Ο ΣΥΡΙΖΑ, αποτελεί τον καλύτερο σύμμαχο της τρόϊκας. Δεν γνωρίζω αν αυτό το κάνουν βάσει στρατηγικής για να επιταχύνουν την φθορά της κυβέρνησης,΄από πολιτική απειρία ή ιδεολογική εμμονή. Όμως, η καταστροφολογία στην οποία επενδύουν βοηθά την τρόϊκα να απαιτεί μέτρα.
Να το ξεκαθαρίσουμε από την αρχή. Προφανώς και υπάρχουν
αναληφθείσες δεσμεύσεις εκ μέρους μας που δεν υλοποιήθηκαν. Λόγου χάριν,
αυτό το ενιαίο μισθολόγιο στο δημόσιο, οι σκανδαλώδεις πρόωρες
συνταξιοδοτήσεις, όπως οι διατάξεις «σοβιετίας» που ταϊζουν τον κρατικό
μινώταυρο.
Όμως, η Ελλάδα πέτυχε τη μεγαλύτερη δημοσιονομική προσαρμογή στην Ευρώπη με τις αιματηρές θυσίες του λαού της. Αυτό, έως το Σεπτέμβριο αναγνωρίζονταν απ’ όλους. Τον Απρίλη, για πρώτη φορά μετά από το 2009, δανειστήκαμε με τριετή ομόλογα. Και το spread του δεκαετούς πήρε την κατιούσα.
Επίσης, ήταν γνωστό, ότι το μνημόνιο τελείωνε. Όχι επειδή το έλεγε η κυβέρνηση, αλλά επειδή προβλέπεται στις υπογραφείσες συμφωνίες. Η τήρηση των συμφωνιών δεν αφορά μόνο στην μία πλευρά, αλλά και στην άλλη.
Τι άλλαξε;
Τι άλλαξε από τότε; Γιατί η τρόϊκα απαιτεί μέτρα αναμφιβόλου αποτελεσματικότητας, τα οποία υπονομεύουν την κυβέρνηση, δυναμιτίζουν την κοινωνική συνοχή και ουσιαστικά οδηγούν στην παράταση του μνημονίου, άγνωστο για πόσο καιρό ακόμα.
Μια εύκολη απάντηση θα είναι αυτό που προαναφέραμε. Δεν τηρήσατε τις δεσμεύσεις σας, απαιτούμε μέτρα εδώ και τώρα.
Μια δεύτερη ο τραγέλαφος των κυβερνητικών λαθών τους τελευταίους μήνες. Οι πρόωρες θριαμβευτικές εξαγγελίες για έξοδο από το μνημόνιο, το πρωτοφανές αλλαλούμ με μέτρα που μαρτυρούσαν παντελή έλλειψη σοβαρότητος.
Τρίτον, από τις ευρωεκλογές η κυβέρνηση δείχνει χωρίς βηματισμό. Η εντεινόμενη παραφιλολογία περί πρόωρων εκλογών, δημιουργεί αβεβαιότητα. Και οι αγορές, ως γνωστόν, τρομάζουν από την αβεβαιότητα. Για την ακρίβεια την εκμεταλλεύονται για να κερδοσκοπήσουν, αλλά δεν είναι της παρούσης.
Το οικονομικό πρόγραμμα
Σ’ αυτό το περιβάλλον, το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης ανακοίνωσε το κυβερνητικό του πρόγραμμα. Όταν ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν στο 3% μπορούσε να λέει ό,τι ήθελε. Όμως, όταν όμως διεκδικείς την εξουσία, οι άλλοι υποχρεούνται να παίρνουν στα σοβαρά το κυβερνητικό σου πρόγραμμα. Να το αναλύουν, να το αξιολογούν και να καθορίζουν την πολιτική τους. Το κυβερνητικό πρόγραμμα αποτελεί επίσημο κείμενο και όχι μια γενικόλογη πομφόλυγα, για να περνάει η ώρα ή ένα όχημα για
να πάρουμε τις εκλογές! Αυτά μπορεί να τα λέμε στα παράθυρα, δεν στέκονται στις αγορές. Την έπαθαν τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα. Και την παραμικρή υπερβολή την λαμβάνουν σοβαρά.
