RIMSE: Κόσοβο, ο παράδεισος των ακραίων ισλαμιστών

Οι πρόσφατες συλλήψεις περί των 50 Ισλαμιστών στο Κοσσυφοπέδιο που συνδέονται με την τρομοκρατική οργάνωση ISIS, αποτελούν τη κορυφή του παγόβουνου σε ότι αφορά στην επέκταση των τρομοκρατικών δικτύων Ισλαμιστικής υφής στα Δυτικά Βαλκάνια.
Του Ιωάννη Μιχαλέτου
ΠΗΓΗ: Radical Islam Monitor in Southeast Europe
Σύμφωνα με πηγές της KFOR, τα τελευταία 15 έτη, περίπου 300 εκατομμύρια δολάρια έχουν «επενδυθεί» από διεθνή εξτρεμιστικά δίκτυα στο μη-αναγνωρισμένο από τον ΟΗΕ κράτος του Κοσόβου, με μεγαλύτερους δωρητές, τους υπηκόους της Σαουδικής Αραβίας, Κουβέιτ, Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων και Κατάρ.
Μόνο το 2013, υπολογίζονται σε 35 εκατομμύρια δολάρια τα χρήματα που δόθηκαν προκειμένου να ξεκινήσει η διαδικασία μαζικής στρατολόγησης Αλβανών για να πολεμήσουν ως μισθοφόροι σε Συρία και Ιράκ.
Επιπλέον την παρούσα περίοδο, εξήντα περίπου ΜΚΟ ερευνώνται στο Κόσοβο για διασύνδεση με τη διεθνή τρομοκρατία με ονόματα όπως, «Kosovo Aid and Development», «Κίνημα Φουάντ Ραμίτσι» και άλλες που στην ουσία είναι μετωπικές οργανώσεις Μεσανατολικών εξτρεμιστικών κύκλων.
Ένα από τα πρόσωπα που θεωρείται από τις εισαγγελικές Αρχές της Πρίστινα ότι παίζει σημαντικό και παν-Βαλκανικό ρόλο είναι ο «Ρασίντ Ντζαρούμ», ο οποίος χορηγεί μεταξύ των άλλων δάνεια άνευ επιτοκίου σε Αλβανούς προκειμένου να ανοίξουν επιχειρήσεις στην περιοχή.

Συνδέεται με κύκλους Ισλαμιστών από το Κουβέιτ (Οργάνωση «Mercy International») που έχουν αναλάβει τη χρηματοδότηση. Οι συγκεκριμένοι Κουβεϊτανοί έχουν αναλάβει από το 2011 τη χρηματοδότηση Σύρων ανταρτών και επίσης είναι ενεργοί στους κόλπους της οργάνωσης ομπρέλας «Social Reform Society» που αποτελεί βραχίονα υποστήριξης της Χαμάς, της συριακής Μουσουλμανικής Αδελφότητας όπως και της αντίστοιχης αιγυπτιακής.
Η πολιτική ηγεσία του Κοσόβου μάλλον φαίνεται να επιθυμεί την εξάρθρωση των

Ένα έτος ελληνικής αδράνειας στα Βαλκάνια

του Κωνσταντίνου Χολέβα από το "Αντίβαρο"

Μετά από ένα χρόνο διακυβερνήσεως της χώρας από τον κ. Γ.Α. Παπανδρέου είναι χρήσιμο να κάνουμε έναν σύντομο απολογισμό της βαλκανικής μας πολιτικής. Θα μπορούσα κάλλιστα να αφήσω λευκή τη σελίδα, διότι ουδέν το αξιοσημείωτο επιτύχαμε, απλώς αδρανήσαμε. Παρά την παρουσία του ιδίου του Πρωθυπουργού επικεφαλής του ΥΠ.ΕΞ. μέχρι τον πρόσφατο ανασχηματισμό, η χώρα μας δείχνει να μην έχει καταλάβει τί σημαίνουν οι εξελίξεις στα γειτονικά μας κράτη. Η επίσημη διπλωματία μας αρκείται να αναμασά την καραμέλα περί καλής γειτονίας και περί προωθήσεως της ευρωπαϊκής εντάξεως των βαλκανικών κρατών.

Αντιθέτως η Τουρκία έχει φιλόδοξα σχέδια για την παρουσία της στην περιοχή. Όπως ομολογεί ο Τούρκος επικεφαλής του Υπουργείου Εξωτερικών κ. Νταβούτογλου (βλέπε το βιβλίο του ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΟ ΒΑΘΟΣ, που κυκλοφορεί και στα ελληνικά) η Άγκυρα έχει επιλέξει την αναβίωση του Οθωμανισμού, την αξιοποίηση του Ισλάμ και των μουσουλμανικών μειονοτήτων και την χρησιμοποίηση των Αλβανών και Βοσνιομουσουλμάνων ως τουρκικών μοχλών πιέσεως. Η προσπάθεια των Νεο-οθωμανών δυστυχώς ενισχύεται από την άφρονα διάθεση ορισμένων επιστημόνων και πολιτικών στην Ελλάδα, οι οποίοι νομίζουν ότι θα βελτιωθούν οι ελληνοτουρκικές σχέσεις με την αλλοίωση των σχολικών βιβλίων Ιστορίας και με την παρουσίαση της Οθωμανικής περιόδου ως μιάς απλής ρομαντικής και ήρεμης συμβιώσεως Χριστιανών και Μουσουλμάνων!... Την αγιοποίηση της Οθωμανικής περιόδου επιχειρεί και το τετράτομο ιστορικό εγχειρίδιο που χρηματοδότησε το γνωστό CDRSEE. Ευτυχώς με τον θόρυβο που ξέσπασε- και δικαίως- για το βιβλίο της Μ. Ρεπούση γλυτώσαμε την εισαγωγή της τετράτομης ανθελληνικής προπαγάνδας στα σχολεία μας. Προς το παρόν, ίσως.

Η Αλβανία διευρύνει συνεχώς την επιρροή της κάτω από την ομπρέλλα της «Φυσικής Αλβανίας». Δηλαδή η πολιτική και πνευματική ηγεσία στα Τίρανα καλλιεργεί την εικόνα του αδικημένου λαού δείχνοντας χάρτες με τα «εκατομμύρια» Αλβανών εκτός Αλβανικών συνόρων. Η ανεξαρτησία του Κοσσόβου ενθαρρύνει αυτές τις τάσεις. Απέναντι στη χώρα μας θέτουν δύο ζητήματα, για τα οποία τους τελευταίους δώδεκα μήνες δεν κάναμε τίποτε. Πρώτον το ζήτημα των περιουσιών των Τσάμηδων εγκληματιών πολέμου και δεύτερον τα δικαιώματα των Αλβανών μεταναστών στην Ελλάδα, τους οποίους μία ωραία πρωία θα εμφανίσουν ως μειονότητα. Είναι γεγονός ότι αρκετοί από αυτούς έχουν ενσωματωθεί στην κοινωνία μας, όπως δείχνουν και τα γεγονότα του Αγίου Παντελεήμονος (Έλληνες και Αλβανοί συνεργάζονται για την αυτοπροστασία τους). Χρειάζεται, όμως, έλεγχος του αριθμού των Αλβανών μεταναστών, διότι οι φανατικότεροι από αυτούς θα χρησιμοποιηθούν για την ανακίνηση μειονοτικών ζητημάτων εις βάρος μας.

Αντιθέτως οι ομοεθνείς μας Βορειοηπειρώτες ούτε στην Αλβανία αισθάνονται ασφαλείς ούτε βοηθούνται πολιτικά και οικονομικά από την Ελλάδα ώστε να παραμείνουν στην πατρώα γη.

Ο Πρωθυπουργός κ. Γ. Παπανδρέου κατά τη συνέντευξή του στην ΔΕΘ, στις 12-9-2010, παραδέχθηκε μεν ότι υπάρχει ανθελληνικό κλίμα και καταδίκασε τη δολοφονία του Αριστοτέλη Γκούμα στη Χειμάρρα, διέπραξε όμως το ολίσθημα να εξομοιώσει τους γηγενείς Έλληνες της Αλβανίας με τους Αλβανούς μετανάστες που ήλθαν πριν από 10-20 χρόνια στην Ελλάδα. Τέτοια λάθη δεν δικαιολογούνται διότι ανοίγουν την όρεξη για αλυτρωτισμούς. Η Ελλάς οφείλει να καταστήσει σαφές ότι οποιαδήποτε οικονομική και πολιτική υποστήριξη από την Ευρ. Ένωση προς τα Τίρανα θα εξαρτάται από την υλοποίηση μιας ορθής πολιτικής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων για τους Βορειοηπειρώτες.

Το θέμα της ονομασίας των Σκοπίων αφέθηκε άλλη μία φορά στα χέρια του κ. Νίμιτς και στην αφελή προσέγγιση της οικονομικής διπλωματίας. Και ο μεν μεσολαβητής του ΟΗΕ κάθε φορά που κάνει προτάσεις πλησιάζει περισσότερο προς τις σκοπιανές θέσεις. Η δε περιβόητη διπλωματία των σουπερμάρκετ απέτυχε παταγωδώς. Όσο περισσότερες ελληνικές επενδύσεις γίνονται στη ΦΥΡΟΜ, τόσο περισότερο αποθρασύνεται ο σκοπιανός εθνικισμός. Τον Απρίλιο του 2011 θα διεξαχθεί στη γειτονική αυτή χώρα απογραφή του πληθυσμού και ελπίζουμε να υπάρξει ευρωπαϊκή εποπτεία για την αποφυγή λαθροχειριών. Επιτέλους η ελληνική διπλωματία πρέπει να θέσει θέμα ελληνικής μειονότητας που καταπιέζεται. Να ζητήσουμε να υπάρχει στο έντυπο της απογραφής κουτάκι με την εθνότητα «Ἐλληνας». Στην προηγούμενη απογραφή τέτοια ένδειξη δεν υπήρχε. Αντί να δεχόμαστε μοιρολατρικά τις ανιστόρητες διεκδικήσεις περί της κατασκευασμένης δήθεν μακεδονικής μειονότητας, καλό είναι να αντεπιτεθούμε ειρηνικά και με όπλο μας τα ανθρώπινα δικαιώματα της πραγματικής μειονότητας.

Στην ίδια συνέντευξη στην ΔΕΘ ο κ. Παπανδρέου απέφυγε να δηλώσει σαφώς αν η Ελλάς θα αναγνωρίσει το Κόσσοβο. Στοιχειώδης αίσθηση αυτοσυντηρήσεως και υποχρέωσή μας απέναντι στην Κυπριακή Δημοκρατία μάς οδηγεί στη ΜΗ αναγνώριση. Ο νέος ΥΠΕΞ κ. Δ. Δρούτσας, που συνεργάσθηκε με τον Λόρδο Χάνεϊ την εποχή του σχεδίου Ανάν, προφανώς κατανοεί ότι αν αναγνωρίσουμε την απόσχιση εδαφών κατόπιν βίας είναι σαν να νομιμοποιούμε τα τετελεσμένα της εισβολής-κατοχής στην Κύπρο. Όσο για το θέμα του αγωγού Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολης ο Πρωθυπουργός ξεκίνησε με μία αρνητική στάση κατά την προεκλογική του εκστρατεία και τώρα φαίνεται να αναζητεί αμήχανος νέα γραμμή πλεύσης. Το ενδιαφέρον είναι ότι στη Βουλγαρία παρά τις οικολογικές ανησυχίες η κυβέρνηση δεν έχει επισήμως αποκηρύξει τον αγωγό, ενώ προστέθηκε και το ενδιαφέρον αμερικανικών εταιριών που ίσως μεταστρέψουν την επιφυλακτικότητα την κυβερνήσεως των ΗΠΑ.

Προσοχή, τέλος, απαιτείται στις γενικά καλές σχέσεις μας με τη Ρουμανία, η οποία διεκδικεί τους πολυάριθμους Βλαχόφωνους Έλληνες της Βορείου Ηπείρου.


Μοιραστείτε

Προκλητική παρουσία Δρούτσα στη Σρεμπρένιτσα

Τι να πούμε; Άγνοια των γεωπολιτικών δεδομένων της περιοχής μας; Άλλη μια απόπειρα προσεταιρισμού των διεθνών κέντρων άσκησης εξουσίας; Ό,τι και να είναι, η παρουσία του αναπληρωτή ΥΠΕΞ της χώρας μας στη Σρεμπρένιτσα, μπορεί να ικανοποίησε τον διεθνή παράγοντα, αναδεικνύει όμως για άλλη μια φορά την απόλυτη ταύτιση της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ με τα προστάγματα όλων όσων (Βερολίνο, Λονδίνο, Ρώμη και Ουάσινγκτον) διέλυσαν τη Γιουγκοσλαβία βυθίζοντας τα Δυτικά Βαλκάνια στο χάος και στο αίμα.
Επίσης, η παρουσία στη Σρεμπρένιτσα του Δημήτρη Δρούτσα, ενός εκ των συντακτών του εθνοκτόνου σχεδίου Ανάν, αποτελεί χτύπημα κάτω από τη ζώνη κατά του σερβικού λαού και μάλιστα τη στιγμή που αυτός δοκιμάζεται στο βόρειο τμήμα του Κοσσυφοπεδίου, καθώς η αλβανική μαφία της Πρίστινα, εξακολουθεί να δολοφονεί τους Σέρβους μέσα στην ίδια τους την κοιτίδα. Τα τελευταία γεγονότα στη Μιτρόβιτσα, μιλούν άλλωστε από μόνα τους. Όλα αυτά φαίνεται όμως ότι αποτελούν ψιλά γράμματα για τον Δρούτσα. Διαβάστε τις δηλώσεις του:
«Η παρουσία όλων μας σήμερα εδώ στη Σρεμπρένιτσα έχει μεγάλη συμβολική σημασία. Τιμούμε τη μνήμη χιλιάδων θυμάτων, αθώων θυμάτων των γεγονότων που διαδραματίστηκαν στη Σρεμπρένιτσα από 15 χρόνια, γεγονότα τα οποία συνιστούν έγκλημα κατά της ανθρωπότητας, γεγονότα τα οποία δεν πρέπει να επιτρέψουμε να συμβούν ποτέ ξανά. Η Ελλάδα υποστηρίζει τις προσπάθειες για την εμπέδωση της δημοκρατίας και την εθνοτική συμφιλίωση και ειρήνη στη Βοσνία Ερζεγοβίνη, προσπάθειες σημαντικές οι οποίες συνεχίζουν μέχρι να επουλωθούν όλα τα τραύματα, όλες οι πληγές. Οι πολίτες της χώρας αυτής έχουν κάθε δικαίωμα να αισιοδοξούν και να προσβλέπουν σε ένα καλύτερο μέλλον. Ένα μέλλον το οποίο δεν μπορεί παρά να είναι ευρωπαϊκό και η Ελλάδα σ' αυτή την πορεία, σ' αυτή την προσπάθεια θα είναι δίπλα τους».

