Το μίσος ως εργαλείο πολιτικής

Γιάννης Σιδέρης

Στη χώρα μας δε διεξάγεται κανένας ταξικός αγώνας. Δεν αντιτίθενται οι πληβείοι με τους έχοντες. Αυτά τα εξάχνωσε, χωρίς να τα λύσει, η θητεία του ΠΑΣΟΚ με το πανταχόθεν εύκολο χρήμα.

Δεν είναι αγώνας μη προνομιούχων το να καλεί σήμερα η νομαρχιακή επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ στο Πειραιά συγκέντρωση, στην κορύφωση της πανδημίας, με ένα αλαλούμ μπουκέτο αιτημάτων «ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης», απλώς για να δικαιολογήσει την συγκέντρωση που οργανώνει.

Ούτε είναι αγώνας μαθητικών αιτημάτων να οργανώνεται σήμερα μαθητική πορεία στη Λάρισα με σύνθημα «Η τρομοκρατία δε θα περάσει, των μαθητών η πάλη θα τη σπάσει». Η επίθεση γίνεται με αφορμή «την απρόκλητη επίθεση» (πάντα έτσι ονομάζεται κάθε έλεγχος), σε πάρκο «την ώρα που οι μαθητές συζητούσαν, με αποτέλεσμα ένας μαθητής να σπάσει το χέρι του». Οι αστυνομικοί ήταν με πολιτικά, δεν έφεραν γκλόμπ.

Αυτή είναι η αριστερά

Τάσος Ευαγγελίου

Μπαχαλάκηδες, εραστές μιας εξουσίας που χάθηκε με παράσημα και περγαμηνές από αγωνιστικές… καταλήψεις και καταστροφές κυκλοφορούν ως αριστεροί με ιδεολογία τις σημαίες ευκαιρίας.

Ο Κύρκος και ο Παπαγιαννάκης δεν υπάρχουν πια και οι κληρονόμοι τους δε θυμίζουν σε τίποτα τη συγκροτημένη αριστερά που μετά τη νομιμοποίησή της λειτούργησε μέσα από το κοινοβουλευτικά εκλεγμένο δημοκρατικό τόξο.

Τα όσα έγιναν την περίοδο 2010 – 2014 έδειξαν το αληθινό πρόσωπο της μέχρι τότε αποκαλούμενης ευρωπαϊκής αριστεράς, ενώ η ήττα στις εκλογές του 2019, επιβεβαίωσε πως το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι η με κάθε τρόπο επιστροφή στις καρέκλες της εξουσίας. Και αυτό χωρίς να τους νοιάζει η χώρα και το μέλλον, αλλά χειρότερα ακόμη, χωρίς κανένα απολύτως ενδιαφέρον για την πανδημία και τους κινδύνους για τη δημόσια υγεία.

Από τον Νοέμβριο και μετά και κυρίως από τη μεγάλη επιστημονική ανακάλυψη, του εμβολίου, που δύναται να επιταχύνει τις διαδικασίες αντιμετώπισης του κορονοϊού και επιστροφής στην κανονικότητα, ο ΣΥΡΙΖΑ, η αποκαλούμενη και κυβερνώσα αριστερά, επέλεξε ως τακτική και κεντρική πολιτική στρατηγική, όχι απλά τους υψηλούς τόνους αλλά την ένταση.

Η Aριστερά θέλει νεκρό τον Κουφοντίνα

Τάκης Θεοδωρόπουλος
 
Η Aριστερά χρειάζεται ήρωες. Και όσο λιγότερη πολιτική διαθέτει, τόσο περισσότερο τους χρειάζεται. Από τον Τσε έως τον Αρη, η ιδεολογία της θυμίζει εικονοστάσιο. Για την Αριστερά οι ήρωες είναι πάντα οι ηττημένοι. Στο σημείο αυτό αγγίζει τα βαθιά της ελληνικής ψυχής, το ασυνείδητο του τραγικού που προγραμματίζει την ευαισθησία της. Γι’ αυτόν τον λόγο η «ευαισθησία» της είναι πιο ανθεκτική από την ιδεολογία της και την πολιτική της. Ο ηρωισμός της έχει απομυθοποιηθεί σε ολόκληρη την ευρωπαϊκή ήπειρο. Αντιστέκεται όμως στην καθ’ ημάς Ανατολή. Ετσι εξηγείται και η ταύτισή της με τον κατάδικο Κουφοντίνα. Στην κατάσταση που βρίσκεται σήμερα, ναυαγισμένη στα ρηχά της αντιπολίτευσης, ο αφηρωισμός του μοιάζει με φιλί της ζωής. Αν θέλει κάποιος νεκρό τον Κουφοντίνα, είναι η Αριστερά. Και γι’ αυτό έχει εργαλειοποιήσει την απεργία πείνας δημιουργώντας και στον ίδιον την ψευδαίσθηση πως έχει δημιουργήσει ένα μέτωπο συμπαράστασης που θα αναγκάσει την κυβέρνηση να υποχωρήσει. Στην πραγματικότητα, ξέρει πως το μέτωπο συμπαράστασης περιορίζεται στις ευάριθμες ομάδες που κλείνουν κάθε μέρα το Σύνταγμα. Και στους καταδρομείς που επιτίθενται στα αστυνομικά τμήματα. Τι μεταφέρεται στην εντατική του νοσοκομείου της Λαμίας είναι άλλο ζήτημα. Μπορεί να του μιλούν για κοινωνικές κινητοποιήσεις, για λαϊκό κίνημα και λοιπά γλαφυρά που συνηθίζουν. Τον έχουν εμπλέξει σε ένα παιχνίδι όπου αυτός κινδυνεύει να χάσει τη ζωή του και αυτοί να κερδίσουν κάποιους αντιπολιτευτικούς γύρους. Ετσι, τουλάχιστον, πιστεύουν και ως συνήθως πέφτουν έξω.
 
Η σιωπηρή πλειοψηφία των Ελλήνων μάλλον αδιαφορεί. Και αν επιχειρήσουν τις καταστροφές που απειλούν, η αδιαφορία θα μεταμορφωθεί σε αγανάκτηση. Προς το παρόν, οι μόνοι που ενδιαφέρονται για τον Κουφοντίνα είναι ο ΣΥΡΙΖΑ και διάφοροι παρατρεχάμενοι, όπως το χαζο-ΚΙΝΑΛ. Λυπάμαι που το χαρακτηρίζω έτσι και εννοείται δεν αναφέρομαι στους ψηφοφόρους του. Αναφέρομαι στην ηγεσία του, που έχει καταχραστεί στο όνομα του κληρονομικού Δικαίου την όποια πολιτική δυναμική του. Με τα γνωστά ολέθρια αποτελέσματα.
 
Οι δυνάμεις του δημοκρατικού τόξου δεν προσπάθησαν να ηρωοποιήσουν τα θύματα του Κουφοντίνα. Δεν μίλησαν για ήρωες της Δημοκρατίας που δολοφονήθηκαν από τους εχθρούς της. Ούτε για τον Παύλο Μπακογιάννη, που ήταν μαχόμενος πολιτικός, ούτε για τον Νίκο Μομφεράτο, που ήταν μαχόμενος δημοσιογράφος. Ακόμη και σήμερα την υπεράσπιση της μνήμης τους την αναλαμβάνουν οι συγγενείς τους. Η ανακοίνωσή τους, αν μη τι άλλο, είναι γραμμένη με την αξιοπρέπεια της ηθικής ανωτερότητας. Ποία η απόσταση της ηθικής ανωτερότητας από το ηθικό πλεονέκτημα; Μια ηθική δρόμος.

