώματά μας. Υπάρχει ήδη σύλλογος Πομάκων με τον Ταχήρ Κόντε πρόεδρο, υπάρχουν εφημερίδες η «Ζαγάλισα», η εφημερίδα «Νατ Πρές» του Σεμπ. Καραχότζα, υπάρχουν εκδόσεις, μουσικά cd για τα οποία και ο κρατικός μηχανισμός πρέπει να ενδιαφερθεί. Από ό,τι βλέπω δεν δίνει σημασία κανένας σε αυτά τα πράγματα. Εμείς έχουμε σε κάθε χωριό ανθρώπους που μας εμπιστεύονται. Έχουμε πολύ κόσμο, τουλάχιστον 800-900 άτομα αν θελήσω σήμερα να τα μαζέψω θα το κάνω. Ο μόνος άνθρωπος από το 1964 που κράτησε τους Πομάκους, ήταν ο πατέρας μου που ήταν πρόεδρος της κοινότητας Μύκης και μετά από αυτόν από ακολούθησαν τρεις πρόεδροι, βοήθησαν. Όταν αυτοί οι άνθρωποι έφυγαν διαλύθηκαν τα πράγματα και μετά συνέχισα εγώ και μέχρι σήμερα δεν έχω σταματήσει. Έχω επαφές και στα 45 πομακοχώρια. Είναι Σμίνθη, Μύκη, Πάχνη, Γλαύκη, Κένταυρος, Αιώρα, Άλμα, Κοτύλη, Κύκνος, Εχίνος, Μελίβια, Μέδουσα, Κύρνος, πάρα πολλά χωριά.
Και να πούμε ότι είναι ανοικτόκαρδα χωριά. Μπορεί κανείς να πάει να πιει ένα ποτό, να πάει σε μία καφετέρια, να βρει μία όμορφη ταβέρνα, να απολαύσει. Οι επισκέπτες είναι ευπρόσδεκτοι, τους αγαπούν, έτσι δεν είναι;
Κοιτάξτε, εμείς οι Πομάκοι ποτέ στην Θράκη δεν έχουμε δημιουργήσει το παραμικρό. Και την Ελλάδα και τον τουρισμό και την παιδεία την αγαπάμε και την εκτιμάμε και θέλουμε να έχουμε τουρισμό επάνω στα χωριά, γιατί τα καπνά τελειώνουν. Πώς θα ζήσει αυτός ο κόσμος; Ή πρέπει το ελληνικό κράτος να μας βοηθήσει ή θα τα παρατήσουν και θα φύγουν στις πόλεις και θα διαλυθούν τα χωριά. Πρέπει να έχουν υποδομές σχολεία, τουρισμό, τα πάντα επάνω. Να μας φτιάξουν τους δρόμους, να δώσουν κίνητρα στους νέους για δουλειές.
Ερ. Πείτε μας για κάποια πανηγύρια, ποιες εποχές είναι καλές κανείς να έρθει στα πομακοχώρια πέρα από την άνοιξη που είναι η ομορφιά της φύσης;
Απ. Είναι η πρωτομαγιά που γίνεται στην Μέδουσα, στα ελληνοβουλγαρικά σύνορα που γίνεται το αντάμωμα. Κάποτε ανάβαμε φωτιές, πηγαίναμε με τα ζώα, με τον κόσμο σε χαρακτηριστικές τοποθεσίες. Όλα αυτά θέλουμε να τα ξαναζωντανέψουμε. Θέλω να συνεχίσουμε τον αγώνα, να μην σταματήσουμε. Ο κόσμος δεν με αφήνει, με αγαπά, με εκτιμά και είναι μαζί μου.
Ερ. Υπάρχουν κάποιοι που φοβούνται να προσδιοριστούν ως Πομάκοι;