Διαστρέβλωση από τη Δύση
Φυσικά, η ιστορία των συμβάντων στη Σρεμπρένιτσα, γράφτηκε όπως ήθελαν συγκεκριμένοι κύκλοι στη Δύση, που αρνήθηκαν να παραδεχθούν τις συνέπειες της γεωπολιτικής τους μηχανικής. Όμως, η διαστρέβλωση των όσων συνέβησαν στη Σρεμπρένιτσα, σιγά-σιγά αποκαλύπτεται και εκθέτει τους εμπνευστές μιας ακόμα ιστορικής απάτης.
Τι ακριβώς έγινε εκεί;... Στο γνωστό ως «safe heaven» υπό την εποπτεία των Ηνωμένων Εθνών, ο οργανισμός «ανέχτηκε» τον εξοπλισμό των μουσουλμάνων της πόλης με πτήσεις μάλιστα αμερικανικών αεροσκαφών και την άφιξη μουτζαχεντίν από μουσουλμανικές χώρες. Ανέχτηκε επίσης την ατιμώρητη δολοφονία Σέρβων της πόλης και κυρίως των περιχώρων της (πολλά εκεί τα σερβικά χωριά που κάηκαν (Κράβιτσα, Μαγκάσιτς, Σιλίκοβιτς, Κάιτς, Πόποβιτς, Οτσένοβιτς, μεταξύ άλλων), ιδιαίτερα την περίοδο 1992-93) από τις δυνάμεις του περιβόητου μουσουλμάνου δολοφόνου Νάσαρ Όριτς (απαλλάχθηκε των κατηγοριών στη Χάγη, το Διεθνές Δικαστήριο της οποίας προκάλεσε με τη γελοία απόφασή του τους πάντες!), διοικητή της 28ης Μεραρχίας των μουσουλμάνων που έδρευε στον κατά τον ΟΗΕ «θύλακα ασφαλείας» της Σρεμπρένιτσα (όπου δεν θα έπρεπε να υπάρχουν όπλα και στρατοί).
Οι Σέρβοι επί χρόνια παρακολουθούσαν τους ομοεθνείς τους να σφαγιάζονται και τις δυνάμεις του ΟΗΕ να αδρανούν. Πλέον, δεν είχαν πολλές επιλογές. Τα περί 8000 νεκρών στην πόλη, μετά την είσοδο των Σέρβων, ελέγχονται ως προπαγάνδα της Δύσης, ώστε να στιγματιστεί και να γονατίσει η Σερβία. Όσο δε για τις «παραδοχές» για τη Σρεμπρένιτσα από τις φιλοδυτικές κυβερνήσεις του Βελιγραδίου: όλοι αντιλαμβάνονται τη σκοπιμότητά τους, ενόψει μάλιστα της «ένταξης» της Σερβίας στις ευρωατλαντικές δομές.

elkosmos

Srebrenica, το συγχωροχάρτι του ΝΑΤΟ

Μοιραστείτε

Αποκάλυψη του σχεδίου της Αγκυρας για τα Βαλκάνια

Στις «τουρκικές μειονότητες» και στην «κοινή ιστορία» στηρίζει η Τουρκία τη διεκδίκηση του «φυσικού» ρόλου της στα Βαλκάνια, δήλωσε χθες στην Κωνσταντινούπολη ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Αχμέτ Νταβούτογλου, ανοίγοντας τις εργασίες της Συνόδου της Συνεργασίας των χωρών της Νοτιοανατολικής Ευρώπης (SEECP), που συνέρχεται σε επίπεδο κορυφής σήμερα στην Κωνσταντινούπολη.

Ο κ. Νταβούτογλου, παρουσιάζοντας τις προτεραιότητες της τουρκικής προεδρίας στη SEECP, κατέφυγε στις γνωστές νεο-οθωμανικές αντιλήψεις, κάνοντας λόγο για την «κοινή ιστορία και την κοινή πολιτιστική κληρονομιά», προσθέτοντας ότι η «ύπαρξη των ομογενών μας στην περιοχή και η ύπαρξη Τούρκων πολιτών με καταγωγή από τα Βαλκάνια» ωθούν την Τουρκία να στρέφει την προσοχή της στα Βαλκάνια.

«Φυσικός παίκτης»
Ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών δήλωσε ουσιαστικά ότι η ύπαρξη «τουρκικών μειονοτήτων» στα Βαλκάνια είναι αυτή που νομιμοποιεί την Τουρκία να αναλαμβάνει ρόλο «Φυσικού παίκτη» (Natural actor) στην περιοχή.

Ο κ. Νταβούτογλου κάλεσε την ΕΕ και το ΝΑΤΟ να κρατήσουν ανοικτές τις πόρτες τους για όλες τις βαλκανικές χώρες και έκανε ειδικές αναφορές για τις χώρες της περιοχής. Ενδιαφέρον έχει η αναφορά του στην ΠΓΔΜ (την οποία ανέφερε, βεβαίως, ως «Μακεδονία»), όπου ζήτησε τη χωρίς καθυστέρηση ένταξή της στο ΝΑΤΟ, κάνοντας, όμως, αναφορά στο θέμα του ονόματος, το οποίο αποτελεί -όπως είπε- το βασικό εμπόδιο για την ένταξή της στη Συμμαχία. Ο κ. Νταβούτογλου εξέφρασε την υποστήριξή του στην «εξεύρεση αμοιβαία αποδεκτής λύσης μέσω της διπλωματικής οδού», ενώ ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα ήταν η επισήμανσή του ότι η Τουρκία «ενθαρρύνει τις υψηλού επιπέδου επαφές μεταξύ των δύο πλευρών...», χωρίς να είναι γνωστό εάν αναφέρεται στις συναντήσεις Παπανδρέου - Γκρούεφσκι ή σε αλλού επιπέδου επαφές.
ΕΘΝΟΣ


infognomonpolitics

Μοιραστείτε

Η Ελληνική κρίση, οι Αλβανοί και τα Σκόπια

Γράφει: Ο Κωνσταντίνος Χολέβας

Μία ανησυχία που εκφράζεται από πολλούς Έλληνες είναι ότι δεν πρέπει να διαπραγματευθούμε σοβαρά εθνικά ζητήματα εν μέσω οικονομικής κρίσης, διότι βρισκόμαστε σε αδύναμη θέση.

Όσοι παρακολουθούμε το Μακεδονικό και τα Βαλκανικά θέματα θυμόμαστε από την Ιστορία ότι ο Βουλγαρικός εθνικισμός κατά της Μακεδονίας αξιοποίησε την ελληνική οικονομική κρίση της δεκαετίας του 1890.
Το 1893, ακριβώς τη χρονιά κατά την οποία ο Χ,. Τρικούπης ομολόγησε ότι «δυστυχώς επτωχεύσαμεν», στη Βουλγαρία ιδρύθηκε η Ε.Μ.Ε.Ο ( Επαναστατική Μακεδονική Επαναστατική Οργάνωση) γνωστή με τα βουλγαρικά αρχικά Β.Μ.Ρ.Ο.

Η οργάνωση αυτή ανέλαβε την προπαγάνδα κατά της Ελλάδος και έπαιξε βασικό ρόλο στον Μακεδονικό Αγώνα. Σήμερα με αυτό το όνομα υπάρχουν δύο κόμματα. Ένα στα Σκόπια, το οποίο κυβερνά, και ένα μικρό στη Βουλγαρία.

Το 1898 μετά τον ελληνοτουρκικό πόλεμο και την επιβολή στην Ελλάδα του Διεθνούς Οικονομικού Ελέγχου, τότε ακριβώς ιδρύθηκε στη Σόφια το «μακεδονικό Κομιτάτο». Από το όνομά του προήλθαν και οι ένοπλοι κομιταζήδες οι οποίοι συγκρούσθηκαν με τους ντόπιους Έλληνες της Μακεδονίας και με τους εθελοντές που ήλθαν από την ελεύθερη Ελλάδα.

Η Ιστορία , λοιπόν, μάς διδάσκει να προσέχουμε διότι με τα δικά μας προβλήματα πολλοί χαίρονται και προσπαθούν να εκμεταλλευθούν την κατάσταση.


Ειδικά δε στις σχέσεις μας με τη ΦΥΡΟΜ και στο θέμα του ονόματος πιστεύω ότι για πολλούς ακόμη λόγους η στιγμή είναι ακατάλληλη για κάθε διαπραγμάτευση.

Πρώτον, διότι λόγω της κρίσης αποδυναμώθηκε η εικόνα της Ελλάδος ως ισχυρού οικονομικού εταίρου στα Σκόπια.

Δεύτερον, διότι παρά την ελληνική υποχώρηση και την επίσημη αποδοχή σύνθετης ονομασίας, ουδεμία υποχώρηση είδαμε από τα Σκόπια.

Τρίτον, διότι βρισκόμαστε σε φάση όξυνσης του ψευδομακεδονικού εθνικισμού.

Είναι χαρακτηριστικό ότι ο νέος Πρέσβυς της ΦΥΡΟΜ στο Βατικανό είναι στενός συνεργάτης της Σχισματικής «Μακεδονικής Ορθόδοξης Εκκλησίας», η οποία δεν αναγνωρίζεται από καμμία Ορθόδοξη Εκκλησία. Τούτο μαρτυρεί ότι τα Σκόπια σκοπεύουν να χρησιμοποιήσουν κάθε μέσο, ακόμη και την «Εκκλησία» που κατασκεύασε ο Τίτο για διεθνή προπαγάνδα.

Ο τέταρτος λόγος που επιβάλλει περίσκεψη είναι η αναζωπύρωση του αλβανικού αλυτρωτισμού στο τρίγωνο Κοσσόβου-ΦΥΡΟΜ-Σερβίας. Αν υλοποιηθεί και στα Σκόπια το σενάριο του Κοσσόβου η ΦΥΡΟΜ κινδυνεύει να διχοτομηθεί. Οπότε γιατί η Ελλάδα να συζητεί την παραχώρηση ονόματος, ιστορίας και πολιτισμού σε ένα κράτος που δεν ξέρουμε αν μεθαύριο θα υπάρχει;

Η πρόσφατη ειδησεογραφία μάς πληροφορεί ότι στις 11. 5. 2010 Αλβανοί ένοπλοι σκοτώθηκαν σε ανταλλαγή πυρών με την σκοπιανή αστυνομία κοντά στα σύνορα της ΦΥΡΟΜ με το Κοσσυφοπέδιο σε ένα από τα πιο σοβαρά επεισόδια εθνοτικής βίας μετά την ένοπλη ρήξη του 2001.

Στην κατοχή τους εντοπίσθηκε μεγάλη ποσότητα όπλων και εμβλήματα με τα διακριτικά του UCK, του γνωστού μας από το 1999 Αλβανικού Απελευθερωτικού Στρατού. Οι δύο από τους νεκρούς ήταν πολίτες της ΦΥΡΟΜ, αλβανικής καταγωγής, και ο τρίτος Αλβανός κάτοικος του Κοσσόβου. Είχαν όλοι ποινικό μητρώο και ένας εξ αυτών είχε καταδικασθεί ερήμην σε κάθειρξη εννέα ετών. Στο φορτηγό εντοπίσθηκαν τρεις εκτοξευτήρες χειροβομβίδων, τρεις τσάντες με χειροβομβίδες, έξι τσάντες με εκρηκτικά ΤΝΤ, τυφέκια ακριβείας, νάρκες και πυρομαχικά.


Μία εβδομάδα πριν από αυτό το επεισόδιο η σκοπιανή αστυνομία είχε ανακαλύψει τέσσερις κρύπτες με μεγάλη ποσότητα αλβανικού οπλισμού στην ίδια περιοχή, αλλά οι φύλακες του οπλισμού διέφυγαν.

Παράλληλα στους δρόμους των Σκοπίων αλβανικές Μ.Κ.Ο. διοργανώνουν διαδηλώσεις με αίτημα την ισότιμη χρήση της αλβανικής γλώσσας στο Κοινοβούλιο και την ουσιαστική μετατροπή του κράτους από σλαβικό «μακεδονικό» σε συνεταιρισμό Αλβανών και Σλάβων με πολλές άλλες μικρότερες μειονότητες. Το μήνυμα των Αλβανών της ΦΥΡΟΜ, που αποτελούν το 30% και ενθαρρύνονται από την απόσχιση του Κοσσόβου είναι σαφές: «Αν οι Σλάβοι των Σκοπίων δεν μας παραχωρήσουν το 50% της εξουσίας τότε θα διεκδικήσουμε με τα όπλα την απόσχισή μας και θα ενωθούμε με τους αδελφούς μας Κοσσοβάρους».

Φυσικά σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο οι Σλάβοι των Σκοπίων θα αναζητήσουν κάπου αλλού στήριγμα και το πιθανότερο είναι να στραφούν προς τη Βουλγαρία, η οποία επισήμως τους θεωρεί Βουλγάρους.

Η πιθανότητα να έχουμε σε λίγα χρόνια καντονοποίηση ή πλήρη διχοτόμηση στη ΦΥΡΟΜ είναι πολύ μεγάλη. Άλλωστε οι ΗΠΑ στον αλβανικό παράγοντα ποντάρουν περισσότερο λόγω και της δημογραφικής του ικμάδας. Δεν θα στενοχωρηθούν ιδιαιτέρως από τη διάσπαση της ΦΥΡΟΜ. Στα Βαλκάνια οι ΗΠΑ προσπαθούν να εξευμενίσουν το μουσουλμανικό στοιχείο, για να εξισορροπήσουν τη στάση τους στο Μεσανατολικό.


Προφανώς η όλη αναβίωση των αλβανικών μεγαλοϊδεατικών σχεδίων δεν αφορά μόνο τη ΦΥΡΟΜ. Η Φυσική Αλβανία, όπως αποκαλείται ηπιότερα το όραμα της «Μεγάλης Αλβανίας» έχει κακές διαθέσεις και προς τη Σερβία και προς το Μαυροβούνιο και προς την Ελλάδα. Δημοσιογράφοι και άλλοι επισκέπτες της Βορείου Ηπείρου μάς πληροφορούν ότι έχουν αυξηθεί τα συνθήματα στους τοίχους υπέρ των Τσάμηδων εγκληματιών πολέμου και κατά της Ελλάδος.

Η ελληνική επίσημη αδράνεια και έλλειψη αντίδρασης βλάπτει το εθνικό μας γόητρο. Επιπλέον καλό είναι να αναθεωρηθεί η μεταναστευτική πολιτική της σημερινής κυβερνήσεως, όπως ορθότατα ζήτησε και ο Αντώνης Σαμαράς, για λόγους εθνικής ασφαλείας. Η μαζική εισροή και πολιτογράφηση Αλβανών στη χώρα μας ίσως δημιουργήσει μειονοτικές διεκδικήσεις. Δεν παραβλέπω τους φιλήσυχους Αλβανούς αλλά ουδείς μπορεί να αποκλείσει ότι μεταξύ των εδώ λαθρομεταναστών υπάρχουν επικίνδυνοι και οργανωμένοι εθνικιστές.

resaltomag

Μοιραστείτε

Η κινητικότητα στα Βόρεια σύνορά μας

και τα ανέκδοτα του "μερίσματος ειρήνης".