Το ΕΠΙΚΟ δίλεπτο του Κυριάκου με το ΞΥΛΟ ΣΤΗΝ ΑΡΙΣΤΕΡΑ για το Πολυτεχνείο - ΒΙΝΤΕΟ

Υπάρχουν φορές που ζει κανείς την ιστορία την ώρα που γράφεται. Όποιος σήμερα παρακολούθησε τον Κυριάκο Μητσοτάκη στη Βουλή είχε αυτήν την ευκαιρία.

Ο πρωθυπουργός ξεκίνησε το καταιγιστικό του κρεσέντο, που βάζει για πρώτη φορά στην μεταπολίτευση την Αριστερά στη θέση της, απαντώντας στις «σαχλαμάρες», όπως τις χαρακτήρισε, του κου Βαρουφάκη περί «υπεύθυνης ανυπακοής».

«Και στο Πολυτεχνείο υπήρχαν πολίτες όλων των παρατάξεων. Απλά κάποιοι έχτισαν καριέρες πάνω στο Πολυτεχνείο και κάποιοι άλλοι με σεμνότητα κράτησαν την αντίσταση που έκαναν για τον εαυτό τους», ξεκίνησε ο πρωθυπουργός σε υψηλό τόνο και ανεβάζοντας ντεσιμπέλ συνέχισε:

«Άντε να τελειώνουμε πια με τα ιδεολογικά άβατα σε αυτήν την αίθουσα. Σας τα είπα για την Εθνική Αντίσταση, θα τ´ακούσετε και για το Πολυτεχνείο!» – είπε καταχειροκροτούμενος από τους όρθιους βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας, πριν απευθυνθεί ονομαστικά στα κόμματα της Αριστεράς και τους αρχηγούς τους.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης θύμισε, τέλος, με αυστηρότητα στους κατά φαντασίαν επαναστάτες ότι δεν έχουν απέναντί τους καθεστώτα ανελεύθερα και αντιδημοκρατικά και ότι δεν είναι υπεράνω των νόμων.

«Επειδή λοιπόν εδώ έχουμε κοινοβουλευτική δημοκρατία, και επειδή οι νόμοι ισχύουν για όλους, θέλω να ενημερώσω και τον κο Κουτσούμπα και τον κο Βαρουφάκη ότι ό,τι δεν εξαιρούνται από την εφαρμογή των νόμων. Ό,τι ισχύει για τον κάθε Έλληνα πολίτη ισχύει και για τον κο Βαρουφάκη, και για εσάς, και για το Κομμουνιστικό Κόμμα!»

Πρόκειται για την πρώτη φορά που Έλληνας πρωθυπουργός βάζει από βήματος βουλής τόσο ξεκάθαρο «φρένο» στην ασυδοσία της ελληνικής μεταπολιτευτικής Αριστεράς.

Με αφορμή και τον κορωνοϊό, σήμερα στη Βουλή έλαβε χώρα ένα γενναίο ξεκαθάρισμα. Από το στόμα του Κυριάκου ειπώθηκαν λόγια που εφεξής θα αποτελούν σημείο αναφοράς όλων όσοι μάχονται για τη νομοκρατία, την ισονομία και την αστική δημοκρατία, συγχρόνως επιβεβαιώνοντας ότι μπροστά μας έχουμε έναν μεγάλο πολιτικό άνδρα και ηγέτη, που ήδη γράφει ιστορία.

Το ιστορικό κοινοβουλευτικό δίλεπτο του Κυριάκου που διέλυσε την Αριστερά 

dexiextrem

Τι θα γίνει με τους κόκκινους Χρυσαυγίτες;

Η υπόθεση της Χρυσής Αυγής, αυτού του νεοναζιστικού μορφώματος, έληξε τυπικά με την εκφώνηση των ποινών. Ουσιαστικά έληξε όταν δεν κατόρθωσαν να εισέλθουν στην Βουλή στις εκλογές του 2019.

Η Χρυσή Αυγή ήταν ένα έκτρωμα που αναδύθηκε μέσα από τον αντιμνημονιακό αγώνα. Τότε που αναδύθηκαν και άλλα πολιτικά εκτρώματα. Αποκλειστικό της όπλο ήταν η άσκηση ωμής βίας, με την στρατιωτικοποίηση της πολιτικής δράσης. Τραμπουκισμοί, άγριοι ξυλοδαρμοί, μαχαιρώματα και ένας νεκρός. Ευτυχώς, η συντονισμένη και αποτελεσματική δράση της πολιτικής και δικαστικής εξουσίας το 2013, έθεσε τις βάσεις για το τέλος των νεοναζί.

Με την άλλη βία όμως τι κάνουμε; Με την βία των κόκκινων χρυσαυγιτών. Μην νομίζετε πως διαφέρουν σε τίποτα. Ο καρατέκα στέλεχος του ΚΚΕ που χτυπά από πίσω έναν αστυνομικό που αμείβεται με 800 ευρώ, δεν διαφέρει από τον αυθεντικό χρυσαυγίτη που δέρνει ανυπεράσπιστους μετανάστες. Ούτε οι ερυθροτραμπούκοι που επιτίθενται ομαδικά σε  μεμονωμένα άτομα.

Αυτή η βία υπάρχει εδώ και σαράντα χρόνια. Μάλιστα η βία της επαναστατικής Αριστεράς άφησε πίσω της πάνω από τριάντα νεκρούς. Τα υπολείμματα της όμως εξακολουθούν και δρουν.

Προχθές εισέβαλαν στο γραφείο του πρύτανη του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών, τον απείλησαν, τον προπηλάκισαν, λόγω και έργω, και κατέστρεψαν ολοσχερώς το γραφείο του. Πριν από λίγες ημέρες συνέβη ακριβώς το ίδιο στην Πολυτεχνειούπολη.

Με 100.000€ επικηρύχθηκαν οι τραμπούκοι που προπηλάκισαν τον πρύτανη

Με το ποσό των 100.000 ευρώ επικηρύχθηκαν οι άγνωστοι δράστες των αδικημάτων που διαπράχθηκαν στο γραφείο του πρύτανη του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών, με σημερινή Κοινή Υπουργική Απόφαση του υπουργού Προστασίας του Πολίτη, Μιχάλη Χρυσοχοΐδη και του αναπληρωτή υπουργού Οικονομικών Θεόδωρου Σκυλακάκη.

Ειδικότερα, σύμφωνα με σχετική ανακοίνωση του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη, προκηρύχθηκε η συγκεκριμένη χρηματική αμοιβή σε οποιονδήποτε παράσχει στοιχεία και πληροφορίες σε αρμόδια Αρχή, στο πλαίσιο προκαταρκτικής εξέτασης που διενεργείται από την Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών, για κακουργήματα και πλημμελήματα που διέπραξαν μέλη της οργάνωσης «Πρωτοβουλία μαχητικής αλληλεγγύης» την 29-10-2020 στο γραφείο του Πρύτανη του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών.

Το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη κάνει έκκληση σε όποιον πολίτη γνωρίζει οτιδήποτε σχετικό να επικοινωνήσει με τους τηλεφωνικούς αριθμούς 210-6476243 και 210-6411111 της Διεύθυνσης Ασφάλειας Αττικής.
Σημειώνεται ότι για τα πρόσωπα που θα παράσχουν πληροφορίες και στοιχεία θα εξασφαλιστεί ανωνυμία έναντι κάθε Αρχής και οποιουδήποτε τρίτου.

Αθλιότητα στην ΑΣΟΕΕ: Τάγμα εφόδου αναρχοκομμουνιστών καθήλωσε τον Πρύτανη και του φόρεσαν πλακατ...