Απ. Υπάρχουν. Να σας πω ένα πράγμα. Εμείς δεν φοβόμαστε από τους τουρκόφωνους. Εάν είχα φοβηθεί δεν θα είχα συνεχίσει, θα είχα σταματήσει από πολύ καιρό. Εγώ για την πατρίδα μου, για την Ελλάδα μου ας πεθάνω και αύριο. Το πολύ - πολύ θα με κάνουν ήρωα αν με σκοτώσουν οι τουρκόφωνοι. Δεν φοβάμαι. Εμείς δεν θα αφήσουμε να γίνει Κόσοβο στην Θράκη. Είμαστε Θρακιώτες, την πονάμε, την αγαπάμε την περιοχή εδώ θα μείνουμε. Είμαστε γνήσιοι Πομάκοι, δεν μας έφεραν, μας βρήκαν.
Ερ. Σας ενοχλούν τα δημοσιεύματα του τουρκόφωνου Τύπου;
Απ. Εμάς δεν μας ενδιαφέρει τι γράφει και πώς είναι και τι κάνουν. Εμείς έχουμε τον δικό μας αγώνα, ότι είμαστε Πομάκοι, ότι θα παραμείνουμε Πομάκοι. Απλώς θέλουμε το ελληνικό κράτος να το έχουμε δίπλα μας. Όπως οι περιφερειάρχες της Κομοτηνής, όπως οι υπουργοί, όπως μερικοί που έρχονται που είναι στην Θράκη να το καταλαβαίνουν αυτό το πράγμα.
Ερ. Πόσοι είναι τελικά οι Πομάκοι;
Απ. Έχουμε τον αρχηγό της Βουλγαρίας, που εκπροσωπεί 400.000 Πομάκους στην Βουλγαρία ενώ εμείς είμαστε στην Θράκη 35-36.000 Πομάκοι. Άσε που λένε οι τουρκόφωνοι ότι δεν υπάρχουν Πομάκοι και διάφορα άλλα. Αυτό είναι δικό τους πρόβλημα, εμείς δεν τους ενοχλούμε. Εγώ τους έχω πει, ειδικά μόνος μου, παιδιά δεν σας ενοχλούμε εμείς. Εσείς μην μας ενοχλείτε. Καθημερινά έχουμε προβλήματα. Να μας παρατήσουν. Εγώ είμαι Πομάκος, δεν μπορεί αυτός να με κάνει Τούρκο. Δεν πρόκειται να με κάνει. Γιατί επιμένει; Εμείς δεν πάμε για κομματικά, εμείς πάμε για την πατρίδα μας, για την Ελλάδα μας, για την Θράκη μας. Οι πρόγονοί μας έχουν περάσει στην ιστορία, μας έχουν αφήσει, τα έχουμε βρει όλα καλά και ωραία και να μην τα χαλάσουμε.
Σημ. εκδότη: Στην ετήσια έκθεση του Στέητ Ντηπάρτμεντ για τα ανθρώπινα δικαιώματα γίνεται για πρώτη φορά λόγος για καταπίεση των Πομάκων της Θράκης από τους τουρκόφωνους μουσουλμάνους: «Όπως δηλώνουν οι ίδιοι οι Πομάκοι πιέζονται από τους τουρκόφωνους για να αρνηθούν την ύπαρξη της πομακικής ταυτότητας ως διακριτής από την τουρκική».
Έστω και μ’ αυτόν τον συγκεκαλυμμένο τρόπο αναγνωρίζεται η ύπαρξη του προβλήματος. Σε αντίθεση με την ελληνική πολιτεία η οποία αποφεύγει επιμελώς να ενοχλήσει τους ανθρώπους του τουρκικού Προξενείου, οι οποίοι δρουν ανενόχλητοι εις βάρος των ελληνικών συμφερόντων.
Είναι ιδιαίτερα χαρακτηριστικό, ότι ακόμη και πολιτικοί αρχηγοί αποφεύγουν τον προσδιορισμό "Πομάκος", αρκούμενοι σε αναφορά στους "κατοίκους της ορεινής Ξάνθης".
Πηγή: diktyo21