Η περίοδος του Ψυχρού Πολέμου είχε εξασφαλίσει την πρόσδεση της Ελλάδος σε μία ισορροπία τρόμου που την απάλλασε, ουσιαστικά, από την ευθύνη της αντιμετώπισης της απειλής από τα βόρεια σύνορά της. Παρέμενε, ασφαλώς, η ανάγκη παρουσίας ισχυρών στρατιωτικών δυνάμεων εκεί, αλλά ως θέατρο επιχειρήσεων ήταν συζευγμένο με τις ευρύτερες αντιπαραθέσεις ΗΠΑ – ΕΣΣΔ. Έτσι, όταν οι ελληνοτουρκικές σχέσεις οξύνθηκαν ανοικτά το 1974, η Ελλάς είχε την άνεση να κάνει σημαντικές μετακινήσεις στρατευμάτων από τα Α' και Γ' ΣΣ προς την ΑΣΔΕΝ για την ενίσχυση των νησιών, χωρίς να αισθανθεί ιδιαίτερη ανησυχία.

Η κατάρρευση του Ανατολικού μπλοκ ήταν για την Ελλάδα, από στρατηγικής απόψεως, το τέλος ενός αφύσικου διαλείμματος της Ιστορίας. Η ανακούφιση για την έκλειψη του “κομμουνιστικού” κινδύνου υπήρξε το 1990 μάλλον χλιαρή, ακριβώς γιατί μέχρι τότε δεν είχαμε υποστεί ιδιαίτερη εξωτερική πίεση από αυτόν. Την ειρήνη την εξασφάλιζε το δόγμα της Εξασφαλισμένης Αμοιβαίας Καταστροφής, ο Στρυμώνας ποτέ δεν ήταν το στενό της Φούλντα, και η παρουσία δύο αποστατών του Ανατολικού μπλοκ, της Γιουγκοσλαβίας και της Αλβανίας άμβλυνε πολύ περισσότερο την όποια απειλή. Η εξέλιξη της ελληνοτουρκικής κρίσης του 1987 υπήρξε χαρακτηριστική: ο ένας από τους δύο βασικούς πυλώνες της ελληνικής αντίδρασης υπήρξε η (έμπρακτη) υποστήριξη που η Ελλάς εξασφάλισε από την Βουλγαρία, προφανώς με την επίνευση της ΕΣΣΔ η οποία ήταν ιδιαίτερα ευυτυχής από την ένταση στη νότια πτέρυγα του ΝΑΤΟ.

Η περίδος αμέσως μετά την πτώση του τείχους υπήρξε ευχάριστα παραπειστική. Η πλήρης αδυναμία των κρατών και η αποσάθρωση των κοινωνιών του Βορά έδωσε σε πολλούς την εντύπωση ότι εκεί τα προβλήματα εξέλιπαν ιστορικά. Από τους χαρακτηριστικά ανιστόρητους πολιτικούς ταγούς πήρξε η ψευδαίσθηση ότι:

1. η αδυναμία θα συνεχιστεί επ' άπειρον
2. ότι με την ευκαιρία που έχουν οι χώρες αυτές να ενταχθούν στον “προηγμένο δυτικό πολιτισμό”, που “έχει αφήσεις πίσω του τους εθνικιστικούς αταβισμούς”, τα προβλήματα των εθνικών αναταγωνισμών θα εκλείψουν ιστορικά, και θα ακολουθήσει μία μακρά ιστορική περίοδος πολιτικής αρμονίας.

Τόση είναι η πολιτική τους αντίληψη, τέτοια είναι η πολιτική τους παιδεία, τέτοια λένε. Φεύ, όπως και ο ομοϊδεάτης Φουκουγιάμα, διαπιστώνουν ότι η Ιστορία δεν έχει τέλος...

Η απλή πραγματικότητα είναι ότι μετά από ένα αφύσικο διάλειμμα, η ιστορική αστάθεια της Χερσονήσου του Αίμου επανέρχεται φυσιολογικά. Οι εθνικοί ανταγωνισμοί, ούτως ή άλλως αναμενόμενοι στο βαθμό που δεν υπάρχει αρχιτεκτονική ασφαλείας με εσωτερική, εγγενή ισορροπία κι ευστάθεια (κι όχι με παρόλες κι ευσεβείς πόθους) παροξύνονται από τα έντονα εθνοτικά προβλήματα, τις δημογραφικές ανισορροπίες και την επιρροή των Μεγάλων Δυνάμεων στο πλαίσιο των δικών τους ανταγωνισμών. Ενώ εμείς σαν έθνος προσπαθούμε αγχωμένα να χώσουμε το κεφάλι μας στην άμμο, όλο το πλέγμα που συγκροτούσαν οι ιστορικοί ανταγωνισμοί ήδη από τις αρχές του 20ού αιώνα επανέρχεται εξ ίσου οξύ κι ακόμη πιο περίπλοκο...

Η Αλβανία που σφύζει δημογραφικά επιθυμεί την εθνική της ολοκλήρωση. Έχοντας ουσιασικά εξασφαλίσει την επέκτασή της στο Κόσοβο, επιδιώκει να κάνει το ίδιο με τα Σκόπια (με σημαντικές πιθανότητες) και με την Νότιο Ήπειρο (με μικρές πιθανότητες), και ταυτόχρονα τελεί συνεχώς υπό τον φόβο της Βορειοηπειρωτικής κοινότητας και των ιστορικών της δικαιωμάτων. Οι Σκοπιανοί είναι εμπλεγμένοι ανάμεσα στον φανατισμό του μακεδονισμού, την πίεση του αλβανικού στοιχείου, και την ισχυρότατη βουλγαρίζουσα τάση τους, ενώ όσο απειλούν την Ελλάδα – για ιδιεολογικούς λόγους – άλλο τόσο τη φοβούνται λόγω της εκεί παρουσίας ισχυρών βλαχικών πληθυσμών. Οι Βούλγαροι έχουν έντονο το ενδιαφέρον για τα Σκόπια, τα οποία θεωρούν ιστορικό τους χώρο, έχουν έντονη ενόχληση από τον μακεδονισμό που αφ' ενός τους στερεί το δικό τους ρόλο αλλά μπορεί να εξελιχθεί και σε μία μικρή απειλή για αυτούς, έχουν δυσφορία έναντι της Ελλάδος διότι ούτε τις ιστορικές τους διεκδικήσεις για έξοδο στη θάλασσα ξεχνούν, ούτε ικανοποιούνται από το γεγονός ότι η Ελλάς – την οποία θεωρούν ιστορικό τους ανταγωνστή – υπερέχει σημαντικά έναντι αυτών και τους αντιμετωπίζει υπεροπτικά. Κι επιπλέον, και κυρίως, ζουν με τον εντονότατο φόβο των Τούρκων έναντι των οποίων τρέφουν βαθειά απέχθεια αλλά τελούν και υπό το βάρος της μουσουλμανικής μειονότητας στη χώρας τους. Η Τουρκία, στο πλαίσιο της φιλοδοξίας της για ηγεμονική παρουσία στην περιοχή, επιδιώκει τη στρατηγική επιρροή επί των χωρών αυτών, ιδίως με την Αλβανία, και μάλλον πιο συγκυριακά με τα Σκόπια, αφού και ιστορικά θεωρεί το χώρο δικό της πεδίο δράσεως, και θεωρεί ότι η επιρροή σε Αλβανία-Σκόπια-Βουλγαρία αποτελεί σημαντικό μοχλό πιέσεως στον μέχρι πρότινος στρατηγικό της αντίπαλο, την Ελλάδα.

Διαμορφώνεται έτσι ένα ιδιαίτερα πολύπλοκο και ρευστό σκηνικό, που έχει τρία βασικά χαρακτηριστικά:

i)τον ανταγωνισμό των βασικών εθνικών κρατών της περιοχής: Ελλάδας, Τουρκίας, Αλβανίας και Βουλγαρίας, (με τη Σερβία, δυστυχώς, να έχει τεθεί για το μεσοπρόθεσμο μέλλον, εκτός ανταγωνισμού), με όρους λίγο-πολύ, raison d'etat.

ii)τον έντονο εθνοτικό ανταγωνισμό τόσο λόγω της ύπαρξης μειονοτήτων όσο και λόγω της ρευστής συνείδησης σημαντικών πληθυσμών

iii)την επίδραση των Μεγάλων Δυνάμεων, στο πλαίσιο των δικών τους ισορροπιών ισχύος, και οι οποίες ενισχύουν, παρωθούν κι εκμεταλλέυονται τους ανταγωνισμούς αυτούς (αλλά προσοχή: δεν τους δημιουργούν!).

Όλα τα παραπάνω σημαίνουν πολύ απλά, ότι αν μέχρι σήμερα η προσπάθεια αντιμετώπισης της τουρκικής επεκτατικότητας στο Αιγαίο, τη Θράκη και την Κύπρο μας έπεφτε λίγο δύσκολη, τα πράγματα θα επιδεινωθούν οδυνηρά στο μέλλον. Ενώ από το μέχρι τώρα παίγνιο είχαμε την δυνατότητα να απέχουμε, αφού ο αναβρασμός στο Βορά δεν είχε αντίκρυσμα σε πραγματική ισχύ, τα πράγματα σταδιακά αλλάζουν, καθώς οι βόρειοι γείτονες ανασυγκροτουνται. Και η στρατηγική σύζευξη των απειλών, δηλαδή της τουρκικής απειλής, με απειλές από την Αλβανία ή τα Σκόπια, θα είναι ιδιαίτερα δυσάρεστες.

Ιδιαίτερα καθώς εμείς αρεσκόμαστε σε “υπερβάσεις των εθνικιστικών αταβισμών”, “μικρές κι ευέλικτες ένοπλες δυνάμεις”, κι άλλα επιτυχημένα ανέκδοτα.



Πηγή: enkripto

Μοιραστείτε

Η απάτη των δημοσκοπήσεων και η φρίκη των «εθνοσωτήρων»!!!

Η Γλώσσα των δημοσκοπήσεων είναι η ιδιοτελής συρρίκνωση της κοινωνικής πραγματικότητας. Είναι μια γλώσσα που αποτελεί μέρος μιας γενικής τεχνικής φενακισμού, η οποία συνίσταται στη μεγαλύτερη δυνατή σχηματοποίηση της κοινωνικής αταξίας και πολυχρωμίας. Η γλώσσα δεν είναι ποτέ «αθώα».

Η γλώσσα αυτή αποξηραίνει την πραγματικότητα από τους ζωικούς χυμούς της, την αφυδατώνει από κάθε κοινωνική διεργασία και συλλογικό συναίσθημα, την τεμαχίζει σε αφηρημένες ηθικές αρχές και μέσα από αυτή τη διαίρεση απομονώνει εκείνο που θέλει να προβάλει. Συστατικό, συνεπώς, γνώρισμα αυτής της γλώσσας είναι η αντιεπιστημονική και αντιδραστική νοοτροπία του τεμαχισμού και της απλοποίηση του όλου: Το σκόρπισμα της ολότητας σε άτομα και του ατόμου σε ουσίες.

Η ίδια, λοιπόν, η φιλοσοφία των δημοσκοπήσεων, συνίσταται στην κατάφορη παραχάραξη και αλλοίωση της πραγματικότητας.

Αυτή η «φιλοσοφία» της παραχάραξης, σήμερα έχει πάρει ολοκληρωτικές και αυθάδεις μορφές, με «έδρα» την κεντρική προπαγανδιστική μήτρα της παραχάραξης και της απάτης: Τα ΜΜΕ και το τηλεθέαμα...

ΣΗΜΕΡΑ, η «επιστήμη» της απόκρυψης και αλλοίωσης της πραγματικότητας, καθώς και της θηριώδους απάτης, έχει φτάσει να κατασκευάζει και να σκηνοθετεί δημοσκοπικά θεάματα, ολοκληρωτικά υποταγμένα στις άμεσες ανάγκες του καθεστώτος.

ΣΗΜΕΡΑ ζούμε την τρομοκρατική, δημοσκοπική πλύση κατασκευής «συναίνεσης». Οι «στημένες» δημοσκοπήσεις εκβιάζουν τρομοκρατικά τον ελληνικό λαό να αποδεχτεί το θάνατό του: Τα ποικίλα εφιαλτικά μέτρα και σχέδια των εκτελεστών συμβολαίων, της κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ.

Επιχειρούν, με καθημερινές νεροποντές δημοσκοπήσεων, να μας πουν ότι ο ελληνικός λαός στη συντριπτική του πλειοψηφία ΑΠΟΔΕΧΕΤΑΙ τα σκληρά μέτρα. Σύμφωνα με τα ευρήματά τους εμφανίζουν περίπου τα εξής:

α). Σχεδόν το 60% των εργαζομένων εμφανίζονται να θεωρούν ότι τα μέτρα της κυβέρνησης (αυτά δηλαδή με τα οποία τους κόβει τους μισθούς, τους αυξάνει την ηλικία συνταξιοδότησης, τους ρημάζει στους φόρους κλπ.) είναι «προς τη σωστή κατεύθυνση» (!).

β. Το 75% εμφανίζεται ότι ήθελε να παρθούν τέτοια μέτρα νωρίτερα (!) και να διαμαρτύρεται (!) γιατί «καθυστέρησαν αδικαιολόγητα».

γ). Κάπου το 75% εναντιώνεται σε απεργίες, κινητοποιήσεις και διαμαρτυρίες και αντίθετα εμφανίζεται να επιζητεί «αναστολή κοινωνικών αγώνων» για να περάσουν τα μέτρα (αυτά δηλαδή που τους κόβουν τους μισθούς, τους αυξάνουν τους φόρους, τους οδηγούν σε σύνταξη μετά θάνατον κλπ.)...

Τέτοιες χονδροειδείς και ασύστολες ψευδολογίες μας αραδιάζουν, τόσους αβυσσαλέους παραλογισμούς. Αφού, λοιπόν, είναι τόσο συντριπτικά τα ποσοστά υπέρ των κυβερνητικών μέτρων και όλος, σχεδόν, ο ελληνικός λαός επικυρώνει το θάνατό του και τη διάλυση της ελληνικής κοινωνίας, ΓΙΑΤΙ δεν κάνουν ένα δημοψήφισμα για να δούμε πόσα απίδια πιάνει ο σάκος;

Θα «ξύσουμε» όμως λίγο της μνήμη μας πάνω σε αυτό το θέατρο της απάτης και των εκβιασμών που παίζεται με τις δημοσκοπήσεις. Η μνήμη είναι το πιο ισχυρό όπλο…

ΣΥΝΟΠΤΙΚΑ:


α) Βάσει δημοσκοπήσεων ήταν που ο ΣΥΝ του 3% εμφανιζόταν σαν ένα κόμμα του 18% και του 20%...