Το ποτήρι ξεχείλισε… Ως εδώ!!!

Στην καταδρομική εισβολή τάγματος εφόδου, αντιεξουσιαστές ακινητοποίησαν τον Πρύτανη του Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών στο γραφείο του και του φόρεσαν πλακάτ

Όμηρος στα χέρια του τάγματος εφόδου των κουκουλοφόρων του αντιεξουσιαστικού χώρου, κατά την εισβολή (29/10-11.30) στο γραφείο του, ο Πρύτανης του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών. Οι φασίστες με τις μαύρες κουκούλες, αφού ακινητοποίησαν τον Πανεπιστημιακό, με φραστικές απειλές και ύβρεις για να τον εξευτελίσουν του φόρεσαν στο λαιμό πλακάτ με το σύνθημα του αντιεξουσιαστικού χώρου, «αλληλεγγύη στις καταλήψεις»

Οι αντιεξουσιαστές, κατά την παραμονή τους στο χώρο της Πρυτανείας του Οικονομικού Πανεπιστημίου, προκάλεσαν βανδαλισμούς αναγράφοντας συνθήματα στους τοίχους και φθορές σε έπιπλα και ηλεκτρονικούς υπολογιστές. Αποχώρησαν αλαλάζοντας συνθήματα και τράπηκαν σε φυγή.

H Aριστερά του Μεσαίωνα

Σάκης Μουμτζής

 Ως γνωστόν η Αριστερά, σε όλες τις εκδοχές της, αντιδρά στην εξ αποστάσεως διδασκαλία στα σχολεία. Οι προφάσεις είναι αστείες. Ο κυριότερος λόγος είναι πως με αυτόν τον τρόπο διδασκαλίας αποκλείονται οι προστατευόμενοι, από την Αριστερά, καταληψίες. Όμως δεν είναι δυνατόν και να παρανομούν και να μην υφίστανται τις συνέπειες της παρανομίας τους. Η Κεραμέως τους έκοψε την «τζάμπα μαγκιά».

Πόσοι είναι αυτοί; Είναι μια ασήμαντη μειοψηφία, όπως φάνηκε και από το προχθεσινό «παμμαθητικό» συλλαλητήριο στην Αθήνα. Μετά βίας ήταν 5000 άτομα. Κυριαρχούσαν οι «μαθητές» των τριάντα ετών, ενώ υπήρχαν επαγγελματικά στελέχη των κομματικών νεολαιών, μπαχαλάκηδες και μετανάστες, κάποιοι εκ των οποίων πρωτοστάτησαν στα επεισόδια που έγιναν μετά.

Υπήρχαν και μερικοί μαθητές, για να μην αδικώ την διαδήλωση.

Είναι ολοφάνερο πως στις καταλήψεις κυριαρχούν οι χαβαλέδες, οι χουλιγκάνοι των γηπέδων και από κοντά οι μαθητές που είναι μέλη της ΚΝΕ και της, ούτως ειπείν, νεολαίας του ΣΥΡΙΖΑ.

Αν παρόμοιες μαθητικές κινητοποιήσεις πραγματοποιούνταν πριν από 15 ή 20 χρόνια, μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα θα είχαν εξαπλωθεί σε όλη την Ελλάδα. Σήμερα είναι κατειλημμένα συνολικά περίπου 300 σχολεία. Πρωταγωνιστές 15-20 μαθητές και εξωσχολικοί σε κάθε σχολείο. Πριν από 15-20 χρόνια κοντά τους θα προσέτρεχαν και οι σύλλογοι γονέων και κηδεμόνων στους οποίους ηγούνταν «προοδευτικοί» γονείς.

Σήμερα οι γονείς είναι απέναντι στους καταληψίες, ενώ δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που αποπειράθηκαν να τερματίσουν δυναμικά τις καταλήψεις.

Το ερώτημα είναι γιατί η Αριστερά παρέχει πολιτική κάλυψη σε εξωσχολικά στοιχεία, σε μπαχαλάκηδες, σε φανατικούς θυρών ποδοσφαιρικών γηπέδων; Γιατί ταυτίζεται με ό,τι πιο σκοτεινό υπάρχει στον χώρο των νέων ανθρώπων

Η ΟΛΜΕ θέλει να μπλοκάρει την τηλεκπαίδευση στα σχολεία

Οξύνεται η αντιπαράθεση γύρω από το ζήτημα των καταλήψεων που πραγματοποιούνται στα σχολεία της χώρας.

Τη στιγμή που σχολεία κλείνουν λόγω κρουσμάτων κορωνοϊού, το υπουργείο Παιδείας ανακοίνωσε χθες μια δέσμη τεσσάρων μέτρων προκειμένου να συγκρατήσει το κύμα καταλήψεων. Συγκεκριμένα, ανακοινώθηκε ότι με απόφαση της υπουργού Παιδείας, Νίκης Κεραμέως, και της υφυπουργού, Σοφίας Ζαχαράκη, προβλέπονται τα κάτωθι: 

Σε περίπτωση έκτακτου ή απρόβλεπτου γεγονότος, το οποίο καθιστά αδύνατη ή ιδιαιτέρως δυσχερή τη διεξαγωγή της εκπαιδευτικής διαδικασίας σε τμήμα ή σε ολόκληρη σχολική μονάδα, τα σχολεία υποχρεούνται να παρέχουν σύγχρονη εξ αποστάσεως εκπαίδευση, υποχρεωτική τόσο για τους εκπαιδευτικούς όσο και για τους μαθητές.  

Μαθητές που παρεμποδίζουν τη διεξαγωγή της εκπαιδευτικής διαδικασίας δεν επιτρέπεται να συμμετέχουν στη σύγχρονη εξ αποστάσεως εκπαίδευση και λαμβάνουν απουσίες για όσες διδακτικές ώρες προβλέπει το ωρολόγιο πρόγραμμα της ημέρας.

 Η απουσία μαθητή από κάθε διδακτική ώρα σύγχρονης εξ αποστάσεως εκπαίδευσης καταγράφεται από τον εκπαιδευτικό, προσμετράται στο γενικό σύνολο των απουσιών και λαμβάνεται υπόψη για τον χαρακτηρισμό της φοίτησης. 

 Κάθε εκπαιδευτικός υποχρεούται να καταγράφει με κάθε πρόσφορο τρόπο τους τίτλους της ενότητας που δίδαξε καθημερινά.

Υπενθυμίζεται ότι η υπουργός Παιδείας Νίκη Κεραμέως διεμήνυσε ότι οι χαμένες ώρες διδασκαλίας, λόγω καταλήψεων, θα αναπληρωθούν με μαθήματα σε αργίες, σχολικές γιορτές και Σάββατα.

«Μπλόκο» της ΟΛΜΕ για τηλεκπαίδευση σε υπό κατάληψη σχολεία

«Άγιο είχαμε που γλιτώσαμε από την αριστερά»

Η αριστερά κυβέρνησε. Κυβέρνησε 4,5 χρόνια, αλλά δεν έπεισε.

 Λεωνίδας Καστανάς

Η «προοδευτική» αριστερά, παρότι κυβέρνησε σε νορμάλ ή ευνοϊκές συνθήκες, και το δημόσιο χρέος αύξησε και τη μεσαία τάξη «γονάτισε».