Ο ΣΥΡΙΖΑ συνεχίζει να ομιλεί για «κούρεμα» του χρέους. Το μεγαλύτερο μέρος του είναι πλέον είτε διακρατικό, είτε της ΕΚΤ. Φαντάζεστε τον πρωθυπουργό της Σλοβακίας ή της Εσθονίας, με χαμηλότερο βιοτικό επίπεδο από την Ελλάδα, να εισηγηθούν στα κοινοβούλιά τους «κούρεμα» του ελληνικού χρέους;
Φαντάζεστε, επίσης, να συνεχίζουν να στηρίζουν την Ελλάδα όταν η μελλοντική κυβέρνηση θα επαναφέρει μισθούς στα προ της κρίσης επίπεδα;
Ο καλύτερος σύμμαχος της τρόϊκας
Ο ΣΥΡΙΖΑ, αποτελεί τον καλύτερο σύμμαχο της τρόϊκας. Δεν γνωρίζω αν αυτό το κάνουν βάσει στρατηγικής για να επιταχύνουν την φθορά της κυβέρνησης,΄από πολιτική απειρία ή ιδεολογική εμμονή. Όμως, η καταστροφολογία στην οποία επενδύουν βοηθά την τρόϊκα να απαιτεί μέτρα.
Πέραν αυτού, ο κ. Τσίπρας διαπράττει το λάθος που διέπραξε το 2009 και ο κ. Γ. Παπανδρέου. Θεωρεί ότι προέχει η φθορά της κυβέρνησης. Με κάθε κόστος. Θέλει να αγνοεί ότι την αρνητική προοπτική της χώρας θα κληθεί να την διαχειριστεί ό ίδιος, αν αναλάβει την εξουσία.
Θα θυμάστε, επίσης, ότι ο και κ. Παπανδρέου πίστευε ότι μπορούσε να εφαρμόσει το πρόγραμμά του, παρά το γεγονός ότι η οικονομία της χώρας δεν το επέτρεπε. Και έδωσε εκείνο το περίφημο επίδομα κοινωνικής αλληλεγγύης. Ύστερα, ανέλαβαν οι ….αγορές, οι υποβαθμίσεις και ήρθαν τα μνημόνια! Το κυβερνητικό πρόγραμμα πήγε στα σκουπίδια.
Ο κ. Τσίπρας, όπως και ο κ. Παπανδρέου, πιστεύει ότι μπορεί να διαπραγματευτεί καλύτερα από τον Σαμαρά. Αυτό θα το διαπιστώσουμε στην πράξη. Όμως, αν κρίνω από την ψυχρολουσία των συνεργατών του στο Λονδίνο, ειλικρινά απορώ πως θα διαπραγματευτεί καλύτερα.