β) Βάσει δημοσκοπήσεων ήταν που η ΝΔ «είχε κερδίσει» τις εκλογές το 2000, αλλά τελικά τις κέρδισε το ΠΑΣΟΚ...

γ) Βάσει δημοσκοπήσεων ήταν που οι εκλογές του 2004 θεωρούντο «ντέρμπι», αλλά τις έχασε το ΠΑΣΟΚ «με τα τσαρούχια»...

δ) Βάσει δημοσκοπήσεων ήταν που η διαφορά των 3 μονάδων στις εκλογές του 2009 αποδείχτηκε πάνω από 10 μονάδες στην κάλπη...

Βεβαίως η λοβοτομή που υφίστανται τα λαϊκά στρώματα εδώ και τέσσερις μήνες, αναμφίβολα επηρεάζει κάποια λαϊκά στρώματα. Ακριβώς και γι’ αυτό μας κατακλύζουν αυτές οι τρομοκρατικές και εκβιαστικές δημοσκοπήσεις.

Άλλο, ωστόσο, ο τρομοκρατικός επηρεασμός κάποιων λαϊκών στρωμάτων και άλλο τα ποσοστά «χούντας» (!) , τα οποία παρουσιάζουν τον ελληνικό λαό σαν υπέρμαχο τού «σφάξε με αγά μου ν' αγιάσω».

Τα τρομοκρατικά κλειδιά

Όλη αυτή η καταιγιστική απάτη αποκαλύπτεται από την τρομοκρατική της μεθοδολογία. Η μέθοδος αυτή συμπυκνώνεται στην τρομοκρατική σημειολογία λέξεων -κλειδιά:«Χρεοκοπία», «καταστροφή», «Τιτανικός», «εντατική», κ.λπ.

Λέξεις - κλειδιά μιας ακατάσχετης προπαγάνδας που θέλει να επιβάλει το «μύθο» ότι τα κυβερνητικά μέτρα είναι «αναγκαία», «σωτήρια», «επιβεβλημένα», «εθνικά», «πατριωτικά» κι άλλα τέτοια ηχηρά παρόμοια.

Ξαφνικά μας προέκυψαν άπαντες «πατριώτες» και «σωτήρες» της εθνικής οικονομίας.

Οι ανελέητοι καταστροφείς του ελληνικού έθνους (αφανίζουν κάθε τι μου μυρίζει «εθνικό»), όλοι αυτοί που δεν έχουν αφήσει τίποτα όρθιο και έχουν ξεπουλήσει οικονομικές, κοινωνικές και πολιτικές δομές τους ελληνικού έθνους, όλοι αυτοί που έχουν διαλύσει και ισοπεδώσει την ιστορική μας υπόσταση και τους συνεκτικούς ιστούς της ελληνικής κοινωνίας, που έχουν καταστήσει την ελληνική κοινωνία ένα φέρετρο και κατεχόμενη από τις στρατιές αλλοδαπών δούλων και μαφιών, όλοι αυτοί και οι πατριδοκάπηλες «τσόντες» τους, ξαφνικά μιλάνε για την «πατρίδα» και τη «σωτηρία» της…

ΟΙ κυνικοί και θηριώδεις δολοφόνοι της πατρίδας και της εθνικής, κοινωνικής μας υπόστασης μεταμορφώθηκαν σε φανατικούς «πατριώτες» και «σωτήρες» της ελληνικής κοινωνίας.

Στην πρωτοπορία αυτής της «Εθνικής Σωτηρίας» τα ΜΜΕ: Οι «νταβάδες» και τα τσιράκια τους…

Η οργή πολλαπλασιάζεται από την αηδία και τη φρίκη…

resaltomag


Μοιραστείτε

ΕΒΑΛΕ "ΠΟΔΙ" ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ Ο UCK - ΕΚΘΕΣΗ ΤΗΣ CIA ΒΛΕΠΕΙ ΑΙΜΑΤΟΚΥΛΙΣΜΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΟΝ ΑΠΡΙΛΙΟ ΑΠΟ ΑΛΒΑΝΟΥΣ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΣ

ΠΛΟΚΑΜΙΑ ΤΟΥ UCK ΣΤΗ ΣΦΑΓΗ ΤΟΥ ΒΥΡΩΝΑ;

Η ΣΧΕΣΗ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΩΝ ΜΕ ΑΛΒΑΝΟΥΣ ΕΞΤΡΕΜΙΣΤΕΣ

ΤΙ ΒΡΗΚΕ Η ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ ΣΤΟ ΔΙΑΜΕΡΙΣΜΑ ΤΩΝ ΔΡΑΣΤΩΝ

ΒΡΕΘΗΚΑΝ ΟΙ ΠΡΟΚΗΡΥΞΕΙΣ ΣΤΟ ΟΠΛΟΣΤΑΣΙΟ;

Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ «NATIONAL LIBERATION ARMY» ΚΑΙ ΠΩΣ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΕΙ ΤΙΣ ΑΛΒΑΝΙΚΕΣ ΣΥΜΜΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΜΑΣ

Η ΕΚΘΕΣΗ ΤΩΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΩΝ ΚΑΙ ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΓΙΑ ΤΗ «ΜΕΓΑΛΗ ΑΛΒΑΝΙΑ»

Το UCK δρά στην Αθήνα;

Η εξτρεμιστική παραστρατιωτική οργάνωση που ονειρεύεται τη «Μεγάλη Αλβανία» και απειλεί να αιματοκυλίσει όλα τα Βαλκάνια έχει απλώσει τα πλοκάμια στην πρωτεύουσα και πράκτορές της αναλαμβάνουν σιγά-σιγά δράση; Αυτά τα κρίσιμα ερωτήματα απασχολούν τις Υπηρεσίες Πληροφοριών που καλούνται να δώσουν απαντήσεις και μάλιστα άμεσες και έγκυρες. Το θέμα ξεκίνησε, σύμφωνα με πληροφορίες – τις οποίες οι αρμόδιες Αρχές δεν επιβεβαιώνουν – από το μακελειό στον Βύρωνα και τις έρευνες που το ακολούθησαν, κατά τις οποίες στη γιάφκα των εγκληματιών βρέθηκαν και προκηρύξεις του UCK, μαζί με τον τεράστιο αριθμό όπλων που διέθεταν οι Αλβανοί ληστές.

Το εάν οι Αλβανοί εγκληματίες συνδέονται με τον UCK απασχολεί – μετά τη, μη επιβεβαιωμένη, ανεύρεση των προκηρύξεων – τις Αρχές Ασφαλείας που διευρύνουν το πεδίο των αναζητήσεών τους.

Προβληματίζονται, δηλαδή, οι Υπηρεσίες Πληροφοριών πέραν του γεγονότος της ύπαρξης πολλών όπλων, αφενός από την αγριότητα των δραστών και αφετέρου από τον τρόπο δράσης τους.

Για το λόγο αυτό, οι αστυνομικοί που ερευνούν την υπόθεση δεν μπορούν να αποκλείσουν το ενδεχόμενο το οπλοστάσιο που είχαν στην κατοικία τους οι δράστες της συμπλοκής του Βύρωνα να οδηγεί σε εξτρεμιστικές ομάδες όπως ο UCK και παρακλάδια του. Ομάδες για τις οποίες οι αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες έχουν ειδοποιήσει με έκθεσή τους ότι ετοιμάζουν αποσταθεροποίηση στα Βαλκάνια...

Στο διαμέρισμα που νοίκιαζαν οι Αλβανοί κακοποιοί βρέθηκαν μεταξύ άλλων δεκάδες όπλα, πιστόλια, τέσσερα Καλάσνικοφ, 25 χειροβομβίδες, εκατοντάδες φυσίγγια και δέκα κιλά εκρηκτικής ύλης ΤΝΤ. Οι συνειρμοί είναι αναπόφευκτοι.

Αν σ’ αυτήν την…περιουσία προστεθεί και η πληροφορία για τις προκηρύξεις του UCK, τότε η σύνδεσή τους με τα όπλα οδηγούν στο μίτο της Αριάδνης: Στη δράση των Αλβανών παραστρατιωτικών οργανώσεων και στη συνεργασία τους με τους εξτρεμιστές στην Αλβανία.

Σε περίπτωση που κάτι τέτοιο επιβεβαιωθεί θα πρόκειται για την «επέκταση» των…επαγγελματικών ενασχολήσεων των Αλβανών εγκληματιών, που έως τώρα «εισήγαγαν» ναρκωτικά και όπλα. Οι μυστικές Υπηρεσίες ψάχνουν τώρα τα ίχνη που θα τους οδηγήσουν στο «μεγάλο αφεντικό», είτε αυτό είναι από τους επικεφαλής της αλβανικής μαφίας που δρα ανεξέλεγκτα στη χώρα μας, είτε αυτό είναι το άτομο που απεργάζεται την έκρηξη άλλου τύπου ενεργειών. Έως τώρα οι συλληφθέντες ουδέν έχουν καταθέσει. Το «παίζουν» σκληροί και δεν «καρφώνουν» τις διασυνδέσεις τους. Οι αστυνομικοί, πάντως, δείχνουν υπομονή και ευελπιστούν ότι οι δράστες αργά ή γρήγορα θα «σπάσουν» και θα μιλήσουν πιθανότατα για πράγματα που έως τώρα είναι στη σφαίρα της φαντασίας.

Η σύνδεση

Αφετηρία στο «άπλωμα» των ερευνών είναι το ερώτημα: Σε τι θα μπορούσε να χρησιμεύσει ο τόσος μεγάλος όγκος των όπλων σε μία συμμορία ληστών; Τα όπλα, τα πιστόλια και τα αυτόματα θα μπορούσαν εύκολα να χρησιμοποιηθούν από τους ληστές, ενδεχομένως και οι χειροβομβίδες, για τη διαφυγή τους. Το ΤΝΤ όμως;

Αστυνομικές Εισαγγελικές Αρχές, προσπαθούν με συντονισμένες ενέργειες να εντοπίσουν της προέλευση των όπλων και τις διασυνδέσεις των δύο Αλβανών συλληφθέντων. Οι πληροφορίες καταφτάνουν στο μέγαρο της ΓΑΔΑ, στην Αλεξάνδρας, σαν βροχή και οι αστυνομικοί προσπαθούν να τις διασταυρώσουν. Και μία από αυτές θέλει τα μέλη της συμμορίας να καθοδηγούνται από Αλβανούς εξτρεμιστές-μέλη του UCK.

Το ενδεχόμενο άμεσης σύνδεσης του UCK και των εγκληματιών εξετάζουν με κάθε σοβαρότητα οι αστυνομικοί. Το σενάριο διασύνδεσης των ενόχων με αλβανικές τρομοκρατικές ομάδες-παρακλάδια του UCK με διεθνή δράση ίσως οδηγήσει σε ένα ολόκληρο δίκτυο, το οποίο έχει απασχολήσει τις αμερικανικές μυστικές Υπηρεσίες. Εάν αποδειχτεί ότι οι Αλβανοί συλληφθέντες συνδέονται με τέτοιες ομάδες ή καθοδηγούνται από συμπατριώτες τους που συμμετέχουν σε αυτές, τότε οι αποκαλύψεις θα είναι συγκλονιστικές και θα κάνουν τον γύρο του κόσμου.

Οι οργανώσεις.

Ποιες είναι όμως οι οργανώσεις που φαίνεται να συνδέονται με τους Αλβανούς συλληφθέντες; Οι έρευνες στρέφονται προς την αλβανική NLA (National Liberation Army).Πρόκειται για μέλη του UCK που αποσχίστηκαν από αυτόν, ιδρύοντας μία ακόμη σκληρότερη τρομοκρατική οργάνωση. Σύμφωνα με έκθεση της CIA, η NLA , η οποία ελέγχει το εμπόριο παράνομων όπλων στα Βαλκάνια με έδρα το χωριό Veleshta στην Αλβανία, έχει στρατολογήσει σκληροπυρηνικούς Κοσοβάρους που ελέγχουν το Τέτοβο, το Αρατσίνοβο και τη μαφία των Σκοπίων.

Η ίδια έκθεση των αμερικανικών μυστικών Υπηρεσιών εκτιμά ότι η οργάνωση αυτή, μαζί με άλλο ένα δίκτυο μικρότερων οργανώσεων, ετοιμάζουν την επιχείρηση «Καυτή άνοιξη των Βαλκανίων». Πρόκειται, σύμφωνα πάντα με τη CIA, για οργανωμένο σχέδιο Αλβανών εξτρεμιστών και οραματιστών της «Μεγάλης Αλβανίας» για αιματηρές τρομοκρατικές επιθέσεις στην Ελλάδα, με στόχο την αποσταθεροποίηση στα Βαλκάνια και τη Νοτιοανατολική Ευρώπη.

Ένας εγκληματίας Ουτσεκάς, πρωθυπουργός του Κοσόβου

Τους φόβους για την περίοδο δραστηριοποίησης των «σκληρών» Αλβανών και η ανεύρεση του οπλοστασίου και των προκηρύξεων επιτείνει το γεγονός πως η αμερικανική έκθεση αναφέρει ότι η συντονισμένη προσπάθεια αποσταθεροποίησης στην Ελλάδα, στα Σκόπια, στο Μαυροβούνιο και στη Βουλγαρία αναμένεται να γίνει στις αρχές Απριλίου, χωρίς ωστόσο να προσδιορίζει πότε.

Στο παρασκήνιο υπάρχει μια συντονισμένη επιχείρηση των Μυστικών Υπηρεσιών πολλών χωρών να συλλάβουν τους καθοδηγητές τόσο του NLA όσο και των περιφερειακών ομάδων του, οι οποίοι βάσει πληροφοριών οδηγούν προς αιματοκύλισμα με στόχο τη δημιουργία της «Μεγάλης Αλβανίας» και την ισχυροποίησή τους με πολιτική δράση ύστερα από τις αιματηρές συγκρούσεις.

Οι έρευνες στρέφονται προς άλλη μια οργάνωση, που διατηρεί στενές σχέσεις και συνεργάζεται με τον NLA.Πρόκειται για την ANA ή AKSH (Albanian National Army), Και αυτή είναι «χτισμένη» από πρώην σκληροπυρηνικά μέλη του UCK τα οποία έχουν αναπτύξει έντονη παραστρατιωτική δραστηριότητα. Ο τρόπος δράσης τους είναι γνωστός από το δυτικό Κοσσυφοπέδιο, όπου η οργάνωση κατάφερε να στήσει σημεία ελέγχου ύστερα από μία σειρά ένοπλων αιματηρών περιστατικών.