Το παλιό κλασικό αίτημα της αριστεράς «διορίστε όλη την Ελλάδα στο δημόσιο» είχε πέρα από την πελατειακή και μια στρατηγική διάσταση. Να σκάσει το κράτος, να βαρέσει φαλιμέντο, να δημιουργηθεί οικονομική και πολιτική κρίση, να ανέβει η αριστερά στην εξουσία και να εγκαταστήσει επισήμως τον σοσιαλισμό. Όμως, δυστυχώς γι' αυτήν, το δημοφιλές αυτό αίτημα το υλοποιούσαν εν μέρει οι άλλες πολιτικές παρατάξεις και της έκλεβαν τη δόξα. Με αυτά και με εκείνα η Ελλάδα τα κατάφερε και στη μεγάλη κρίση του 2010 έσκασε. Πέντε χρόνια μετά, η πιο ριζοσπαστική, εναλλακτική, συγκρουσιακή και εν τέλει λαϊκίστικη εκδοχή της ήρθε πράγματι στην εξουσία.

Αλλά δεν έκανε όλη την Ελλάδα δημόσια. Παρόλο που ήθελε. Διότι κατάλαβε ότι δεν γινόταν. Κάποιοι έπρεπε να παράγουν και τον πλούτο. Πέντε χρόνια μετά ο Α. Τσίπρας επαναφέρει, από το βήμα της ΔΕΘ, το παλιό της αίτημα με την ελπίδα ότι αυτό θα γίνει και πάλι πιστευτό, θα φτιάξει ρεύμα που θα του δώσει ξανά το τιμόνι της χώρας. Όταν στερεύεις από προτάσεις, τα παλιά τεφτέρια πιάνεις. Αλλά το ψάρι δεν τσιμπάει πια.

Η επόμενη μέρα έχει μια μεγάλη διαφορά. Η αριστερά κυβέρνησε. Κυβέρνησε 4,5 χρόνια, αλλά δεν έπεισε. Ανέβηκε με προσδοκίες ότι θα αλλάξει την Ελλάδα και την Ευρώπη, αλλά απέτυχε. Προσδοκίες βεβαίως για τους αφελείς και για όσους δεν ήξεραν πρόσωπα και πράγματα. Και ήσαν πολλοί. Και επειδή κυβέρνησε, έχασε καθαρά στις εκλογές του Ιουλίου του 2019, ενώ εδώ και 4 χρόνια βρίσκεται πολύ πίσω από την κεντροδεξιά στις δημοσκοπήσεις. Σήμερα, με τη διαφορά στο 18%, ακόμα και ψηφοφόροι της θεωρούν ότι ο Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ θα τα κατάφερναν χειρότερα από τον Μητσοτάκη και τη ΝΔ τον χρόνο που πέρασε. Κάτι θα ξέρουν.

Και δεν μπορείς να πεις ότι οι αριστεροί κυβερνήτες υπονομεύτηκαν.

Αυτό είναι ΑΡΙΣΤΕΡΑ...

Αν κοιτάξουμε γύρω μας βλέπουμε μια Ελλάδα που για 40 χρόνια έχει δοκιμάσει όλα τα δόγματα που έχει προπαγανδίσει η αριστερά και τα αποτελέσματα είναι τραγικά. Δαιμονοποιήσαμε την ιδιωτική πρωτοβουλία και το κέρδος, αγκαλιάσαμε τον κρατισμό μέχρι αηδίας και το αποτέλεσμα είναι να έχουμε την πιο χρεοκοπημένη οικονομία στον κόσμο. Μετατρέψαμε τα σχολεία και τα πανεπιστήμια σε στρατόπεδα συγκεντρώσεως βίας και αμορφωσιάς. Ο δημόσιος τομέας είναι διαλυμένος και σχεδόν τριτοκοσμικού επιπέδου. Σε ολόκληρη την κοινωνία φαίνεται να έχουν χαθεί ακόμα και οι πιο βασικές συνήθειες και παραδόσεις που δημιουργούν την πραγματικότητα μιας πολιτισμένης κοινωνίας. Η αίσθηση του νόμου, της τάξης, της ιεραρχίας έχει χαθεί για να αντικατασταθούν από χιλιάδες μικρές και μεγάλες πράξεις βαρβαρότητας.

Ολος ο υπόκοσμος και τα παρακρατικά βυθοκορήματα ΕΙΝΑΙ Αριστερά ... ΤΥΧΑΙΟ ;;;

Εντελώς τυχαίο σύμφωνα με ανυπόληπτα blog που προσπαθούν να πουλήσουν "προοδευτικότητα"...

Δεν είναι λένε όλη η αριστερά Ληστοσυμμορίτες, περιθωριακοί, αποτυχημένοι και παλιάνθρωποι...

Όμως , όσοι έχουν συλληφθεί , (πχ 17Ν ) ανήκουν στον "Αριστερό Προοδευτισμό" και την "Αριστερή Διανόηση"...

Να μιλήσουμε μήπως για τους "αγωνιστές του Πολυτεχνείου" ;;;
Που εξαργύρωσαν τον αγώνα τους με θέσεις και οφίτσια στην Ελλάδα και την Ε.Ε ;;;
Που από τα πολλά λεφτά που πέρασαν από τα χέρια τους έχουν γίνει πιο πλούσιοι από αυτούς τους Βιομήχανους που "κατείγγειλαν" ;;;
Κάποτε η αριστερά ήταν η μεγάλη ελπίδα του τόπου για τη δημοκρατία και αριστεροί ήταν φωτισμένοι δημοκράτες, όπως πχ ο Γρηγόρης Λαμπράκης.

Σήμερα, "αριστεροί" αυτοπροσδιορίζονται διάφοροι κηφήνες του δημοσίου, μικροτσούτσουνοι κομπλεξικοί δολοφόνοι τρομοκράτες, αμερικανόδουλοι νεολαίοι και τρύπιοι καλλιτέχνες...
Θα τρίζουν τα κόκαλα του Γιάννη Πασσαλίδη, του Λαμπράκη και τόσων άλλων...
Μήπως τελικά όμως σήμερα "Αυτή είναι η αριστερά!" Νεοταξίτες , Θεωρητικοί, Ληστοσυμμορίτες,  Περιθωριακοί, Αποτυχημένοι και Παλιάνθρωποι που βρίζουν (στις καλύτερες περιπτώσεις) , λοιδορούν από τα blog τους , η ΕΚΤΕΛΟΥΝ με τα ΟΠΛΑ τους όσους δεν συμφωνούν με τις ιδέες τους ;;;
Το "μπαλάκι" είναι πάλι στο ταμπλό της Αριστεράς.
Πρέπει να ΑΠΟΔΕΙΞΕΙ ότι ΔΕΝ είναι trash .
Η καλή μαρτυρία που είχαν έχει τελειώσει προ ΠΟΛΛΟΥ...

Σφοδρή επίθεση Σαμαρά κατά της Αριστεράς

Γιατί η ΝΔ ψήφισε τη νέα δανειακή σύμβαση

Με σφοδρή επίθεση κατά της Αριστεράς, «που μας κουνά το δάχτυλο» ενώ όλα αυτά τα χρόνια της κυριαρχίας του ΠΑΣΟΚ «στήριξε καταστάσεις νοσηρές και στρεβλώσεις απίστευτες, που έχουν μεγάλη ευθύνη για εδώ που φτάσαμε» έκλεισε ο πρόεδρος της ΝΔ Αντώνης Σαμαράς την σημερινή ομιλία του στην Βουλή πριν την ψηφοφορία για τον εφαρμοστικό νόμο. Μια ψηφοφορία με την οποία όπως είπε κλείνει οριστικά το θλιβερό κεφάλαιο των τελευταίων δυόμισι χρόνων και ανοίγει ο δρόμος για τη λαϊκή ετυμηγορία και τις εκλογές. «Αφήνουμε πίσω τη χειρότερη εποχή που γνώρισε η Ελλάδα τις τελευταίες δεκαετίες. Και ανοίγουμε το δρόμο για τη νέα Μεταπολίτευση, που τόσο έχει ανάγκη ο τόπος!» είπε χαρακτηριστικά.