Ούτως ή άλλως η διαπραγμάτευση θέλει δύο. Πρέπει να ανταποκριθεί και η άλλη πλευρά. Από πού, λοιπόν, προκύπτει η βεβαιότητα ότι θα διαπραγματευτεί καλύτερα; Το λέω αυτό γιατί οι παλαιότερες διακηρύξεις για σκίσιμο των μνημονίων το βράδυ των εκλογών, για μονομερείς ενέργειες ή για έξοδο από το ευρώ, έχουν, επιμελώς, εξαφανιστεί από το λεξιλόγιο του κ. Τσίπρα. Άρα, θα επιδιώξει μια συναινετική λύση. Μα, μια τέτοια λύση δεν επιδιώκει και η σημερινή κυβέρνηση;
Όλα αυτά βεβαίως, επ’ ουδενί, δικαιολογούν, την τακτική των τροϊκανών. Η Ελλάδα έπρεπε, εξ αρχής, να ορίσει μια επιτροπή, εγνωσμένου κύρους, για να αξιολογεί κάθε ανοησία που εκστομίζει με τεχνοκρατική σοβαροφάνεια η τρόϊκα. Από πού προκύπτει η εμμονή τους ότι το 2015 θα έχουμε δημοσιονομικό κενό 1.1-5 δις; Και το Σεπτέμβριο του 2013 ζητούσαν πρόσθετα μέτρα 3 δις επειδή και πάλι προέβλεπαν….δημοσιονομικά κενά! Όταν έχουν διαψευστεί τόσες φορές στις εκτιμήσεις τους, πως νομιμοποιούνται να απαιτούν μέτρα; Ποιος έχει εκτιμήσει αν αυτά τα μέτρα είναι προς την ορθή κατεύθυνση και αν, υλοποιούμενα, επιτύχουν τους στόχους; Οι προτείνοντες; Και αν κάνουν πάλι λάθος, όπως με τους ….πολλαπλασιαστές, τι θα γίνει; Θα αρκεστούμε στη συγνώμη τους; Εχουμε αναγορεύσει σε δήμιους της χώρας τρείς χαρτογιακάδες.
Από τη στιγμή που η τρόϊκα δεν επιδιώκει μια έντιμη συμφωνία, αλλά επιζητεί την παράδοσης της χώρας, η Κυβέρνηση έχει μόνον μια επιλογή. Διακόπτει τις συνομιλίες και επιδιώκει μια πολιτική συμφωνία.
Μια διαπραγμάτευση σε πολιτικό επίπεδο θα βγάλει από το λαγούμι τους και αυτούς τους …..τεράστιους ηγέτες της ΕΕ που έχουν παραδώσει το μέλλον των λαών στα …. σκούρα κουστούμια των «τεχνοκρατών» .
Αν είναι να συρθεί καλύτερα να τις προκαλέσει τις εκλογές
Παράλληλα, η κυβέρνηση έχει υποχρέωση να αφαιρέσει από την εξίσωση τον παράγοντα πολιτική αβεβαιότητα. Αυτό σημαίνει την άμεση δρομολόγηση των διαδικασιών για την εκλογή ΠτΔ. Για να αναλάβουν όλοι τις ευθύνες τους. Αρκετά με τις ανοησίες περί «κουμπαράδων» και «αποστασίας». Ο ύπατος θεσμός της χώρας έχει μετατραπεί σε αισχρό μέσο πολιτικού εκβιασμού.
Και γιατί είναι «αποστασία» όταν η κυβέρνηση επιδιώκει να βρεί τους «180» και δεν είναι όταν ο ΣΥΡΙΖΑ , με τους ΑΝΕΛ και τη «Χρυσή Αυγή», ψάχνουν τους «121»;
Κατά τη γνώμη μου κακώς η Κυβέρνηση άφησε να τραβήξει αυτή η διαδικασία ως εδώ. Αμέσως μετά τις ευρωεκλογές έπρεπε να ζητηθεί από τον ΠτΔ να διευκολύνει τις εξελίξεις. Αν μπορούν να βρεθούν οι 180 τον Ιανουάριο, θα είχαν βρεθεί και τον Ιούνιο. Ίσως ευκολότερα τότε, που το πολιτικό κλίμα ήταν καλύτερο.
Αν ο Πρωθυπουργός θεωρεί πως έχει τον μαγικό αριθμό, ας κινήσει, άμεσα, τη διαδικασία εκλογής ΠτΔ. Και στη συνέχεια διαπραγματεύεται με την τρόϊκα, χωρίς τον παράγοντα της πολιτικής αστάθειας. Θα έχει μπροστά του περίπου 18 μήνες για να ολοκληρώσει την πολιτική του.
Αν δεν συγκεντρώνεται ο μαγικός αριθμός, τότε να οδηγήσει τη χώρα σε εκλογές και θέτοντας και το δίλημμα. Τι νόημα έχουν λίγοι μήνες στην εξουσία, αν είναι να την έχεις υπό ομηρία; Ας αναλάβει η νέα κυβέρνηση την ευθύνη να ολοκληρώσει τις διαπραγματεύσεις.