Οι ελληνικές αρχές προσπαθούν τώρα να διαπιστώσουν αν υπάρχει σύνδεση των συλληφθέντων με Αλβανούς εξτρεμιστές. Πολλοί είναι αυτοί στο παρασκήνιο που συνδέουν τις συλλήψεις με την κατάσχεση μεγάλης ποσότητας όπλων από την KFOR το 2006 στο Μαυροβούνιο και τις συλλήψεις πέντε Αλβανών, οι οποίοι, όπως αποδείχτηκε, συνδέονταν με αυτές τις ομάδες.

πηγή:presstime
αρ.φυλ.196
σελ.4-5

hellenicrevenge

Μοιραστείτε

H γεωπολιτική των Βαλκανίων και η Ελλάδα

• Εάν κάποτε, στα τέλη της δεκατίας του 1980 ρωτούσατε κάποιον Σέρβο για την πιθανότητα απόσχισης του Κοσόβου από την Σερβία, θα σας αντιμετώπιζε γελώντας, ίσως και κοροϊδεύοντάς σας. Σήμερα όμως, ο πλέον ιερός τόπος των Σέρβων, έχει "παραδοθεί" στα χέρια των μουσουλμάνων Κοσοβάρων
• Ποιές πιθανότητες υπάρχουν ώστε η Ελλάδα ή κάποιο γεωγραφικό της διαμέρισμα, να μετραπεί σε ένα νέο Κόσοβο;

Το παρακάτω άρθρο γίνεται εξαιρετικά και τραγικά επίκαιρο. Μία από τις κεντρικές συνιστώσες της κατάφορης μυθολογίας περί οικονομικής «χρεοκοπίας» είναι η εκ νέου αναδιάταξη των συνόρων και η κατάτμηση της Ελλάδας
Ο «αποκεφαλισμός» του Επισκόπου Αρτεμίου και η βίαιη «επιβολή» του Οικουμενισμού και του παπισμού στη Σερβία αποτελεί ένα επιπρόσθετο συμβάν επιβεβαίωσης των εφιαλτικών νεοταξικών σχεδιασμών.
Το Κόσοβο και η γεωπολιτική των Βαλκανίων
Του Pierre Hillard, διδάκτορα Πολιτικών Επιστημών
Reseau Voltaire, 28 Φεβρ. 2008

Μετάφραση-επιμέλεια: Kleopatra Katakalos
ΡΕΣΑΛΤΟ, τεύχος-27

Η μονομερής ανακήρυξη της ανεξαρτησίας του Κοσόβου σκηνοθετήθηκε από τα ατλαντικά ΜΜΕ σαν μία νίκη των λαών για την αυτοδιάθεσή τους. Ουδέν απατηλότερον, επισημαίνει ο Pierre Hillard: Η απόφαση αυτή δεν ελήφθη από τους ενδιαφερόμενους, αλλά από τη Γερμανία και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Τελικά το «ανεξάρτητο» Κόσοβο δεν είναι κυρίαρχο και η νόμιμη οικονομική του δραστηριότητα περιορίζεται στο να φιλοξενεί την πιο σύγχρονη αμερικάνικη στρατιωτική βάση, που εμφυτεύθηκε στη Γηραιά Ήπειρο, το Bondsteel. (Πρόλογος από Reseau Voltaire, 28 Φεβρ. 2008)
Η ανεξαρτησία του Κοσόβου της 17ης Φεβρουαρίου 2008, αποτελεί καμπή στα Βαλκάνια. Ένα δάσος από αλβανικές, αμερικάνικες και αγγλικές σημαίες ανέμιζε μέσα στους δρόμους της καινούργιας πρωτεύουσας, της Πρίστινα. Εδώ κι εκεί, ένα «Ευχαριστώ Γερμανία», («Danke Deutschland»), διακοσμούσε τις μετώπες των περισσοτέρων κτηρίων, θυμίζοντας την αδιάσειστη συμβολή του Βερολίνου στη γένεση του καινούργιου αυτού κράτους.
Η αναγνώριση της τελευταίας επαρχίας της Ομοσπονδίας της Γιουγκοσλαβίας δείχνει να ολοκληρώνει τον κατακερματισμό αυτής της χώρας ο οποίος ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας του 1990. Στην πραγματικότητα, η καταστροφή της Ομοσπονδίας αυτής εντάσσεται σ' ένα ευρύτερο σχέδιο εδαφικής και οικονομικής αναδιάρθρωσης των Βαλκανίων, σε σχέση με τη Μαύρη Θάλασσα και την Εγγύς-Ανατολή.
Η Γιουγκοσλαβία πρέπει να καταστραφεί
Η καταστροφή αυτής της χώρας οφείλεται στη Γερμανία. Πράγματι, ήδη από το 1970, οι πολιτικές αρχές της Βαυαρίας υπό τη διεύθυνση του υπουργού-προέδρου Franz Josef Strauss οργάνωσαν πολλαπλές επαφές με τους ιθύνοντες των Σλοβένων και Κροατών. Ο λόγος ήταν να αποσπάσουν οικονομικά τα βόρεια κράτη της Γιουγκοσλαβίας, προκειμένου να τα εντάξουν στην οικονομία της Δύσης, κατά πρώτον στην Αυστρία και τη Γερμανία. Το εργαλείο που επέτρεψε στο Βερολίνο ν' αρχίσει την διάσπαση αυτής της χώρας πέρασε υπό την μορφή μιας «Κοινότητας εργασίας», (Αrbeitsgemeinschaft), Alpen-Adria. Ιδρυθείσα στις 20 Νοεμβρίου 1978, η Κοινότητα αυτή, συγκέντρωσε διάφορες περιοχές, προερχόμενες από διαφορετικές χώρες .
Εκτός από τη Βαυαρία συναντάμε εκεί περιοχές ελβετικές, αυστριακές και ιταλικές. Σ' αυτές προστέθηκαν μετά την κατάρρευση του Τείχους του Βερολίνου και περιοχές ουγγρικές καθώς επίσης οι βόρειες επαρχίες της παλαιάς Γιουγκοσλαβίας. Ισχυρή, έχοντας μία έκταση 306.000 χλμ2, η εδαφική αυτή οντότητα αποδεσμεύτηκε σταδιακά από την εξουσία των επί μέρους κρατών και ανέλαβε τομείς όπως τη χωροταξία, τις συγκοινωνίες κι ακόμη τη γεωργία. Αυτή η δυναμική ενισχύθηκε ακόμη περισσότερο με τη δράση της Association des Regions Frontalieres Europeennes (ARFE), (Ένωσης Ευρωπαικών Παραμεθορίων Περιοχών), ενός γερμανο-ευρωπαικού ιδρύματος, του οποίου ο δηλωμένος σκοπός συνίσταται στο να μετατρέψει τα εθνικά σύνορα σε απλά διοικητικά όρια.
Το προοίμιο της απόσχισης της Σλοβενίας και της Κροατίας ξεκίνησε το 1987 όταν το γιουγκοσλαβικό κράτος, μη δυνάμενο να ανταποκριθεί στα χρέη του, βρέθηκε στο χείλος της χρεοκοπίας. Η κατάσταση αυτή υποχρέωσε την κυβέρνηση της χώρας να υποκύψει στον ταπεινωτικό ζυγό (Καυδιανά δίκρανα) του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (FMI). Αυτό υπήρξε και η αρχή του τέλους. Το εκμεταλλεύθηκε η γερμανική κυβέρνηση για να υποστηρίξει ότι η Σλοβενία και η Κροατία, όντας περιοχές πιο εύπορες σε σύγκριση με τις υπόλοιπες του Νότου, είχαν μεγαλύτερη πιθανότητα να ενταχθούν στην Ευρωπαική Ένωση (ΕΟΚ, ακόμη, κατά την εποχή εκείνη). Το δέλεαρ αυτό, σαν τραγούδι σειρήνας, επέφερε το αναμενόμενο αποτέλεσμα. Τον Ιούνιο του 1991 οι δύο δημοκρατίες της Βορείου Γιουγκοσλαβίας κήρυξαν την ανεξαρτησία τους, την οποία αναγνώρισε ρητά ο υπουργός Εξωτερικών, Hans-Dietrich Genscher, τον Δεκέμβριο του ιδίου έτους. Η απόφασή του παρέσυρε και άλλα ευρωπαικά κράτη, πυροδοτώντας έτσι το γιουγκοσλαβικό καμίνι. Στην πραγματικότητα, η Alpen-Adria είχε προηγηθεί της καθοριστικής αυτής πράξης της Γερμανίας για τον διαμελισμό του γιουγκοσλαβικού κράτους, όταν στις 3 Ιουλίου 1991 σε μία σύνοδο της ολομέλειας δήλωσε:
«Τα μέλη της Κοινότητας εργασίας Αlpen-Αdria παρακολουθούν με μεγάλη ανησυχία την κλιμάκωση της βίας στη Γιουγκοσλαβία που απειλεί την ειρήνη στην Ευρώπη (...). Φρονούν ότι είναι καθήκον τους να ενεργήσουν μέσα στα πλαίσια των δυνατοτήτων τους, ώστε να αναγνωρισθεί το δικαίωμα αυτοδιάθεσης των λαών της Γιουγκοσλαβίας και να γίνονται σεβαστές οι αποφάσεις που πηγάζουν από όργανα εκλεγμένα με δημοκρατικές διαδικασίες. Στηρίζουν πάνω απ' όλα τις δημοκρατικές, φιλειρηνικές προσπάθειες των μελών κρατών της Σλοβενίας και Κροατίας, προκειμένου να ασκήσουν τα δικαιώματά τους για αυτοδιάθεση. Είναι πεπεισμένα ότι οι δημοκρατίες αυτές έχουν το δικαίωμα να διεκδικήσουν την ανεξαρτησία, την ελευθερία και την αλληλεγγύη μέσα στους κόλπους της Κοινότητας Εργασίας Alpen-Adria».
Η διάσπαση της γιουγκοσλαβικής Ομοσπονδίας κατέληξε στην εμφάνιση πολλαπλών ανεξαρτήτων μονάδων. Οι συμφωνίες Dayton που υπεγράφησαν το 1995 προσδιόρισαν προσωρινά τα σύνορα των νεοσυσταθεισών αυτών οντοτήτων που αναδύθηκαν μέσα από αίμα. Εν τω μεταξύ η υπόθεση του Κοσόβου δεν είχε κλείσει. Αυτή η αυτόνομη σερβική επαρχία, πραγματική εστία του πολιτισμού αυτής της χώρας, κατοικήθηκε σταδιακά από μουσουλμάνους, προερχόμενους από την Αλβανία. Αξιώνοντας την ανεξαρτησία τους απέναντι στο Βελιγράδι, οι αλβανοί αντιπρόσωποι του Κοσόβου δέχθηκαν την πλήρη στήριξη της «Ομοσπονδιακής Ένωσης Ευρωπαικών Εθνοτήτων» (UFCE), ενός ευρωπαικού ιδρύματος -στην ουσία όμως γερμανικού- που προάγει την οργάνωση των εθνοτήτων της Ευρώπης.
Έχοντας τη συμπαράσταση ενός υψηλού αξιωματούχου του Υπουργείου Εσωτερικών της Γερμανίας, η UFCE υποστήριξε πλήρως τις διεκδικήσεις των Κοσοβάρων. Συνελθούσα, υπό την ονομασία «Ένωσις Κοσοβάρων», η οργάνωση αυτή δέχθηκε την στήριξη του Βερολίνου, έχοντας όμως την έδρα της ...στις ΗΠΑ, στο Ιλινόις.
Η στρατιωτική επέμβαση του ΝΑΤΟ, το Μάρτιο του 1999, λύγισε τη Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας η οποία αναγκάστηκε στο εξής να υποστεί αναδιοργάνωση του γεωγραφικού της χώρου.
Τα Βαλκάνια ως ζώνη τράνζιτ
Το μεγάλο «σφάλμα» του σέρβου προέδρου Μιλόσεβιτς στα μάτια των παγκοσμιοποιητών ήταν ότι αρνήθηκε να ενταχθεί στην πολιτική και οικονομική οργάνωση που εκθείαζε η ευρω-ατλαντική κοινότητα. Πράγματι, η καταστροφή της Γιουγκοσλαβίας επέτρεψε μία πλήρη αναδιοργάνωση του πολιτικού, οικονομικού και στρατιωτικού σκηνικού. Μετά το πέρας του πολέμου του 1999 οι ΗΠΑ κατασκεύασαν μια στρατιωτική βάση στο Κόσοβο, την πιο σύγχρονη και πιο σημαντική στην Ευρώπη: το Bondsteel. Έχοντας τη δυνατότητα να στεγάσει έως 7.000 στρατιώτες, αυτή η υπερσύγχρονη βάση, είναι σε θέση να παρακολουθεί το σύνολο των Βαλκανίων καθώς και τη Μαύρη Θάλασσα και την Τουρκία.
Αυτή η αμερικανική παρουσία, πρώτος εργοδότης των Κοσοβάρων, προσελκύει πελατεία στη μόλις συσταθείσα, ανεξάρτητη κυβέρνηση της Πρίστινα. Με πιο σαφείς όρους, το Κόσοβο αποτελεί ένα παράρτημα της αμερικανικής επικράτειας στην Ευρώπη.
Η βούληση αυτή των ΗΠΑ, να αναμιχθούν στη ζώνη αυτή, εξηγείται λόγω της αποφασιστικής σπουδαιότητας της διοχέτευσης των υδρογονανθράκων με προέλευση την Κασπία θάλασσα, πιο συγκεκριμένα το Μπακού. Ανάμεσα στους πολυάριθμους αγωγούς πετρελαίου και φυσικού αερίου μπορούμε να σημειώσουμε το διαβαλκανικό Μπουργκάς-Βλόρα (=λιμάνι της Αλβανίας), το BTC (Μπακούν-Τσευχάν),το Blue Stream, το Nabucco,... ανταγωνιστικά του ρωσικού αγωγού φυσικού αερίου Southstream.
Η πολιτική των ΗΠΑ έχει στόχο να ελέγχει τα Βαλκάνια, περνώντας από την κεντρική Ασία μέχρι την Εγγύς Ανατολή. Αυτό επιχειρείται αναπόφευκτα με μία «βαλκανοποίηση» (κατακερματισμό) αυτής της ζώνης, σύμφωνα με την παλαιά καλή συνταγή του «διαίρει και βασίλευε».Ο τεμαχισμός της Ευρώπης λόγω εφαρμογής των γερμανο-ευρωπαικών σεναρίων συνοδεύεται κι από τη βούληση να διασπασθούν τα κράτη της Εγγύς Ανατολής σε μία πληθώρα από εθνικές και θρησκευτικές οντότητες. Η φιλοδοξία αυτή παρουσιάστηκε επίσημα στο στρατιωτικό περιοδικό AFJ (Armed Forces Journal) τον Ιούνιο του 2006 από την πέννα του Ralph Peters, παλαιού αξιωματικού πληροφοριών. Στην πράξη, οι εργασίες αυτές στηρίχθηκαν κατά πολύ στις αντίστοιχες του βρετανού ισλαμολόγου Bernard Lewis, προσκείμενου στους νέο-συντηρητικούς.(7).
Η σπουδαιότητα διασφάλισης της μεταφοράς πετρελαίου και φυσικού αερίου ανάμεσα στην Εγγύς Ανατολή και τα Βαλκάνια εξηγεί επίσης την επιθυμία να στηθεί μία ευρω-περιοχή στη Μαύρη Θάλασσα. Αυτή η αντίληψη καλλιεργήθηκε ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια των πολλαπλών συνεδριάσεων μεταξύ του πολύ ισχυρού Bruce Jackson, προσκείμενου στους νέο-συντηρητικούς κύκλους και των φορέων των ευρωπαιστών. Όπως υποστηρίζει με σαφήνεια ο αντιπρόσωπος των ΗΠΑ:
«Η Μαύρη θάλασσα αποτελεί το καινούργιο σημείο επαφής ανάμεσα στην ευρωατλαντική κοινότητα και τη μεγάλη Μέση Ανατολή».
Κατά συνέπεια αντιλαμβανόμαστε καλύτερα την έμφαση που δίνεται στην ανεξαρτησία του Κοσόβου, το οποίο μέσω της αμερικανικής βάσης που διαθέτει θα αποτελέσει για την Ουάσιγκτον ένα πραγματικό αεροπλανοφόρο που θα «χτενίζει» κυριολεκτικά το σύνολο αυτής της ζώνης.
Τα γεγονότα που επέσπευσαν την ανεξαρτησία του Κοσόβου είχαν αναγγελθεί κατά την διάρκεια συσκέψεων των ευρωβουλευτών και των αντιπροσώπων του Κογκρέσσου των ΗΠΑ. Πράγματι μέσα στα πλαίσια του Transatlantic Legislators Dialogue (TLD) (Υπερατλαντικού Διαλόγου Νομοθετών) σε μία σύνοδο από τις 18 ως 21 Απριλίου 2006 στη Βιέννη, φάνηκε ήδη το κλίμα. Σύμφωνα με την τελική έκθεση του ΤDL: «Η αμερικανική αντιπροσωπεία επικεντρώνεται στο θέμα του Κοσόβου κι επισημαίνει ότι η ημι-ανεξαρτησία του Κοσόβου δεν είναι η πιο καλή επιλογή.
Αντιθέτως θα πρέπει να εφαρμοσθεί η αυτοδιάθεση και η Σερβία να γίνει μία χώρα ομαλή, πλήρως ενταγμένη στη διεθνή κοινότητα». Αυτή η ίδια αντιπροσωπεία δηλώνει : « Υπάρχει βεβαίως ένα ευρύτερο πρόβλημα: Θα πρέπει να διαθέτει κάθε γλώσσα, κάθε διάλεκτος και δική της σημαία και ανεξάρτητο κράτος;». Εν πάση περιπτώσει είναι πλέον κάπως αργά για να τα σκεφθούμε αυτά.
Η αναγνώριση της κυριαρχίας του Κοσόβου από τις βασικές δυνάμεις της Δύσης αποτελεί μία πραγματική καμπή στις διεθνείς σχέσεις. Σε συνέχεια του πολέμου του 1999, το Συμβούλιο Ασφαλείας με το ψήφισμα 1244 ανεγνώρισε την ακεραιότητα του σερβικού εδάφους, συμπεριλαμβανομένου και του Κοσόβου, το οποίο τύγχανε κάποιας ενισχυμένης αυτονομίας.
Η κατάφωρη παράβαση αυτού του ψηφίσματος κονιορτοποιεί το διεθνές δίκαιο. Προς τι λοιπόν να συντάσσονται ψηφίσματα που θα καταπατηθούν; Άλλωστε, η αναγνώριση αυτού του κράτους ανοίγει διάπλατα το κουτί της Πανδώρας. Τι απάντηση να δοθεί στις άλλες περιοχές στην Ευρώπη και πανταχού ανά τον κόσμο, που επιθυμούν με τη σειρά τους να αποκτήσουν ανεξαρτησία; Υπό το πνεύμα της παγκοσμιοποίησης, εχθρού των Εθνών-Κρατών, η ανάδειξη αυτού του κράτους προδιαγράφει σειρά αλυσιδωτών αντιδράσεων ( domino effect) που θα καταλύσουν την εδαφική ακεραιότητα πολλών άλλων χωρών.
Ακόμη κι αν το επεδίωκαν, δεν θα μπορούσαν να το πετύχουν καλύτερα. Αλλά ακριβώς πρέπει να πιστέψουμε ότι οι Αλ Καπόνε της παγκοσμιοποίησης το έπραξαν έχοντας πλήρη επίγνωση. Στην ανατολή του 21ου αιώνα καμμία ανθρώπινη εξουσία δεν φαίνεται να είναι ικανή να αναχαιτίσει το κτίσιμο του πύργου της Βαβέλ.
Πηγή