kostasxan

Μεγάλο πλήθος Τούρκων πρακτόρων δρουν στα ορεινά της Θράκης

Εκμετάλλευση της θρησκευτικότητας των Πομάκων

Αυτή η άνοιξη είναι μία τελείως διαφορετική από τις προηγούμενες για την περιοχή της Θράκης και συγκεκριμένα για τις ορεινές περιοχές των Νομών Ξάνθης και Ροδόπης στις οποίες κατοικούν μουσουλμάνοι-Πομάκοι.
Αυτό το διάστημα, πολλές θρησκευτικές γιορτές «Χάτιμ*» γίνονται και μεγάλο πλήθος κόσμου μαζεύεται προκειμένου να γιορτάσει και να τιμήσει τους νέους μουσουλμάνους που εισέρχονται ισότιμα πλέον στην θρησκευτική ζωή με όλους τους υπόλοιπους.
Όμως, φέτος, το πλήθος αυτό μεταφράζεται σε πολλές χιλιάδες, ιδιαίτερα λόγω της ημερολογιακής επιλογής που έγινε από τους ιμάμηδες (που δεν πρέπει να ξεχνάμε πως στο σύνολό τους σχεδόν είναι όργανα-πράκτορες του Τουρκικού Προξενείου της Κομοτηνής και ενεργούν με βάση εντολές που τους μεταφέρονται από την Άγκυρα).
Η επιλογή αυτή έχει δημιουργήσει συνεχείς χρονολογικές περιόδους για το «Χάτιμ» κι έτσι πολύ συχνά παρατηρείται το φαινόμενο της συγκέντρωσης μεγάλων αριθμών (χιλιάδων) σε ορεινά χωριά όπου ζουν Πομάκοι.
Τις συγκεντρώσεις αυτές τις εκμεταλλεύονται, δεόντως, οι αρχές του Τουρκικού Προξενείου της Κομοτηνής προκειμένου να προπαγανδίσουν και στέλνουν τους κατάλληλους ανθρώπους έτσι ώστε να αποκομίσουν τα μεγαλύτερα δυνατά οφέλη.
Συγκεκριμένα, μόνο την Κυριακή 26/4/2009 στο χωριό Ωραίο της Ξάνθης, πάνω από 5 χιλιάδες Πομάκοι συγκεντρώθηκαν για να γιορτάσουν το «Χάτιμ»!!! Για να φαντασθεί ο απλός αναγνώστης το μέγεθος της γιορτής, αναφέρω πως 160 αγελάδες και 80 μοσχάρια σφάχτηκαν και μαγειρεύτηκαν για να εξυπηρετηθεί (η φιλοξενία συμπεριλαμβάνεται μέσα στο θρησκευτικό έθιμο) το συγκεντρωμένο πλήθος. Με εσωτερική οργάνωση (των Πομάκων και όχι της Ελληνικής Πολιτείας) κλείσθηκαν δρόμοι από το προηγούμενο βράδυ και οργανώθηκε η μεταφορά του πλήθους με ειδικά οχήματα, για να μην υπάρξουν ατυχήματα λόγω του στενού οδοστρώματος στην συγκεκριμένη περιοχή!!!
Μεγάλη βοήθεια δίνεται στους Πομάκους της περιοχής από τους ανθρώπους του Προξενείου της Κομοτηνής, οι οποίοι προσπαθούν να πλησιάσουν (μέσω της θρησκείας) τους ντόπιους κατοίκους. Η βοήθεια αυτή είναι υλική αλλά και χρηματική και αναγκάζει τους Πομάκους να νιώθουν υποχρέωση απέναντι σε αυτούς που τους βοηθούν (όπως άλλωστε θα ένιωθε ο καθένας που θα δεχόταν βοήθεια σε κάποια στιγμή που την χρειαζόταν). Γεγονός είναι πως σε πολύ μεγάλο ποσοστό υπάρχουν "αντοχές" και οι οικογένειες που διοργανώνουν το "Χάτιπ" ανθίστανται και δεν δέχονται βοήθειες των ανθρώπων της Άγκυρας. Σε καιρούς όμως δύσκολους (οικονομικά) μάλλον η Ελληνική Πολιτεία θα πρέπει να κινηθεί έτσι ώστε να σταθεί ως φυσικός αρωγός (οι Πομάκοι είναι Έλληνες πολίτες) και να ενισχύσει το σθένος των Πομάκων που συνεχίζουν να φωνάζουν: "Είμαστε Έλληνες"...
Η Ελληνική Πολιτεία, αδύναμη, παρακολουθεί τις εξελίξεις κα ευελπιστεί στον πατριωτισμό των Πομάκων, οι οποίοι σε πάρα πολλές περιπτώσεις ζητούν την βοήθεια της πατρίδας τους, της Ελλάδας, αλλά δυστυχώς φωνάζουν σε ώτα μη ακουόντων (όπως εξάλλου και όλοι οι Έλληνες πολίτες της περιοχής και όχι μόνο).