Συμφωνία με κάθε κόστος δεν αποτελέσει λύση. Γιατί μπορεί να εξελιχτεί σε τραγωδία για τη χώρα. Αρκετά ως εδώ.
antinews.grΌμως, η Ελλάδα πέτυχε τη μεγαλύτερη δημοσιονομική προσαρμογή στην Ευρώπη με τις αιματηρές θυσίες του λαού της. Αυτό, έως το Σεπτέμβριο αναγνωρίζονταν απ’ όλους. Τον Απρίλη, για πρώτη φορά μετά από το 2009, δανειστήκαμε με τριετή ομόλογα. Και το spread του δεκαετούς πήρε την κατιούσα.
Επίσης, ήταν γνωστό, ότι το μνημόνιο τελείωνε. Όχι επειδή το έλεγε η κυβέρνηση, αλλά επειδή προβλέπεται στις υπογραφείσες συμφωνίες. Η τήρηση των συμφωνιών δεν αφορά μόνο στην μία πλευρά, αλλά και στην άλλη.
Τι άλλαξε;
Τι άλλαξε από τότε; Γιατί η τρόϊκα απαιτεί μέτρα αναμφιβόλου αποτελεσματικότητας, τα οποία υπονομεύουν την κυβέρνηση, δυναμιτίζουν την κοινωνική συνοχή και ουσιαστικά οδηγούν στην παράταση του μνημονίου, άγνωστο για πόσο καιρό ακόμα.
Μια εύκολη απάντηση θα είναι αυτό που προαναφέραμε. Δεν τηρήσατε τις δεσμεύσεις σας, απαιτούμε μέτρα εδώ και τώρα.
Μια δεύτερη ο τραγέλαφος των κυβερνητικών λαθών τους τελευταίους μήνες. Οι πρόωρες θριαμβευτικές εξαγγελίες για έξοδο από το μνημόνιο, το πρωτοφανές αλλαλούμ με μέτρα που μαρτυρούσαν παντελή έλλειψη σοβαρότητος.
Τρίτον, από τις ευρωεκλογές η κυβέρνηση δείχνει χωρίς βηματισμό. Η εντεινόμενη παραφιλολογία περί πρόωρων εκλογών, δημιουργεί αβεβαιότητα. Και οι αγορές, ως γνωστόν, τρομάζουν από την αβεβαιότητα. Για την ακρίβεια την εκμεταλλεύονται για να κερδοσκοπήσουν, αλλά δεν είναι της παρούσης.
Το οικονομικό πρόγραμμα
Σ’ αυτό το περιβάλλον, το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης ανακοίνωσε το κυβερνητικό του πρόγραμμα. Όταν ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν στο 3% μπορούσε να λέει ό,τι ήθελε. Όμως, όταν όμως διεκδικείς την εξουσία, οι άλλοι υποχρεούνται να παίρνουν στα σοβαρά το κυβερνητικό σου πρόγραμμα. Να το αναλύουν, να το αξιολογούν και να καθορίζουν την πολιτική τους. Το κυβερνητικό πρόγραμμα αποτελεί επίσημο κείμενο και όχι μια γενικόλογη πομφόλυγα, για να περνάει η ώρα ή ένα όχημα για
να πάρουμε τις εκλογές! Αυτά μπορεί να τα λέμε στα παράθυρα, δεν στέκονται στις αγορές. Την έπαθαν τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα. Και την παραμικρή υπερβολή την λαμβάνουν σοβαρά.