Μεταξύ άλλων είπε ο κ. Σαμαράς:

Eπειδή, καιρό τώρα, δεν έχω απαντήσει, απ’ αυτό το βήμα, στην αυξανόμενη επιθετικότητα της Αριστεράς, καιρός είναι να πούμε και κάποια πράγματα για την Αριστερά. Η οποία νομίζει ότι η ίδια είναι τάχα υπεράνω κριτικής. Αλλά δεν είναι! Και η οποία «καταγγέλλει» τα πάντα, χωρίς ποτέ να προτείνει τίποτε.

Καταγγέλλει γενικώς και αδιακρίτως τον «κακό καπιταλισμό», τους «κακούς επιχειρηματίες». Τους πάσης φύσεως «κακούς»…

Όμως, η γενική καταγγελία δεν είναι Πολιτική. Είναι εμμονή. Και στην περίπτωσή μας είναι και πολύ υποκριτική εμμονή!

Διότι, αν η Αριστερά ψάχνει «κακούς» για να καταγγείλει, καλό θα είναι να κοιτάξει και λίγο στον καθρέφτη της.

Θα ανακαλύψει ότι μπορεί η ίδια να μην κυβέρνησε ποτέ, αλλά άσκησε επιρροή και στήριξε καταστάσεις νοσηρές και στρεβλώσεις απίστευτες, που έχουν μεγάλη ευθύνη για εδώ που φτάσαμε.

Στήριξε προνόμια και αγκυλώσεις της δημόσιας διοίκησης, που δημιούργησαν ακυβερνησία και όργιο σπατάλης.

Έδιωξε επιχειρήσεις από την Ελλάδα με αλλεπάλληλες κινητοποιήσεις. Η Αριστερά, μαζί με το ΠΑΣΟΚ, δεν είχε βαλθεί να διώξει του Κινέζους από τον Πειραιά μόλις πριν δυόμιση χρόνια;

Η Αριστερά δεν είναι ο κύριος υπαίτιος για την ενοχοποίηση της επιχειρηματικότητας στην Ελλάδα;

Δεν έκανε, επί πολλά χρόνια, μοναδικές διεθνώς καταχρήσεις στις κινητοποιήσεις, όπου λίγες εκατοντάδες ατόμων κάθε μέρα παραλύουν την πόλη και ταλαιπωρούν αφάνταστα εκατομμύρια συμπολίτες τους;

Η Αριστερά δεν πρωτοστάτησε και στην υπεράσπιση του ασύλου παρανομίας στους Πανεπιστημιακούς χώρους;

Όπως πρωτοστάτησε και στις καταλήψεις σχολείων και Πανεπιστημιακών ιδρυμάτων, επί πολλά χρόνια, απαξιώνοντας πλήρως τη δημόσια Παιδεία, για την οποία υποτίθεται ότι κόπτεται;

Μπορεί να μην έχουν όλες οι πτέρυγες της Αριστεράς ευθύνη για καθένα απ’ όλα αυτά. Αλλά ολόκληρη η Αριστερά κατά καιρούς στήριξε και υπερασπίστηκε, όλα όσα αποτελούν σήμερα τις «ασθένειες» της Ελληνικής κοινωνίας, που μας έφεραν ως εδώ. Γι’ αυτό καλά θα κάνει να μην μας κουνάει το δάχτυλο.

Υπάρχει και μια σοβαρή διαφορά μεταξύ μας. Κι επειδή εκείνοι την ξεχνούν, θα τους τη θυμίσω:

Προσοχή! Λυσσασμένοι προδότες κυκλοφορούν ανάμεσά μας!

ΚΑΙ ΝΟΣΤΑΛΓΟΙ ΤΗΣ ΟΘΩΜΑΝΙΚΗΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑΣ ΟΙ ΑΝΑΡΧΟΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΕΣ!

ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ!

Χθες, Πέμπτη 19 Ιανουαρίου 2012, στις 8 μ. μ., και στον «Ελεύθερο Κοινωνικό Χώρο -  NOSOTROS» (όπου ως γνωστόν συχνάζουν αναρχοκομμουνιστές), στα Εξάρχεια, διοργανώθηκε ομιλία του γνωστού λυσσαλέου ανθέλληνα «δημοσιογράφου» της Θράκης, Αμπντουλχαλίμ Ντεντέ (που αποκαλεί δημοσίως τους Έλληνες «Γκιαούρηδες» και προπαγανδίζει την ανεξαρτησία της Θράκης) και κάποιου –«προοδευτικού» προφανώς- Φίλιππου Κυρίση, με θέμα: «Η ΟΘΩΜΑΝΙΚΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΤΡΑΓΙΚΕΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΚΑΤΟΙΚΟΥΣ ΤΗΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΤΗΣ ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗΣ ΤΗΣ».

Ιδού λοιπόν η αποκάλυψη του πραγματικού ρόλου των αναρχοκομμουνιστών: προδότες, προδότες και πάλι προδότες! Και ξανά μανά προδότες! Στην υπηρεσία όλων των εχθρών της Ελλάδας! Και των Τούρκων! Και των σιωνιστών! Και των Σκοπιανών! Και των Βουλγάρων! Και των Αλβανών! Λυσσασμένοι ανθέλληνες!

Νοσταλγοί των πιο μαύρων περιόδων σκλαβιάς και δυστυχίας του ελληνισμού! Και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας ακόμη! Και ασφαλώς, και του λεγόμενου «Οθωμανικού δικαίου» που τη συνόδευε…

(ΥΓ): «Φωτιά και τσεκούρι στους προσκυνημένους» (Θεόδωρος Κολοκοτρώνης).

Η κρίση και οι ευθύνες του “σοσιαλισμού” και της καθεστωτικής αριστεράς

...Τα περί καπιταλισμού που κραυγάζει σήμερα η αριστερά ιδεολογικοποιούν την κατάσταση, αποκρύβοντας την κρίσιμη αλήθεια από τον κοσμάκη: Ότι η κρίση δεν είναι αποτέλεσμα ιδεολογίας, αλλά μιας καλά οργανωμένης συνωμοσίας εις βάρος της ελευθερίας των λαών...
...Κανείς μας δεν ισχυρίζεται ότι είναι «καλός» ο καπιταλισμός – ειδικά στη σημερινή του μορφή. Οι ελεύθεροι άνθρωποι, όμως, δεν είμαστε με τον καπιταλισμό, είμαστε με την ελεύθερη οικονομία. Ας το καλοσκεφτούν, οι φίλοι της αριστεράς, μήπως, ιδεολογικοποιώντας τη σύγκρουσή τους με μια συνωμοσία, βοηθούν τη συνωμοσία να κερδίσει οπαδούς και γίνονται, άθελά τους, οι καλύτεροι υποστηρικτές της…