Κωνσταντίνος

Χάτιμ: Θρησκευτική εορτή των μουσουλμάνων, κατά την οποία γίνεται η ολοκλήρωση και η «ενηλικίωση» των μουσουλμανοπαίδων που έχουν ολοκληρώσει την ανάγνωση του Κορανίου. Το πρωί της ημέρας «Χάτιμ» οι μαθητές που έχουν τελειώσει τις σπουδές τους (ανάγνωση του Κορανίου και όχι μετάφραση) συγκεντρώνονται το πρωί στο τοπικό τέμενος (στο τέμενος-τζαμί) όπου με παρουσία μεγαλύτερων διαβάζουν κάποιο απόσπασμα που θα του υποδειχθεί. Ακολουθεί η μεταφορά του «ενήλικου» (θεολογικά) μουσουλμάνου στην οικία του, όπου δέχεται επισκέψεις συγγενών και φίλων, αλλά και χρηματικές επιβραβεύσεις. Μετά την ολοκλήρωση του "Χάτιμ" μπορεί ο νεαρός μουσουλμάνος να πάει στη Μέκκα, να μπει σε θεολογική σχολή και εάν ολοκληρώσει τις θεολογικές του σπουδές να γίνει ιμάμης και στη συνέχεια μουφτής.


Πηγή: kostasxan.blogspot.com

Ελληνικά Σχολεία ζητάνε οι Πομάκοι στην Θράκη και όχι μειονοτικά!!!

Τα μειονοτικά σχολεία μας καταστρέφουν!
Ένα μήνυμα, μία φωνή απελπισίας, μίας κραυγή που ζητάει βοήθεια, αναρτήθηκε από τον Σερήφ Μουσταφά (Έλληνα Πομάκο, κάτοικο της Θράκης) στην Πομακική εφημερίδα «Ζαγάλισα».
Μέσα από ένα κείμενο «φωτιά» καλεί την Ελληνική Πολιτεία να συνδράμει στην εκπαίδευση των παιδιών των Πομάκων, να δημιουργήσει Ελληνόφωνα σχολεία σε κάθε χωριό και να τα βοηθήσει να γίνουν καλύτεροι άνθρωποι, χρησιμότεροι πολίτες. Σε μία απέλπιδα προσπάθεια διαφυγής από τα πλοκάμια του Τουρκικού Προξενείου της Κομοτηνής, οι Πομάκοι μας καλούν να τους βοηθήσουμε ώστε μέσα στο σχολείο τα παιδιά τους να μαθαίνουν την Ελληνική γλώσσα και όχι την Τουρκική (οι Πομάκοι θεωρούν ως την μεγαλύτερη βρισιά εάν κάποιος τους πει «Τούρκους»).
Το κείμενο που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Ζαγάλισα», είναι ενδεικτικό της αγωνίας αλλά και του φόβου που διακατέχει αυτό το κομμάτι του Ελληνικού πληθυσμού. Αγωνία και φόβος ώστε να παύσει η συστηματική «γενιτσαροποίηση» των νέων Πομάκων, αλλά ταυτόχρονα αγωνία και φόβος ώστε αυτά τα Ελληνόπουλα να μεγαλώνουν ως Έλληνες (ασχέτως εάν είναι μουσουλμάνοι) και να μπορέσουν να έχουν τα κατάλληλα εφόδια (γλώσσα και γενικότερη Παιδεία) για να μπορέσουν στο μέλλον να είναι ανταγωνιστικά σε όλους τους επαγγελματικούς τομείς.