Ο ΣΥΡΙΖΑ συνεχίζει να ομιλεί για «κούρεμα» του χρέους. Το μεγαλύτερο μέρος του είναι πλέον είτε διακρατικό, είτε της ΕΚΤ. Φαντάζεστε τον πρωθυπουργό της Σλοβακίας ή της Εσθονίας, με χαμηλότερο βιοτικό επίπεδο από την Ελλάδα, να εισηγηθούν στα κοινοβούλιά τους «κούρεμα» του ελληνικού χρέους;
Φαντάζεστε, επίσης, να συνεχίζουν να στηρίζουν την Ελλάδα όταν η μελλοντική κυβέρνηση θα επαναφέρει μισθούς στα προ της κρίσης επίπεδα;
Ο καλύτερος σύμμαχος της τρόϊκας
Ο ΣΥΡΙΖΑ, αποτελεί τον καλύτερο σύμμαχο της τρόϊκας. Δεν γνωρίζω αν αυτό το κάνουν βάσει στρατηγικής για να επιταχύνουν την φθορά της κυβέρνησης,΄από πολιτική απειρία ή ιδεολογική εμμονή. Όμως, η καταστροφολογία στην οποία επενδύουν βοηθά την τρόϊκα να απαιτεί μέτρα.
Πέραν αυτού, ο κ. Τσίπρας διαπράττει το λάθος που διέπραξε το 2009 και ο κ. Γ. Παπανδρέου. Θεωρεί ότι προέχει η φθορά της κυβέρνησης. Με κάθε κόστος. Θέλει να αγνοεί ότι την αρνητική προοπτική της χώρας θα κληθεί να την διαχειριστεί ό ίδιος, αν αναλάβει την εξουσία.
Θα θυμάστε, επίσης, ότι ο και κ. Παπανδρέου πίστευε ότι μπορούσε να εφαρμόσει το πρόγραμμά του, παρά το γεγονός ότι η οικονομία της χώρας δεν το επέτρεπε. Και έδωσε εκείνο το περίφημο επίδομα κοινωνικής αλληλεγγύης. Ύστερα, ανέλαβαν οι ….αγορές, οι υποβαθμίσεις και ήρθαν τα μνημόνια! Το κυβερνητικό πρόγραμμα πήγε στα σκουπίδια.
Ο κ. Τσίπρας, όπως και ο κ. Παπανδρέου, πιστεύει ότι μπορεί να διαπραγματευτεί καλύτερα από τον Σαμαρά. Αυτό θα το διαπιστώσουμε στην πράξη. Όμως, αν κρίνω από την ψυχρολουσία των συνεργατών του στο Λονδίνο, ειλικρινά απορώ πως θα διαπραγματευτεί καλύτερα.
Ούτως ή άλλως η διαπραγμάτευση θέλει δύο. Πρέπει να ανταποκριθεί και η άλλη πλευρά. Από πού, λοιπόν, προκύπτει η βεβαιότητα ότι θα διαπραγματευτεί καλύτερα; Το λέω αυτό γιατί οι παλαιότερες διακηρύξεις για σκίσιμο των μνημονίων το βράδυ των εκλογών, για μονομερείς ενέργειες ή για έξοδο από το ευρώ, έχουν, επιμελώς, εξαφανιστεί από το λεξιλόγιο του κ. Τσίπρα. Άρα, θα επιδιώξει μια συναινετική λύση. Μα, μια τέτοια λύση δεν επιδιώκει και η σημερινή κυβέρνηση;
Όλα αυτά βεβαίως, επ’ ουδενί, δικαιολογούν, την τακτική των τροϊκανών. Η Ελλάδα έπρεπε, εξ αρχής, να ορίσει μια επιτροπή, εγνωσμένου κύρους, για να αξιολογεί κάθε ανοησία που εκστομίζει με τεχνοκρατική σοβαροφάνεια η τρόϊκα. Από πού προκύπτει η εμμονή τους ότι το 2015 θα έχουμε δημοσιονομικό κενό 1.1-5 δις; Και το Σεπτέμβριο του 2013 ζητούσαν πρόσθετα μέτρα 3 δις επειδή και πάλι προέβλεπαν….δημοσιονομικά κενά! Όταν έχουν διαψευστεί τόσες φορές στις εκτιμήσεις τους, πως νομιμοποιούνται να απαιτούν μέτρα; Ποιος έχει εκτιμήσει αν αυτά τα μέτρα είναι προς την ορθή κατεύθυνση και αν, υλοποιούμενα, επιτύχουν τους στόχους; Οι προτείνοντες; Και αν κάνουν πάλι λάθος, όπως με τους ….πολλαπλασιαστές, τι θα γίνει; Θα αρκεστούμε στη συγνώμη τους; Εχουμε αναγορεύσει σε δήμιους της χώρας τρείς χαρτογιακάδες.