Χαίρεται και αγάλλεται το ΚΚΕ και άλλες «δημοκρατικές δυνάμεις», διότι ο λαός εξαθλιώνεται, ο καπιταλισμός κλονίζεται, το «αστικό καθεστώς» καταρρέει και αυξάνονται οι ελπίδες τους για άγρα οπαδών. Παραδόξως, βέβαια, η μάζα των αναποφάσιστων δεν λέει να στραφεί υπέρ των υπερασπιστών της εργατιάς. Αν μάλιστα δούμε την παρακμή αριστερής και δεξιάς διαδικτυακής αντιπολίτευσης, μετά την κυβέρνηση Παπαδήμου, και τη σταδιακή αναπτέρωσή της, όσο η ΝΔ αρχίζει να κρατά αποστάσεις, τότε αντιλαμβανόμαστε ότι, για δεξιούς και αριστερούς, η μόνη υπαρκτή προοπτική αντίδρασης στο Μνημόνιο είναι αστική και ενσαρκώνεται στο υπάρχον πολιτικό σκηνικό μόνον στο πρόσωπο του Αντώνη Σαμαρά.
Γιατί όμως συμβαίνει αυτό; Διότι ο κόσμος, πολύ απλά, αντιλαμβάνεται ότι η κρίση που ζούμε δεν είναι καπιταλιστική (όπως ήταν η κρίση του 2008-2009 στις ΗΠΑ), αλλά κρίση του σοσιαλισμού. Του σοσιαλισμού αλά ελληνικά. Της εύκολης και αδιέξοδης κριτικής σε όλα, ώστε να γίνουν όλα μπάχαλο και να κερδίσουμε το δικαίωμα να είμαστε αραχτοί και να μας ταΐζουν άλλοι.
Βέβαια, η καταστροφή της ελληνικής πιστοληπτικής ικανότητας από την κυβέρνηση ΓΑΠ ήταν στοχευμένη και εκ των προτέρων οργανωμένη. Αν ο Παπανδρέου, όμως, άναψε το φιτίλι, αυτός του έδωσε έτοιμη τη βόμβα ήταν ο σοσιαλισμός, όπως τον εφήρμοσε στην Ελλάδα ο αείμνηστος (ως καταστροφέας της χώρας) πατέρας του.
Ας εισφέρουμε στη συζήτηση μόνον ένα παράδειγμα άλλοτε κραταιάς βιομηχανίας που «κοινωνικοποίησε» ο αείμνηστος. Η βιομηχανία ήταν διεθνούς ακτινοβολίας, αλλά χτυπήθηκε άσχημα από τις πετρελαϊκές κρίσεις της δεκαετίας του 1970. Στις αρχές του ‘80 προσπαθούσε να επιβιώσει από τον αδυσώπητο διεθνή ανταγωνισμό. Κάποια στιγμή, στο τέλος ενός μήνα, αδυνατούσε να πληρώσει τους εργαζόμενους και είχε κηρυχθεί απεργία. Υπήρχε όμως μια καλή παραγγελία για χώρα της Μέσης Ανατολής. «Ρε παιδιά, να φορτώσουμε, να πάω τις φορτωτικές στην τράπεζα να μας δώσει χρηματοδότηση και θα πληρωθείτε αμέσως», είπε ο βιομήχανος στους εργαζόμενους. Συσκέφθηκαν οι εργαζόμενοι και είπαν: «Όχι, πρώτα θα μας πληρώσεις και μετά θα δουλέψουμε»! Έγκλημα; Σου λέει, γιατί να μην γίνουμε προβληματική επιχείρηση, να μας «κοινωνικοποιήσει» ο Ανδρέας και να γίνουμε όλοι μας δημόσιοι υπάλληλοι; Όπως και έγινε…
Πόσα άλλες παρόμοιες περιπτώσεις

Οι αριστεροί ταλιμπάν του πολυπολιτισμού

Η πορεία της Αριστεράς σε παγκόσμιο επίπεδο, από την ίδρυση της Α' Διεθνούς το 1864 έως σήμερα, είναι το αποτέλεσμα μίας ουτοπίας που εδράζεται στον αφύσικο εξισωτισμό, στην προσπάθειά της να καταργήσει τις ανθρώπινες διαφοροποιήσεις, τόσο σε επίπεδο φυσικών προσώπων-ανθρώπων, όσο και σε επίπεδο συλλογικοτήτων, όπως είναι τα έθνη. Ο ολοκληρωτισμός, η απάνθρωπη βία, η θρησκευτική εμμονή σε ατελέσφορα κοινωνικά πειράματα που γέννησε η Οκτωβριανή επανάσταση, η κατάλυση κάθε ελευθερίας και σεβασμό στον άνθρωπο, είναι γεννήματα αυτής της ουτοπίας. Το μίσος της Αριστεράς προς την εθνική και κοινωνική ποικιλομορφία, προς την πολιτιστική διαφοροποίηση, την ιεραρχία και τις ηθικές ιδέες, προς αυτό που συμβολίζει εν γένει ο κλασσικός πολιτισμός, προωθήθηκε για 150 χρόνια μέσα από τον μαρξισμό-λενινισμό, δηλ. τον κομμουνισμό.

Η κατάλυση της Ρωσικής δημοκρατίας από τους μπολσεβίκους του Λένιν, η κατοχή της μισής Ευρώπης από τον Στάλιν το 1945, η άνοδος του Μάο Τσε Τουνγκ το 1949, έθεσαν τα θεμέλια για να λάβει αυτή η ουτοπία μία υλική, καθεστωτική και επιθετική μορφή. Τα γκούλαγκ, οι μαζικές εξοντώσεις εθνών και ανθρώπων, η ισοπεδωτική «πολιτιστική επανάσταση» του Μάο, ο πρωτόγονος «αγροτικός κομμουνισμός» του Πολ Ποτ, τα στρατόπεδα συγκεντρώσεως του Εμβέρ Χότζα και του Κιμ Ιλ Σούνγκ, είναι απόρροια αυτής της ουτοπίας. Ο Στάλιν ήταν η φυσική κατάληξη της μαρξιστικής ουτοπίας, όχι ένα λάθος της!
Ο μαρξισμός-λενινισμός ήταν το πηδάλιο της Αριστεράς έως την πτώση του κομμουνισμού το 1989. Θα περίμενε κανείς, ότι η κατάρρευση του κομμουνισμού θα επέτρεπε στην Αριστερά να αναθεωρήσει τις αφύσικες ουτοπίες της, θα αντιλαμβανόταν ότι αυτές οι ουτοπίες οδηγούν σε εγκλήματα και ολοκληρωτισμούς και, απηλλαγμένη πλέον η Αριστερά των διεθνιστικών ιδεοληψιών της, θα αποδεχόταν την αξία και την «χρησιμότητα» του έθνους και της δημοκρατίας.
Ματαίως! Η ουτοπία της Αριστεράς μετουσιώθηκε τώρα στην «οικοδόμηση της πολυπολιτισμικής κοινωνίας», την υπονόμευση της εθνικής ομοιογένειας και της επιθέσεως εναντίον των αξιών του Δυτικού πολιτισμού. Όλα αυτά, υπό τον μανδύα της «προσαρμογής στα δημοκρατικά ιδεώδη», αλλά στην ουσία ισχύουν τα λόγια του φιλοσόφου Παναγιώτη Κονδύλη στον επίλογο της «Πολιτικής Θεολογίας» του Καρλ Σμιτ, ότι «τα ψοφοδεή κατάλοιπα της Αριστεράς εξωραΐζουν την πολιτική τους χρεοκοπία με κωμικοτραγικές εκδηλώσεις προσήλωσης προς τους θεσμούς»!
Αριστερά: Made in USA
Ο πολυπολιτισμός είναι η επόμενη διεθνιστική ουτοπία της Αριστεράς, μετά την χρεωκοπία του μαρξισμού-λενινισμού. Αν ο μαρξισμός είναι γέννημα της κρίσεως του Διαφωτισμού, ο «λενινισμός» παιδί του μυστικισμού της Ασιατικής στέπας, η «πολυπολιτισμική» κοινωνία είναι δημιούργημα της Αμερικανικής Αριστεράς. Είναι η διαστρέβλωση των νόμων του