Ακολουθεί το κείμενο από την "Ζαγάλισα"
«Δημόσια Νηπιαγωγεία και η Επαγγελματική μας Αποκατάσταση
Τον τελευταίο καιρό έχω έρθει σε επαφή με πολλούς νέους Πομάκους και τους γονείς τους, που επιθυμούν να τα παιδιά τους να πηγαίνουν στα δημόσια σχολεία και όχι στα δίγλωσσα μειονοτικά τα οποία τους δυσκολεύουν να μάθουν την ελληνική γλώσσα και γραμματική, στοιχεία απαραίτητα για την είσοδο στο πανεπιστήμιο και για μια καλή δουλειά αργότερα στον δημόσιο ή ιδιωτικό τομέα.
Η νεολαία στα Πομακοχώρια μας δεν ενδιαφέρεται για το τι θέλει ο πρόξενος της Τουρκίας αλλά ενδιαφέρεται για το μέλλον της, ενδιαφέρεται για το πώς θα βρει εργασία, για το πώς θα βοηθήσει στην ανάπτυξη της περιοχής, ενδιαφέρεται για τη διατήρηση της πομακικής παράδοσης και της μητρικής μας γλώσσας, της πομακικής.
Σε όλα λοιπόν τα Πομακοχώρια τα παιδάκια πάνε στα δημόσια νηπιαγωγεία και έτσι δεν χρειάζεται ο ιμάμης από την Κομοτηνή Ιμπραχήμ Σερίφ να πληρώσει τα πρόστιμα για να μην στέλνουν οι Πομάκοι τα παιδιά τους στα νηπιαγωγεία.
Οι άνθρωποι μας καταλάβανε πόσο, καλό κάνει στην μετέπειτα σχολική πορεία ενός μικρού παιδιού το δημόσιο νηπιαγωγείο.
Όμως η ελληνική πολιτεία πρέπει να ξυπνήσει επιτέλους από το βαθύ της ύπνο και να φτιάξει δημόσια δημοτικά σχολεία σε κάθε χωριό της Θράκης για να μπορούν τα παιδιά μας να έχουν ίσες ευκαιρίες στην εκπαίδευση και ίσες ευκαιρίες για να μπουν στο πανεπιστήμιο και έτσι να βρουν μια δουλειά της προκοπής. Έλληνες πολιτικοί πάρτε επιτέλους μια πρωτοβουλία για το καλό αυτού του τόπου. Και εσείς γονείς μην δίνετε σημασία στα αραχνιασμένα μυαλά κάποιων ιμάμηδων που θέλουν να σας έχουν μέσα στο σκοτάδι επειδή αυτοί παίρνουν λεφτά από μητέρα ή γιαγιά πατρίδα τους.
Εμείς είμαστε περήφανοι που είμαστε Πομάκοι
Σερήφ Μουσταφά».

Αλήθεια, πόσο υπερήφανοι μπορούν να αισθάνονται οι ανευθυνο-υπεύθυνοι και οι καρεκλοκένταυροι που τυρβάζουν κατά τα άλλα για την «συμβολή» τους στα κοινά;
Πόσο υπερήφανοι μπορούν να αισθάνονται στο Υπουργείο Παιδείας, στο υπουργείο Εσωτερικών αλλά και στο Υπουργείο Εξωτερικών, όταν συμβάλουν μέσω της απραξίας τους στην υποβάθμιση αυτών των Ελλήνων;
Πόσο υπερήφανοι μπορούν να αισθάνονται ως Έλληνες όλοι αυτοί που (ηθελημένα;) αγνοούν ένα κομμάτι του Ελληνικού πληθυσμού και με την απαθή στάση τους το στέλνουν στην αγκαλιά της Άγκυρας που τους τάζει «λαγούς με πετραχείλια»;
Πόσο εθνικά υπερήφανοι μπορούν να αισθάνονται όλοι εκείνοι που ρίχνουν στο χάος της αμάθειας αλλά και του ανθελληνισμού νέους ανθρώπους που λαχταρούν να νιώσουν πως η πατρίδα τους, η Ελλάδα, τους αγαπά, τους σκέφτεται, τους συμπαρίσταται και τους ενδυναμώνει, στηρίζοντας τις προσπάθειές τους και αγκαλιάζοντάς τους ως λατρεμένα της παιδιά;
Αυτό το κάλεσμα προς βοήθεια, ακούγεται μέσα από τα βουνά της Θράκης και είναι ένα κάλεσμα που κανένας από εμάς δεν μπορεί να αγνοήσει και να μείνει ανεπηρέαστος, που κανείς δεν μπορεί να μην το ακούσει…
Εσύ κυρία Μπακογιάννη ακούς ή ασχολείσαι με τις δημόσιες σχέσεις που θα σε οδηγήσουν στην αντικατάσταση του σημερινού πρωθυπουργού;
http://kostasxan.blogspot.com/