kostasxan


Μοιραστείτε

«Κόλπα» και «συμμαχίες» από την Αλβανία

Τη βούληση των χωρών τους να εμβαθύνουν τη συνεργασία τους εξέφρασαν, χθες, οι υπουργοί Εξωτερικών Αλβανίας και πΓΔΜ Ιλίρ Μέτα και Αντόνιο Μιλοσόσκι. Η συνεργασία σε πρώτη φάση αφορά την υλοποίηση των έργων που αφορούν τον Οδικό Άξονα 8. Λίγες ημέρες μετά τη ακύρωση της συμφωνίας οριοθέτησης των χωρικών υδάτων με τη Ελλάδα η Αλβανία στρέφεται σε «συμμαχίες» με τις λοιπές χώρες της περιοχής και την Τουρκία προκειμένου να ενισχύσει τη θέσης της στα Δυτικά Βαλκάνια...

Την πολιτική αυτή ακολουθεί, ενώ η Ελλάδα έχει ήδη προτείνει τον γνωστό «οδικό χάρτη 2014» για ένταξη των χωρών των Δυτικών Βαλκανίων στην Ε.Ε. Κατά τη διάρκεια κοινής συνέντευξης Τύπου, μετά το πέρας των μεταξύ τους επαφών, ο κ. Μέτα αναφέρθηκε στις καλές διμερείς σχέσεις μεταξύ της χώρας του και της πΓΔΜ, τονίζοντας ότι «και οι δύο χώρες είναι πρόθυμες να ενισχύσουν περαιτέρω τους δεσμούς σε όλα τα επίπεδα συνεργασίας». Σύμφωνα με τον αντιπρόεδρο της αλβανικής κυβέρνησης, η υπογραφή πρωτοκόλλου συνεργασίας μεταξύ των υπουργείων Εξωτερικών των δύο χωρών, καθώς και ενός πρωτοκόλλου μεταξύ της Διεύθυνσης Διπλωματικής Εκπαίδευσης του υπουργείου Εξωτερικών της πΓΔΜ και της Διπλωματικής Ακαδημίας του αλβανικού ΥΠ.ΕΞ. αποτελούν απόδειξη ότι Τίρανα και Σκόπια επιθυμούν να ενισχύσουν τις διπλωματικές διαβουλεύσεις, σε διάφορα ζητήματα.

Ο Ιλίρ Μέτα συνεχάρη τους πολίτες της πΓΔΜ για την απελευθέρωση του καθεστώτος έκδοσης βίζας σε ό,τι αφορά τα ταξίδια τους στη ζώνη του Σένγκεν και εξέφρασε τη βεβαιότητα ότι και η Αλβανία, έως το τέλος του χρόνου, θα κατορθώσει να κατακτήσει τα ίδια προνόμια. Ο κ. Μέτα έκανε αναφορά και στη Συμφωνία της Οχρίδας, λέγοντας ότι προωθεί την ειρηνική και αρμονική ανάπτυξη της κοινωνίας και χαιρέτισε την οριοθέτηση των συνόρων μεταξύ της πΓΔΜ και του Κοσόβου και της εγκαθίδρυσης διπλωματικών σχέσεων μεταξύ των δύο πλευρών.

Από την πλευρά του, ο υπουργός Εξωτερικών της πΓΔΜ, Αντ. Μιλόσοσκι, δήλωσε ότι η χώρα του είναι πρόθυμη να στηρίξει τη διαδικασία απελευθέρωσης του καθεστώτος βίζας και για τους Αλβανούς πολίτες, καθώς και την πορεία των Τιράνων προς την Ευρωπαϊκή Ένωση (Ε.Ε.) και ότι η χώρα του και η Αλβανία είναι δύο γειτονικές και φιλικές χώρες που έχουν κοινές προκλήσεις και φιλοδοξίες. Τόνισε, επίσης, ότι οι δύο χώρες έχουν καλές σχέσεις και εργάζονται με προσήλωση, σε όλους τους τομείς, για την περαιτέρω ενίσχυσή τους, μελλοντικά. Σε ό,τι αφορά την ευρωατλαντική προοπτική, ο κ. Μιλόσοσκι υπογράμμισε ότι η ένταξη της Αλβανίας στο ΝΑΤΟ συνέβαλε στην εδραίωση της σταθερότητας στην περιοχή. Ο υπουργός Εξωτερικών της πΓΔΜ σημείωσε ακόμη ότι η συνεργασία μεταξύ Τιράνων και Σκοπίων είναι ιδιαίτερα σημαντική για τη σταθερότητα και την ανάπτυξη της ευρύτερης περιοχής και δεσμεύτηκε ότι η χώρα του θα εργαστεί σκληρά προκειμένου να καταστεί «μοντέλο μιας πολυεθνοτικής και λειτουργικής δημοκρατίας».

πηγή

Μοιραστείτε

Aναβίωση συγκρούσεων στα Βαλκάνια βλέπουν οι ΗΠΑ

Στην κατάθεσή του στην Επιτροπή Πληροφοριών της Γερουσίας στις 2 Φεβρουαρίου ο διευθυντής των αμερικανικών υπηρεσιών πληροφοριών Dennis Blair παρουσίασε την Ετήσια Εκτίμηση Απειλής (Αnual Τhreat Αssessment) για το 2010 και αναφέρθηκε στα Βαλκάνια ως την κύρια πρόκληση για τη σταθερότητα στην Ευρώπη. Ο επικεφαλής 16 υπηρεσιών πληροφοριών των ΗΠΑ εστίασε την προσοχή του στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη και στο Κοσσυφοπέδιο, χωρίς να παραλείψει τη σημασία της Σερβίας... Στην έκθεση αναφέρεται ότι η μη ανεκτικότητα μεταξύ των Σέρβων, των Μουσουλμάνων και των Κροατών στη Βοσνία κλιμακώνεται ενώ για το Κόσοβο σημειώνεται ότι οι σχέσεις της σερβικής μειονότητας και της αλβανικής πλειοψηφίας παραμένουν τεταμένες στο διαιρεμένο βόρειο τομέα.
Διπλωματικές πηγές και αναλυτές από τις ΗΠΑ εκφράζουν τη βεβαιότητα ότι σε αντίθεση με την οκταετία Bush "οι ΗΠΑ επιστρέφουν στα Βαλκάνια", καθώς μάλιστα στην κυβέρνηση Οbama υπάρχουν πολλά στελέχη από την εποχή του προέδρου Clinton που χειρίστηκαν τις κρίσεις στην περιοχή τη δεκαετία του 1990. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται ο αντιπρόεδρος Joe Biden, ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών James Steinberg και ο Richard Holbrooke. Όπως γράφει η εφημερίδα Το Βήμα, είναι χαρακτηριστικό ότι λίγο μετά την ανάληψη των καθηκόντων του, τον Φεβρουάριο του 2009, ο αντιπρόεδρος Biden συναντήθηκε με ηγέτες της κοσοβάρικης ηγεσίας στον Λευκό Οίκο, ενώ στη συνέχεια, τον Μάιο του 2009, πραγματοποίησε περιοδεία σε Σαράγεβο, Βελιγράδι και Πρίστινα.

Πηγή: strategy-geopolitics

Μοιραστείτε

Η ίδρυση του Δημοκρατικού Κόμματος Αλβανών στην Ελλάδα

Έτοιμη η διακήρυξη του Δημοκρατικού Κόμματος των Αλβανοφώνων.

Τις αποσκευές του για την Ελλάδα, όπου θα ιδρύσει κόμμα αλβανοφώνων, ετοιμάζει ο Οδυσσέας Τσενάι. Ο Αλβανός που πριν από μερικά χρόνια ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων ως σημαιοφόρος στην μαθητική παρέλαση, σπουδάζει Πολιτικές Επιστήμες στη Βοστόνη και θα πρωταγωνιστήσει στο εγχείρημα της δημιουργίας του "Δημοκρατικού Κόμματος των Αλβανοφώνων" στην Ελλάδα.