Γιατί η Αριστερά δεν μπορεί να μας βγάλει από την κρίση

Όταν ξέρεις ότι δεν υπάρχει περίπτωση να κυβερνήσεις, όλα είναι εύκολα και οι λύσεις πολλές και ανέξοδες.  Όταν γνωρίζεις ότι ο συμπαθής κ. Λαφαζάνης δεν θα ορκιστεί ποτέ υπουργός οικονομικών, όταν γνωρίζεις ότι σοβαροφανής κ. Χαλβατζής δεν θα περάσει άοπλος το κατώφλι του Μαξίμου και ότι ο πολύς κ. Καζάκης δε θα χρειαστεί να εκπροσωπήσει τη χώρα μας σε κάποιο eurogroup, όλες οι επαναστάσεις είναι επιθυμητές και ανέξοδες.
Ποιες είναι οι προτάσεις της Αριστεράς για την οικονομία;
Η απάντηση προϋποθέτει και άλλο ερώτημα (πράγμα σύνηθες όταν πραγματεύεσαι την αριστερά):  Ποιάς αριστεράς;  Γιατί μέσα στον χώρο οι τάσεις είναι αμέτρητες, ουσιαστικά κάθε μεσαίο στέλεχος διαθέτει και δική του ‘’τάση’’.  Αυτό το κενό προσπάθησε να καλύψει ο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά μόλις του έσκασε η κρίση, βρέθηκε με το ένα τρίτο των στελεχών του (προεδρικοί) να φλερτάρουν με το παλαιό ΠΑΣΟΚ, το ένα τρίτο να ακολουθεί τον κ. Λαφαζάνη και τους δραχμολάγνους και το υπόλοιπο κομμάτι να είναι χαμένο στα όρια της πολιτικής νομιμότητας, κάπου ανάμεσα στην ΚΟΕ και τους μπαχαλάκηδες. και να μην ξεχνάμε ποτέ την αστείρευτη δεξαμενή ψήφο που αποτέλεσε η αριστερά για το ΠΑΣΟΚ στα χρόνια του Ανδρέα.
Αλλά, ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά (σεβόμενοι τη δυσκολία ότι μιλάμε για την αριστερά).
Η παραδοσιακή αριστερά, όπως αυτή εκφράζεται από το ΚΚΕ, έχει μια

Τώρα θυμήθηκε την απώλεια της Εθνικής κυριαρχίας η σταλινική προοδευτικάντζα.!

Η αριστερόστροφη προοδευτικάντζα βγήκε στο κάγκελο ουρλιάζοντας για την απώλεια εθνικής κυριαρχίας και διάφορες άλλες παρλαπίπες. Τώρα θυμήθηκε την εθνική κυριαρχία, επειδή έτσι είπαν οι image makers του συντρόφου Τσίπρα και των άλλων προοδευτικών ολετήρων.
Οι Έλληνες δεν ξεχνάνε ότι, για 36+1 χρόνια οι ίδιοι άνθρωποι που σήμερα μιλάνε για έθνος λοιδορούσαν όποιον τόλμαγε να...
μιλήσει για Έθνος, πατρίδα, αγώνες, Μακεδονία.
Για 36+1 χρόνια οι ίδιοι ανθρωποι που σήμερα μιλάνε για έθνος γαλούχησαν την ελληνική νεολαία να μισεί την πατρίδα, να καίει την σημαία, και να φτύνει την έννοια του Έθνους. 
Για 36+1 χρόνια όποιος μιλούσε για ελληνισμό και τις αξίες του, για θρησκεία, πατρίδα οι διάφοροι σύντροφοι και συντρόφισσες, τα Botox των ΜΜΕ (ξαπάτησης) του προοδευτισμού, και οι πανεπιστημιακοί υπαλληλίσκοι τον χλεύαζαν, τον αποκαλούσαν ακροδεξιό, χρησαυγίτη, εθνικιστή και ότι άλλο μπορούσε να κατεβάσει ο συφιλιδικός και κατευθυνόμενος εγκέφαλός τους.
Η λέξη Έθνος ήταν απαγορευμένη. Ακόμη το να την ξεστομίσεις ήταν αρκετό να σε ονομάσουν "καραγκιόζη με γκρά". 
Σήμερα όλο αυτό το συνονθύλευμα των

ΜΑΝΩΛΗΣ ΓΛΕΖΟΣ : Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΞΕΚΑΘΑΡΗ ΘΕΣΗ , ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΑ ΑΠΟΒΡΑΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ...!!!

Απλές διαπιστώσεις με καθυστέρηση δεκαετιών!!!

«Κάλιο αργά παρά ποτέ», λέει μια παροιμία.

Ο Μανώλης Γλέζος, με καθυστέρηση δεκαετιών έκανε, σήμερα, που ο λαθρομεταναστευτικός εφιάλτης κυλάει, σαν ορμητικός χείμαρρος στο δρόμο, τις πρωτόλειες διαπιστώσεις του:

«Το πρόβλημα είναι μεγάλο. Η κατάσταση σε ορισμένες συνοικίες είναι απαράδεκτη. Οι άνθρωποι δεν μπορούν να ζήσουν αντιμέτωποι με όλο αυτό το κύμα που εκμεταλλεύεται τους μετανάστες. Οι μαφίες των μεταναστών, τα αποβράσματα των μεταναστών, δεν διστάζω να το πω, δημιουργούν προβλήματα σε βάρος όλων των κατοίκων».

Ακόμα:

«Αυτά που λέω δεν τα λέει!(η Αριστερά). Η αριστερά παίρνει άκριτα το μέρος των μεταναστών χωρίς να καταδικάζει τις μαφίες που δρουν μέσα στους μετανάστες, και δεν ξεκαθαρίζει το θέμα. Από κει και πέρα, αυτό το έδαφος βρίσκει ο φασισμός και αναπτύσσεται […]».

Ολόκληρο το κείμενο του Γλέζου ΕΔΩ:
http://mavroseolous.blogspot.com/2011/05/blog-post_17.html

Ο φίλος Μανώλης, σήμερα, που έχει συντελεστεί η λαθρομεταναστευτική εισβολή και κατοχή της χώρας μας σε τέτοιες μακάβριες διαστάσεις, που και το ίδιο το καθεστώς αρχίζει να αγωνιά, ΔΙΑΠΙΣΤΩΝΕΙ, απλώς διαπιστώνει, κάποιες εξωτερικές όψεις του εφιάλτη…

Βεβαίως κάτι είναι και αυτό. Θα λέγαμε αρκετά σημαντικό γιατί προκαλεί κάποιες ρωγμές στα κυρίαρχα «αριστερά» στερεότυπα του «αντιρατσισμού» και βελονιάζει προβληματισμούς μέσα σε αριστερούς χώρους που δεν τολμούσαν ούτε καν να θίξουν το ζήτημα αυτό.

Μετά τις καταγγελίες και τη μετάλλαξη του παθόντος Κούνδουρου, μετά τις ομιχλώδεις επισημάνσεις της εφημερίδας «Πριν», έρχεται και ο Μανώνης Γλέζος να πυροδοτήσει τους προβληματισμούς πάνω στο πελώριο αυτό πολιτικό ζήτημα.

Βεβαίως είναι η ίδια η εφιαλτική κατάσταση που βιώνει ο ελληνικό λαός που ανάγκασαν και θα εξαναγκάσουν τους πάντες να καταπιαστούν με το πρόβλημα, να το μετατοπίσουν στις καρκινώδεις φουσκάλες του, σε κάποια εξωτερικά συμπτώματα, να το εμπορευτούν πολιτικά και να θάψουν τα βασικά αίτια και τις συνειδητές στρατηγικές του κεφαλαίου και του νεοταξικού καθεστώτος: Των «ανοικτών συνόρων» και της πολυπολιτισμικότητας...

Και οι καταγγελίες του Γλέζου σε επίπεδο απλών διαπιστώσεων κινούνται. Κάποια πυώδη αποστήματα, ορατά πλέον και στους τυφλούς, διακρίνει μόνο.

Ούτε καν αγγίζει το γεγονός ότι ο λαθρομεταναστευτικός εφιάλτης (η καταιγιστική εισβολή και κατοχή μας) αποτέλεσε την κεντρική στρατηγική του υπερεθνικού ιμπεριαλιστικού κεφαλαίου και προωθήθηκε ΣΥΝΕΙΔΗΤΑ, οργανωμένα, συντεταγμένα, σχεδιασμένα και βάρβαρα από ΟΛΟΥΣ τους μηχανισμούς του καθεστώτος: Κράτος, κυβερνήσεις, κόμματα, ΜΜΕ και τα ποικίλα ιερατεία της Παιδείας και της διανόησης…

Ούτε καν αγγίζει ο Μανώλης τούτο το οφθαλμοφανές: Ήταν η «αριστερά» σε όλες τις αποχρώσεις της, και ιδιαίτερα ο χώρος που ο ίδιος κολυμπάει, η εμπροσθοφυλακή αυτού του εφιάλτη, το άλλοθι και το τεκμήριο του εφιάλτη.

Και το κυριότερο: Ήταν αυτή η «αριστερά» που παρήγαγε τα τρομοκρατικά ιδεολογήματα του «αντιεθνικισμού» και του «αντιρατσισμού» και αποτελεί ΑΚΟΜΑ και σήμερα τον ιδεολογικό «αντιρατσιστικό» και πολυπολιτισμικό ροπαλοφόρο και τρομοκράτη…

Φυσικά οι θολές και εξωτερικές διαπιστώσεις του Γλέζου δεν καταπιάνονται καν με τις ολέθριες καταστροφές της λαθρομεταναστευτικής λαίλαπας σε κοινωνικό, εθνικό και πολιτικό επίπεδο: Στο επίπεδο της κοινωνικής συνείδησης και οργάνωσης του εργατικού κινήματος.

ΤΙΠΟΤΑ δεν έχει μείνει όρθιο και ο φίλος Μανώλης ούτε καν επιχειρεί, εδώ, να «διαπιστώσει» τις ολέθριες καταστροφές…

Απλώς μιλάει «σκληρά» για κάποια εξωτερικά συμπτώματα: Συμπτώματα για τα οποία σήμερα αρχίζουν να παπαγαλίζουν οι πάντες.

Ακόμα και ο Πρετεντέρης, ο Τσίμας, και αυτός ο Μανώλης Καψής αρχίζουν να ψελλίζουν περί «λαθρομεταναστών» και των «αφόρητων» συνθηκών στο κέντρο της Αθήνας…

Συνεπώς, γίνεται καθαρό ότι το «ξύπνημα» του Γλέζου είναι το «ξύπνημα» που πολιτικάντη και του νωθρού πολιτικού εμπόρου…

Τώρα θα περιμένουμε και το «ξύπνημα» του Μίκη. Ήδη άργησε και θα μείνει πίσω…
resalto

Μοιραστείτε

Η εκτραχηλισμένη αριστερά έφθασε στο τέλος της.

Για 35 χρόνια αυτό το συνονθύλευμα που ακούει στο όνομα αριστερά και αυτάρεσκα αυτοαποκαλείται "μεγάλη δημοκρατική παράταξη"(κλικ) δεν παρήγαγε ούτε κάν προβληματισμό για ενδεχόμενη αναχώνευση και πλουτισμό των σοσιαλιστικών ιδεών με στοιχεία ελληνικής και κοινωνικής ιδιαιτερότητας. Γεμίσαμε με αποσπασματικές μεταφορές, απομόνωση συγκεκριμένων φράσεων και γραμμών από ιστορικούς ηγέτες-θεατρίνους τοποθετώντας τα αποσπάσματα σε λαϊκό επίπεδο, χωρίς ιδεολογική επεξεργασία. Τα αποσπάσματα και τα επιγράμματα των ινστρουχτόρων και του Αγκιτ-Προπ της αριστεράς είναι ολοφάνερα θεωρητικά και συχνά αχρείαστα διδακτικά, αλλά εκείνο που μεταδίδουν είναι ασυνάρτητο δόγμα, πράγματα εξωφρενικά, παρά ένας τρόπος σκέψης για την ανθρώπινη ζωή στην κοινωνική και ιστορική της συνθήκη.
Η Αριστερά άν ήθελε να αυτοσυστηθεί θα μας έλεγε "Και επηρώτα αυτόν' τι όνομά σοι; λεγεών όνομά μοι, ότι πολλοί εσμέν" αν δεν την είχε προλάβει ο διάβολος στο κατά Μάρκον Ευαγγέλιο ( κεφ. ε' 8-9). Μήπως όμως πρόκειται για την ίδια δαιμονική μορφή που σαν άλλος Πρωτέας αλλάζει πρόσωπα και χρώματα; Λεγεών η αριστερά, γιατί πολυσχιδής όπως το "πνεύμα το ακάθαρτον". Πολυφυής (αν και μονοδιάστατη), πολυκέφαλη (αν και μικρόνους), πολυκέλαδη (αν και μονοσήμαντη), πολυεπικίνδυνη (αν και φύσει εαύλωτη). Και βέβαια φονταμεταλίστικη, όποια και αν είναι η αίρεση-δόγμα που κουβαλάει στο δισάκι της. Αδιάφορη στην λογική του λογισμού και ευαίσθητη μόνο στην λογική της ισχύος.
 Η αριστερά με τις παραφυάδες των -ισμών της , μαρξισμό, λενινισμό, σταλινισμό, τροτσκισμό, μαοϊσμό, λαϊκισμό, για να περιοριστούμε σε λίγες απο τις σύγχρονες ολέθριες ενσαρκώσεις της και με τα παρελκόμενα τρομοκρατία, βαρβαρότητα, εκσυγχρονισμό, προοδευτισμό, νεοταξισμό και γιατί όχι δημοκρατισμό εμφιλοχώρησε παντού, διέβρωσε τα πάντα. Καμία περιοχή του ιδιωτικού ή δημοσίου βίου, της δράσης της σκέψης που να μείνει αμόλυντη. Η συνδικαλιστική απολυταρχία, ο αφελληνισμός και η αποσύνθεση της Παιδείας, η φενάκη του διαλόγου, η απάτη του "ακαδημαϊκού ασύλου" είναι η προσφορά της Αριστεράς στην χώρα. Η ελληνική νεολαία εκπαιδεύτηκε στις τελετουργίες της βίας. Η τέχνη, ο λόγος, κατεξοχήν τόποι του υψηλού και ευγενούς δεν αποτέλεσαν εξαίρεση ούτε πανάκεια κατά της βάρβαρης επέλασης των βάρβαρων αριστερών ιδεολογημάτων. Από το "Ζιγκ-Ζαγκ στις Νεραντζιές"(κλικ) μέχρι τα υψηλά και περισπούδαστα φληναφήματα των ημετέρων που είναι ανίκανοι να καταλάβουν τι είναι πολιτισμός και ικανοί μόνο να ακολουθούν την πολιτισμένη ηγεσία τους. Αφού έκτισε την ύπαρξη της σε μία μεγάλη αφήγηση δόξας, τρόμου, μίσους και εκδίκησης που στο βάθος της υποσχέθηκε την οριστική και ολοκληρωτική Δικαίωση-Κυριαρχία επί των άλλων Η εκτραχηλισμένη αριστερά έφθασε στο τέλος της.
tabouri

Μοιραστείτε