Πομάκοι σε κλοιό

Του ΤΑΣΟΥ ΤΣΑΚΙΡΟΓΛΟΥ
Για επιχείρηση πολιτισμικής εξόντωσης των Πομάκων και των Ρομά της Θράκης κατηγορεί τους τουρκόφωνους της περιοχής ο Πολιτιστικός Σύλλογος Πομάκων Νομού Ξάνθης. Οι καταγγελίες περιλαμβάνονται σε επιστολή που έστειλε ο σύλλογος, τις προηγούμενες μέρες, στον πρόεδρο της Δημοκρατίας, στον πρωθυπουργό, στους πολιτικούς αρχηγούς και τον πρόεδρο της Βουλής.
*Στο κείμενό τους οι Πομάκοι Ελληνες πολίτες του νομού επικρίνουν τα πολιτικά κόμματα και τους τοπικούς άρχοντες ότι έχουν αναγάγει σε «προνομιακούς συνομιλητές» ορισμένους μουσουλμάνους παράγοντες οι οποίοι απαγορεύουν στην κοινότητά τους τον αυτοπροσδιορισμό των μελών της ως «Ελλήνων πομάκων, μουσουλμάνων το θρήσκευμα». Και καταγγέλλουν διώξεις που υφίστανται από τους αυτοπροσδιοριζόμενους ως «τούρκους» και το τουρκικό προξενείο.
*Οι εκπρόσωποι του Συλλόγου, ο οποίος ιδρύθηκε το...2007 με σκοπό τη διάσωση και της πολιτιστικής κληρονομιάς των Πομάκων, αποκαλύπτουν ότι μετά τη δημοσίευση του καταστατικού του, τα ιδρυτικά του μέλη έγιναν αποδέκτες απειλών, ύβρεων και συκοφαντιών, προκειμένου, όπως λένε, να καθιερωθεί «η ψευδής εικόνα της μιας, ενιαίας και μάλιστα τουρκικής, μειονότητας». Στο πλαίσιο αυτό, απευθύνονται στο ελληνικό κράτος προκειμένου να δείξει τον έμπρακτο σεβασμό του, τηρώντας το σύνταγμα, τη Συνθήκη της Λωζάνης και το ευρωπαϊκό κεκτημένο.
*Τι ακριβώς ζητούν;
*Πρωτίστως να διασφαλιστεί και στους Πομάκους το δικαίωμα στη δημόσια εκπαίδευση, καθώς, όπως καταγγέλλουν, παρά τις εκκλήσεις τους, δεν λειτουργεί ούτε ένα δημόσιο σχολείο στα Πομακοχώρια.
*Παράλληλα, απαιτούν να αναγνωριστούν τα Πομάκικα ως γλώσσα της μειονότητας ισότιμη με τα τουρκικά. «Δεν είναι δυνατόν τα παιδιά μας, στην ηλικία των 5-6 ετών να καλούνται να διδάσκονται μαθήματα σε ξένη προς αυτά γλώσσα, δηλαδή στα τουρκικά», αναφέρουν χαρακτηριστικά.
*Επίσης ζητούν από την Πολιτεία να προστατεύσει αποτελεσματικά τους Πομάκους που διώκονται και δέχονται επιθέσεις τόσο από το τουρκικό προξενείο όσο και από τους τούρκους εθνικιστές του νόμου.
*Για την πολιτική των κομμάτων καταγγέλλουν ότι «κοσμούν» τα ψηφοδέλτιά τους με ανθρώπους οι οποίοι υιοθετούν τις ακραίες και διχαστικές θέσεις του τουρκικού προξενείου. Για του λόγου το αληθές, μάλιστα φέρνουν ως παράδειγμα τις πρόσφατες αναφορές τόσο του Τσετίν Μάντατζη (ΠΑΣΟΚ) ότι «η τουρκική κοινότητα της Δ. Θράκης αποτελεί κομμάτι του μεγάλου τουρκικού έθνους», όσο και του υποψήφιου της Ν.Δ στην Ξάνθη, Ορχάν Χατζηιμπραήμ ότι επιθυμεί την είσοδό του στη Βουλή για να υπερασπιστεί τα δικαιώματα των «Τούρκων της μειονότητας».
*Είναι χαρακτηριστικό ότι οι διαμαρτυρίες των Πομάκων ολοκληρώνονται με την καταγγελία ότι σε συνεδρίαση της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Ξάνθης-Καβάλας-Δράμας στις 22/10/08, όλοι οι μουσουλμάνοι σύμβουλοι απαίτησαν να απαλειφθεί ο όρος «Πομακοχώρια» από υπουργική απόφαση του ΥΠΕΧΩΔΕ και να αντικατασταθεί είτε με το «Τουρκοχώρια», είτε με το «Ορεινός Ογκος».
ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ - 08/03/2009


infognomonpolitics