Η πολιτική
Μηδενός εξαιρουμένου, όλα τα πολιτικά κόμματα της Αλβανίας συμφωνούν απόλυτα με τη δημιουργία κόμματος Αλβανοφώνων στην Ελλάδα. Για πολλoύς και διάφορους λόγους. Κυρίως, όμως, διότι αυτό το κόμμα θα χρησιμοποιηθεί για να ισχυροποιηθεί ακόμη περισσότερο ο ρόλος της Αλβανίας στα Βαλκάνια.
Πέρα από τις επιφανειακές διαφορές τους, τα αλβανικά κόμματα συμφωνούν στις θέσεις τους για τα εθνικά θέματα αλλά και για τα θέματα της αλβανικής οικονομίας.
Δηλαδή, να λειτουργούν από κοινού και με όλα τα μέσα που διαθέτουν ώστε η Αλβανία να προσδεθεί ακόμα πιο σφιχτά στο άρμα των ΗΠΑ, προκειμένου η χώρα τους να ελέγχει... τη δραστηριότητα των πολιτικών και στρατιωτικών επιχειρήσεων του ΝΑΤΟ στα Βαλκάνια, από τη μία και για να προστατευτεί έτσι ο ζωτικός της χώρος και τα εθνικά της συμφέροντα από την άλλη.
Όσο για την αλβανική οικονομία, όλα τα αλβανικά κόμματα έχουν συμφωνήσει ότι ο κύριος μοχλός της οικονομικής ανάπτυξης της χώρας τους είναι τα τραπεζικά εμβάσματα των Αλβανών μεταναστών προς την πατρίδα τους, αφού η Αλβανία δεν έχει τα περιθώρια να στηριχτεί στην παραγωγή ή στις υπηρεσίες.
Γι αυτό, άλλωστε, τα ίδια τα αλβανικά κόμματα χρηματοδοτούν ολόκληρες οικογένειες Αλβανών πολιτών με τα πρώτα έξοδα εγκατάστασής τους σε ξένες χώρες, ενθαρρύνοντας έτσι τη μετανάστευση. Εξ' άλλου, όπως συζητείται εντός της αλβανικής κοινότητας στην Αθήνα, τα Ελληνικά πολιτικά κόμματα έχουν διαψεύσει επανειλημμένα τις ελπίδες των Αλβανών για τα θέματα που τους απασχολούν στη χώρα μας και δεν τους εκπροσωπούν πλέον. Μέχρι στιγμής οι δεσμεύσεις των κυβερνήσεων δεν έχουν γίνει πράξη και το μαρτύριο των μεταναστών στην Ελλάδα συνεχίζεται αναφέρουν μεταξύ άλλων.
Όλα αυτά όμως δεν μπορούν να γίνουν χωρίς χρήμα. Έτσι, πρωταγωνιστικό ρόλο στο συντονισμό του αλβανόφωνου στοιχείου πάντα στον κόσμο ειδικότερα όμως όσον αφορά στα Βαλκάνια, με την επίσημη γενική πολιτική του κράτους της Αλβανίας, έχει αναλάβει η Αλβανο-Αμερικανική Τράπεζα, η οποία λειτουργεί με τρία καταστήματα στην Ελλάδα.
Να σημειωθεί ότι η American Bank of Albania ανήκει κατά 100% στο αλβανοαμερικανικό λόμπι και ιδρύθηκε στην πολιτεία Delaware των ΗΠΑ, το 1989, με πράξη της κυβέρνησης των ΗΠΑ για τηνυποστήριξη της δημοκρατίας στις χώρες της Νοτιοανατολικής Ευρώπης.
Επίσης, η ίδια τράπεζα είναι ο κύριος χρηματοδότης των μεγαλύτερων εκδόσεων (εφημερίδες, περιοδικά, βιβλία κ.λ.π.) στην αλβανική γλώσσα για τα Βαλκάνια. Και τα στελέχη της Αλβανο-Αμερικανικής Τράπεζαςαλλά και τα μέλη του συμβουλίου του αλβανο-αμερικανικού λόμπι μπαινοβγαίνουν στον Λευκό Οίκο σαν να πρόκειται για το σαλόνι τους.
Πολύ χαρακτηριστικά, ο επικεφαλής του αλβανο-αμερικανικού λόμπι είναι πρώην γερουσιαστής των ΗΠΑ.
Επίσης, το λόμπι των Αλβανών στις ΗΠΑ έδειξε πολύ μεγάλο ενδιαφέρον για την υπόθεση Τσενάι. Είναι γεγονός ότι συγχρηματοδοτούν τις σπουδές του Οδυσσέα Τσενάι στις Πολιτικές Επιστήμες.
Ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες αναφέρουν ότι ο Τσενάι φοιτά στη Σχολή Ηγετών του Harvard, αφού έκανε ένα "πέρασμα" - για τα μάτια του κόσμου - από το τμήμα Φυσικής του Boston College.

Υποστηρικτές στην Ελλάδα
Τη δημιουργία κόμματος Ανβανοφώνων στην Ελλάδα ενθαρρύνουν επίσης εγχώριοι πολιτικοί αλλά και οικονομικοί κύκλοι.
Δημοσιογραφικά συγκροτήματα, εκδοτικοί οίκοι,μεγαλομέτοχοι Ελληνικών ιδιωτικών καναλιών, κατασκευαστές δημόσιων έργων, εμπορικά επιμελητήρια, πολιτικές οργανώσεις, μη-κυβερνητικές οργανώσεις κ.α.
Το "Δημοκρατικό Κόμμα των Αλβανοφώνων" υποστηρίζεται επίσης από εξωκοινοβουλευτικές συσπειρώσεις της Αριστεράς στην Ελλάδα, από Έλληνες αλβανικής καταγωγής που έχουν διακριθεί μέσα από τα Ελληνικά media, αλλά και Αλβανούς επιχειρηματίες που ζούν και δραστηριοποιούνται στη χώρα μας.

Ο πατέρας Τσενάι
Ο πατέρας Τσενάι τώρα, εκτός από Λοχαγός των Αλβανικών Μυστικών Υπηρεσιών εκείνη την εποχή, ήταν και ένας από τους πρωταγωνιστές του μεγαλύτερου οικονομικού σκανδάλου που γνώρισε ποτέ η Αλβανία, εκείνου με τις Πυραμίδες. Στην Ελλάδα ήρθε όχι ως φτωχός πλην τίμιος λαθρομετανάστης, αλλά για να αποφύγει τις απειλές για τη ζωή του και τη φυλακή από τις απάτες, σύμφωνα με τον αλβανικό Τύπο, που είχε διαπράξει εκεί. Και για τη διακίνηση των χρημάτων προς την Ελλάδα έκανε χρήση των Ελληνικών τραπεζικών υπηρεσιών. Αξίζει να σημειωθεί ότι η οικοιγένεια Τσενάι είναι γνωστή οικογένεια Τσάμηδων από το Φίερε, περιοχή στην οποία κατέφυγαν υπό διωγμό πολλοί Τσάμηδες για τη συνεργασία που προσέφεραν κατάτην διάρκεια της Κατοχής στους Γερμανούς.

Ταχίρ Μήτσι
Πρωταγωνιστικό ρόλο, επίσης, στη δημιουργία του Κόμματος των Αλβανοφώνων στην Ελλάδα θα έχει φυσικά και ο πρόεδρος του Συνδέσμου Αλβανών Μεταναστών Ταχίρ Μήτσι, αναγνωρίσιμος ιδιαίτερα μέσα από τις εκπομπές του ...Μάκη Τριανταφυλλόπουλου αλλά και του Νίκου Ευαγγελάτου, αλλά και πολύ γνωστός για τις κατά καιρούς εμπρηστικές του δηλώσεις σε βάρος των Ελλήνων.
Πολύ πρόσφατα, μάλιστα, στις 13 Σεπτεμβρίου2007, σε δηλώσεις του ανέφερε ότι το μαρτύριο των μεταναστών στην Ελλάδα συνεχίζεται και ότι "οι Αλβανοί στην Ελλάδα είναι σκλάβοι".
Ο άνθρωπος, βέβαια, στον οποίο θα στηριχτεί η πολιτική αυτή επιχείρηση για λογαριασμό των αλβανοφώνων στην Ελλάδα δεν είναι άλλος από τον Οδυσσέα Τσενάι, ο οποίος θα εμφανιστεί στην Ελληνική πολιτική σκηνή την κατάλληλη ψυχολογική στιγμή, όντας και προικισμένος με όλα τα μυστικά της Πολιτικής Τέχνης από τα μεγαλύτερα σχολεία των ΗΠΑ.
greeknation & resalto

gianniotis

Μοιραστείτε

Η Βαλκανική διάσταση του Μεταναστευτικού.

Συντάκτης: Κωνσταντίνος Χολέβας, Πολιτικός Επιστήμων

Η συζήτηση του νομοσχεδίου που προωθεί η κυβέρνηση για την ρύθμιση πτυχών του μεταναστευτικού προβλήματος έχει ήδη προκαλέσει πολλές αντιπαραθέσεις και είναι προφανές ότι το ζήτημα είναι λίαν ευαίσθητο και πολύπλοκο. Οι γενικόλογες απόψεις περί «Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων» έχουν αρχίσει να ξεφτίζουν μετά και την σαφή τοποθέτηση του Συνηγόρου του Πολίτη Γ. Καμίνη ότι η παροχή ιθαγενείας δεν είναι ανθρώπινο δικαίωμα του μετανάστη, αλλά κυριαρχικό δικαίωμα του εθνικού κράτους και άπτεται του σκληρού πυρήνα της εθνικής και κρατικής κυριαρχίας. Επίσης θα πρέπει να προσεχθεί και η πτυχή της εθνικής ασφαλείας, κάτι που τόνισε κομψά αλλά ξεκάθαρα ο Ύπατος Αρμοστής του ΟΗΕ για τη Μετανάστευση Αντόνιο Γκουτιέρες κατά τη συνάντησή του με τον Έλληνα Πρωθυπουργό στην Αθήνα (βλέπε ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 21-1-2010).

Πιστεύω ότι θα ήταν χρήσιμο και κρίσιμο να αναδείξουμε τη βαλκανική διάσταση του μεταναστευτικού προβλήματος πάντα στην προσπάθειά μας να συνδυάσουμε τις αρχές της δημοκρατίας και του ανθρωπισμού με τις απαιτήσεις της εθνικής μας ασφάλειας και της εδαφικής ακεραιότητας της χώρας. Αυτόν τον συνδυασμό άλλωστε επιχειρεί κάθε ευρωπαϊκή χώρα που σέβεται τους νόμους της, τους πολίτες της και τα μακροπρόθεσμα συμφέροντα, τα δικά της και της Ευρώπης γενικότερα.

Πρώτο στοιχείο με βαλκανική διάσταση είναι αυτή καθεαυτή η ομάδα που συνέταξε το νομοσχέδιο, το οποίο η Κυβέρνηση αξιοποίησε στη συνέχεια. Όπως διαβάσαμε στον τύπο (εφημ. ΑΞΙΑ, ένθετο ΑΠΟΨΗ, 16-1-2010) το κείμενο ήλθε έτοιμο από μία Μ.Κ.Ο., ορισμένα μέλη της οποίας βλέπουν με συμπάθεια τα μειονοτικά αιτήματα του σκοπιανού και του αλβανικού εθνικισμού...

Δεύτερο στοιχείο που πρέπει ιδιαιτέρως να προσεχθεί είναι το γεγονός ότι η παρουσία Αλβανών στη χώρα μας είναι δυσανάλογη ως προς τις άλλες εθνικές ομάδες μεταναστών. Φυσικά ουδείς μπορεί να παραβλέψει την πλειοψηφία των Αλβανών εργαζομένων που είναι φιλήσυχη και εργατική. Όμως δεν είναι λογικό από πλευράς εθνικού συμφέροντος να νομιμοποιηθεί ή και να αποκτήσει ιθαγένεια μεγάλος αριθμός Αλβανών, όταν έχουμε συνεχείς προκλήσεις αλυτρωτισμού, επεκτατισμού και ιστορικών διαστρεβλώσεων από τη γειτονική χώρα. Ποιος μπορεί να αποκλείσει ότι η μαζική ελληνοποίηση Αλβανών θα οδηγήσει στη δημιουργία μειονοτικού ζητήματος, ιδίως σε περιοχές της Β.Δ. Ελλάδος; Θυμίζω κάποιες πρόσφατες ενέργειες που μάς ανησυχούν:

Στις αρχές Ιανουαρίου ο Πρόεδρος του Κοινοβουλίου του Κοσσυφοπεδίου και πρώην εκπρόσωπος τύπου των ενόπλων αυτονομιστών Γιακούπ Κρασνίκι υποστήριξε την ενοποίηση όλων των Αλβανών σε ένα κράτος, προωθώντας τη γνωστή ιδέα της Μεγάλης Αλβανίας. Ανέφερε ότι κάθε χρόνο έρχεται πιο κοντά η επιδίωξη για την ένωση όλων των Αλβανών και υπέδειξε ονομαστικά ως περιοχές όπου «οι Αλβανοί έχουν την πλειοψηφία του πληθυσμού» τη Νότια Σερβία, περιοχές της Ελλάδος και του Μαυροβουνίου. Δεδομένου ότι στην Ελλάδα δεν υπάρχουν σήμερα τέτοιες περιοχές μήπως περιμένουν την εφαρμογή του υπό συζήτηση νομοθετήματος;

Εξ άλλου στο Αλβανικό Εγκυκλοπαιδικό Λεξικό, που κυκλοφόρησε προσφάτως η Ακαδημία Επιστημών των Τιράνων με κρατική χρηματοδότηση, τα Ιωάννινα , η Ηγουμενίτσα, η Άρτα και η Πρέβεζα παρουσιάζονται σαν αλβανικά εθνικά εδάφη ενώ ο Μάρκος Μπότσρης και ο Πύρρος Δήμας χαρακτηρίζονται γνήσιοι... Αλβανοί. Για την επιστημονική ελίτ της γείτονος χώρας η περιοχή της Ηπείρου θεωρείται αλβανικό έδαφος το οποίο «κατέλαβε» στρατωτικά η Ελλάδα το 1912-13. Το ίδιο Λεξικό δικαιώνει την προπαγάνδα των Τσάμηδων που διεκδικούν τη Θεσπρωτία και λησμονεί ότι 1900 από αυτούς καταδικάσθηκαν το 1945 από το Δικαστήριο Δωσιλόγων Ιωαννίνων ως συνεργάτες των κατακτητών Γερμανοϊταλών. Επίσης το Λεξικό χαρακτηρίζει τους Βορειοηπειρώτες σαν εποίκους, γράφοντας ότι δεν είναι γηγενείς, αλλά ήλθαν για να εργασθούν σε χωράφια τσιφλικάδων. Αυτά γράφουν οι δύο πρώτοι τόμοι που έχουν κυκλοφορήσει. Το έργο θα ολοκληρωθεί μέχρι το τέλος του 2010 και αναμένονται νέες εκπλήξεις!

Δεν είναι σώφρων πολιτική να αδιαφορήσουμε για τις επικίνδυνες βλέψεις του αλβανικού εθνικισμού και να δημιουργήσουμε μόνοι μας από αφέλεια μία εισαγόμενη μειονότητα στην πατρίδα μας. Οι Ρώσοι που δεν συνορεύουν με την Αλβανία έχουν ήδη εκφράσει τη σχετική ανησυχία τους για τα μεγαλοαλβανικά σχέδια. Σχετική δημόσια δήλωση έκανε περί τα μέσα Οκτωβρίου 2009 ο Ρώσος ΥΠΕΞ Σεργκέι Λαβρόφ επισκεπτόμενος το Βελιγράδι.

Το τρίτο στοιχείο βαλκανικού ενδιαφέροντος είναι το εξής: Ορισμένοι από τους ενδιαφερομένους να αποκτήσουν ελληνική ιθαγένεια πιθανόν να είναι φανατικοί ισλαμιστές. Και πάλι καλό είναι να διαχωρίσουμε την πλειοψηφία των νομοταγών μουσουλμάνων από τις μειοψηφίες των φανατικών, οι οποίες όμως είναι υπαρκτές. Το ζήτημα αφορά την ασφάλεια όχι μόνον της Ελλάδος δεδομένης και της παρουσίας φανατικών σε διάφορα πυρίκαυστα σημεία των Βαλκανίων, όπως η Βοσνία. Το Ισραήλ που έχει συνήθως καλή πληροφόρηση φρόντισε ήδη να προειδοποιήσει τον Σκοπιανό Πρωθυπουργό Νίκολα Γκρούεφσκι, όταν εκείνος επισκέφθηκε στις 8-1-2010 την Ιερουσαλήμ. Ο Ισραηλινός ΥΠΕΞ Λίμπερμαν τού είπε να προσέχει την παρουσία οπαδών του Τζιχάντ στη Βαλκανική χερσόνησο. Ίσως μερικοί συμπατριώτες μας θεωρήσουν υπερβολική την εκτίμηση, αλλά μία συνετή πολιτική ασφαλείας οφείλει να τη λάβει υπ’όψιν.

Και ας μη λησμονούμε ότι η άκριτη ελληνοποίηση φανατικών μουσουλμάνων θα δημιουργήσει προβλήματα στη γειτονική Βουλγαρία, στην οποία θα εισέρχονται ελεύθερα λόγω Ε.Ε. και η οποία έχει ήδη μία σημαντική μουσουλμανική μειονότητα , η οποία εκπροσωπείται δυναμικά από ένα φιλοτουρκικό κόμμα.

Στα μεταναστευτικά θέματα απαιτείται περίσκεψη και όχι βιασύνη.

Πηγή: diktyo21.gr


Μοιραστείτε

Λύση χρονικής πίεσης ή διαχρονική λύση;

Σε βαλκανικό επίπεδο, η δεκαετία του 2010 θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως η “δεκαετία” των Δυτικών Βαλκανίων. Κατά τα επόμενα χρόνια όλα αυτά τα κράτη της περιοχής θα έχουν ουσιαστικά ενσωματωθεί στις δομές του ΝΑΤΟ και μερικά από αυτά στην Ε.Ε. Και μοιραία θα επέλθουν δραματικές ανακατατάξεις, εδαφικές, διασυνοριακές, διεθνοτικές.

Είναι άραγε η Ελλάδα έτοιμη προβλέποντάς τες να τις αντιμετωπίσει ή θα κάθεται ουραγός να τις παρακολουθεί χωρίς να μπορεί να έχει ουσιαστικό ρόλο σε αυτές, ασχολούμενη με την αυτοαναιρετική της ένδοια, λόγω οικονομικών προβλημάτων (κάνοντας ακόμη και σπασμωδικές κινήσεις αντιμετώπισης της οικονομικής της κρίσης, όπως την περικοπή των παρελάσεων - ασκήσεων - οπλικών συστημάτων, το οποίο αποτελεί και πάγιο αίτημα κάποιων, ανάξιων σχολιασμού, εκτός και αν αυτό είναι τμήμα κάποιου ευρύτερου σχεδιασμού πλήρους απαξίωσης του στρατού με σοβαρές συνέπειες ακόμη και στην άμυνα της χώρας) την ολόπλευρη αυτοκαστροφική ενδο-εθνοτική μηδενιστική της τάση;

Σε μερικές δεκαετίες στη γειτονική χώρα των Σκοπίων η πλειοψηφία του πληθυσμού γεωμετρικά θα είναι αλβανική. Έχουμε αναφερθεί στην πραγματική εθνική σύνθεση του κράτους αυτού, που φυσικά δεν ανταποκρίνεται στις επίσημες στατιστικές. Στα μέσα της δεκαετίας του 2000 οι Αλβανοί αποτελούσαν το 25% του πληθυσμού, ενώ στις εκλογές του 2008 τα αλβανικά κόμματα συγκέντρωσαν λίγο περισσότερο από το 30% των ψήφων. Με δεδομένη την υψηλότερη γεννητικότητα του αλβανικού στοιχείου αλλά και το υψηλότερο ποσοστό Αλβανών στις νέες ηλικίες (κάτω των 18 ετών), το πραγματικό ποσοστό των Αλβανών είναι σαφώς υψηλότερο του 30% (προσωπικά πιστεύω ότι φτάνει και το 40%) και αυξάνεται με γρήγορους ρυθμούς. Όπως και για τις άλλες εθνότητες, οι ανεξάρτητες πηγές δίνουν πολύ διαφορετικούς αριθμούς από εκείνους που δίνουν οι επίσημες στατιστικές. Ενδεικτικά αναφέρουμε τους Ρομ (Αθίγγανους), που υπολογίζονται σε 260 χιλιάδες (12% του πληθυσμού), σε αντίθεση με το 2%-3% των επίσημων αναφορών. Όπως και η πραγματική μακεδονική μειονότητα (οι Έλληνες της γειτονικής χώρας) που ξεπερνά τις 250.000, ενώ στις επίσημες αναφορές ή δεν αναφέρονται καθόλου ή αναφέρονται ως διάφοροι, με ποσοστό 2% - 2,5%, για την οποία η επίσημη Αθήνα αδιαφορεί, αφήνοντας το πεδίο διεκδίκησης στους γείτονες, που θέτουν σε κάθε ευκαιρία θέμα μειονότητας των δήθεν “αιγιατών φυγάδων” - “παιδιών φυγάδων της Αιγιακής Μακεδονίας, κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου στην Ελλάδα”, με όλους αυτούς τους αστήρικτους - ανιστόρητους γελοίους ισχυρισμούς, που όπως έχουμε τονίσει είναι πρόσωπα - παραλλαγές του βουλγαρικού διεκδικητισμού, αποτέλεσε εθνική ταπείνωση απροσμέτρητης συνέπειας η παρουσία του βούλγαρου πρωθυπουργού Bojko Borisov ελέω ελλήνων υπευθύνων - αρμοδίων, όσο ψηλά και αν στέκονται, στον Προμαχώνα για τη διάνοιξη των μπλόκων των αγροτών). Το γειτονικό κράτος δεν προέκυψε από κάποια ιστορική πραγματικότητα ή αναγκαιότητα, εκτός -βέβαια- από τους σερβικούς σχεδιασμούς του μεσοπολέμου, πλήρους αποβουλγαροποίησης της περιοχής, που φυσικά δεν πέτυχε, γιατί όπως είπαμε και παραπάνω το “κράτος” αυτό είναι από τα σπλάχνα του βουλγαρισμού, αλλά πολιτικά, από την ανάγκη συσπείρωσης και εξουσιών μιας ελίτ του τιτοϊκού καθεστώτος. Η ανάγκη για μια εθνική ταυτότητα και μια εθνολογική οντότητα δεν προκύπτει από τους πραγματικούς εθνολογικούς συσχετισμούς μέσα στο κράτος αυτό.

Η παραπάνω ελίτ φιλοδοξούσε να μετατρέψει σε κυρίαρχη εθνοτική πολιτισμική και γλωσσική εθνότητα μια εφήμερη - πλαστή πλειοψηφία, που σύντομα νομοτελειακά θα καταστεί μειοψηφία. Σε ένα μελλοντικό κράτος των Σκοπίων, με αλβανική πλειοψηφία, θα ενταθεί η διαδικασία συγχρωτισμού με την Αλβανία και το Κοσσυφοπέδιο, θα αναζητηθεί ένας συνολικότερος επαναπροσδιορισμός της θέσης του στα σύγχρονα Βαλκάνια. Εάν σχηματικά τα σημερινά Σκόπια θα κοιτάξουν προς νότο, τα αυριανά Σκόπια κοιτάξουν προς βορρά και προς δυσμάς (ήδη κοιτάζουν προς ανατολάς). Το πραγματικό διακύβευμα της αντιπαράθεσης μεταξύ της Ελλάδας και της γειτονικής χώρας είναι ο χρόνος. Το εάν και το πόσο θα συμβιβαστούν οι δύο πλευρές και το εάν θα αποδεχθούν μια “λύση” δεν είναι το κυρίαρχο. Για τη γειτονική χώρα το απολύτως ζητούμενο δεν είναι η διεθνής διάσταση του ζητήματος, αλλά το εσωτερικό μέτωπο. Είναι γεγονός δυστυχώς ότι το γειτονικό κράτος αναγνωρίζεται επισήμως από μια μεγάλη μερίδα κρατών διεθνώς ως “Μακεδονία”. Το πραγματικό πρόβλημα για τα Σκόπια είναι η “ιστορική συνέχεια”, που εκφράζεται μέσα από την κατοχύρωση της “μακεδονικής εθνικής ταυτότητας”.

Πολιτισμική κληρονομιά
Παρόλη την άριστα στημένη διεθνώς προπαγάνδα των Σλάβων της γειτονικής χώρας, κανένας σοβαρός άνθρωπος δεν πιστεύει ότι το κράτος αυτό αποτελεί επίγονο και κληρονόμο του Μ. Αλεξάνδρου. Ακόμη και αν γινόταν πιστευτό, θα ήταν εντελώς παράλογο να συμπυκνώσουν σε ένα “σλαβικό ψευτομόρφωμα της Σόφιας (όπως πραγματικά είναι), την οικουμενικότητα των πολιτισμικών αξιών και την απίστευτη συνεισφορά του Μ. Αλεξάνδρου και της ελληνιστικής περιόδου στον πολιτισμό. Εάν υπάρχει κάτι για το οποίο η σύγχρονη Ελλάδα μπορεί να αισθάνεται δικαιωμένη είναι ότι προσέδωσε με τον καλύτερο τρόπο αίγλη στην πολιτισμική της κληρονομιά και επιδίωξε να τη μετατρέψει σε τμήμα της παγκόσμιας πολιτισμικής κληρονομιάς. Κάτι αντίστοιχο τα Σκόπια δεν μπορούν να προσφέρουν. Ένα από τα βασικά επιχειρήματα των Σκοπίων, σχετικά με την ελληνική πολιτική απέναντί τους, είναι ότι με το μπλοκάρισμα της διαδικασίας ένταξής τους στο ΝΑΤΟ και στην Ε.Ε. η Ελλάδα επιχειρεί να τα “στραγγαλίσει” και τελικά να τα οδηγήσει στην αποσταθεροποίηση. Στην πραγματικότητα, για να βλέπουμε τα πράγματα όπως είναι, η ελληνική πολιτική βλάπτει ελάχιστα έως καθόλου τα συμφέροντα του διεθνούς παράγοντα. Η στάση της Ελλάδας χαρακτηρίζεται περισσότερο ως “αναχρονισμός” ή “ξεροκεφαλιά” και η κατανοήσιμη, αλλά είμαστε πολύ περίεργοι να δούμε πώς θα αντιδράσουν αυτά τα κράτη εάν θίγονταν τα δικά τους συμφέροντα ή τους κλέβονταν η μισή εθνική τους ιστορία. Το βέτο για την ένταξη της γειτονικής χώρας στο ΝΑΤΟ έχει συμβολική σημασία και φυσικά δεν υπονομεύει τα συμφέροντα των Σκοπίων ούτε αυτά των ΗΠΑ. Τα Σκόπια (όπως άλλωστε και το Κοσσυφοπέδιο και η Βοσνία) πρακτικά είναι έδαφος υπό απόλυτη κηδεμόνευση από το ΝΑΤΟ, απολαμβάνουν την ιδιότυπη μορφή ασφάλειας, που προβλέπει η αμερικανικών προδιαγραφών νέα αρχιτεκτονική των Βαλκανίων, ενώ ο φιλοαμερικανισμός τους υπερβαίνει και αυτόν των πιστότερων συμμάχων των ΗΠΑ μέσα στο ΝΑΤΟ. Η γειτονική χώρα συμμετέχει ενεργά στις διάφορες ειρηνευτικές αποστολές της Συμμαχίας ταυτιζόμενη με απόλυτη ακρίβεια, μέχρι παρεξηγήσεως, με τις επιλογές των ΗΠΑ, και δέχεται στο έδαφός της ξένα στρατεύματα. Δεν γνωρίζουμε τι περισσότερα θα προσέφερε στην αμερικανοσκοπιανή συμμαχία η ένταξη της χώρας στο ΝΑΤΟ.

Περί ταυτότητας
Ελάχιστα βλαπτική για τα συμφέροντα της γειτονικής χώρας είναι και η ελληνική άρνηση για την ένταξή της στην Ε.Ε. Ακόμη κι αν το γειτονικό κράτος θα αποκτούσε το καθεστώς της υπό ένταξη χώρας, οι διαδικασίες θα διαρκούσαν αρκετά χρόνια. Τα Σκόπια αξιοποιούν τα συγκριτικά πλεονεκτήματα, που τους δίνει το σημερινό καθεστώς (φθηνό εργατικό δυναμικό, τριτοκοσμική επενδυτική νομική κατοχύρωση κτλ.), τα οποία τους επιτρέπουν να προσελκύουν ξένες επενδύσεις, μεγάλο μέρος των οποίων προέρχονται από την Ελλάδα. Εάν τα Σκόπια ενταχθούν στην Ε.Ε., η αναγκαία εναρμόνιση με το κοινοτικό δίκαιο θα τους αποστερήσει σε μεγάλο βαθμό αυτά τα “πλεονεκτήματα” και σταδιακά θα τα μετατρέψει σε “μη ελκυστική” χώρα, που δύσκολα θα προσελκύει ξένες παραγωγικές επενδύσεις.

Η πραγματική προσδοκία της γειτονικής χώρας είναι ότι η Ελλάδα θα εξαναγκαστεί σε “άτακτη υποχώρηση” υπό το καθεστώς των διεθνών πιέσεων και θα δειχθεί μια συμφωνία, η οποία θα περιέχει τον όρο “Μακεδονία” με γεωγραφικό προσδιορισμό για τις διμερείς σχέσεις και την ελεύθερη χρήση του όρου “Μακεδονία” στις σχέσεις των Σκοπίων με τρίτες χώρες και διεθνείς οργανισμούς. Ούτε αυτό είναι αρκετό για το γειτονικό κράτος. Η απαίτηση είναι να αποδεχθεί η Ελλάδα τη “μακεδονική εθνική ταυτότητα” και “συνέχεια”, δηλαδή να εκχωρήσει σε ένα άλλο κράτος, ένα μέρος της δικής της ιστορικής κληρονομιάς, προκειμένου αυτό το κράτος να έχει τη μοναδική και αποκλειστική χρήση της, δηλαδή να αποδεχθεί τη μεγαλύτερη ιστορική απάτη όλων των εποχών. Είναι κωμικοτραγικό αλλά και ταυτόχρονα… αποκαλυπτικό το γεγονός ότι το γειτονικό κράτος ζητά τη… συνδρομή της Ελλάδας, για να κατασκευάσει τη δική της ιστορία! Ούτως ή άλλως τα Σκόπια προχωρούν σε θρασύτατες μετονομασίες αεροδρομίων, δρόμων, στήνουν χολιγουντιανά σκηνικά με υπερμεγέθη αγάλματα. Όμως η ιστορία και η πολιτισμική κληρονομιά δεν είναι θέμα διαπραγμάτευσης ούτε εκχωρούνται με πληρεξούσια. Υπάρχουν και αποτελούν τμήμα της παγκόσμιας ιστορικής μνήμης και η μνήμη αυτή δεν μπορεί να εξαλειφθεί με συμφωνίες. Η μακεδονική κληρονομιά - ιστορία - εθνογραφία είναι η ίδια η Ελλάδα και αυτό δεν αλλάζει. Και προπαντός ένα πρέπει να είναι γνωστό, η ιστορία δεν βιάζεται. Δεν παραχαράσσεται γιατί αργά ή γρήγορα τα αποτελέσματα θα είναι αναπόφευκτα τραγικά αλλά δίκαια.

Γράφει ο Μιχαήλ Χρυσανθόπουλος*
*Ο Μιχαήλ Χρυσανθόπουλος είναι καθ. ιστορικού - συγγραφέα - δημοσιογράφου S.B.S. Αυστραλίας
ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ-makthes.gr

infognomonpolitics

Μοιραστείτε