Από τη στιγμή που η τρόϊκα δεν επιδιώκει μια έντιμη συμφωνία, αλλά επιζητεί την παράδοσης της χώρας, η Κυβέρνηση έχει μόνον μια επιλογή. Διακόπτει τις συνομιλίες και επιδιώκει μια πολιτική συμφωνία.
Μια διαπραγμάτευση σε πολιτικό επίπεδο θα βγάλει από το λαγούμι τους και αυτούς τους …..τεράστιους ηγέτες της ΕΕ που έχουν παραδώσει το μέλλον των λαών στα …. σκούρα κουστούμια των «τεχνοκρατών» .
Αν είναι να συρθεί καλύτερα να τις προκαλέσει τις εκλογές
Παράλληλα, η κυβέρνηση έχει υποχρέωση να αφαιρέσει από την εξίσωση τον παράγοντα πολιτική αβεβαιότητα. Αυτό σημαίνει την άμεση δρομολόγηση των διαδικασιών για την εκλογή ΠτΔ. Για να αναλάβουν όλοι τις ευθύνες τους. Αρκετά με τις ανοησίες περί «κουμπαράδων» και «αποστασίας». Ο ύπατος θεσμός της χώρας έχει μετατραπεί σε αισχρό μέσο πολιτικού εκβιασμού.
Και γιατί είναι «αποστασία» όταν η κυβέρνηση επιδιώκει να βρεί τους «180» και δεν είναι όταν ο ΣΥΡΙΖΑ , με τους ΑΝΕΛ και τη «Χρυσή Αυγή», ψάχνουν τους «121»;
Κατά τη γνώμη μου κακώς η Κυβέρνηση άφησε να τραβήξει αυτή η διαδικασία ως εδώ. Αμέσως μετά τις ευρωεκλογές έπρεπε να ζητηθεί από τον ΠτΔ να διευκολύνει τις εξελίξεις. Αν μπορούν να βρεθούν οι 180 τον Ιανουάριο, θα είχαν βρεθεί και τον Ιούνιο. Ίσως ευκολότερα τότε, που το πολιτικό κλίμα ήταν καλύτερο.
Αν ο Πρωθυπουργός θεωρεί πως έχει τον μαγικό αριθμό, ας κινήσει, άμεσα, τη διαδικασία εκλογής ΠτΔ. Και στη συνέχεια διαπραγματεύεται με την τρόϊκα, χωρίς τον παράγοντα της πολιτικής αστάθειας. Θα έχει μπροστά του περίπου 18 μήνες για να ολοκληρώσει την πολιτική του.
Αν δεν συγκεντρώνεται ο μαγικός αριθμός, τότε να οδηγήσει τη χώρα σε εκλογές και θέτοντας και το δίλημμα. Τι νόημα έχουν λίγοι μήνες στην εξουσία, αν είναι να την έχεις υπό ομηρία; Ας αναλάβει η νέα κυβέρνηση την ευθύνη να ολοκληρώσει τις διαπραγματεύσεις.
Συμφωνία με κάθε κόστος δεν αποτελέσει λύση. Γιατί μπορεί να εξελιχτεί σε τραγωδία για τη χώρα. Αρκετά ως εδώ.
Μοιραστείτε
Η ΣΕΛΙΔΑ ΜΑΣ ΣΤΟ FACEBOOK
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου